Η Επιλογή

 Στη ζωή μας συνήθως μας δίνεται η δυνατότητα να επιλέξουμε το πως, με ποιο τρόπο και το τι! τελικά ανά περίπτωση θα κάνουμε. Ανάλογα λοιπόν με την επιλογή μας που είναι απόρροια του κώδικα αξιών, αρχών και δεοντολογίας μας σκιαγραφούμε το χαρακτήρα μας, σμιλεύουμε την προσωπικότητα μας και τοποθετούμαστε ως ξεχωριστά υποκείμενα στο κοινωνικό σύνολο. Αρκετές φορές ωστόσο η επιλογή μας δεν είναι εύκολη και μας κάνει να αμφιταλαντευόμαστε σε αυτό που λέει με χάρη ο λαός μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Εστιάζοντας σε αυτή λοιπόν την εκδοχή θεωρώ ό,τι : αναντίρρητα η οποία επιλογή είναι δύσκολη και έχει τις δικές της συνέπειες που άλλοτε μας χαροποιούν και άλλοτε μας θλίβουν. Ανεξαρτήτως όμως αποτελέσματος πάντα κάτι διαφορετικό διδασκόμαστε. Γι'αυτό και Ουδείς αλάνθαστος ή απαίδευτος ! Ακόμη και αυτός που θεωρητικά δεν κάνει τίποτα πάλι λάθος κάνει γιατί χάνει την ίδια τη ζωή, χρόνο που φεύγει και δεν επιστρέφει και κάνεις δεν γνωρίζει πόσο διαρκεί για το καθένα, οπότε έστω και αργά κατανοεί το δίδαγμα του. Για αυτό λοιπόν, αυτό που έχει σημασία είναι να μπορείς να ζεις με γνώμονα την αλληλεγγύη, τον αλληλοσεβασμό, την αλληλοεκτίμηση, την υπομονή, τις αμοιβαίες υποχωρήσεις, την πίστη, την αγάπη, την ελπίδα,την προσφορά τον εθελοντισμό, την Ειρήνη, την ενότητα και το κοινό καλό. Αποφεύγοντας κρίσεις (διότι 1)δεν γνωρίζουμε την συνολική εικόνα που επικρατεί στη ζωή του άλλου 2)ούτε τα βιώματα του, ενώ είναι πιθανό να βρεθούμε στη θέση του) καθώς και άστοχες συγκρουσιακές συνθήκες οι οποίες οδηγούν σε βέβαιη ρήξη και προστριβές, παρά μόνο όταν διαβάλλουν τον κοινά αποδεκτό κώδικα αξιών, αρχών, ηθικής και δεοντολογίας μας .

Συνειρμικά λοιπόν το τμήμα των τραγικών γεγονότων που βιώνουμε ως κοινωνία είναι κοινά αποδεκτό ότι αναδύεται μέσω από τέτοιου είδους συνθήκες που μας οδηγούν ενδεχομένως σε εσφαλμένες αποφάσεις. Σίγουρα δεν είμαστε Θεοί για να τα κάνουμε όλα τέλεια ώστε να μην εισχωρούμε σε διλημματικές καταστάσεις αλλά μπορούμε μετά βεβαιότητας να διδάξουμε και να διδαχθούμε τόσο από την ιστορία όσο και από την καθημερινότητα μας ένα καλύτερο, αρμονικότερο και πιο ασφαλή τρόπο κοινόβιας (με την ευρύτερη έννοια ότι είμαστε κοινωνοί σε μια κοινωνία) συμπόρευσης και συνύπαρξης ως ενιαίο κοινωνικό σύνολο. Ωστόσο για να γίνει αυτό πρέπει να έχεις μέσα σου Θεό, να αφουγκραστείς τη σημασία του κατ'εικόνα και καθ' ομοίωση, να είσαι ταπεινός και να μετανοείς για τα λάθη σου. Δεν είναι ανάγκη να γίνεις ιερέας, ούτε να φτάσεις στα όρια της θρησκοληψίας για να αντιληφθείς ότι η υπέρμετρη ελευθερία άνευ φραγμών οδηγεί στην ασυδοσία, στην πτώση, στα προβλήματα και την παρακμή. Φόνοι, βιασμοί, ξυλοδαρμοί, εγκληματικές δραστηριότητες και ενέργειες κάθε λογής, ασυδοσία και διαστροφή έχει αναπτυχθεί στη κοινωνία μας και σε όσο μεγαλύτερη πόλη διαβιείς τόσο πιο έντονο είναι το φαινόμενο αυτό . Όλα αυτά όμως μπορούν να αλλάξουν αρκεί να το θέλουμε ως κοινωνία-πολιτεία βάζοντας τους δικούς μας κοινά αποδεκτούς φραγμούς, αρχές και αξίες. Ξεκινώντας από την ορθή γαλούχηση των παιδιών μέσω της εκπαίδευσης αλλά και της ορθής οικογενειακής ζωής. Με έναν κώδικα αξιών που να τροποποιεί και να εφαρμόζει στο ακέραιο ( χωρίς ωστόσο να πέφτει στην παγίδα της τυπολατρίας, αλλά βάσει του πνεύματος του νομού) τους κανόνες και αρχές Δικαίου που πρέπει να διέπουν κανονιστικά, ρυθμιστικά και διαπλαστικά τη ζωή μας με γνώμονα πάντα την νουθεσία, την αποτροπή και την ευημερία. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να καταλάβουμε ότι το αξιακό επίπεδο του εκάστου που πλάθεται μέσω των βιωμάτων, της παιδείας και του κοινωνικού του περίγυρου είναι τόσο δηλωτικό που διαμορφώνει όχι μόνο χαρακτήρες αλλά αρχές και αξίες στο κοινωνικό γίγνεσθαι και δυστυχώς ο υπερκαταναλωτικος Δυτικός τρόπος ζωής που εστιάζει στην ατομική ευμάρεια είναι αυτός που συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να οδηγηθούμε από τα συλλογικά ιδεώδη στα ατομικά συμφέροντα, αφού τα άτομα σκέφτονται και λειτουργούν με γνώμονα περισσότερο το ατομικό συμφέρον πάρα το συλλογικό και αυτό είναι που εισχωρεί σε όλες τις βαθμίδες της κοινωνίας ανεξάρτητα από την θέση, την ιδιότητα ή το επάγγελμα του κάθε υποκειμένου. Ως εκ τούτου επειδή μερίδα πολιτών ανήκουν στη δημόσια διοίκηση ή είναι ενεργά πολιτικά όντα κυοφορείται η πεποίθηση και εν γένει η εσφαλμένη αντίληψη ότι όσοι ασχολούνται ή αποτελούν μέλη - όργανα της δημόσιας διοίκησης λειτουργούν μέσω συντεχνιών και ατομικών συμφερόντων. Κοντολογίς καλλιεργεί εσφαλμένα την αντίληψη της νομιμοποίησης της παραβατικότητας στη συνείδηση των πολιτών. Δημιουργώντας μια κοινωνία που λειτουργεί στην αναρχία και εμποδίζει καταλυτικά το κράτος δικαίου να λειτουργήσει με ορθό τρόπο. Επαναπροσδιορίζοντας εν όλω τοιουτοτρόπως την συνολική στάση ζωής, συνύπαρξης και ευημερίας του κοινωνικού συνόλου. 

Η Υπόσχεση

Αδιαμφισβήτητα όλοι στη ζωή μας έχουμε δώσει και έχουμε λάβει υποσχέσεις , άλλοτε μικρές και άλλοτε μεγάλες, κάποιες από αυτές σημαντικές και άλλες λιγότερο , όμως η κάθε μία από αυτές έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία για τον άνθρωπο που αφορά. Αυτό όμως που κάνει τη ειδοποιό διαφορά σε μια υπόσχεση είναι η συνέπεια του υποσχόμενου έναντι του υποκειμένου. Από παιδί θυμάμαι τους γονείς μου να μου λένε «μην δίνεις υποσχέσεις που δεν μπορείς να κρατήσεις». Και είχαν δίκαιο! Όλοι οι άνθρωποι δίνουμε μεγάλη σημασία στις υποσχέσεις που μας δίνουν οι άλλοι, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια υπόσχεση που αφορά την ποιότητα της καθημερινότητας μας ! Ειδικότερα όταν αυτή επηρεάζει το βιοτικό μας επίπεδο , την κοινωνική ,οικονομική και πολιτιστική μας κατάσταση ή αφορά την πρόσβαση μας σε δομές υγείας, δομές εκπαίδευσης και δημόσιες υπηρεσίες . Δηλαδή επιδρά καταλυτικά στην δυνατότητα ανάπτυξης και ευημερίας μας ενώ η ενδεχόμενη αθέτηση της μας οδηγεί κατ’ ελάχιστον σε στασιμότητα και ένδεια, η οποία επέρχεται μέσο αλλά κυρίως μακροπρόθεσμα αποτελώντας εν προκειμένω μια αυταπόδεικτη οπισθοδρόμηση. Η υπόσχεση λοιπόν όπως την αντιλαμβανόμαστε ως υποκείμενα είναι η βάση της συλλογικής μας ζωής και θεωρείται σημαντική πτυχή της ανθρώπινης συνύπαρξης. Κάθε υπόσχεση που δίνουμε συνδέεται άμεσα με τη διαβεβαίωση για την εκπλήρωσή της, και τα πρόσωπα που συμμετέχουν σε αυτήν αναμένουν πως οι όροι θα τηρηθούν «pacta sunt servanda». Αυτό σημαίνει ότι η αθέτηση της δημιουργεί συναισθήματα αβεβαιότητας & ανασφάλειας κλονίζοντας την εμπιστοσύνη ανάμεσα στο υποκείμενο που έδωσε την υπόσχεση και τα υποκείμενα που την έλαβαν ως εγγύηση- συμφωνία θεωρώντας την αθέτηση της ως έλλειψη σεβασμού ως προς το πρόσωπο τους, καθιστώντας έτσι το άτομο που δεν την τήρησε ως αφερέγγυο και αναξιόπιστο. Γι’ αυτό, αν επιζητούμε μια σχέση εμπιστοσύνης αδιαπραγμάτευτη και ακλόνητη, οφείλουμε αυτό που λέμε να το εννοούμε και να τα υλοποιούμε. Ακόμη και στην περίπτωση που τα σχέδια πρέπει να αλλάξουν και να ανατραπεί το αρχικό πλάνο που θα οδηγούσε στην τήρηση της υπόσχεσης, ο υποσχεθείς πρέπει να ενημερώσει και να εξηγήσει στον δέκτη της υπόσχεσης τι συνέβη, και όχι να περιμένει να φέρει ο δέκτης το θέμα στην επιφάνεια ή να ελπίζει (ο υποσχεθείς) ότι ο δέκτης θα το ξεχάσει, γιατί σε αυτή την περίπτωση ο υποσχεθείς καθίσταται αυτοδικαίως λογοκόπος.

Προσπάθεια προσέγγισης και εξεύρεσης λύσεων για τις περιφερειακές ανισότητες στην ΠΕ Αχαΐας

 Διαβαίνοντας το κατώφλι της νέας χρονιάς βρισκόμαστε για μια ακόμη φορά αντιμέτωποι με τις απόρροιες της οικονομικής και ενεργειακής κρίσης , της πανδημίας , του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου αλλά και των ευρύτερων συνθηκών που επικρατούν στο Νοτιοανατολικό τόξο της Μεσογείου και τα οποία έχουν άμεσο αντίκτυπο τόσο στην αγορά (που έχει στερέψει λόγω των ανατιμήσεων ) όσο και στο βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του πληθυσμού.

 Είναι ευρέως αντιληπτό ότι τα οικονομικά δεδομένα που υφίστανται στην ευρύτερη περιοχή του νομού Αχαΐας δεν είναι καλά. Μια βόλτα στην Πάτρα , τα Καλάβρυτα (όχι τώρα που είναι τουριστική περίοδος) , το Αίγιο , την Ακράτα, την Κ.Αχαϊα και όλες τις όμορες περιοχές είναι αρκετή για να σχηματίσεις άποψη· Πόσο μάλλον αν καθίσεις και πραγματοποιήσεις μια έστω ολιγόλεπτη συζήτηση με τους επιχειρηματίες για να κατανοήσεις ότι το διακύβευμα πλέον είναι η επιβίωση και όχι η κερδοφορία. Συνθήκη αρκετά οξύμωρη για το επιχειρείν. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει κάποιος κανόνας που να υποδεικνύει ποια είναι τα καταλληλότερα μέσα άσκησης και εφαρμογής περιφερειακής πολιτικής ώστε να τα θέσουμε επί χάρτου και να δούμε άμεσα και απτά αποτελέσματα. Για να υπάρξει όμως μια ορθή άποψη επί του θέματος θα πρέπει να εστιάσουμε στη καταγραφή όλων των στοιχείων και των παραμέτρων που συνθέτουν το πρόβλημα στέρησης της Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας ώστε από την αξιολόγηση των δεδομένων που θα προκύψουν να αναδυθούν τα πραγματικά αίτια που την οδήγησαν. Αναντίρρητα στο ν. Αχαΐας η Πάτρα διαδραμάτισε (στο ζήτημα του εμπορίου) κομβικό ρόλο λόγω του λιμανιού της που αποτελούσε την Πύλη της Ελλάδας στην Ευρώπη και την Αδριατική αλλά κυρίως για τις βιομηχανίες και την παραγωγή της . Πόσοι από εμάς θυμούνται την Misco στην Αγυία ,την Πειραϊκή Πατραϊκή , την Pirelli, την Αχαϊα Clauss στην πάλαι ποτέ αίγλη της αλλά και τόσες ακόμα εταιρείες που υπήρχαν και συνέβαλαν σημαντικά στην αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ του νομού (κατ' επέκταση στο τοπικό και εθνικό ΑΕΠ ) όσο και στο βιοτικό επίπεδο , στην τεχνογνωσία και προσέφεραν χιλιάδες θέσεις εργασίας που πλέον δεν υπάρχουν αλλά ούτε διαφαίνεται στο άμεσο μέλλον δυνατό να δημιουργηθούν. 

    Οι αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν είναι καίριες και θα καθορίσουν την ανάπτυξη ή την συρρίκνωση του νομού. Δυστυχώς ως ώρας έχουμε μόνο συσσώρευση πληθυσμού και δραστηριότητων χαμηλού κεφαλαίου και αντίστοιχες αμοιβές εργαζομένων (οι συνηθισμένες δραστηριότητες που υφίστανται αφορούν την  παροχή υπηρεσιών με κλίση μεγαλύτερη στην εστίαση) ,μεγάλα ποσοστά ανεργίας αλλά και τεράστια εκροή ανθρώπινου δυναμικού σε τουριστικές περιοχές. Τα ανωτέρω έχουν ως φυσικό επακόλουθο τη δημογραφική γήρανση, την στατιστική πιθανότητα απώλεια τεχνογνωσίας και των εξειδικεύσεων, την οικονομική συρρίκνωση των επιχειρήσεων λόγω έλλειψης καταναλωτικού κοινού με ικανοποιητική αγοραστική δύναμη το οποίο με τις υφιστάμενες συνθήκες και τις διαδοχικές ανατιμήσεις της ενέργειας, των αγαθών, των ζωοτροφών και των φαρμάκων χωρίς την όμοια αύξηση του εισοδήματός του έχει απωλέσει σημαντικό μέρος της αγοραστικής του δύναμης με σημαντική υποβαθμίσει του βιοτικού του επίπεδο και τους δείκτες ποιότητας ζωής και ευημερίας του.

 Η υφιστάμενη κατάσταση για να αλλάξει απαιτεί συγκεκριμένες βασικές κινήσεις : 1) Δημιουργία αεροδρομίου μεταξύ Πάτρας και Αιγίου (εκτός αν το αεροδρόμιο του Αράξου γίνει αμιγώς πολιτικό αεροδρόμιο ούτως ώστε :α) να μην υπάρχει πρόβλημα τόσο με τον χώρο εναέριας κυκλοφορίας όσο και με τα Ραντάρ από τα αεροδρόμια Αράξου και Ανδραβίδας β)να βρίσκεται σε απόσταση κάτω των 60λεπτών από ξενοδοχεία, σημεία ενδιαφέροντος , πολιτιστικά μνημεία κ.ο.κ ). Σε διαφορετική περίπτωση για να υλοποιηθεί το ανωτέρω παραγωγικό έργο απαιτείται ι) έκταση διαστάσεων 3 χλμ επί 7χλμ , ιι) το ύψος της επένδυσης για ένα σύγχρονο αεροδρόμιο ξεπερνά τα 600 εκατομμύρια € ενώ η κατασκευή του θα διαρκέσει περίπου 60μήνες. Το όφελος όμως που θα αποκομίσουμε λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος για την τοπική οικονομία, το βιοτικό επίπεδο, την εκπαίδευση, την τεχνογνωσία, την υγεία και τους δείκτες ποιότητας ζωής. Επίσης ένα αεροδρόμιο αυτού του βεληνεκούς μπορεί να δεχθεί χωρίς κανένα πρόβλημα πάνω 60.000.000 επισκέπτες το χρόνο, δημιουργεί : α) χιλιάδες θέσεις εργασίας τόσο κατά την διάρκεια κατασκευής του έργου όσο και μετά την υλοποίηση του ( πάνω από 5000 άμεσες θέσεις εργασίας), β)  οικονομική μεγέθυνση των επιχειρήσεων (αύξηση του διακλαδικού και ενδοκλαδικού εμπορίου) δημιουργία οικονομιών κλίμακας ,γ) Μας κατατάσσει στο διεθνές Τουριστικό προσκήνιο δ) αυξάνει τις διεπιστημονικές συνεργασίες μεταξύ των διεθνών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και αυτών των Πατρών και αποτελεί βασικό πνευματικό αποθετήριο για την δημιουργία ουσιαστικού ερευνητικού κέντρου ανά επιστημονικό κλάδο , ε) νέα επαγγέλματα & εξειδικεύσεις ,ζ) παράγει τεχνογνωσία και λειτουργεί ως ωοτόκος συμπληρωματικών έργων ανάπλασης όπως συγκοινωνιακά η) αποτελεί βασική υποδομή και κίνητρο για να δημιουργηθεί το αυτοκινητοδρόμιο που τόσο επιθυμούμε στην Πάτρα και το οποίο θα δημιουργήσει συμπληρωματικές επενδύσεις – έργα και επαγγέλματα το οποίο σε συνδυασμό με ένα γήπεδο γκόλφ το οποίο θα μπορούσε να υλοποιηθεί μετά την κάτω Αχαΐα κοντά στο δάσος της Στροφιλιάς ώστε να αναδειχθεί και να προστατευθεί το εξαίρετο φυσικό κάλος της περιοχής θα απογείωνε καθολικά τον νομό Αχαΐας και Ηλείας θ) Επίσης μειώνει το κόστος και το χρόνο μετάβασης στο εξωτερικό και στην ελληνική επικράτεια ι) Τέλος γίνονται αναγκαστικά – συμπληρωματικά έργα αναβάθμισης των παραγωγικών , κοινωνικών και αστικών υποδομών αφού βελτιώνεται το οδικό δίκτυο από και προς το αεροδρόμιο, γίνεται μια ολιστική ανάπλαση της περιοχής και εκσυγχρονίζονται οι δομές υγείας . 

  2) Δημιουργία σιδηροδρομικού δικτύου τόσο για φορτάμαξες όσο και για επιβατάμαξες το οποίο θα ενώνει τον Πύργο και την Πάτρα με την Ναύπακτο , το Μεσολόγγι το Αγρίνιο, την Άρτα, την Πρέβεζα, τα Ιωάννινα (παράλληλα με την Ιονία οδό ) και θα καταλήγει στα σύνορα. Στόχος είναι : ι) η μείωση του κόστους και του χρόνου μεταφοράς των αγαθών μεταξύ των περιοχών της ΠΔΕ αλλά και διαπεριφερειακά και υπερεθνικά ,ιι) η διεύρυνση του αγοραστικού κοινού και του οικονομικού κύκλου των επιχειρήσεων – εισροών μέσω του ενδοκλαδικού και διακλαδικού εμπορίου και ανάπτυξη οικονομίων κλίμακας ,ιιι) η απόκτηση τεχνογνωσίας και το κυριότερο η δημιουργία άμεσα άνω των 2000 θέσεων εργασίας με δυνατότητα μελλοντικής αύξησης λόγω αυξανόμενης επιχειρηματικής δραστηριότητας iv) Μείωση του κόστους και του χρόνου μετάβασης από και προς κοντινές περιοχές αλλά και περιοχές με ή χωρίς αεροδρόμιο v)θα ενώσει περιοχές της ΠΔΕ με την Αθήνα μέσω σιδηροδρομικού δικτύου με χαμηλό κόστος μετάβασης και λιγότερο απαιτούμενο χρόνο. Επιπλέον το σιδηροδρομικό οδικό δίκτυο πρέπει να συνδεθεί με την εκάστοτε ΒΙΠΕ για να μπορέσουμε να μειώσουμε το κόστος μεταφοράς και το χρόνο μετάβασης του προσωπικού που εργάζεται ή επιθυμεί να εργαστεί σε αυτές . Ειδικότερα για την Πάτρα η απόσταση της ΒΙΠΕ από το κέντρο της πόλης ξεπερνά τα 25χλμ και αποτελεί βασικό ανάχωμα τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τις επιχειρήσεις, αφού η μεν θα μεταβαίνουν (αν έχουν) με τα ΙΧ τους (λόγω έλλειψη αστικής - υπεραστικής συγκοινωνίας ) οι δε θα τους ζητηθεί να βάλουν κάποιο λεωφορείο έστω και με Leasing για να εξυπηρετούν το προσωπικό τους. Επομένως με το τραίνο δίνουμε κίνητρο για κάποιον να εργαστεί εκτός πόλης με σύγχρονα εγκεκριμένα περιβαλλοντικά πρότυπα  σε ελεγχόμενη για περιοχή για τον κίνδυνο ατυχήματος. Τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους να μην σκέφτονται πλέον το κόστος και το χρόνο μετάβασης . Σημαντική μείωση του κόστους και χρόνου διανομής αγαθών αλλά και προμήθειας υλικών για την παραγωγή των προϊόντων. Καταλυτική αύξηση των θέσεων εργασίας και της πιθανότητας νέων επενδύσεων.

 3) Η Τρίτη πρόταση εμπεριέχει συμπληρωματικά έργα τα οποία αναφέραμε και για τα οποία αργά ή γρήγορα θα υπάρξει ουσιαστικό ιδιωτικό ενδιαφέρον να γίνουν λόγω : α) των υποδομών που θα δημιουργηθούν β) της γεωγραφικής θέσης γ) της γεωμορφολογίας του εδάφους δ)της δυνατότητας που έχει η περιοχή για περαιτέρω ανάπτυξη . Τα έργα αυτά είναι : Αυτοκινητοδρόμιο  ,το Γήπεδο Γκόλφ, το υδατοδρόμιο και Μαρίνα με προδιαγραφές για πολυτελή Yacht και Κρουαζιερόπλοια.

Συνοπτικά η δημιουργία του Αεροδρομίου και του σιδηροδρομικοσ δικτύου, τα οποία θα αποφέρουν μελλοντικά πάνω από 1,5 δις € ετησίως στο ελληνικό δημόσιο, χωρίς να υπολογίζονται οι φόροι από όλες τις επιχειρήσεις που θα δημιουργηθούν ή αυτών που θα αυξήσουν σημαντικά των κύκλο των εργασιών τους.

Κλείνοντας θα ήθελα να εστιάσω στο γεγονός ότι η ΠΕ Αχαΐα έχει το 3^ο μεγαλύτερο πληθυσμό στην Ελληνική Επικράτεια αλλά λόγω της έντονης αποβιομηχάνισης της το 1980 που οφειλόταν στα ισχνά οικονομικά δεδομένα και την ανεπαρκή πρόσβαση σε απαιτούμενα κεφάλαια για τις βιοτεχνίες και τις  βιομηχανίες της επήλθε η κατάρρευση τους μέσω του διεθνοποιημένου ανταγωνισμού. Το 90+ % πλέον των υφιστάμενων επιχειρήσεων της απασχολεί λιγότερο από 10 εργαζόμενους, ενώ συχνά πυκνά είναι τόσο μικρές (οι επιχειρήσεις της) που δεν δύναται να γίνει καταμερισμός εργασίας (δηλαδή αναφερόμαστε σε αυτοαπασχολούμενους). Επομένως χρειάζεται πολιτική η οποία να δίνει τη δυνατότητα στήριξης & ανάπτυξης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω των παραγωγικών έργων υποδομής που αναφέραμε αλλά και μέσω επιδοτούμενων προγραμμάτων κεφαλαίου κίνησης με ευνοϊκούς όρους τα οποία να παρέχουν την απαραίτητη ρευστότητα και να διευκολύνουν την εν γένει λειτουργία των επιχειρήσεων τα οποία κάλλιστα θα μπορούσαν να συνδυαστούν με κοινοτικά προγράμματα. Επίσης στο νομός Αχαΐας θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξουν «επιλεκτικές πολιτικές αντιμετώπισης της βιομηχανικής της παρακμής» όπως είναι η θεσμοθέτηση για σύντομο χρονικό διάστημα (2-3 ετών) ισχυρών επενδυτικών κινήτρων, επιπλέον παρέμβαση του κράτους στον τραπεζικό τομέα (πάντα εντός του πλαισίου της νομιμότητας και της διαφάνειας) για την διασφάλιση παροχής χαμηλότοκων δανείων για τις επιχειρήσεις στη συγκεκριμένη περιοχή με προτεραιότητα σε αυτές που απασχολούν ή θα απασχολήσουν περισσότερο προσωπικό ώστε :α)να μην χαθούν θέσεις εργασίας & β) να υπάρξει ενεργό ενδιαφέρον για νέες επενδύσεις .Μέσω αυτής της πολιτικής δίνεται η δυνατότητα στις ήδη υπάρχουσες είτε να προβούν σε αναδιάρθρωση ανθρώπινου δυναμικού και κεφαλαίου και πιθανόν χρεών είτε να κάνουν κινήσεις τεχνολογικής αναβάθμισης με στόχο: α) να μειώσουν τα λειτουργικά έξοδα, β)να επεκταθούν στο ηλεκτρονικό εμπόριο, γ) να αυξήσουν την παραγωγή σε μικρότερο χρονικό διάστημα δ)να αυξήσουν την ποιότητα των προϊόντος τους. Ως κατακλείδα ας μην ξεχνάμε μία από τις βασικές απόρροιες της πανδημίας η οποία ήταν, είναι και θα εξακολουθήσει να είναι το ηλεκτρονικό εμπόριο το οποίο σαφώς από την μία επέφερε δυσαναπλήρωτο κόστος στις θέσεις εργασίας από την άλλη όμως έδωσε την δυνατότητα για την δημιουργία επιχειρήσεων σε μέρη οπού το επιχειρείν μπορεί να μην είναι τόσο επικερδές ή το υφιστάμενο κεφάλαιο να μην επέτρεπε το άνοιγμα με φυσικό κατάστημα και συγκεκριμένο ωράριο εργασίας. Συνεπώς ως επόμενο βήμα θα πρότεινα την εφαρμογή πολιτικών αύλων υποδομών για την βελτίωση του ηλεκτρονικού εμπορίου αλλά και για την δημιουργία ενός εμπορικού-επαγγελματικού-βιομηχανικού πάρκου ώστε όλες οι επιχειρήσεις που εδράζονται στη συγκεκριμένη περιφέρεια αλλά ιδίως οι μικρές και πολύ μικρές να έχουν την δυνατότητα πρόσβασης σε : α) πληροφορίες, β) καινοτομίες, γ) μεταφορά τεχνολογίας δ)εμπορικών συμφωνιών ώστε να μπορούν να αντλήσουν πληροφορίες που δεν είχαν στη διάθεση τους πριν για τη λήψη ορθών αποφάσεων , δυνατότητα εξειδίκευσης της παραγωγής τους , ανάπτυξη πυκνών δικτύων συνεργασίας μεταξύ των επιχειρήσεων που εξειδικεύονται σε διαφορετικά στάδια συνεργασίας επιτυγχάνοντας μια «συλλογική αποτελεσματικότητα» και ευημερία.

Οι ανωτέρω προτάσεις μου λειτουργούν συνδυαστικά και παράλληλα τόσο μεταξύ τους όσο και με τις υπάρχουσες υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό, γεωγραφική θέση και συνθήκες στη συγκεκριμένη ΠΕ αλλά και με την συνολική εικόνα του νομού αφού τα Έργα Υποδομής και ειδικότερα τα παραγωγικά έργα της Αχαΐας όχι μόνο δεν καλύπτουν τις υπάρχουσες πληθυσμιακές και εμπορικές ανάγκες αλλά αποτελούν αντικίνητρο για την εγκατάσταση των επιχειρήσεων. Ενώ θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην αντιστροφή της δημογραφικής γήρανσης του νομού.

Μετά τιμής σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος πρόεδρος ΕΕΤΒΑ-Άτρος

Πολιτικός Μηχανικός με ειδίκευση στα Έργα Υποδομής

Ξενοδόχος - Κτηματομεσίτης - Διαχειριστής Ακινήτων

Φοιτητής Δημόσιας Διοίκησης

Συγκρατημένα αισιόδοξοι

 

Βαδίζοντας σταδιακά προς την έναρξη της ερχόμενης τουριστικής περιόδου όλοι λίγο πολύ αναρωτιόμαστε τι μας επιφυλάσσει το φετινό καλοκαίρι. Αρκετοί ενδεχομένως να θεωρούν ότι θα έχουμε μια εξαιρετική σαιζόν λόγω της πολύ καλής προηγούμενης τουριστικής περιόδου και ίσως λόγω κάποιων κρατήσεων που έχουν λάβει και οι οποίες συγκριτικά με τα δύο προηγούμενα έτη είναι αυξημένες. Ωστόσο επαρκούν τα έως τώρα δείγματα για να είμαστε πεπεισμένοι ότι θα διάγουμε μια εξίσου καλή τουριστική περίοδο?

 Ομολογουμένως το ότι γίνονται κρατήσεις είναι ένα θετικό δείγμα που δείχνει μια δυναμική για μια καλή σαιζόν αλλά πιστέψτε με αυτό δεν είναι αρκετό για να εγγυηθεί αυτό που όλοι προσδοκούμε. Αν αναλύσουμε περιληπτικά τα δεδομένα θα αντιληφθούμε ότι δεν είναι και τόσο ευοίωνα όπως παρουσιάζονται. Το ανακαινισμένο αεροδρόμιο της νήσου μας έφερε μεν τις πολυπόθητες αυξήσεις πτήσεων και επισκεπτών αλλά από ότι φαίνεται το ¨ταβάνι¨ του είναι χαμηλό για τις προσδοκίες όλων μας, ιδίως αυτών των 1600+ αιτήσεων χορήγησης άδειας ανέγερσης οικοδομής όπου κατετέθησαν το 2022 στην πολεοδομία μας και ενδεχομένως αρκετές εξ αυτών να κινηθούν είτε στο πρότυπο τουριστικό κλάδο ή στο κλάδο της βραχυχρόνιας μίσθωσης. Θεωρητικά η πλειοψηφία των αδειών που κατετέθησαν αφορούν αγροτεμάχια τα οποία δύναται να αξιοποιηθούν και κατά μία ευρύτερη έννοια εμπορικά ιδίως στο τομέα του τουρισμού οπού αποτελεί την κινητήριο οικονομική δύναμη του νησιού μας σε ποσοστό άνω του 85%. Κατά προσέγγιση θα πω λοιπόν ότι ένα ποσοστό 65% επί του συνόλου θα αξιοποιηθεί στον τουρισμό (οτιδήποτε έχει εμπορική αξία είναι ως επί το πλείστον εντός οικισμού εντός ρυμοτομικών σχεδίων επομένως δεν διέπεται από το συγκεκριμένο χωροταξικό σχεδιασμό άρα είτε έχει ανοικοδομηθεί είτε δεν επείγει η έκδοση άδειας ανέγερσης) μέσω της βραχυχρόνιας μίσθωσης . Ένα επιπρόσθετο ποσοστό της τάξεως του 5% στοχεύει να ενταχθεί στον πρότυπο κλάδο του τουρισμού μέσω κοινοτικών κονδυλίων και ένα 30% για ιδιοκατοίκηση- εξοχική κατοικία. Επομένως είτε λίγο είτε πολύ αν θεωρήσουμε ότι για να κατασκευαστεί εκ βάθρων ένα ξενοδοχείο απαιτούνται περίπου 2-2,5 χιλιάδες €/τμ δυσεύρετος ο όγκος τόσο μεγάλων κεφαλαίων, οδηγούμαστε στην λογική της ανέγερσης κατοικιών με εμπορική εκμετάλλευση. Κάθε κατοικία λοιπόν έχει έναν μέσο όρο θεωρητικού πληθυσμού 4-6 άτομα ενώ λίγες είναι οι περιπτώσεις που μπορεί να φθάσει τα 8-10 άτομα. Επομένως συζητάμε για ένα επιπρόσθετο εύρος κλινών (επί του συνόλου των υφιστάμενων και σε βάθος χρόνου) 5200 κλίνες έως και τις 16000 κλίνες. Σημειώστε ότι για πρώτη φορά (με τόσες χιλιάδες κλίνες) το νησί μας άγγιξε συνολικά ποσοστά πληρότητας άνω του 90 % τις περιόδους 12-25/07/2022 & 30/07-22/08/2022 κάτι το οποίο έδωσε την δυνατότητα ακόμα και σε καταλύματα που είχαν πρόβλημα ενοικίασης να ενοικιαστούν και μάλιστα σε καλές τιμές δημιουργώντας συγχρόνως και έναν αρνητικό αντίκτυπο για την σχέση ποιότητα τιμής το οποίο εν μέρει επηρεάζει τη συνολική εικόνα του τουριστικό μας προϊόν. Από εκεί και πέρα οι επισκέπτες που ήρθαν από το αεροδρόμιο ήταν 89.229 τον Ιούλιο και  86.332 τον Αύγουστο, από το λιμάνι του Πόρου άνω των 200.000 για την Περίοδο 1/07-31/08/2022 και άλλοι περίπου 50.000 για την ίδια περίοδο από τα υπόλοιπα λιμάνια της Κεφαλονιάς (Σάμης- Πεσσάδας – Φισκάρδου). Αυτό συνεπάγεται ότι το νησί μας μπορεί να δεχτεί μάξιμουμ 239- 240.000 επισκέπτες ανά μήνα .  Από εδώ και πέρα αρχίζουν τα ουσιαστικά προβλήματα τα οποία δυστυχώς θα πλήξουν την πλειοψηφία από εμάς λόγω της περαιτέρω αύξησης του τουρισμού.

1.   Δομές Υγείας (είναι μη αποδεκτό να διανύεις το λιγότερο 25+χλμ για να βρείς έναν ιατρό είτε αυτό λέγεται Ελειός είτε Έρισσος  και αν αναφερθούμε για μικροβιολογικό εργαστήριο αναφερόμαστε μόνο στη πρωτεύουσα και στο Ληξούρι 45+χλμ)

2.   Ύδρευση (Αποταμιευτήρες , τεχνητές και μη λίμνες στραγγίζονται μέσα στον Αύγουστο, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Άσσος που τροφοδοτείται από το Φισκάρδο λόγω έλλειψης νερού)

3.   Οδικό δίκτυο (στενό, ανεπαρκή – κακοσυντηρημένο – με λακκούβες, σαμάρια , ακαθάριστο από χορτάρια κατά μήκος του δρόμου , με συχνά φαινόμενα κατολισθήσεων χωρίς ουσιαστικά αντίμετρα αυτών , χωρίς φωτισμό σχεδόν σε όλο το επαρχιακό οδικό δίκτυο, χωρίς προστατευτικά κιγκλιδώματα, με την διαγράμμιση είτε να αχνοφαίνεται είτε να την μαντεύεις )

4.   Χώροι στάθμευσης (πρόβλημα σχεδόν σε όλο το νησί Αργοστόλι, Λουρδά, Κατελειό, Σκάλα, Πόρο, Φισκάρδο, Άσσο , Αγία ευφημία, Ληξούρι - Πετανοί κ.α.)

5.   Συγκοινωνιακά προβλήματα ( κυκλοφοριακή συμφόρηση, ανύπαρκτη διασύνδεση των περιοχών – αστική συγκοινωνία υπανάπτυκτή)

6.   slots αεροδρομίου (σε ενδεχόμενη αύξηση ανεπαρκή)

7.   Μικρό εύρος χωρών που συνδέονται με απευθείας πτήσεις με το νησί μας ( έλλειψη διευρυμένου αγοραστικού κοινού)

8.   Εργατικό δυναμικό ( σε στέρηση ) – διασύνδεση ΙΕΚ , ΕΠΑΛ , Πανεπιστήμιο με τις επιχειρήσεις αμελητέα.

9.   Καταλύματα για να διαμείνει το εργατικό δυναμικό μηδενικά!

10.               Σώματα ασφαλείας για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών ομοίως σε στέρηση (πχ επάνδρωση αεροδρομίου με τους απαιτούμενους ένστολους , ομοίως και το λιμενικό κ.ο.κ)

11.               Καταλύματα για να διαμείνουν οι απαιτούμενοι εποχικοί ένστολοι, υγειονομικοί κτλ ανύπαρκτα

12.               Μέτρα πυροπροστασίας – πυρασφάλειας (κρουνοί -δρόμοι -σωλήνες παροχής νερού – αντλίες -προσωπικό- δεξαμενές πυρόσβεσης- οχήματα πυρόσβεσης)για τις νέες περιοχές που υπήρξαν αιτήσεις για την χορήγηση άδειας ανέγερσης οικοδομής

13.               Αποκομιδή απορριμμάτων (αγορά νέων κάδων ,νέες στάσεις , περισσότερο προσωπικό, περισσότερα απορριμματοφόρα , μεγαλύτερο κόστος ενέργειας , μισθοδοσίας και συντήρησης ) . Ομοίως και για την ανακύκλωση.

14.               Δίκτυο Ηλεκτρισμού (στην πλειοψηφία του είναι απαρχαιωμένο και υπερβαίνει έστω και παροδικά τα όρια του)

15.               Οργανωμένες Μαρίνες που να καλύπτουν διεθνή πρότυπα και προδιαγραφές και να φιλοξενούν με ασφάλεια πλήθος πολυτελών yacht ίσως μία αυτή που κατασκευάζεται στην Αγία Ευφημία -οψόμεθα.

16.               Πρόσβαση σε πολιτιστικά μνημεία και σημεία ενδιαφέροντος – πολύ περιορισμένη έως υπανάπτυκτη

17.               Κόστος δανεισμού απαγορευτικό ( τα επιχειρηματικά δάνεια κινούνται πάνω από 8,5% και δύναται να φτάσουν το 11% ενώ περιμένουν και νέα αύξηση)

18.               Συνεχόμενες κυλιόμενες ανατιμήσεις σε όλα τα αγαθά και υπηρεσίες λόγω ενέργειας, ζωοτροφών – πρόβλημα επισιτισμού – νέα αύξηση στο κόστος φαρμάκων για τα ζώα

19.               Μείωση της αγοραστικής δύναμης των ευρωπαίων πολιτών από 22-49% ανάλογα τη χώρα και το επάγγελμα. Ως φυσικό επακόλουθο τη μείωση των επισκεπτών με υψηλό εισόδημα.

20.               Τα υφιστάμενα χρέη των ιδιωτών – πολιτών προς τους ΟΤΑ (κυρίως Δήμο) , τα οποία διογκώνονται λόγω των ανατιμήσεων και της μείωσης της αγοραστικής τους δύναμης και τα οποία αποτελούν βραχνά για επενδύσεις των δεύτερων όσων αφορά τα ανωτέρω έργα .

21.               Η γεωμορφολογία του εδάφους που από μια οπτική αποτελεί μειονέκτημα λόγω ορεινότητας  που σημαίνει ότι δεν βοηθά στην δημιουργία μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων (το οποίο κατά κάποιο τρόπο αποτελεί σημαντικό έναυσμα για την αύξηση των πτήσεων και των δρομολογίων των ferry boat και την μεγέθυνση του αεροδρομίου αν απαιτούνταν) αλλά στον αντίποδα αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα και διαχρονική αξία για ποιοτικό τουρισμό στην περιοχή μας το οποίο στοχεύει σε υψηλές παροχές και βέλτιστη φιλοξενία.

22.               Αθλητικές υποδομές – δραστηριότητες ελάχιστες και περιορισμένες σε συγκεκριμένα σημεία

 

Όλα τα ανωτέρω μας φέρνουν στο σήμερα αντιμέτωπους με το διεθνή τουριστικό ανταγωνισμό καλούμενοι να υπερτερήσουμε στη τελική διαμορφωθείσα εικόνα για τον εκάστοτε επισκέπτη που θέλει και μπορεί να πάει διακοπές. Πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο αν σκεφτεί κάποιος ότι στα σημεία σε σύγκριση με την Ιταλία, την Μάλτα, την Ισπανία και την Τουρκία χάνουμε. Αφού έχουν καλύτερες υποδομές, δομές υγείας, αεροδρόμια , μαρίνες, οδικό δίκτυο, ανάδειξη πολιτισμού και αρχαιολογικών μνημείων, καλύτερες και ογκωδέστερες  παροχές - δραστηριότητες και χωρικό εκτόπισμα με διαχρονικά ιστορικά δεδομένα ισότιμων κρατών . Ενώ με την πλειοψηφία στο οικονομικό τομέα κινούμαστε πάνω κάτω στο ίδιο κόστος ,μια ημέρα διαμονής στην Ελλάδα μπορεί να ισοδυναμεί με μια εβδομάδα διαμονής στην Τουρκία.

Το εγχείρημα όπως γίνεται αντιληπτό και κατανοητό είναι κάθε χρόνο όλο και πιο δύσκολο και πιο προβληματικό ιδίως για τους επαγγελματίες που έχουν πολλαπλάσια έξοδα εν αντιθέσει με τους καιροσκόπους (μη επαγγελματίες- που λειτουργούν περιστασιακά ότι κερδίσουν ) οι οποίοι δεν έχουν ξοδέψει τα πολλαπλάσια χρήματα που απαιτούνται για να παρουσιάσουν βάση των εγκεκριμένων και απαιτούμενων προδιαγραφών ένα αμιγώς τουριστικό προϊόν το οποίο πρέπει να είναι διεθνώς ανταγωνιστικό για να είναι βιώσιμο.  

Στο δια ταύτα το μέλλον της Κεφαλονιάς εξαρτάται από την επίλυση των ανωτέρω ζητημάτων και από την βραχυχρόνια μίσθωση! Από την βραχυχρόνια μίσθωση γιατί : Ένα ξενοδοχείο ή ΕΕΔΜΔ (κατηγορίας 3 κλειδιών και άνω πέραν του κόστους ανέγερσης ) έχει άμεσες ή έμμεσες σχέσεις εξάρτησης με άλλα 420 αλληλεξαρτώμενα επαγγέλματα που σημαίνει ότι υπάρχει ανακύκλωση του χρήματος και όχι περιορισμένο εύρος και στασιμότητα- αποταμίευση . Αυτή η εξάρτηση λοιπόν δημιουργεί σταθερά ζητούμενες αλλά και ανοδικές τάσεις στις θέσεις εργασίας συνεισφέροντας διευρυμένα στο τοπικό και εθνικό ΑΕΠ τόσο μέσω της ίδιας της επιχείρησης και των δραστηριοτήτων της όσο και μέσω των σχέσεων εξάρτησης που αναφέραμε. Επιπλέον δημιουργεί νέα απαιτούμενα και συναφή επαγγέλματα με τον τομέα του τουρισμού κυρίως λόγω του όγκου των επισκεπτών και των εξειδικεύσεων που απαιτεί εναντιθέσει με τη βραχυχρόνια μίσθωση όπου χρειάζεσαι μόνο τον εαυτό σου , supermarket άντε και κάνα καθαριστήριο μία φορά την εβδομάδα αν έχεις δεύτερη εργασία και δεν προλαβαίνεις ορισμένα πράγματα. Επίσης (η βραχυχρόνια μίσθωση) δεν υπόκεινται σε εξουθενωτικούς ελέγχους (αδήλωτη εργασία, υγειονομικό, πυρασφάλεια, εφορία κτλ )από ελεγκτικούς μηχανισμούς παρά μονο αν ταυτοποιούνται οι δηλωμένες έγκυρες κρατήσεις με τα έσοδα έξοδα που δηλώθηκαν στο κλείσιμο του έτους. Όπως καταλαβαίνεται η βραχυχρόνια μίσθωση δεν παράγει εισόδημα για άλλα επαγγέλματα πέραν αυτών που αναφέραμε, δεν συνεισφέρει στο κοινωνικό σύνολο (πλήν του σταδίου ανέγερσης και συντήρησης), δημιουργεί απώλεια θέσεων εργασίας , σκόπελο για την δημιουργία νέων ξενοδοχείων, δίνει διόδους στην παρανομία (δεν υπάρχει ταυτοπροσωπία και βιβλίο εισόδου) ,συμβάλει στη φοροδιαφυγή, επιβραδύνει την οικονομία, συρρικνώνει μια ενδεχόμενη ανάπτυξη, συντελεί στη στέρηση ιδίως νησιωτικών περιοχών, αποτελεί αξεπέραστο εμπόδιο στο να λυθούν παθογένειες ετών (πιο συγκεκριμένα να έρθουν δάσκαλοι, ένστολοι , υγειονομικοί, δημόσιοι λειτουργοί για την κάλυψη των κατά τόπους νησιωτικών κυρίως αναγκών) , συμβάλλει στη στέρηση των ασφαλιστικών εισφορών, διογκώνει τα χρέη των ασφαλιστικών ταμείων, αυξάνει τις ασφαλιστικές εισφορές , δημιουργεί αύξηση της φορολογίας και των εργοδοτικών εισφορών λόγω έλλειψης εσόδων, αποτελεί υγειονομική βόμβα κ.α.

 

Ήδη οι βίλλες λόγω όλων των ανωτέρω εμφανίζουν είτε έλλειψη κρατήσεων είτε μεγάλα κενά για τις περιόδους 01.04-15.06.2023 . Οπότε το ηθικό δίδαγμα είναι όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι, για αυτό πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί, ταπεινοί και να λειτουργούμε με σύνεση με βλέμμα και στο αύριο όχι μόνο στο σήμερα.

Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία

 

Θέτοντας επί τάπητος το πολυσυζητημένο θέμα της χθεσινής ημέρας : Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία θα ήθελα να θέσω προς στοχασμό μια διαφορετική οπτική των πραγμάτων.

Όλοι χθες εκούσια ή τυχαία διαβάσαμε, κάποια άρθρα ή ενημερωθήκαμε από τα Μ.Μ.Ε. για την καθιέρωση ( από τον διεθνή οργανισμό - Ο. Η. Ε) την 3 Δεκεμβρίου ως ημέρας «μνήμης»  των ατόμων με ειδικές ανάγκες – ιδιαιτερότητες. Από μόνο του αυτό αποτελεί πρόβλημα διότι για να έχουμε ανάγκη ημέρα «μνήμης» μάλλον ξεχνάμε εύκολα και εφόσον ξεχνάμε εύκολα τότε ενδεχομένως κάποιον δεν υπολογίζουμε ή κάτι δεν κάνουμε καλά . Ωστόσο προσπερνόντας αυτή την εκδοχή και βαδίζοντας καλοπροαίρετα στην ανασκόπηση της καθημερινότητας μας αναμφισβήτητα θα παρατηρήσουμε «πταίσματα» τα οποία είτε λίγο είτε πολύ για την πλειοψηφία του κοινωνικού συνόλου θα παραγκωνιστούν χωρίς ιδιαίτερη σημασία και προσοχή , ενώ για μια μικρότερη μερίδα πιο ευαισθητοποιημένων θα δημιουργήσουν αγανάκτηση και πιθανή διαμαρτυρία. Ενδεχομένως ένα μικρό τμήμα των κοινωνικά πιο ευαισθητοποιημένων θα κάνουν και κάποιο παράπονο στους ΟΤΑ 1^ου & 2^ου βαθμού ή θα κοιτάξουν να λύσουν αν μπορούν με κάποιο τρόπο το πρόβλημα. Ωστόσο για ένα μικρό αλλά εξίσου σημαντικό τμήμα του πληθυσμού αυτά τα «πταίσματα» αποτελούν τον καθημερινό Γολγοθά τους. Αυτά λοιπόν τα «μικρά» για εμάς προβλήματα τα οποία υφίστανται καθιστούν το 15-17% του πληθυσμού μη λειτουργικό και ενδεχομένως αδύνατο να αυτό εξυπηρετηθεί αφού επιδρούν στη λειτουργικότητα τους ποικιλοτρόπως. Επομένως πόσο κοινωνικά ευαίσθητοι και συνειδητοποιημένοι μπορεί να είμαστε, όταν εμείς οι ίδιοι αποκλείουμε συνανθρώπους μας είτε από χώρους κοινής ωφελείας είτε από δομές υγείας, εκπαίδευσης, πολιτισμού, τουρισμού, άθλησης κ.ο.κ? 

Αρκεί να πούμε ότι χθες ήταν η παγκόσμια ημέρα αυτών των συνανθρώπων μας και ότι πρέπει κάνουμε καμιά καλή πράξη ή να αναφερθούμε σε μια συζήτηση για το τι πρέπει να γίνει ή ότι συμπαραστεκόμαστε ώστε να δείξουμε το "κοινωνικό" μας πρόσωπο. Αν όμως μας πουν έλα να συνεισφέρεις εθελοντικά σε τακτά χρονικά διαστήματα σε κάποια δομή που εξυπηρετεί αυτούς τους ανθρώπους ούτε συζήτηση ή καλύτερα να θυμηθούμε ότι το κράτος οφείλει να διαδραματίσει αυτό το ρόλο. άρα πρέπει κάνει αυτό, εκείνο και το άλλο χωρίς βέβαια να πρέπει να εστιάσουμε βαθύτερα στα αιτία δημιουργίας των προβλημάτων. Ειδάλλως (αν τα αναζητήσουμε τα αίτια) θα δούμε ότι το κράτος δεν είναι ο μοναδικός υπαίτιος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτοί οι συνάνθρωποι μας. Ωστόσο αυτό εμπεριέχει αυξημένο αίσθημα κοινωνικής ευθύνης ενσυναίσθησης και ηθικής αφού αντιτίθενται στην αποποίηση ευθυνών που αναντίρρητα είναι πολύ πιο εύκολο να πετάμε την μπάλα στην εξέδρα. Εν πάση περιπτώσει όμως ποιοι απαρτίζουν το κράτος? Τα προβλήματα της καθημερινότητας αποτελούν παρθενογένεση ή εγγενείς αδυναμίες προερχόμενες από εμάς τους πολίτες ? Αρκετά πιθανό λοιπόν είναι ότι αν αναμοχλεύσουμε τις σκέψεις μας να αναλογιστούμε πως σχηματίζεται η Πολιτεία και ίσως παρατηρήσουμε τον όρο Πολίτης! Όπου η λέξη πολίτης εμπεριέχει (και ας το ξεχνάνε αρκετοί) τον όρο καθήκον ήτοι δικαίωμα & υποχρέωση. Σε αυτό το σημείο σκοπίμως θέλω να μνημόνευσω τον αδερφό του Πατέρα μου ο οποίος λέει το εξής : το πρόβλημα το δικό μου και των άλλων είμαι εγώ! Όσο γρηγορότερα το αντιληφθούμε τόσο πιο γρήγορα θα βελτιώσουμε ως κοινωνία το βιοτικό και πολιτισμικό μας επίπεδο. Επ' ουδενί δεν νοείται βαδίζοντας στο 2023 να αποκαλούμαστε πολιτισμένοι και κοινωνικά ευσυνείδητοι όταν αποκόπτουμε 1,5 εκατομμύριο συνανθρώπων μας από το να γίνουν κοινωνοί, αντιμετωπίζοντας τους ως 2^ης την τάξη πολιτών και αυτό δεν αποτελεί ιδεολόγημα είναι απτό αποτέλεσμα των πράξεων του κοινωνικού συνόλου πχ κάνουμε ανακαίνιση στο μαγαζί ή στο σπίτι μας διατηρούμε τον δημόσιο, κοινόχρηστο χώρο (έξωθεν της ιδιοκτησίας μας) καθαρό ? Αφήνουμε το μηχανάκι στο δρόμο ή το βάζουμε πάνω στο πεζοδρόμιο αδιαφορώντας για τους συμπολίτες μας . Μαθαίνουμε στα παιδιά μας τρόπους καλής συμπεριφοράς δίνοντας τους να καταλάβουν ότι υπάρχουν άτομα με ιδιαιτερότητες και ότι «τυχαία « δεν είμαστε στη θέση τους?Άρα πρέπει να τα προστατεύουμε αυτά τα άτομα από κάθε είδους μορφή βίας. Προσπαθούμε στη καθημερινότητα μας να εφαρμόσουμε όχι μόνο το δίκαιο αλλά και το ηθικό ως προς τα άτομα αυτά ? Προσπαθούμε να εναρμονιστούμε στο εργασιακό μας περιβάλλον με τα άτομα με ιδιαιτερότητες  ή τα περιθωριοποιούμε ή ακόμα χειρότερα αν είμαστε εργοδότες τα αποκόπτουμε πλήρως από την παραγωγική διαδικασία? Αυτά είναι μόνο κάποια από τα ελάχιστα παραδείγματα, σίγουρα ο καθένας έχει από ένα δικό του ή κάποιο να προσθέσει. 

Ως κατακλείδα προφανώς και το κράτος είναι αυτό που μέριμνα για την διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και δικαιοσύνης, την οποία προασπίζει ως θεματοφύλακας- εγγυητής συνθέτοντας τοιουτοτρόπως το κράτος δικαίου Εφαρμόζοντας την αρχή της αναλογικότητας (δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση άνισων), την αρχή της ισότητας (όλοι οι πολίτες δικαιούνται να έχουν ίση πρόσβαση και ίσες ευκαιρίες), αρχή της νομιμότητας, αρχή της χρήστης διοίκησης και της εύλογης εμπιστοσύνης του διοικούμενου οι οποίες προάγουν καθ' ολοκληριάν το δημόσιο συμφέρον. Ως εκ τούτου συνειρμικά αλλά και επί της πράγμασι από το Σ και τους κανόνες-αρχές Δικαίου που το διέπουν το κράτος ιδίως μέσω της δημόσιας διοίκησης φέρει και το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Ειδικότερα όταν μιλάμε για χώρους κοινής ωφελείας πχ πόσες αθλητικές εγκαταστάσεις είναι προσβάσιμες σε ανθρώπους με αναπηρία? Πόσα πεζοδρόμια είναι προσβάσιμα για άτομα με προβλήματα όρασης ή κίνησης? Πόσα σχολεία έχουν κατάλληλο ειδικευμένο προσωπικό είτε για παράλληλη στήριξη είτε για παραπομπή σε μια πιο κατάλληλη και ειδικευμένη δομή εκπαίδευσης ?Ομοίως και η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οι χώροι πολιτισμού έχουν την υποδομή να στηρίξουν άτομα με προβλήματα όρασης ή κίνησης? Μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να εξυπηρετηθούν μόνοι τους ή τους αναγκαζουμε να έχουν συνοδούς καλλιεργώντας κάκιστα κοινωνικά στερεότυπα που θέτουν εσφαλμένα τις βάσεις για κοινωνικό ρατσισμό? Εδώ οφείλουμε να μην λησμονούμε ότι το κράτος και ειδικότερα η Δημόσια διοίκηση απαρτίζεται από πολίτες είτε από ανθρώπους της διπλανής πόρτας είτε και από εμάς τους ίδιους συνεπώς 1)δεν είναι Θεός για να είναι πανταχού παρών 2)ουτε εμείς είμαστε άμοιροι ευθυνών δηλαδή δεν έχουμε άμεση ή έμμεση εμπλοκή ως πολίτες. Ακόμη και στην έμμεση ο «σιωπών δοκεί συναινείν», Qualis rex, talis grex. 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΌΠΟ ΜΑΣ…

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί εργαζόμενοι, αγαπητοί συμπολίτες,        

Αναντίρρητα η χώρα μας διάγει μια δύσκολη περίοδο κατά την οποία ολόκληρη η κοινωνία αναζητεί βήμα και προσανατολισμό τόσο στη διαδικασία επαναφοράς της κοινωνικής ζωής του τόπου όσο και στο επιχειρηματικό γίγνεσθαι δύο παραμέτρους αλληλένδετες μεταξύ τους. Σε τέτοιες κρίσιμες φάσεις λοιπόν, τίθενται με επιτακτικό τρόπο ορισμένα θεμελιώδη ζητήματα, κυρίως εκείνα που αφορούν τις ηθικές αξίες και την επαγγελματική δεοντολογία. Η ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκαν αυτά τα ζητήματα επί πολλά χρόνια, αποτέλεσε τον βασικό πυλώνα από τον οποίο προήλθε η σημερινή εθνική κρίση. Πράγματι, την ώρα όπου η χώρα μας διέθετε περισσότερα μέσα και καλύτερα εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό απ’ ότι σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της νεότερης ιστορίας της μέχρι και το 2009, φθάσαμε σε ένα σημείο πρωτοφανούς αδυναμίας και απαξίωσης. Αυτή τη στιγμή κατάφωρα δίνεται τιτάνια μάχη για να ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας και να καλύψουμε το τεράστιο αυτό κενό που δημιουργήθηκε από την οικονομική κρίση, το brain drain και την Πανδημία. Για να αναπληρώσουμε όμως αυτά τα βασικά στοιχεία και την ορμή της δυναμικής μας οφείλουμε κατ’ ελάχιστον να κερδίσουμε δύο παράγοντες που δεν κοστίζουν τίποτε, αλλά αξίζουν πολλά και είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και της κοινωνίας. Αυτοί οι δύο παράγοντες είναι η ηθική και η δεοντολογία, που θα πρέπει να επανακαθορίσει και να εντρυφήσει η κοινωνία και κατ’ επέκταση οι επαγγελματίες του τόπου μας ώστε  να αποκομίσουμε όλοι τα μέγιστα δυνατά οφέλη.

Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς αν η ποικιλόμορφή και πολυεπίπεδη κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μας οφείλεται κατά κύριο λόγο στην ηθική και δεοντολογία που ακολουθούν οι επιχειρήσεις, η απάντηση είναι όχι, οφείλεται στο μεγαλύτερο ποσοστό στη Δημόσια Διοίκηση χωρίς όμως αυτό να μας καθιστά άμοιρους ευθυνών. Του εναντίον θα έλεγα, μας κρούει το κώδωνα του κινδύνου ότι η ανάληψη των βαρών που θα επωμιστούμε θα είναι δυσανάλογη του «χρέους» μας απέναντι στη πολιτεία.

Σε αυτό το σημείο έρχεται Ε.Ε.Τ.Β.Α σύλλογος Πόρου Κεφαλληνίας -Άτρος ως ένα βασικό συμβουλευτικό εργαλείο το οποίο ωστόσο δεν μένει μόνο στο συμβουλευτικό του χαρακτήρα αλλά ανοίγει διαύλους επικοινωνίας τέτοιους ώστε να βελτιστοποιήσει τη συνέργεια μεταξύ των μελών του, των συνεργατών αυτών, των φορέων ,των θεσμών και οργανισμών που έχουν έμμεση ή άμεση σχέση με αυτόν και τα μέλη του καθώς και στη μεταξύ τους δικτύωση. Για να προωθήσει τις επαγγελματικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες των μελών του το πράττει πάντα με βασικό γνώμονα την προάσπιση των εταιρικών τους συμφερόντων στα πλαίσια της βιώσιμης Ανάπτυξης. Αυτό επιτυγχάνεται με τη παροχή επιστημονικής και τεχνικής βοήθειας  προς τα μέλη , της ασφάλειας της εργασίας , διασφάλισης της ποιότητας, έρευνας και καινοτομίας, περιβάλλοντος , διαχείρισης ενέργειας, τεχνικής εκπαίδευσης , διεθνούς επιχειρηματικότητας, επιχειρηματικής νομοθεσίας κ.α.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό το κοινωνικό αποτύπωμα του Ε.Ε.Τ.Β.Α. Πόρου Κεφαλληνίας – Άτρος, είναι η διαρκής προώθηση της κοινωνικής συνοχής και στήριξης των ασθενέστερων κοινωνικών εταίρων, μέσω και της διεύρυνσης της απασχόλησης και την ανάπτυξη και εξέλιξη των επαγγελματικών εξειδικεύσεων για τους νέους . Βασική μας αρχή είναι η άμεση αξιοποίηση και απορρόφηση των νέων στην επιχειρηματική δραστηριότητα του τόπου αφού εμείς μπορεί να είμαστε το Παρόν αλλά αυτοί είναι το Μέλλον και έχουμε καθήκον προς τα παιδιά μας να παραδώσουμε ένα καλύτερο αύριο από αυτό που αποκομίσαμε εμείς. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να βελτιώσουμε το σήμερα και αυτό δεν μπορεί να καταστεί εφικτό χωρίς ήθος και επαγγελματική δεοντολογία με σεβασμό στον άνθρωπο-πολίτη.

Ως επίλογο θα ήθελα να αποσαφηνίσω ότι δεν είμαστε θεοί να κάνουμε θαύματα, παρόλα αυτά αν και είμαστε νεοσύστατος οργανισμός αρκετές από τις δεσμεύσεις μας τις έχουμε κάνει ήδη πράξη ενώ άλλες ήδη βρίσκονται σε διάφορα στάδια υλοποίησης, δίνοντας διαρκή αγώνα ενάντια στη διαστρέβλωση και στο σκοταδισμό που μας περιβάλει. Θεωρούμε δε ότι η ανασυγκρότηση και η αναμόρφωση του κώδικα αξίων καθώς και του συστήματος διοίκησης σε επιχειρήσεις και δημόσιο τομέα αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την υπέρβαση της ίδιας της κρίσης.

Ωστόσο είναι ευρέως γνωστό οτι η κοινωνία μας εθίστηκε στο να απαιτεί τα πάντα από το κράτος, το οποίο συγχρόνως αντιμετώπιζε ως ξένο σώμα. Γεγονός που παρήγαγε και ενέτεινε τα φαινόμενα παραβατικότητας και ανομίας. Για το λόγο αυτό, τα θέματα ηθικής και δεοντολογίας τόσο στην επιχειρηματική ζωή όσο και στη δημόσια διοίκηση αποτελούν ίσως τη σημαντικότερη οπτική γωνία μέσα από την οποία μπορούμε να προσεγγίσουμε, να μελετήσουμε και να αναδείξουμε τις χρόνιες παθογένειες του επιχειρηματικού και διοικητικού μας συστήματος. Θα ήθελα εμφατικά να υπογραμμίσω, ότι η κρίση που περνάμε δεν είναι αποκλειστικά κρίση οικονομική. Είναι μια πολυσύνθετη και πολύπλευρη κρίση, αξιών, κουλτούρας, αντιλήψεων και συμπεριφορών και επειδή είμαστε αναρμόδιοι όσον αφορά τη δημόσια διοίκηση , εστιάζουμε στο τομέα ευθύνης μας και στο κώδικα αξίων που επιθυμούμε να προωθήσουμε για το καλό των επιχειρήσεων και κατ’επέκταση της κοινωνίας μας με την όποια διάδραση και επίδραση μπορεί να έχει αυτός ο κώδικάς στη δημόσια διοίκηση.

Εν κατακλείδι καλούμε όσους επιχειρηματίες δεν έχουν ενταχθεί ακόμα στους κόλπους του συλλόγους μας , να υπερσκελίσουν τις όποιες φοβίες και ενδοιασμούς τους και να γιγαντώσουν μαζί μας το ανάστημα του τόπου μας κάνοντας τη φωνή τους ένα με τη δική μας δίνοντας της την δυνατότητα να ακουστεί, διευρύνοντας την απήχηση της, επανακαθορίζοντας τη θέση των επιχειρήσεων της περιοχή μας στο επιχειρηματικό γίγνεσθαι του τόπου και συνεπαγωγικά της διεκδίκησης των δίκαιων και ηθικών δικαιωμάτων μας.

Μετά τιμής σεβασμού και εκτίμησης πρόεδρος Ε.Ε.Τ.Β.Α. Στελλάτος Ελευθέριος

Email επικοινωνίας συλλόγου : eetba.atros@yahoo.com

Email επικοινωνίας Προέδρου : stellatoslef@yahoo.gr

Μετά την Απογείωση έρχεται μοιραία η Προσγείωση

 

               Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί εργαζόμενοι, αγαπητοί συνεργάτες,

Ευρισκόμενοι εις τον επίλογο της φετινής τουριστικής περιόδου για τη νήσο μας έχουμε διαμορφώσει πλέον μια αρκετά σαφή εικόνα για το τι άφησε αυτή ως παρακαταθήκη. Δεν πρόκειται να σας κουράσω εισχωρώντας σε διεξοδικές αναλύσεις, ωστόσο επιθυμώ να επισημάνω τα πιο ουσιώδη για εμένα γεγονότα, ούτως ώστε το συμπέρασμα που θα απορρέει από τον ανωτέρω συλλογισμό να είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα της υπάρχουσας κατάστασης.

Εν συντομία προχωρώ σε μια γρήγορη ανασκόπηση των δεδομένων που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της εξέλιξης της απελθούσης τουριστικής περιόδου.

Αρχικά η άτυπη αλλά ουσιαστική για την εξέλιξη του Τουρισμού λήξη του εγκλεισμού που συνεπαγωγικά έδειξε την ανάγκη του κόσμου να βγεί, να χαρεί, να διασκεδάσει, να γελάσει και να απολαύσει όλα αυτά που εν ολίγοις είχε στερηθεί βίαια και απότομα δεδομένων των συνθηκών τα τελευταία 2 ½ χρόνια. Σε αυτό συνέβαλε η σημαντική μείωση του βαθμού θνησιμότητας από τον Ιό covid-19 που επέφερε την άρση όλων των περιοριστικών μέτρων ανεξαρτήτως εμβολιασμού του υποκειμένου ή μη.

Δευτερεύοντος η έλλειψη εργαζομένων στα αεροδρόμια και στις αεροπορικές εταιρείες , οι οποίες αδυνατούσαν να καλύψουν (στην αρχή της τουριστικής περιόδου Μάϊο- Ιούνιο) τον όγκο του τουρισμού. Αυτό οδήγησε όπως ήταν φυσικό σε ακυρώσεις πτήσεων (άρα και απώλεια επισκεπτών και εσόδων αρχικά) αλλά και ευεργετικά αφού η επιθυμία των επισκεπτών για αλλαγή παραστάσεων και επαναφορά στην κανονικότητα μεταβίβασε την πλειοψηφία του Όγκου του Τουρισμού για τη Περίοδο Ιουλίου- Σεπτεμβρίου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη χρονική συρρίκνωση της τουριστικής περιόδου η οποία ωστόσο λόγω της υπερβάλλουσας ζήτησης έφερε την αλματώδη αύξηση των τιμών ( υπήρξε και ανάλογο βήμα που συσχετίζεται άμεσα με την ραγδαία αύξηση των τιμών η οποία οφείλεται στο ενεργειακό πλήγμα που βιώνουμε ) άρα και εσόδων.  

Τρίτο η στάση της χώρας μας στο διεθνές γίγνεσθαι, οι συμμαχίες και οι φιλίες που αναπτύσσονται μεταξύ των χωρών, η ανταλλαγή και συνδιαλλαγή πολιτισμών και κατ’επέκταση οι διαπροσωπικές σχέσεις των λαών. Οι αμφίδρομες αυτές σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί εδώ και δεκαετίες απέδωσαν καρπούς.

Αυτοί οι 3 βασικοί πυλώνες συντέλεσαν επί της πράγμασι στην τόσο καλή τουριστική περίοδο από θέμα εσόδων και μόνο .

Ωστόσο αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα περισσότερο από μια πρώτη ματιά αφού το τελικό ταμείο μεταβάλλεται ανά περίπτωση συναρτήσει όλων εκείνων των παραγόντων που το καθορίζουν . Παραδείγματος χάρη ανά κατάλυμα ή ανά επιχείρηση υφίσταται μια ποικιλία δεδομένων που οφείλουμε να σταθμίσουμε και να προσμετρήσουμε ώστε να βγει ασφαλές και ορθό συμπέρασμα. Για παράδειγμα πόσα voucher είχε δρομολογημένα από παρελθόντα έτη το κάθε κατάλυμα ? Πόσα χρέη «κουβάλαγε» η κάθε επιχείρηση λόγω του ότι τα έτη 2020 & 2021 ουσιαστικά δεν είχε την απαιτούμενη εισροή κεφαλαίων? Ποια είναι η αύξηση του λειτουργικού κόστους λόγω των ενεργειακών συνθηκών που βιώνει η εκάστοτε επιχείρηση? και η οποία ξεπέρασε στη πλειοψηφία των τμημάτων που την δομούν, (όπως είναι αυτά της τροφοδοσίας, ενέργειας, κίνησης, θέρμανσης κ.ο.κ. ) ,το 40% ιδίως όταν η βενζίνη άγγιξε τα 2,62€ και πλέον τώρα το πετρέλαιο άνω των 2 €! Επίσης η επιστροφή μικρού τμήματος των επιστρεπτέων προκαταβολών αποτελεί μια σημαντική εκροή. Η αύξηση της μισθολογικής κλίμακας των εργαζομένων στον Τουρισμό- Επισιτισμό λόγω των νέων διακλαδικών συμβάσεων που είχαν υπογραφεί από της 26-1-2021 αλλά επί της ουσίας τη βιώσαμε τη τρέχουσα τουριστική περίοδο αποτελεί μια σημαντική αύξηση στο λειτουργικό κόστος. Σε αυτό το σημείο θεωρώ αναγκαίο να αναφέρω ότι κατά τη γνώμη μου ήταν προς την ορθή κατεύθυνση και αν συνεχίσει στα ίδια επίπεδα η ενεργειακή επιβάρυνση των νοικοκυριών θα έπρεπε να αναθεωρηθεί υπό προϋποθέσεις η μισθολογική κλίμακα προς τα άνω, λαμβάνοντας οι επιχειρήσεις αντισταθμιστικά οφέλη και κίνητρα όπως ήδη δίδονται (με την μετάβαση των εργαζομένων από μερική απασχόληση στη πλήρη, κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης κτλ ). Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός οτι η πλειοψηφία των καταλυμάτων είχαν υπογράψει συμφωνίες με τους tour operator με τα περσινά δεδομένα με συνεπαγωγικά μειωμένες τιμές οι οποίες δημιούργησαν αν όχι ζημία (λόγω των όσων προαναφέρθηκαν),τουλάχιστον σημαντικότατη απώλεια εισροών η οποία δεν μπορεί να καλυφθεί και αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για το τελικό ταμείο, τη βιωσιμότητα της επιχείρησης και τη διατήρηση θέσεων εργασίας και αύξησης ή σμίκρυνσης του τοπικού και κατ' επέκταση του συνολικού ΑΕΠ.

Αναντίρρητα η πρώτη εικόνα όπως προαναφέραμε δείχνει θετικό πρόσημο αλλά με μια δεύτερη ματιά πιο εμπεριστατωμένη ανά περίπτωση το πρόσημο μπορεί να είναι και αρνητικό.

Το διακύβευμα όπως αντιλαμβανόμαστε δεν εστιάζει μόνο στην τωρινή χρονιά που θεωρείται έτος επανεκκίνησης αλλά κυρίως σε αυτή που έπεται. Ο λόγος της βαρύτητας που φέρει το έτος 2023 είναι οτι τα δεδομένα που προκύπτουν είναι εύπλαστα και διαρκώς μεταβαλλόμενα , εξαρτώμενα πάντα από τις διεθνείς συγκυρίες που κανένα κράτος μόνο του δεν μπορεί να αντισταθμίσει. Πραγματικά δύσκολα μπορούν να προκύψουν έστω και εικασίες οι οποίες μπορούν να προσεγγίσουν με ασφάλεια το τι θα βιώσουμε του χρόνου.

Προσωπικά θεωρώ ότι ο εκάστοτε επισκέπτης θα απωλέσει μέρος της ορμητικότητας (επιθυμίας) του για διακοπές λόγω των πολυπαραγοντικών και πολυεπίπεδων συσχετισμών που προκύπτουν από τη διεθνή πολιτική- ενεργειακή και γεωστρατηγική σκηνή αλλά έχουν άμεση και έμμεση επίδραση στη καθημερινότητα του μέσω του εισοδήματος του, εν ακολουθία στο βιοτικό του επίπεδο και τελικά στο ψυχικό του κόσμο.

Αναμφισβήτητα όμως η ενεργειακή αλματώδη αύξηση των τιμών με την σταθεροποίηση τους σε υψηλά επίπεδα καθώς και οι παρατεταμένοι πόλεμοι που βιώνουμε και δη ο Ρωσο-Ουκρανικός αποτελεί άγονο και επίφοβο πεδίο για τις διεθνείς αγορές κάτι το οποίο αντικατοπτρίζεται από τον διεθνή και εγχώριο πληθωρισμό που καταδεικνύει την διάθεση για έλλειψη μεγάλων επενδύσεων, αύξηση των αποταμιεύσεων και μείωση της παραγωγικής διαδικασίας σε ένα αρκετά μεγάλο φάσμα της οικονομίας με αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Ως κατακλείδα θα εστιάσω στο εξής το οποίο για εμένα αποτελεί στοιχείο βαρύνουσας σημασίας. Δεν χρειαζόμαστε προς το παρόν καινούργια καταλύματα και νέες κλίνες στο νησί μας, χρειαζόμαστε βελτίωση των υφιστάμενων, βελτίωση των υποδομών και των παρεχόμενων υπηρεσιών και εν γένει του τουριστικού προϊόντος. Ο λόγος ο οποίος πραγματοποιώ αυτή την αναφορά είναι ότι τα «απροσδόκητα» χρήματα που αποκομίσαμε ήταν λόγω της υπερβάλλουσας ζήτησης δηλαδή μετατόπιση προς τα άνω έξω από την καμπύλη προσφοράς και ζήτησης της ζητούμενης ποσότητας. Δημιουργώντας τώρα εμείς επιπλέον κλίνες συν τη μικρή περίοδο που έχουμε ως νησί συν τις νέες άδειες που έχουν αιτηθεί λόγω του χωροταξικού συν τη βραχυχρόνια μίσθωση θα δημιουργήσουμε ένα κακό για εμάς τους επιχειρηματίες πλεόνασμα προϊόντος το οποίο στη καλύτερη θα συγκρατήσει τις τιμές ή στην χειρότερη θα τις ρίξει . Σε αυτό προσμετράμε την  καμπύλη εισοδήματος βλέποντας την ανελαστικότητα της και αυτό συσχετίζοντας τα με τους παράγοντας που αναφέραμε ανωτέρω θα επιφέρουν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Κοντολογίς δεν είναι πάντα καλό και επιθυμητό να δημιουργείς νέες κλίνες στο τουρισμό ιδίως όταν οι αστάθμητοι παράγοντες είναι τόσοι πολλοί και τόσο επισφαλής που μία λάθος κίνηση μπορεί να γίνει ολέθρια πρωτίστως για τον επενδυτή και εν ακολουθία για το κοινωνικό σύνολο αφού τα πάντα στην τοπική οικονομία μας είναι αλληλεξαρτώμενα και τους μόνους που μπορούν να επωφελήσουν είναι τα μονοπώλια. 

                    μετά τιμής σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος Πρόεδρος Ε.Ε.Τ.Β.Α Πόρου Κεφαλληνίας- Άτρος

Οφείλουμε να δείξουμε υπομονή, κατανόηση και σύνεση.

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί εργαζόμενοι,

 βρισκόμαστε σε μια εποχή παρατεταμένης κρίσης, δυσοίωνη, πρωτόγνωρη, όπου τα πάντα μεταβάλλονται ταχύτατα συναρτήσει των νέων δεδομένων που προκύπτουν από την εξέλιξη της πανδημίας , στο ενεργειακό και γεωπολιτικό κομμάτι αλλά και από τις αποφάσεις των κυβερνώντων . Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμεθα αμέτοχοι και αίολοι στο ρου της ιστορίας, τουναντίον οι αποφάσεις του εκάστου είναι αυτές που διαμορφώνουν το ρυθμό μεταβολής της κοινωνικής ζωής, δραστηριότητας και εν γένει το κοινωνικοοικονομικό γίγνεσθαι που εκφράζεται μέσα από το βιοτικό επίπεδο, το επιχειρείν, την ανεργία, τους οικονομικούς κύκλους κ.ο.κ στο εκάστοτε κοινωνικό σύνολο. Το οποίο αναντίρρητα επηρεάζεται από τις πολιτικές αποφάσεις που δρούν ρυθμιστικά και κανονιστικά στη ζωή μας μέσω της δημόσιας διοίκησης του τόπου μας.

Ο πρόλογος αυτός έχει ως στόχο να τοποθετήσει και να αποσαφηνίσει επιγραμματικά τα δεδομένα για το τι συμβαίνει, ποιος είναι ο ρόλος μας στην αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης αλλά και να προτρέψει για συνοχή, ομόνοια και κατανόηση.

Δεκάδες εκ των συναδέλφων και εργαζομένων που επικοινωνώ καθημερνά μαζί τους που είναι από διάφορα μέρη της Ελλάδας θέτουν επί τάπητος ως κύριο θέμα συζήτησης τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ιδίως μετά την αλματώδη αύξηση του ενεργειακού κόστους και το οποίο έχει κυρίως και όχι μόνο αντίκτυπο στο λογαριασμό του ρεύματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του αντίκτυπου αποτελούν τα πολύ μικρά καταλύματα των 700-800 τμ. που διαθέτουν λιγότερες από 50 κλίνες και τα οποία είδαν τους λογαριασμούς ρεύματος να αυξάνονται εν καιρώ αδράνειας τους δραματικά. Αυτόματα λοιπόν κυοφορείται το ερώτημα τι λογαριασμούς θα λαμβάνουν κατά τη διάρκεια λειτουργίας τους?! Απόρροια της υπέρογκης αύξησης στο κόστος ενέργειας το οποίο προφανώς και προκαλεί κυλιόμενες ανατιμήσεις σε προϊόντα, αγαθά, παροχή υπηρεσιών συνεργαζόμενες επιχειρήσεις με τουριστικά καταλύματα πχ (πλυντήρια ξενοδοχειακού ιματισμού κ.α.) αλλά και ευρύτερα στο τομέα παροχής υπηρεσιών δημιουργείται μια σημαντικότατη αύξηση των λειτουργικών εξόδων με συνέπεια τις εμφανείς ανατιμήσεις τόσο στην ημερήσια διανυκτέρευση όσο και στο τομέα του επισιτισμού. Η αναφορά γίνεται επί σκοπού στα μικρά καταλύματα διότι λόγω του μικρού πλήθους δωματίων-διαμερισμάτων άρα και κλινών οι ανατιμήσεις που θα κληθούν να κάνουν θα είναι μεγαλύτερες άρα και εμφανέστερες ανά δωμάτιο εν συγκρίσει με αυτών των μεγάλων ξενοδοχείων που το κόστος επιμερίζεται καλύτερα λόγω του πλήθους δωματίων και παροχής υπηρεσιών αφού η νέα τιμή προσεγγιστικά στις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες ως ώρας δεν υπερβαίνει μια αύξηση της τάξεως του 10%.

 Ωστόσο βρισκόμαστε δυστυχώς σε ένα παρατεταμένο κρίσιμο σημείο όπου όλοι ανεξαιρέτως καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε με νηφαλιότητα και σύνεση τη μειωμένη έως ανύπαρκτη ζήτηση Απριλίου-Μαΐου και τις επιπτώσεις των ζημιογόνων ετών 2020-1, ενώ συγχρόνως ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις αυξανόμενες απαιτήσεις μερίδας εργαζομένων. Όπως γίνεται κατανοητό τα πράγματα δεν είναι εύκολα και το να θέτουμε παραπάνω δυσκολίες που αφορούν τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων άρα και τις προσφερόμενες θέσεις εργασίας από τις οποίες όλοι αποκομίζουμε οφέλη δεν διευκολύνει την επίλυση των ήδη διογκωμένων προβλημάτων.

Αφουγκραζόμενος λοιπόν τη καθημερινή ανησυχία τόσο των συναδέλφων όσο και των εργαζομένων θα ήθελα να πω ότι όλοι έχουν από τη δική τους οπτική δίκιο και οι εργαζόμενοι που δεν δούλεψαν σχεδόν 2 έτη και προσπαθούν να βρούν κάτι καλύτερο για να ζήσουν αλλά και οι εργοδότες που έχουν να αντιμετωπίσουν τα 2 άνυδρα έτη πληρώνοντας τα πάγια έξοδα, τυχόν δάνεια ανεξαρτήτως εσόδων, προσπαθώντας συγχρόνως να επιβιώσουν οι επιχειρήσεις και οι οικογένειες τους. Δεδομένου λοιπόν ότι είμαστε όλοι πέραν από επαγγελματίες και συντοπίτες ή χρόνια συνεργάτες οφείλουμε να αντιληφθούμε τη κρισιμότητα της κατάστασης. Δυστυχώς δεν είναι ρόδινα τα πράγματα και μπορεί να είχε ειπωθεί ότι εξελίσσονται όλα καλά ΑΛΛΑ όπως είχα αναφέρει το Δεκέμβριο οτι στο ενδεχόμενο μιας Ρωσο-Ουκρανικής σύρραξης θα  ψάχνουμε τους πελάτες με  τηλεσκόπιο με πολλαπλές απόρροιες όπως αυτές στις ανατιμήσεις των καυσίμων λόγω ενδεχόμενης έλλειψης τους επειδή η Ρωσία είναι ο κύριος τροφοδότης της Ε.Ε. σε ενέργεια ενώ μαζί με την Ουκρανία είναι οι κύριοι παραγωγοί επισιτιστικών προϊόντων και τροφοδότες της Ε.Ε. Συνεπαγωγικά θα δημιουργούσαν πρόβλημα στις μεταφορές ,στο τουρισμό ,στην οικονομία, στα τρόφιμα κτλ και οι οποίες θα ήταν βαρυσήμαντες, δυστυχώς επαληθεύτηκαν.

Αξιοσημείωτες ήταν οι δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου και του Βρετανού Πρωθυπουργού που αναφέρονται ανοικτά για το μεγαλύτερο πόλεμο με το Β.Π.Π. αυτό από μόνο του θα έπρεπε να μας προϊδεάζει για το τι έπεται! Ιδίως αν επαληθευτεί ένα σενάριο οπού η Η.Π.Α. καλούν την Ε.Ε. οτι σε περίπτωση που η Κίνα συνδράμει τη Ρωσία θα πρέπει να υποστεί τις ανάλογες εμπορικές και οικονομικές κυρώσεις κάτι το οποίο θα αποτελεί και το τελειωτικό χτύπημα στην Ε.Ε. αφού τα σημαντικότερα εργοστάσια μαζικής παραγωγής και τροφοδοσίας των Ευρωπαϊκών Κρατών είναι η Κίνα (22,4%) ,η Η.Π.Α.(11,8%), η Ρωσία (5,6% στην ενέργεια είναι πολύ μεγαλύτερο), η Ουκρανία, η Ελβετία (6,3%) και η Τουρκία (3,6%) ενώ ακολουθούν η Ταιβάν , η Ιαπωνία (3,2%), η Σιγκαπούρη , η Ν. Κορέα (2,6%) κτλ

Ας συμπεριφερθούμε λοιπόν με σωφροσύνη πορευόμενοι με τις κλαδικές συμβάσεις του εκάστοτε επαγγέλματος και με ότι ο νόμος ορίζει. Εξάλλου δεν νομίζω ότι κάποιος εκ των συμβαλλομένων μερών επιθυμεί το κακό του άλλου. Όλοι θέλουμε να εργαστούμε με αξιοπρέπεια, να έχουμε χρήματα για να περάσουμε το χειμώνα και να τακτοποιήσουμε τις υποχρεώσεις μας. Για αυτό σημασία έχει να οικοδομήσουμε στον αμοιβαίο σεβασμό, αλληλοκατανόηση και στις σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί με τη πάροδο των ετών και όχι να τις αποδημήσουμε σε τυχόν ευκαιριακές συνθήκες. Να είστε σίγουροι ότι όσοι επιλέξουν τον εύκολο δρόμο μέσο και μακροπρόθεσμα δεν θα τους ωφελήσει.

Πριν ολοκληρώσω τη τοποθέτηση μου θα ήθελα να εξηγήσω ότι το φλέγον ζήτημα της ενέργειας (ρευματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων κ.ο.κ) που αποτελεί ένα μη αμιγώς δημόσιο αγαθό το οποίο ωστόσο τείνει στο καθαρά δημόσιο αγαθό θα πρέπει να επανακαθοριστεί σε εθνικό επίπεδο αφού η ανάγκη για κοινωνική πολιτική είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Οι λόγοι είναι κοινωνικοί, ηθικοί και οικονομικοί. Ιδίως τώρα που ο Γολγοθάς εξόφλησης των λογαριασμών οφείλεται συγκυριακά στις αποφάσεις της Ε.Ε για στροφή στη πράσινη ενέργεια καθώς και στην επιβαλλόμενη συνέχιση των αποκρατικοποιήσεων των Δ.Ε. και των στόχων που έχει θέσει η Ε.Ε. και οφείλει κάθε κράτος να επιτύχει και οι οποίοι συνέπεσαν με το τραγικό γεγονός του Ρώσο-Ουκρανικού πολέμου. 

Το πρόβλημα επιδερμικά μεν ουσιαστικά δε αντικατοπτρίζεται τόσο στις ελλείψεις που διαφαίνονται στον επισιτιστικό τομέα (ήδη Ισπανία και Ιταλία έβαλαν πλαφόν στην αγορά προϊόντων όπως το Ηλιέλαιο και τα παράγωγα των σιτηρών)  όσο και στον ενεργειακό. Βασικό παράδειγμα στο ενεργειακό τομέα είναι το γεγονός ότι το Μάρτιο του 2021 η τιμή της ΜWh κυμαινόταν πέριξ των 42€ ενώ τον αντίστοιχο μήνα του 2022 προσεγγίζει τα 424€/ ΜWh. Ο δεκαπλασιασμός λοιπόν της ΜWh σε συνδυασμό με τη ρήτρα αναπροσαρμογής, τα 3 πανδημικά χρόνια που επέφεραν λουκέτα , μείωση στο τζίρο (στη πλειοψηφία των επιχειρήσεων ) άνω του 50% και σε ορισμένες περιπτώσεις του 90-100% εν συγκρίσει με αυτό του 2019 συντάραξε συθέμελα την οικονομία της χώρας και τα νοικοκυριά. Συνεπαγωγικά επήλθε μείωση των εσόδων των επιχειρήσεων και του εισοδήματος των νοικοκυριών που σε συνδυασμό με το τρέχον ρυθμό πληθωρισμού που κυμαίνεται στο 7,7% αποτελούν καθοριστικό παράγοντα μη ηθελημένης αδυναμίας πληρωμής των λογαριασμών και αυτό δεν αφορά μόνο τους λογαριασμούς ρεύματος αλλά το σύνολο των λογαριασμών που αγγίζει την αδυναμία πληρωμής ακόμη και της παροχής των καθαρά δημοσίων αγαθών όπως αυτό της ασφάλισης υγείας (ΕΦΚΑ, ΟΓΑ κ.ο.κ).

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να συνυπολογιστεί οτι ο βασικός πυλώνας ανάπτυξης και εισροών στην Ελλάδα που είναι ο Τουρισμός θα πληγεί από τη μη έλευση σίγουρα των Ρώσων και Ουκρανών τουριστών και ενδεχομένως των πολιτών όμορων κρατών .Επίσης οι ανατιμήσεις στις τιμές των ναύλων των αεροπορικών εισιτηρίων, των εισιτηρίων των πλοίων καθώς και ο αποκλεισμός των εναέριων ζωνών των 2 αυτών χωρών καθώς και το πρόβλημα που δημιουργείται σε όσους τουρίστες τις χρησιμοποιούσαν ως μεταβατικούς σταθμούς για να έρθουν στη χώρα μας θεωρείται πλέον δεδομένο. Επιπρόσθετα το γεγονός ότι η Τουρκία έμεινε αμέτοχη και όχι αποκομμένη δείχνει προς το παρόν να κερδίζει πόντους αφού καμία από τις χώρες της Ε.Ε. ή από τις συμπλεκόμενες χώρες δεν επιθυμεί έστω και στο ελάχιστο να δώσει οδηγία για ανακατεύθυνση των πολιτών της σε άλλους τουριστικούς προορισμούς . Αυτομάτως λοιπόν η Τουρκία καθίσταται (προς το παρόν) ένας άκρως δελεαστικός φθηνός πολυτελής μαζικός τουριστικός προορισμός με πλήθος διασυνδέσεων των αεροδρομίων και των λιμένων της.

Τέλος για το νησί μας είναι επιτακτικό το άνοιγμα νέων προορισμών , η ανασυγκρότηση και επικαιροποίηση του στρατηγικού τουριστικού σχεδιασμού της νήσου μας, νέος στρατηγικός σχεδιασμός των επιχειρήσεων του τόπου μας προς τη βιώσιμη ανάπτυξη, ενώ κατά την ταπεινή μου άποψη στον εθνικό τομέα θα πρέπει να υπάρξει: 1)μείωση και επιμήκυνση των επιστρεφόμενων ποσών των επιστρεπτέων προκαταβολών που έχουν δοθεί 2) επιδότηση της εποχικής εργασίας 3)Μείωση του ΕΝΦΙΑ 4) Ισοσκελισμός του ΦΠΑ μεταξύ του Αιγαίου και του Ιονίου είναι αδιανόητο εν έτη 2022 να υπάρχει αθέμιτος ανταγωνισμός 5)Αύξηση της επιδότησης ρεύματος 6) Μείωση της ρήτρας αναπροσαρμογής 7) επιδότηση δανείων και τέλος 8) επιδότηση των ναύλων (αεροπορικά εισιτήρια και εισιτήρια πλοίων ) με πλαφόν στις τιμές των εισιτήριων .

ΥΓ.1. Οι βίλες και τα παραδοσιακά τουριστικά μέρη όπως το Αργοστόλι η Λάσση και ο Λουρδάς δείχνουν όχι μονο να διασώζονται αλλά να ευημερούν!

Ευχές και ελπίδα για το νέο έτος και την ερχόμενη τουριστική περίοδο του 2022!

 

Ευρισκόμενοι στην αρχή του νέου έτους 2022 θα ήθελα πρωτίστως να σας ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου υγεία, αγάπη, ευημερία, αισιοδοξία και δευτερευόντος να προσπαθήσω να ξετυλίξω το κουβάρι που υφαίνει το μονοπάτι της ερχόμενης τουριστικής περιόδου.

Ξεκινώντας λοιπόν από την πανδημία ως την "αρχή του κακού "και με τα έως τώρα δεδομένα που απορρέουν από τη καινούργια τροπή εξέλιξη του Ίου συνάγεται ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων μετά τα μέσα Απρίλη θα βρεθούμε σε ένα στάδιο όπου θα έχει επιτευχθεί η φυσική ανοσία μεγάλου τμήματος του πληθυσμού λόγω της υπερμεταδοτικότητας του Ίου και θα διαβένουμε πολύ πιθανόν προς τις τελευταίες εκφάνσεις της (πανδημίας) σύμφωνα πάντα με τα ιατρικά στοιχεία που μας παραθέτουν οι επιστήμονες. Από εκεί και πέρα θα είναι έτοιμα 2 νέα εμβόλια καθώς και αντιικά φάρμακα τα οποία σύμφωνα με τις παρασκευάστριες εταιρείες θα είναι σε θέση να "δαμάσουν" τον ιό και να μας θέτουν πλέον σε θέση ισχύος έναντι του Ίου αλλά συγχρόνως και σε ένα στάδιο ελεγχόμενης αποκλιμάκωσης των μέτρων προστασίας με αυξημένη πιθανότητα την επιστροφή στη κανονικότητα όποτε αυτό κριθεί ασφαλές. Από εκεί και πέρα το πλέον μείζον και βαρυσήμαντο πρόβλημα είναι οι απόρροιες της πανδημίας στη παγκόσμια οικονομία. Πληθωρισμός, επιβράδυνση, αύξηση της ανεργίας,αύξηση κόστους ενέργειας και γεωπολιτικές διαφοροποιήσεις και ανακατατάξεις τείνουν να δημιουργήσουν ένα εκρηκτικό μείγμα φυγόκεντρων τάσεων αρκετά δυσκολοκατάβλητων και διαχειρίσιμων. Για να μην πλατειάζω δεν θα προβώ σε επιμέρους ανάλυση των όρων και της σκέψης μου. Ωστόσο θα επισημάνω ότι το κόστος ενέργειας είναι ικανό να εκτροχιάσει τα πάντα, ήδη οι λογαριασμοί ρεύματος που ήρθαν είναι μη διαχειρίσιμοι για αρκετούς συμπολίτες μας και επιχειρηματίες ενώ τα κόστη που επαγωγικά προκύπτουν είναι πολυσχιδή και έχουν αντίκτυπο σε όλα τα στάδια παραγωγής, στους παραγωγικούς συντελεστές, στα τελικά προϊόντα και επομένως στο Δείκτη τιμών καταναλωτή που αντικατοπτρίζει το πληθωρισμό. Θεωρώ αν μη τι άλλο ότι χρειάζονται άμεσα μέτρα ανάσχεσης τόσο του πληθωρισμού όσο και μείωση του κόστους ενέργειας ώστε να μπορούν οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αμιγώς τουριστικές περιοχές να μπορούν να συγκρατήσουν τις τιμές και εν γένει τα κόστη σε ανταγωνιστικά επίπεδα.

Ως κατακλείδα προσωπική μου επιφύλαξη και ενδοιασμός είναι η αναβάθμιση του τουρκικού τουριστικού προϊόντος με slogan "turk Aegean" , η υποτίμηση της λίρας σε απύθμενα βάθη που μπορεί να είναι χείριστο για τους κατοίκους και τους επιχειρηματίες στη γείτονα ωστόσο αποτελεί πόλο έλξης για φθηνό και πολυτελή Τουρισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι το συνολικό κόστος διανυκτέρευσης στη Κωνσταντινούπολη 10-17/07/2022 ξεκινάει από 80€!

Ως επιστέγασμα των ανωτέρω θα πρέπει να συνυπολογίσουμε τα FCDOs, τις δομές υγείας της Νήσου μας που υστερούν, καθώς και την ανύπαρκτη ανάπτυξη μεγάλων περιφερειακών έργων πνοής εντός του νησιού.

Συνεκτιμώντας τα λοιπόν αντιλαμβανόμαστε ότι η χρονιά θα είναι δύσκολη λόγω των εγγενών αδυναμιών ωστόσο εμμένω στην αρχική μου εκτίμηση (του Σεπτεμβρίου του 2021) ότι θα έχουμε μια μέση ανάπτυξη τουλάχιστον της τάξεως του 9-13% με τυπική απόκλιση 3,5% και ενδεχομένως σε συγκεκριμένες περιοχές υπό προϋποθέσεις να αγγίξουμε αύξηση του 20-25% σε αυτό συνηγορεί και το αυξημένο ενδιαφέρον που υπάρχει για διακοπές το τρίμηνο 20/06-20/09/2022.

Εύχομαι σε όλους για μια ακόμη φορά καλή χρονιά με υγεία να περάσουμε όσο πιο ανώδυνα γίνεται το σκόπελο αυτό με κουράγιο, υπομονή και αισιοδοξία να παλέψουμε για ένα καλύτερο μέλλον. 

Μετά τιμής Σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος. 

Υγ:Τα ποσοστά εξάγονται μέσω ποσοτικών μεθόδων παραμετρικής στατιστικής ύστερα από καταγραφή παρατηρήσεων και δεδομένων από ΟΤΑ's, Top, συναδέλφους και προσωπικά δεδομένα. 

Παιδεία - Κοινωνία

 Τα πάντα είναι θέμα παιδείας - γαλούχησης. Όσο οι άνθρωποι διαπαιδαγωγούνται και διαμορφώνονται με ανορθόδοξο τρόπο από την οικογένειά, το σχολείο και το κοινωνικό τους περίγυρο : να μην εμπιστεύονται, να είναι καχύποπτοι, να τρέφουν ενδόμυχα ζήλια ή οργή για ότι δεν έχουν ή πιθανόν να μην δύναται να αποκτήσουν, καθώς και το ότι μοναδικό δίκαιο που επικρατεί είναι το δίκαιο του ισχυρού° καλλιεργώντας οπωσούν μια γενική απαξία του συστήματος και επαγωγικά της κοινωνίας-πολιτείας λόγω της μη επιβολής κυρώσεων. Ως εκ τούτου ότι και να κάνεις θα είναι μάταιο για να αλλάξεις αυτό το κόσμο, θα παραμένουμε στο ίδιο έργο θεατές.

Εάν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι σε αυτή τη παραπαίουσα, ξεθωριασμένη και σάπια κοινωνία ας ξεκινήσουμε πρώτα από τον εαυτό μας και τα παιδιά, χωρίς αυτά δεν υπάρχει ούτε μέλλον ούτε ελπίδα! 

Πρόταση λύσης για την έλλειψη στέγασης

 Παρατηρώντας ως πολίτης της Νήσου το μείζον πρόβλημα που δημιουργείται με την έλλειψη στέγασης για το κάθε Ιατρό, νοσηλευτή, εκπαιδευτικό, φοιτητή να έρθει να εργαστεί ή να φοιτήσει στο νησί μας, (ιδίως στο Αργοστόλι), το οποίο αποτελεί άμεσο εμπόδιο και ανασταλτικό παράγοντα έλευσης τους θα ήθελα να παραθέσω μια άποψη - πρόταση, που την έχω ξανά θέσει πολύ παλιότερα .

 Επικροτώ τη κίνηση του Δημάρχου να δώσει κίνητρο μέσω χρημάτων για τροφή και στέγαση (για τους ιατρούς) το οποίο αποτελεί μια άμεση λύση αφού επί της ουσίας δίνει μια ανάσα αλλά θεωρώ ότι δεν δύναται να διαιωνίζεται στο διηνεκές επομένως δεν αποτελεί μόνιμη λύση. Συνεπώς ήθελα να κάνω την εξής πρόταση για τους υγειονομικούς : Διαβούλευση με τη Διοίκηση του Νοσοκομείου, την 6 ΥΠΕ και το Υπουργείο Υγείας για τη κατεδάφιση των μη λειτουργικών και ασύμφορων προς επισκευή ακινήτων που βρίσκονται εντός του νοσοκομείου και στη θέση τους κατασκευή διαμερίσματων εύλογου εμβαδού, λειτουργικότητας και κόστους ώστε να εξυπηρετηθούν άμεσα και μόνιμα οι ανάγκες τους. 

 Για τους εκπαιδευτικούς ή φοιτητές : τα δημόσια ακίνητα που δεν αξιοποιούνται από δημόσιες υπηρεσίες να δοθούν με την ανάλογη τροποποίηση, επισκευή ως φοιτητικές εστίες και διαμερίσματα εκπαιδευτικών, σε περίπτωση που δεν δύναται η τροποποίηση ή ανακατασκευή τους ή εύρεση δημοτικών ακινήτων η χώρου εντός του ΤΕΙ αποτελεί μονόδρομος. Τα κονδύλια μπορούν να δοθούν είτε μέσω περιφέρειας είτε μέσω αποκεντρωμένης διοίκησης. Σε περίπτωση που δεν καταστή δυνατό η εύρεση τους, θεωρώ ότι μια κρούση στη κεντρική διοίκηση με ανάδειξη των χρόνιων αυτών προβλημάτων ίσως να δώσει ουσιαστική λύση σε όλους.

Με σεβασμό και εκτίμηση Στελλάτος Ελευθέριος.