Η νομοθετική απελευθέρωση της βραχυχρόνιας μίσθωσης με το ν4446/2016 και η στήριξη της οικονομίας σε χάρτινο γίγαντα

 Η συζήτηση για τη βραχυχρόνια μίσθωση έχει παγιδευτεί επί χρόνια σε μια επιφανειακή αντιπαράθεση μεταξύ «εκσυγχρονιστών» και «συντηρητικών», μεταξύ δήθεν καινοτομίας και δήθεν οπισθοδρόμησης. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η βραχυχρόνια μίσθωση στην Ελλάδα δεν υπήρξε ούτε τεχνολογική επανάσταση ούτε κοινωνική πρόοδος. Υπήρξε κυρίως μια πολιτική και οικονομική επιλογή που γεννήθηκε μέσα στα ερείπια της χρεοκοπίας και εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες απορρύθμισης της αγοράς κατοικίας, του τουριστικού κλάδου και της κοινωνικής συνοχής.

Μετά το 2010 η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή της μεταπολεμικής ιστορίας της. Η οικοδομή κατέρρευσε. Οι αξίες των ακινήτων κατέρρευσαν. Η τραπεζική χρηματοδότηση εξαφανίστηκε. Η κατανάλωση συρρικνώθηκε. Χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν. Αντί η χώρα να αναζητήσει ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, στράφηκε στη γρηγορότερη και ευκολότερη λύση: τη μετατροπή της κατοικίας σε τουριστικό προϊόν.
Ένα τουριστικό προϊόν το οποίο επανασυστάθηκε και επανατοποθετήθηκε στην κοινωνία ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ - ΑΣΥΔΟΤΑ με τον νόμο 4446/2016 του ΣΥΡΙΖΑ.
Η βραχυχρόνια μίσθωση λειτούργησε ως υποκατάστατο μιας δήθεν αναπτυξιακής πολιτικής όπου ΑΝΤΙ να δημιουργηθεί νέος πλούτος, αξιοποιήθηκε ένας ήδη υπάρχων πόρος: η κατοικία. Αντί να ενισχυθεί η παραγωγή, επεκτάθηκε η εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας. Αντί να στηριχθούν νέες παραγωγικές δραστηριότητες, η χώρα επέλεξε να μετατρέψει ολοένα μεγαλύτερο μέρος του οικιστικού της αποθέματος σε μηχανή άντλησης τουριστικού εισοδήματος. Αντί να στηριχθεί η μεταποίηση και η βιομηχανική παραγωγή αφέθηκαν έρμαιες στην τύχη τους και στον αδυσώπητο διεθνή ανταγωνισμό που τις διέλυσε, γνωρίζοντας εξαρχής το πεπρωμένο τους.
Βεβαίως Βραχυπρόθεσμα και μόνο το μοντέλο αυτό παρήγαγε εντυπωσιακούς αριθμούς. Αυξήθηκαν οι ανακαινίσεις. Αυξήθηκαν οι τιμές των ακινήτων. Αυξήθηκαν οι συναλλαγές. Αυξήθηκαν τα φορολογικά έσοδα. Δημιουργήθηκε η εντύπωση μιας οικονομίας που ανακάμπτει, δημιουργώντας όμως τεχνηέντως μια ουτοπική πραγματικότητα που ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη με την πραγματική οικονομία. Η οποία κυρίες και κύριοι δεν κρίνεται από την κυκλοφορία χρήματος αλλά από τη βιωσιμότητα των κοινωνιών και των παραγωγικών της δομών.
Και εκεί αρχίζουν τα προβλήματα.
Η κατοικία δεν είναι ένα οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο. Δεν είναι ένα οικόπεδο, μια μετοχή ή ένα χρηματοοικονομικό προϊόν. Η κατοικία αποτελεί τη βασική προϋπόθεση κοινωνικής σταθερότητας. Είναι ο χώρος όπου συγκροτείται η οικογένεια, ανατρέφονται παιδιά, ζουν εργαζόμενοι και λειτουργούν οι τοπικές κοινωνίες.
Όταν όμως χιλιάδες κατοικίες αφαιρούνται από τη μακροχρόνια μίσθωση και μετατρέπονται σε τουριστικές μονάδες, η κοινωνία αρχίζει να χάνει τη δυνατότητα αναπαραγωγής της.
Οι πρώτοι που πλήττονται είναι οι άνθρωποι που κρατούν όρθιο τον τόπο.
• Οι δάσκαλοι.
• Οι καθηγητές.
• Οι γιατροί.
• Οι νοσηλευτές.
• Οι αστυνομικοί.
• Οι λιμενικοί.
• Οι πυροσβέστες.
• Οι εποχικοί εργαζόμενοι.
• Οι νέοι επαγγελματίες.
• Οι νέες οικογένειες.
• Οι χαμηλόμισθοι.
Όταν αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να βρουν κατοικία ή αναγκάζονται να διαθέτουν δυσανάλογο μέρος του εισοδήματός τους για στέγαση, τότε η τοπική κοινωνία αρχίζει να αποσαθρώνεται από μέσα. Η κρίση στέγασης δεν είναι απλώς μια τυχαία παράπλευρη απώλεια. Είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της μετατροπής της κατοικίας σε τουριστικό εμπόρευμα. Παράλληλα, η βραχυχρόνια μίσθωση δημιούργησε μια δεύτερη, εξίσου σοβαρή στρέβλωση.
Τη στρέβλωση της τουριστικής αγοράς.
Επί δεκαετίες, ο ελληνικός τουρισμός αναπτύχθηκε μέσα από ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, κάμπινγκ, μπανγκαλόου, οργανωμένα καταλύματα και επιχειρήσεις που επένδυσαν κεφάλαια, λάμβαναν πιστοποιήσεις λειτουργίας, δημιούργησαν θέσεις εργασίας, τηρούσαν προδιαγραφές και σήκωναν το βάρος της φορολογίας και της νομιμότητας.
Ξαφνικά, δίπλα σε αυτό το σύστημα δημιουργήθηκε μια τεράστια παράλληλη αγορά. Ένα τεράστιο οικοδόμημα που ευνοούσε και ευνοεί το παρακράτος ανομίας, αδιαφάνειας και διαφθοράς.
Μια αγορά που δεν οικοδόμησε νέο τουριστικό προϊόν. Δεν δημιούργησε νέους προορισμούς. Δεν επέκτεινε τη σεζόν. Δεν αύξησε θεαματικά τη διεθνή ζήτηση. Απλώς πολλαπλασίασε ανεξέλεγκτα χωρίς οικονομικούς και περιβαλλοντικούς περιορισμούς και όρους τις διαθέσιμες κλίνες.
Η αύξηση των κλινών όμως δεν ισοδυναμεί με αύξηση του τουρισμού. Όταν οι διαθέσιμες κλίνες διπλασιάζονται και οι επισκέπτες αυξάνονται πολύ λιγότερο, το αποτέλεσμα είναι μαθηματικά προδιαγεγραμμένο.
• Οι πληρότητες μειώνονται.
• Οι τιμές πιέζονται.
• Οι αποδόσεις υποχωρούν.
• Οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να επενδύσουν.
• Οι εργαζόμενοι βλέπουν τις αποδοχές τους να συμπιέζονται.
• Η αγορά εισέρχεται σε έναν φαύλο κύκλο υποβάθμισης.
Σε πολλούς νησιωτικούς προορισμούς, το ζήτημα πλέον δεν είναι αν αυξήθηκαν οι αφίξεις. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος ωφελείται από αυτές τις αφίξεις και πώς κατανέμεται το οικονομικό αποτέλεσμα. Ποια είναι τα οφέλη για την κοινωνία και το κράτος;
Διότι οι στατιστικές μπορούν να καταγράφουν ρεκόρ επισκεπτών αλλά κατά πόσον αυτά έχουν αντίκτυπο στην οικονομία είναι εντελώς διαφορετικό κομμάτι. Πως ταυτόχρονα οι επαγγελματίες βλέπουν χαμηλότερες πληρότητες, μεγαλύτερες εκπτώσεις και μικρότερη κερδοφορία;
Μήπως τελικά ισχυρές τουριστικές περιοχές και όχι μόνο έχουν αρχίσει και γίνονται μεταβατικός σταθμός; Μήπως ο Τουρισμός πλέον κατευθύνεται στην Αθήνα; Μήπως δεν υπάρχει σαφής στρατηγικός σχεδιασμός για τον Τουρισμό ανά περιφέρεια και ανά περιοχή ή αυτός που καταρτίσθηκε ήταν ελλιπής και απέτυχε;;;; Μήπως τελικά ο νέος χωροταξικός σχεδιασμός καταρτίσθηκε ως είχε και άλλον σκοπό πέραν του προφανών λόγων, αιτίων και απαιτήσεων;;;
Όλα αυτά δεν αποτελούν αντίφαση. Αποτελούν την άμεση συνέπεια της υπερπροσφοράς χωρίς όρια ή με όρια που μπαίνουν εκ των υστέρων και όχι παντού ως πρέπει!
Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως είναι βαθύτερο. Η βραχυχρόνια μίσθωση δεν μεταβάλλει μόνο οικονομικούς δείκτες, μεταβάλλει τη φυσιογνωμία των κοινωνιών. Ένα χωριό παύει να είναι κοινότητα όταν οι μόνιμοι κάτοικοί του αντικαθίστανται από διαδοχικούς επισκέπτες. Μια πόλη παύει να λειτουργεί φυσιολογικά όταν η κατοικία γίνεται απρόσιτη για όσους εργάζονται σε αυτήν. Ένα νησί παύει να είναι ζωντανός τόπος όταν οι νέοι του αναγκάζονται να φύγουν επειδή δεν μπορούν να ζήσουν στον τόπο όπου γεννήθηκαν. Καμία κοινωνία δεν μπορεί να θεωρεί επιτυχία την αύξηση του τουριστικού εισοδήματος εάν αυτή συνοδεύεται από τη διάβρωση της κοινωνικής συνοχής και την μετά βίας επιβίωση των επιχειρήσεων της.
Καμία οικονομία δεν μπορεί να θεωρείται υγιής όταν η βασική πηγή υπεραξίας μετατοπίζεται από την παραγωγή και την εργασία στην εκμετάλλευση της κατοικίας και κανένας προορισμός δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται βιώσιμος όταν οι άνθρωποι που τον υπηρετούν αδυνατούν να κατοικήσουν σε αυτόν.
Η μεγάλη ιστορική ειρωνεία είναι ότι ένα εργαλείο που παρουσιάστηκε ως μέσο οικονομικής ανάκαμψης κινδυνεύει να αφήσει πίσω του κοινωνίες φτωχότερες, πιο άνισες και λιγότερο βιώσιμες. Το πραγματικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν η βραχυχρόνια μίσθωση δημιούργησε εισόδημα.
Η απάντηση είναι σαφής: Δημιούργησε.
Το ερώτημα είναι αν το εισόδημα αυτό αξίζει το τίμημα που πληρώνουν σήμερα οι τοπικές κοινωνίες, οι εργαζόμενοι, οι νέες γενιές, οι επαγγελματίες πρωτίστως του τουρισμού και εν εύθετο χρόνο όλη η αλυσίδα (γιατί η οικονομία είναι αλυσίδα). Και αυτό είναι ένα ερώτημα στο οποίο η Ελλάδα θα κληθεί αργά ή γρήγορα (κατά προσωπική εκτίμηση λίαν συντόμως) να απαντήσει όπως ήδη κλήθηκε η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία κτλ.

Στελλάτος Ελευθέριος: Πολιτικός Μηχανικός, Διπλωματούχος Δημόσιας Διοίκησης, Msc PAEG, Φοιτητής νομικής.

Χρόνια πολλά!

 Με τη γέννηση του Χριστού δεν τιμάμε μόνο ένα ιερό γεγονός, αλλά υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας τη δύναμη της ταπεινότητας, της αγάπης και της ευθύνης απέναντι στον συνάνθρωπο. Ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να μας δείξει πως το φως δεν γεννιέται στη δύναμη, αλλά στη φροντίδα· όχι στον πλούτο, αλλά στη συμπόνια.

Το νέο έτος ας μην είναι απλώς μια αλλαγή ημερολογίου, αλλά μια συλλογική υπόσχεση: να οικοδομήσουμε μια κοινωνία με περισσότερη δικαιοσύνη, αλήθεια και αλληλεγγύη. Να μην συνηθίσουμε την αδικία, να μην αδιαφορήσουμε για τον πόνο, να μην φοβηθούμε την ευθύνη της ελπίδας.

Καλά Χριστούγεννα και το νέο έτος 2026 με περισσότερο φως μέσα μας και γύρω μας. Χρόνια πολλά με υγεία, αγάπη, ευημερία και Θεία Ευλογία σε όλους. 

Στελλάτος Α.Ελευθέριος πρόεδρος Ε.Ε.Τ.Β.Α, Διπλωματούχος Δημόσιας Διοίκησης, Πολ.Μηχανικός,Αγιογράφος, Ms PAEG.

Δημογραφικό-Υπαρξιακό πρόβλημά που χρήζει γενναίων αποφάσεων!

 Η λύση στο δημογραφικό είναι μία, με απλοϊκό παράδειγμα:

1)Για κάθε τετραμελή οικογένειά  αφορολόγητο 35.400€= το οποίο αναλύεται σε 12 μήνες × ( 600€/άτομο χ 4 άτομα +550€/μήνα ενοίκιο) 

2)Για κάθε ενοικιαστή που ενοικιάζει σε οικογένειά αφορολόγητο αν όχι ολόκληρο το μεγαλύτερο τμήματος του ποσού του ενοικίου.

Το ανωτέρω αναγωγή σε μονογονεϊκές οικογένειες, Τρίτεκνες κ.ο.κ.

3) Στήριξη των επιχειρήσεων με κίνητρα πχ φοροελαφρύνσεων για την πρόσληψη και διατήρηση υπαλλήλων εγκύων αλλά και των συζύγων αυτών με ενδεχόμενη αύξηση της μισθοδοσίας τους που θα αφαιρείται από τις εργοδοτική εισφορές και το ΦΠΑ.

4) βελτίωση των όρων άδειας ώστε να μην διαταράσσεται η εύρυθμη λειτουργία της οικογένειας ιδίως όταν και οι δύο γονείς είναι εργαζόμενοι

5) Πριμοδότηση εξωσωματικών ούτως ώστε και στα άτεκνα ζευγάρια να δίδεται η δυνατότητα στο μέτρο του δυνατού να αποκτήσουν παιδί.

6) Δημιουργία 3ωρου εβδομαδιαίου μαθήματος για την σπουδαιότητα της δημιουργίας οικογένειας τον αντίκτυπο που έχει στο Έθνος και στον πολιτισμό, στο δημοσιονομικό χώρο και την ευημερία της οικονομίας, στα γεωπολιτικά, κοινωνικά και πολιτειακά χαρακτηριστικά της πατρίδας μας με εμφανή στοιχεία κατά του του ρατσισμού αλλά και υπερ του Έθνους. 

7) Επίσης με την αύξηση του αριθμού των οικογενειών και την έμπρακτη κρατική στήριξη τους μειώνονται τα προβλήματα εγκληματικότητας, αυξάνεται το επίπεδο ομοιογένειας,  προάγεται το εθνικό και δημόσιο συμφέρον,  στηρίζεται η οικονομία σε όλες τις φάσεις και τομείς καθώς και στην ζήτηση και προσφορά ενώ η  χώρα μας αποκτά ουσιαστικό λόγο με πολλές παραμέτρους και αρκετά μεγαλύτερες δυνατότητές! Τόσο για την αύξηση της παραγωγής και των εξαγωγών αλλά λαό την στατιστικά αυξημένη πιθανότητα για την πρόσβαση σε μεγαλύτερη γνώση, τεχνογνωσία με άπειρες προεκτάσεις. 

8) Επέκταση δωρεάν σίτισης στα σχολεία σε γυμνάσια και λύκεια αλλά και επιπλέον στήριξη των μαθητών με ενισχυτική διδασκαλία για όλα τα μαθήματα με κατάλληλο εκπαιδευτικό προσωπικό που να αξιολογεί και να κατευθύνει τα παιδιά στον αντίστοιχο τομέα ανάλογα με την κλίση-ταλέντο που έχουν. 

9) εκχώρηση δανείου στέγασης και διαβίωσης σε κάθε γυναίκα του οποίου οι τόκοι και το κεφάλαιο θα μειώνεται συναρτήσει των παιδιών που θα γεννάει πχ στα 4 να μηδενίζεται. 

Όλα τα ανωτέρω με αρκετές δικλείδες και περιορισμούς μόνο για Έλληνες.

Ζοφερή η κατάσταση, οφείλουμε να αναθεωρήσουμε πριν να είναι αργά

 Αγαπητοί φίλοι, συνάδελφοι και συμπολίτες,

Βρισκόμαστε σήμερα σε μια κρίσιμη στιγμή, που απαιτεί όχι μόνο την κατανόηση της ζοφερής πραγματικότητας, αλλά και την ενεργώ συμμετοχή μας για την ανατροπή της. Η κατάσταση που βιώνουμε δεν είναι τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα λανθασμένων επιλογών, τόσο σε πολιτικό επίπεδο όσο και σε προσωπικό επίπεδο, που οδήγησαν σε μια βαθιά κρίση σε πολλούς τομείς.

Πώς φτάσαμε μέχρι εδώ;

Πριν μερικά χρόνια (από το 2017 κυρίως και έπειτα), πολλοί συμπολίτες μας έστρεψαν το βλέμμα τους και τις όποιες οικονομίες τους στον τριτογενή τομέα, ειδικότερα στον τουρισμό, αναζητώντας το δήθεν εύκολο κέρδος). Η πλειοψηφία από αυτούς δυστυχώς εισχώρησε στη βραχυχρόνια μίσθωση, με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν μια “φούσκα” με αναρίθμητες συνέπειες αδιαφορώντας για τις μακροπρόθεσμες απόρροιες. Το αποτέλεσμα που όλοι βιώνουμε; Έλλειψη στέγης (ντόπιοι – νέες οικογένειες, εργαζόμενοι, σώματα ασφαλείας, δάσκαλοι και υγειονομικό προσωπικό αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα ενοίκια αν και εφόσον βρουν στέγη με αποτέλεσμα να φεύγουν από τα νησιά μας και να υποβαθμίζεται το βιοτικό μας επίπεδο και να επιβαρύνεται το δημογραφικό), προβλήματα φυσικών πόρων (ανεπάρκεια υδάτινων πόρων και καταστροφή φυσικού πλούτου όπου απαιτούνται δεκαετίες για την επαναφορά του), έλλειψη συντελεστών παραγωγής, τα ξενοδοχεία και η περιφερειακή οικονομία υποφέρουν από την υπερπροσφορά και την αποδιάρθρωση, όλα αυτά συν τις προεκτάσεις τους πολλαπλασιάζουν τις δυσκολίες στην ανάπτυξη και την βιωσιμότητα όχι μόνο των ξενοδοχείων αλλά κυρίως των τοπικών μας κοινωνιών. Χωρίς να μπορούμε να ποσοτικοποιήσουμε τις μακροπρόθεσμες συνέπειες παρά μόνο κατά προσέγγιση και οι οποίες μοιάζουν δαιδαλώδης βάσει επιστημονικών προσεγγίσεων. Το αποτέλεσμα; Καταβαράθρωση της περιφερειακής οικονομίας, ανισοσκελισμός του εμπορικού ισοζυγίου, μειωμένες κρατικές δαπάνες για δημόσιες επενδύσεις και συντηρήσεις έργων υποδομής λόγω μειωμένων χρηματικών εισροών, αυξήσεις φόρων (είτε άμεσοι είτε έμμεσοι), πλήρη εξάρτηση από ευρωπαϊκά κονδύλια, πρόβλημα επιχειρηματικής χρηματοδότησης από το τραπεζικό σύστημα, φυγή νέων σε χώρες με καλύτερο επίπεδο βιοπορισμού.

Αυτά λοιπόν δημιούργησαν μια ανεξέλεγκτη ανταγωνιστική σε σημείο κανιβαλισμού αγορά, όπου η προσφορά στον τριτογενή τομέα αυξήθηκε πολύ περισσότερο από τη ζήτηση, με διαφαινόμενο αποτέλεσμα την καταστροφή των κατά τόπους τοπικών κοινωνιών και οικονομιών.

Επομένως οι λανθασμένες επιλογές που κάναμε ως κοινωνία, οι αποφάσεις που συχνά βασίζονταν σε βραχυπρόθεσμα ή ¨ατομικά¨ συμφέροντα, έχουν ήδη αρχίσει να αφήνουν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους σε κάθε πτυχή της κοινωνικής και οικονομικής ζωής μας. Συνεπώς δεν είναι απλώς μια οικονομική κρίση, αλλά μια κρίση που αγγίζει το ίδιο το μέλλον του τόπου μας, το δημογραφικό μας, την ηθική και τις αξίες μας ως κοινωνία καθώς και την ποιότητα βιοπορισμού και το επίπεδο των δημόσιων αγαθών.

Αναμφισβήτητα λοιπόν αν συνεχίσουμε με τις ίδιες πρακτικές, η κατάσταση θα επιδεινωθεί. Το δημογραφικό πρόβλημα, που ήδη εμφανίζεται με την αυξανόμενη γήρανση του πληθυσμού και τη μείωση των νέων, θα επιδεινωθεί περαιτέρω. Αυτό θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην υγεία μας, στην παιδεία, αλλά και στο συνταξιοδοτικό μας σύστημα. Θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια κατάσταση όπου οι δημόσιες υπηρεσίες, όπως η υγεία και η εκπαίδευση, θα υποβαθμιστούν, και το βάρος θα πέσει σε εμάς και στις επόμενες γενιές, χωρίς να υπάρχει βιώσιμη λύση.

Γι’ αυτό, ας μην αδιαφορούμε ή ας μην μετακυλύουμε το βάρος της ευθύνης που μας αναλογεί σε άλλους. Η πραγματικότητα είναι μπροστά μας και η ευθύνη βαραίνει όλους μας. Η κοινή λογική αρκεί για να δούμε ότι πρέπει να επενδύσουμε σε τομείς που θα δημιουργήσουν βιώσιμη ανάπτυξη, θα στηρίξουν το δημογραφικό μας και θα διασφαλίσουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο ποιότητας βιοπορισμού και δημοσίων αγαθών.

Γνωρίζω και εγώ και εσείς καλά ότι η αλλαγή δεν είναι εύκολη, αλλά ΑΝΑΓΚΑΙΑ. Το μέλλον μας εξαρτάται από τις επιλογές μας σήμερα. Ο καθένας από εμάς έχει δύναμη. Μπορούμε να αλλάξουμε την εικόνα της περιοχής μας και να δημιουργήσουμε ένα μέλλον που θα βασίζεται στην αλληλεγγύη, την υπευθυνότητα και την καινοτομία. Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας και ας δουλέψουμε όλοι μαζί, με αισιοδοξία και τόλμη. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να ξαναδώσουμε ζωή στον τόπο μας. Ώστε να διασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τις επόμενες γενιές, ένα μέλλον όπου η υγεία, η παιδεία και το κοινωνικό κράτος θα παραμείνουν ισχυρά και ζωντανά.

Αυτό το φαινόμενο δεν είναι απλώς ένα οικονομικό πρόβλημα, είναι ένα κοινωνικό και περιβαλλοντικό. Αποτέλεσμα αυτής της υπερβολικής εστίασης στο τριτογενή τομέα είναι η απώλεια της βάσης μας: του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα, τομείς που μπορούν να δημιουργήσουν πραγματική οικονομική ανάπτυξη, οικονομίες κλίμακας και περιφερειακή σύγκλιση.

Φανταστείτε να επενδύαμε περισσότερο στον πρωτογενή τομέα, στη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, αλλά και στο δευτερογενή, δηλαδή στη βιοτεχνία, τη βιομηχανία και την παραγωγή. Θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε τοπικές αγορές, ενδοκλαδικό εμπόριο και συνεργασίες που θα ενίσχυαν τις περιφέρειες μας. Θα είχαμε μια βιώσιμη, αυτοχρηματοδοτούμενη οικονομία, που θα στήριζε τους κατοίκους μας και θα μειώσει την εξάρτησή μας από τον τουρισμό ή άλλους τομείς που εύκολα μπορούν να ‘φύγουν’ όταν αλλάζουν οι παγκόσμιες συνθήκες. Ας δούμε λοιπόν τις προοπτικές αυτές ως μια μεγάλη ευκαιρία.

Το μήνυμα είναι απλό: αν θέλουμε ένα καλύτερο μέλλον, πρέπει να αλλάξουμε μυαλά και πρακτικές. Να στηρίξουμε τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, να προωθήσουμε την περιφερειακή σύγκλιση και το ενδοκλαδικό εμπόριο. Μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε οικονομίες κλίμακας, θα ενισχύσουμε την αυτάρκεια και θα διασφαλίσουμε μια βιώσιμη ανάπτυξη, που θα αντέξει στον χρόνο.

Ας το πάρουμε απόφαση τώρα: η αλλαγή αρχίζει από εμάς. Ας επενδύσουμε σε αυτούς τους τομείς, ας αναδείξουμε τοπικές παραγωγικές δυνάμεις και ας εργαστούμε μαζί για μια κοινωνία πιο δίκαιη, πιο ανθεκτική και πιο βιώσιμη. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε πραγματικά να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς, τα παιδία μας και τα εγγόνια μας.

Μην πέσετε στην παγίδα του κατ ευφημισμόν εύκολου κέρδους η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη, ένα απλό παράδειγμα:

1. Δεν είμαστε το μοναδικό τουριστικό μέρος στον κόσμο. Η Ελλάδα διαθέτει πάμπολλά μέρη με μοναδική ομορφιά, που συνεπάγεται πληθώρα επιλογών για τους ταξιδιώτες, αυτό κάντε το αναγωγή σε παγκόσμιο επίπεδο όπου ο διεθνής ανταγωνισμός είναι σκληρός και πρέπει να τον λάβουμε σοβαρά υπόψη μας.

2. Οι επιπτώσεις της πανδημίας αλλά και των πολέμων στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι γεωπολιτικές αναταραχές και οι πόλεμοι έχουν επιπτώσεις στην ασφάλεια, στη ροή του τουρισμού, στην αγοραστική δύναμη των καταναλωτών, στις μετακινήσεις και στην οικονομική σταθερότητα.

3. Ο πληθωρισμός έχει αυξηθεί κατακόρυφα από το 2019. Αυτό σημαίνει αύξηση στην τιμή των προϊόντων και υπηρεσιών, στα λειτουργικά έξοδα αλλά και στις εισαγωγές, επηρεάζοντας αρνητικά το διαθέσιμο εισόδημα και την αγοραστική δύναμη.

4. Οι μονομερείς επενδύσεις στον τριτογενή τομέα. Μπορεί να φέρνουν βραχυπρόθεσμα κέρδη, αλλά μακροπρόθεσμα δημιουργούν ανισορροπία, εξάρτηση και απώλεια ελέγχου στην τοπική οικονομία.

5. Τεχνητή Νοημοσύνη. Η ραγδαία ανάπτυξη της θα δημιουργήσει απώλεια θέσεων εργασίας κυρίως στον τριτογενή τομέα!

Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας και ας εργαστούμε μαζί για ένα μέλλον πιο δίκαιο, πιο βιώσιμο και πιο ευημερούν. Ο δρόμος είναι δύσκολος, αλλά η αλλαγή είναι εφικτή — και ξεκινάει σήμερα.

Στελλάτος Ελευθέριος Διπλωματούχος Δημόσιας Διοίκησης, MSC PFM&EGOV, Πολιτικός Μηχανικός, Πρόεδρος Ε.Ε.Τ.Β.Α. Άτρος Κεφαλονιάς, Αγιογράφος.

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ 18-20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2024

 Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί συνάδελφοί, αγαπητοί συμπολίτες:  

Είμαι ο Ελευθέριος Στελλάτος 37 ετών, Πρόεδρος των Εμπόρων Επαγγελματιών Τουριστικών Καταλυμάτων- Επιχειρήσεων Βιοτεχνών Αγροτών (Ε.Ε.Τ.Β.Α.) Άτρος Κεφαλονιάς, Ξενοδόχος, Πολιτικός Μηχανικός (με ειδίκευση στα έργα υποδομής), Αγιογράφος, τ. Εκπρόσωπος Ενοικιαζόμενων Δωματίων οι Πρόννοι στην Τουριστική Επιτροπή του Δήμου Αργοστολίου, μα πάνω από όλα επιχειρηματίας και ένας από εσάς. Τελειόφοιτος της σχολής Δημόσιας Διοίκησης και επίσης του Μεταπτυχιακού Διπλώματος στην Δημόσια Διοίκηση και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση.

Επαγγελματικά εργάζομαι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου κατόπιν προτροπής του Πατέρα μου ότι οι σωστοί άνδρες και επιχειρηματίες γαλουχούνται από νωρίς στην εργασία και στην ρήση τα αγαθά κόποις κτώνται. Ειδικότερα λοιπόν έχω εργαστεί σε ποικίλες δραστηριότητες, κυρίως σε τομείς του λιανικού και χονδρικού εμπορίου, ομοίως σε τομείς παροχής υπηρεσιών, φιλοξενίας και εστίασης καθώς και σε τομείς του κατασκευαστικού κλάδου αλλά και του Δημοσίου. Ενώ πλέον δραστηριοποιούμαι αποκλειστικά με δικές μου επιχειρήσεις στον κλάδο της φιλοξενίας, της κατασκευής, του εμπορίου και της εστίασης έχοντας μια σφαιρική και πιο ειδική άποψη στους συγκεκριμένους τομείς.

Η συμμετοχή μου λοιπόν στις εκλογές του επιμελητηρίου έρχεται στο πλήρωμα μιας διαδρομής με πλείονες εμπειρίες που έχουν κτιστεί με κόπο, αίμα και ιδρώτα τα ίδια συστατικά στοιχεία με αυτά που έχει δαπανήσει ο έκαστος/η από εσάς.

Κομίζοντας αυτή την ταπεινή εμπειρία αποφάσισα να συμμετέχω μαζί με άλλους καταξιωμένους συναδέλφους στο ψηφοδέλτιο Νέα Πνοή στο τμήμα του Τουρισμού με επικεφαλή τον κο Σταύρο Σπαθή σε μια διαρκεί προσπάθεια για βελτίωση της υφιστάμενης επιχειρηματικής κατάστασης του νησιού μας.

Επειδή όμως το επιχειρείν για εμένα δεν αποτελεί έναν στείρο όρο που αφορά απλά τη διαδικασία της ίδρυσης, λειτουργίας και ανάπτυξης επιχειρήσεων με στόχο την παραγωγή αγαθών ή υπηρεσιών και τη δημιουργία κέρδους· Αλλά αφορά τον κρίσιμο εκείνο τομέα για την οικονομία μιας χώρας, ο οποίος καθορίζει τον ρου όλων των υπόλοιπων αλληλοεξαρτώμενων τομέων, από το βιοτικό επίπεδο και την ευημερία μιας κοινωνίας (καθώς οι επιχειρήσεις δημιουργούν θέσεις εργασίας, προάγουν την καινοτομία και συμβάλλουν στην ανάπτυξη της κοινωνίας κτλ) έως το Εθνικό σύστημα Υγείας, τις υποδομές, την Εθνική Ασφάλεια και εν γένει τα Δημόσια, ημιδημόσια και ιδιωτικά Αγαθά. 

Αποφάσισα λοιπόν με πλήρη γνώση της ευθύνης που φέρει αυτή η απόφαση να προσπαθήσω συνεισφέρω με την ελαχιστότητα μου διεκδικώντας τον έναν από τους 3 σταυρούς στον τομέα του Τουρισμού. Θεωρώντας ότι πέραν από το να εργάζομαι και να διοικώ μπορώ εξίσου καλά και να συνεργάζομαι, θέτω τον εαυτό μου στην κρίση σας για τις επιμελητηριακές εκλογές.

Σε αυτή την τόσο δύσκολη και επίπονη διαδικασία που επιζητεί προσωπικό χρόνο, τεχνογνωσία, εμπειρία, εργασία, συνεργασία, σεβασμό, αλληλεγγύη και δημόσιες σχέσεις θα προσπαθήσω να δώσω μαζί με όλα τα υπόλοιπα μέλη Νέα Πνοή, Πνοή επιτυχίας, σιγουριάς, ως άοκνος συμπαραστάτης στο καθένα και στην καθεμία από εσάς για να δημιουργήσουμε μαζί ένα πρόσφορο περιβάλλον για τις προσωπικές σας επιτυχίες οι οποίες θα κομίζουν οφέλη για την τοπική κοινωνία της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης μας και εμμέσως για την Εθνική μας οικονομία. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό η ανωτέρω επιλογή δεν πληροί κάποια προσωπική εχέμυθη φιλοδοξία αλλά αποτελεί με αίσθημα κοινωνικής ευθύνης και συνείδησης μια στρατηγική επιλογή Νέας Πνοής για την ανάπτυξη, ευημερία και βιωσιμότητα του τόπου μας.

Εύλογα κάποιος συνάδελφος θα τοποθετηθεί με την φράση πολύ δύσκολο, ναι αλλά όχι ακατόρθωτο. Η προσωπική μου στοχοθεσία σε συνεργασία με τον επικεφαλή τον κο Σταύρο Σπαθή και τα υπόλοιπα άξια μέλη θα είναι:

1. Συμμετοχή στην υποστήριξη της επιχειρηματικής κοινότητας: Στήριξη των επαγγελματιών και των επιχειρήσεων. Προώθηση των συμφερόντων του εκάστοτε κλάδου ή περιοχής.

2. Κατάρτιση πλάνου στρατηγικού σχεδιασμού και ατζέντας για την εξελικτική πορεία του εκάστοτε κλάδου και περιοχής σε συνεργασία με ΑΕΙ, σωματεία, Τοπική Αυτοδιοίκηση και Κεντρική κυβέρνηση.

3. Βαθμιαία άμβλυνση των επιχειρηματικών ανισοτήτων λόγω της άνισης ανάπτυξης περιοχών.

4. Ανάπτυξη επαγγελματικών δικτύων

5. Δημιουργία οικονομιών κλίμακας

6. Ανάπτυξη Ενδοκλαδικού και Διακλαδικού εμπορίου σε συνεργασία με θεσμούς, φορείς και κεντρική Διοίκηση

7. Διεύρυνση και Εμβάθυνση διμερών σχέσεων

8. Στοχευμένη Τουριστική προβολή ισάξια για όλα τα μέρη

9. Ενίσχυση της εικόνας και αξιοπιστίας μέσω του επιμελητηρίου της εκάστοτε επιχείρησης

10. Κοινωνική προσφορά: Μέσω της συμμετοχής σε δράσεις που αφορούν τη διαμόρφωση θετικών πολιτικών και πρωτοβουλιών αλλά και μέσω της λήψης αποφάσεων για την ανάπτυξη των νησιών μας.

11. Βελτίωση της πρόσβασης των επιχειρήσεων σε πληροφορίες και υπηρεσίες.

12. Στήριξη τοπικών επιχειρήσεων

13. Προγράμματα κατάρτισης: Δημιουργία προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης για εργαζόμενους και επιχειρηματίες, ώστε να αναπτύξουν τις απαραίτητες και νέες απαιτούμενες δεξιότητές για την λειτουργία και την ευημερία των επιχειρήσεων τους.

14. Διευκόλυνση διαδικασιών πρόσβασης: Μείωση της γραφειοκρατίας και απλοποίηση των διαδικασιών που αφορούν τις επιχειρήσεις μέσω του ψηφιακού μετασχηματισμού

15. Δικτύωση: Διοργάνωση εκδηλώσεων δικτύωσης για τις επιχειρήσεις, προσφέροντας ευκαιρίες για συνεργασίες και ανταλλαγές ιδεών.

16. Προώθηση της καινοτομίας: Υποστήριξη νέων καινοτόμων πρωτοβουλιών και τεχνολογιών που μπορούν να βοηθήσουν τις τοπικές επιχειρήσεις να εξελιχθούν.

17. Ανάπτυξη καλών πρακτικών για την χρηστή διοίκηση και την μεγιστοποίηση της ευημερίας της κάθε επιχείρησης.

18. Κοινωνική Ευθύνη και Βιώσιμη Ανάπτυξη: Συμβουλές για την υλοποίηση πρακτικών βιωσιμότητας, πράσινης ανάπτυξης και κοινωνικής ευθύνης,.

19. Επικοινωνία και υποστήριξη: Δημιουργία μηχανισμών άμεσης επικοινωνίας μεταξύ επιχειρηματιών και επιμελητηρίου για την αναφορά προβλημάτων και την παροχή βοήθειας.

20. Δημιουργία συνθηκών για επενδύσεις: Ανάλυση και ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων ανά περιοχή για την προσέλκυση επενδύσεων σε αυτήν κυρίως μέσα από πολιτικές και πρωτοβουλίες που θα κάνουν την περιοχή πιο ελκυστική.

21. Στήριξη και ενημέρωση του ελεύθερου επαγγελματία: Υποστήριξη ελεύθερων επαγγελματιών και μικρών επιχειρήσεων με στοχευμένα προγράμματα ανά κλάδο.

22. Στήριξη για Διεθνοποίηση: Βοήθεια στην εξαγωγή προϊόντων και υπηρεσιών σε διεθνείς αγορές, καθώς και για την είσοδο σε νέες αγορές.

23. Συμβουλευτικές Υπηρεσίες: Παροχή συμβουλών σε θέματα στρατηγικής, μάρκετινγκ, χρηματοδότησης και επιχειρηματικής ανάπτυξης.

24. Διαφάνεια και υπευθυνότητα: Διασφάλιση της διαφάνειας στη λήψη αποφάσεων και την αναφορά δράσεων του επιμελητηρίου.

25. Προώθηση Τοπικών Επιχειρήσεων: Υποστήριξη στην προώθηση των τοπικών προϊόντων και υπηρεσιών, ενισχύοντας τις πωλήσεις και τη φήμη των επιχειρήσεων.

26. Προστασία των Συμφερόντων των επιχειρήσεων: Εκπροσώπηση των συμφερόντων των επιχειρήσεων σε πολιτικά και νομικά ζητήματα, καθώς και συμμετοχή σε διαβουλεύσεις με κυβερνητικούς φορείς.

27. Πληροφόρηση για Αγορές και Τάσεις: Παροχή δεδομένων και αναλύσεων σχετικά με την αγορά, τις ανταγωνίστριες επιχειρήσεις και τις τάσεις που επηρεάζουν τον εκάστοτε κλάδο.

28. Πρώτες ύλες και Προμήθειες: Βοήθεια στην ανεύρεση αξιόπιστων προμηθευτών και την εξασφάλιση πρώτων υλών σε ανταγωνιστικές τιμές.

29. Διαβούλευση: Διαβούλευση με τους επιχειρηματίες και τα σωματεία σε κρίσιμα ζητήματα ανάπτυξης και επιλογών για το μέλλον των νησιών μας

Αν και εσείς συμμερίζεστε αυτές τις απόψεις να είστε βέβαιοι οτι μαζί ενώνοντας τις δυνάμεις μας θα αναζωογονήσουμε τις επιχειρήσεις των νησιών μας. Γι'αυτό σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στις εκλογές του επιμελητηρίου Κεφαλληνίας και Ιθάκης που διεξαχθούν στις 18-20 Νοεμβρίου 2024. Η ψήφος σας καθορίζει το μέλλον μας. Μαζί μπορούμε να επιτύχουμε τους στόχους μας.

Στελλάτος Ελευθέριος υποψήφιος επιμελητηριακός σύμβουλος στον τομέα του Τουρισμού με επικεφαλής τον Σταύρο Σπαθή και το ψηφοδέλτιο Νέα Πνοή. 

Εύχομαι Καλή επιτυχία σε όλους του υποψήφιους. 

Σημείωση: Στα προσωπικά μου προφίλ στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης (ΔΚΔ πχ facebook.eleftheriosstellatosblogspot,instagramm κτλ) μπορείτε να δείτε αναλυτικά την προσωπική στοχοθεσία.

Η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί συμπολίτες αρκετοί από εσάς μου εκφράζεται την δικαιολογημένη αγωνία σας για το τι μέλλει γενέσθαι ενόψει της επικείμενης τουριστικής περιόδου. Τα πράγματα είναι απλά και αναδύονται από τις εξής παραμέτρους:

1)   AIRBNB ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΖΗΜΙΑ αφαιρούν ένα 30-35% των επισκεπτών που θα κατέληγαν σε πιστοποιημένα και εγκεκριμένα βάση προδιαγραφών και ελέγχων τουριστικά καταλύματα. Ως αποτέλεσμα να έχουμε σημαντική απώλεια χρηματικών εισροών. Επιπλέον αφαιρούν εργατικό δυναμικό το οποίο στερούνται τα ξενοδοχεία ενώ παράλληλα δημιουργούν τεράστιο στεγαστικό πρόβλημα τόσο στην τοπική κοινωνία όσο και στον ευρύτερο εποχιακό-τουριστικό κλάδο καθώς και σε φοιτητές, ένστολους, υγειονομικούς, παιδαγωγούς κ.ο.κ που πάνε να υπηρετήσουν σε ένα μέρος 

2)   Από την στιγμή που υπάρχει τεράστια απώλεια εσόδων από τους βασικούς παίχτες της αγοράς (δηλαδή τα Ξενοδοχεία) δεν δίνεται η δυνατότητα ανάπτυξης και ευημερίας στο τομέα του τουρισμού όταν δυσχεραίνουν οι συνθήκες δημιουργίας νέων ξενοδοχειακών μονάδων ιδίως σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές που διαθέτουν μικρές εκτάσεις γης και μεγάλο κόστος κτήσης. Δυστυχώς οι κανόνες της τουριστικής αγοράς είναι αμείλικτοι και είτε αρέσει είτε όχι διαμορφώνονται από τρείς πυλώνες : α) Ξενοδοχεία β) Έργα Υποδομής γ) Υγεία. Οι λόγοι είναι πλείονες, ένας από αυτούς είναι ότι το κάθε αεροπλάνο που πετάει προς ένα προορισμό δεν πετάει για μια βίλα, για μια οικογένεια , για 10 άτομα πετάει για : 1) κέρδος = μάζα 2) όπου υπαρχει ζήτηση- ανάγκη 3) υποδομές - ασφάλεια.

 Η ερώτηση λοιπόν του ενός εκατομμυρίου για εμάς είναι πόσα λεωφορεία παίρνεις και τι παροχές- υπηρεσίες προσφέρεις ανά κατάλυμα ανά περιοχή;;; Σε αυτό πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι η νήσος μας που είναι ορεινή ημιορεινή και λόγω της έκρηξης του ασύδοτου Airbnb & booking καίριες εκτάσεις αναλώνονται για βίλες χωρίς την «βέλτιστη» αξιοποίηση τους για το πραγματικό όφελος του τουριστικού κλάδου της νήσου και κατ' επέκταση της τοπικής κοινωνίας. Προφανώς η μνεία έχει διττή φύση, εν προκειμένω αναφέρομαι στις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την δημιουργία μεγάλων Ξενοδοχειακών μονάδων είτε στις καλλιέργειες – αγροκτηνοτροφικό τομέα και κατ' επέκταση στον (αγροτουρισμό). 

Σε αυτό το σημείο είναι καλό να υπενθυμίσουμε ότι ένα ξενοδοχείο άνω των 2 αστέρων ή ενοικιαζόμενα επιπλωμένα διαμερίσματα άνω των 3 κλειδιών συνεργάζονται είτε άμεσα είτε έμμεσα με άλλα 420 αλληλεξαρτώμενα με αυτά επαγγέλματα προσφέροντας πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας συγκριτικά με αυτά τις βραχυχρόνιας μίσθωσης που υπολείπονται σημαντικότατα σε αυτούς τομείς και όχι μόνο. Αυτό ωστόσο αφορά μόνο τον  1ο  πυλώνα που αναφέραμε ανωτέρω, με τον 2ο εξίσου σημαντικό πυλώνα να έχει να κάνει με τα έργα υποδομής που δυστυχώς στο νησί μας είναι αστεία ως ανύπαρκτα, με την ανισοκατανομή των πόρων, με την ανορθόδοξη αξιολόγηση και ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, με τις παρωχημένες και αδιάφορες υφιστάμενες δομές δραστηριοτήτων, με την ελλιπή τουριστική προβολή και τον ανύπαρκτο στρατηγικό σχεδιασμό, με τις ελλιπέστατες δομές υγείας και την πλήρη απαξίωση τους ιδίως μέσω της υποστελέχωσης τους που παρόλο που είναι άκρως απαραίτητες και αναγκαίες δεν υφίστανται καν στο χάρτη στην επαρχεία να συμπληρώνουν τον 3ο και καίριο πυλώνα πρωτίστως για την επιβίωση μας και συγχρόνως για τον τουρισμό ούτως ώστε να μπορεί να εξυπηρετηθεί εποχικά ο συνολικός όγκος των μόνιμων κατοίκων, των επισκεπτών , των αποδήμων και των ετεροδημοτών που συρρέουν στο νησί μας. Προς αποφυγήν ωστόσο κάθε παρεξήγησης δεν αναφέρομαι σε αυτούς τους ηρωικούς υγειονομικούς που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους όπως μπορούν αλλά στις δομές, στους υγειονομικούς και στα ασθενοφόρα που δεν υπάρχουν και αυτά φέρουν βαρυσήμαντο, καταλυτικό ρόλο για τον αν κάποιος άνθρωπος είτε είναι οικογενειάρχης, είτε είναι τρίτης ηλικίας, είτε έχει κάποιο χρόνιο πρόβλημα θέλει να επισκεφθεί ή να μείνει σε ένα μέρος.

Από εκεί και πέρα στο δια ταύτα η σεζόν θα κυλήσει όπως σας είχα αναφέρει τον Οκτώβριο. Μάρτιος έως και τέλη Μαΐου η κίνηση θα είναι απογοητευτική, δειλά μετά τις Ευρωεκλογές 9 Ιουνίου θα αρχίσει να αυξάνει ρυθμούς με σκαμπανεβάσματα Ιούλιος -Αύγουστος θα κινηθούν περίπου στα ίδια επίπεδα ενώ μετά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου θα έχουμε μεγάλη Πτώση.

Ολοκληρώνοντας, δεν φταίνε μόνο τα Airbnb ούτε μόνο οι ΟΤΑ α & β Βαθμού φταίνε και άλλα πράγματα τα οποία όμως είναι πολύ πιο σύνθετα και δυσεπίλυτα καθώς και εκτός ελληνικής εμβέλειας., επομένως και να αναλωθούμε δεν θα έχουμε άμεσα και απτά αποτελέσματα. Ο τουρισμός είναι πολυπαραγοντικός, πολυεπίπεδος και πολυσύνθετος, κατά κύριο λόγο είναι εξωτερική πολιτική, ειρήνη και ευημερία και δυστυχώς στην παρούσα χρονική στιγμή τίποτα από αυτά δεν επικρατεί, με τα σημάδια όλα να δείχνουν δυσχερέστερη προοπτική των συνθηκών, με τις οικονομίες των ευρωπαϊκών χωρών να εισέρχονται σε πολεμική οικονομία, αναταραχές και ύφεση. Με το εκάστοτε κρατικό χρέος να είναι σταθερά σε υψηλά επίπεδα και 2 σημαντικούς πολέμους εν εξελίξει στα σύνορα της Ευρώπης. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να μένουμε άπραγοι αλλά να συμβάλλουμε κατά το βέλτιστο δυνατό τρόπο με όλες μας τις δυνάμεις στην κοινωνική πρόοδο η οποία θα μας εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον και αυτό πιστέψτε με δεν έρχεται με αρπαχτές και ευκαιριακές εργασίες θέλει σύνεση επαγγελματισμό, αγάπη, γνώση υπομονή και επιμονή με διεκδίκηση της μείωσης των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων μέσω της χρηστής διοίκησης, της δικαιοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΘΕΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΩΣ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΥ

 

Αγαπητές-οι συμπολίτισσες-ες, αγαπητοί συνάδελφοι,

 

Αποφάσισα να κάνω μια τοποθέτηση πάνω σε μια παρατήρηση που είτε λίγο είτε πολύ όλοι έστω και ενδόμυχα την έχουμε διατυπώσει στον εαυτό μας και ενδεχομένως στο κοινωνικό μας περίγυρο. Σε λίγο καιρό έχουμε εκλογές και ως συνήθως γίνεται διάφοροι «διάττοντες αστέρες» όπως κάνουν την εμφάνιση τους την περίοδο των εκλογών έτσι εξαφανίζονται μετά από αυτή, το οποίο συνεπαγωγικά σημαίνει ότι σε αρκετές των περιπτώσεων η ενασχόληση τους με τα κοινά είναι ευκαιριακή-παροδική και όχι τρόπο ζωής. Ένας τρόπος ζωής που αποτελεί λειτούργημα και συνεπάγεται πλήρη αφιέρωση του εαυτού σου στο κοινωνικό σύνολο με όλες τις απόρροιες αυτού ώστε να προσπαθήσεις να βάλλεις ένα μικρό λιθαράκι στην κοινωνική συνοχή, ευημερία και πρόοδο του τόπου σου.  Αυτό προφανώς και δεν επιτυγχάνεται με ευκαιριακές τοποθετήσεις , πόσο μάλλον με λαϊκισμούς ότι για όλα ευθύνονται οι άλλοι και ότι εμείς θα τα φτιάξουμε όλα. Προσωπικά ως τελειόφοιτος Δημόσιας Διοίκησης Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ως Πολιτικός Μηχανικός με ειδίκευση στα Έργα Υποδομής που έχει εργαστεί στο Δήμο Πατρέων και στην Νατοϊκή 116ΠΜ ως Μηχανικός Αεροπορικών Εγκαταστάσεων αμφιβάλλω κατά πόσο άνθρωποι μη σχετιζόμενοι με τον τρόπο λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης, χωρίς να γνωρίζουν νομοθεσία , συναρμοδιότητες, συνεπικουρικότητες, συνυπευθυνότητες ,χωρίς να γνωρίζουν τους τομείς και τους υποτομείς ανά κλάδο της Δημόσιας Διοίκησης καθώς και τους διακριτούς τους ρόλους αλλά και την ιεραρχία τους δηλαδή χωρίς να έχουν εν πάσει περιπτώσει έστω και σφαιρικά το απαιτούμενο γνωστικό Υπόβαθρο, πως θα μπορέσουν να υλοποιήσουν τις πολυπληθέστερες ¨δεσμεύσεις¨ τους σε ταχύτερο χρονικό διάστημα? Προφανώς και δύο τινά συμβαίνουν ή λόγω άγνοιας δίνουν φρούδες ελπίδες (ακούσια τους) ή το κάνουν εσκεμμένα με στόχο να αλιεύσουν την ψήφο σας υποπίπτοντας σε πράξεις λαϊκισμού. Όμως ότι και από τα δύο συμβαίνει μόνο επικίνδυνο μπορεί να είναι για τους 4 στόχους που οφείλει να επιτυγχάνουν οι Φορείς και οι Θεσμοί της Δημόσιας Διοίκησης , πολλώ δε μάλλον  η εκάστοτε Περιφερειακή Αρχή και οι οποίοι δεν είναι άλλοι από την Κοινωνική Συνοχή- Ευημερία -Πρόοδο και Κοινωνική Δικαιοσύνη τους οποίους επιζητά καθολικά και αδιαπραγμάτευτα η λαϊκή βούληση.

Η παράταξη Ιόνιο Δυνατά κάθε νησί ψηλά απέδειξε περίτρανα ότι μπορέσαμε και κρατηθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων. Ορθώσαμε ανάστημα σε αντικειμενικά αχαρτογράφητες , πρωτόγνωρες και αντίξοες συνθήκες. Δώσαμε μάχη με Θεομηνίες και Πανδημία και όλα αυτά μόλις από τον 1^ο χρόνο διοίκησης μας , έναν χρόνο που βρήκαμε την Κεφαλονιά ανοχύρωτη με εγγενείς αδυναμίες σχεδόν σε όλους τους τομείς και οι οποίες δεν λύνονται από την μία ημέρα στην άλλη, αλλά απαιτούν χρόνο, χρήζουν συλλογικής προσπάθειας, χρηματοδότησης και γνώσης. Μιας προσπάθειας της οποίας ηγείται η Διεθνώς και πανευρωπαϊκά καταξιωμένη και έμπειρη, δύο φορές Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι μόνο, Περιφερειάρχης μας κα Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου συνεχίζοντας αγόγγυστα και ανιδιοτελώς ως και σήμερα την προσπάθεια αυτή.  

Κυρίες-οι οι περισσότεροι εξ υμών λίγο – πολύ με γνωρίζετε είτε με την ιδιότητα του Πρόεδρου του Ε.Ε.Τ.Β.Α. είτε από τα άρθρα μου με θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος και συμφέροντος ως ενεργός πολίτης με αγάπη για τα κοινά. Πιο συγκεκριμένα σε ζητήματα Υγείας, ιδίως με τα θέματα έλλειψης ιατρών-υγειονομικών και δομών υγείας στο νησί μας και τις απόρροιες τους στην καθημερινότητα και το μέλλον του κοινωνικού μας συνόλου. Πραγματοποιώντας δημόσιες παρεμβάσεις στο Ionian & Corfu channel αλλά και στον τύπο για αυτά τα ζητήματα. Ομοίως για τα καίρια θέματα Υποδομών (οδικό δίκτυο- σχολεία- λιμάνια) ,Τουρισμού (ως ξενοδόχος ) για θέματα ανάπτυξης-διεύρυνσης & εμβάθυνσης , Αγροτικής και Επιχειρηματικής Ανάπτυξης (Κάρτα εργαζομένου, Ψηφιακός μετασχηματισμός- Ζωοτροφές- Ενέργεια κτλ) αλλά και Κοινωνικά ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα και έμμεσα την καθημερινότητα της πολιτείας μας. Αρκετοί ενδεχομένως να με ενθυμείστε από την δράση μου στην Τουριστική Επιτροπή του Δήμου Αργοστολίου την περίοδο 2019-2021 ως εκπρόσωπος των Ενοικιαζόμενων Δωματίων Νοτίου Κεφαλληνίας «οι Πρόννοι» με δημόσιες παρεμβάσεις και τοποθετήσεις σε ποικίλα θέματα καθώς και με την κατάθεση πρότασης εκατοντάδων σελίδων θεματικού τουρισμού. Κυρίως όμως για την ανοιχτή επιστολή μου τον Μάρτιο του 2020 προς την κεντρική διοίκηση την εποχή covid19 για την έμπρακτη χρηματοδοτική στήριξη που ζητούσα προς τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους τους καθώς και το πάγωμα δανείων, τα οποία και έγιναν. Δεν γνωρίζω αν συντέλεσε η επιστολή μου στο να υλοποιηθούν τα πεπραγμένα αλλά το αποτύπωμα μου αναμφισβήτητα υπήρξε. Κάνοντας αυτή την μικρή ανασκόπηση θεωρώ ότι όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είμαι διάττοντας αστέρας , συνεπώς και επομένως δεν θα συμμετείχα σε μια παράταξη λαϊκισμού, χωρίς γνώση για την άντληση κονδυλίων προς υλοποίηση των έργων, χωρίς επιστημονική κατάρτιση για να φέρουμε εις πέρας αυτή την βαρύτατη ευθύνη και χωρίς εχέγγυα ότι δεν θα αφήσουμε μόνο του ούτε ένα πολίτη ούτε ένα χωριό. Κάθε πολίτης και κάθε χωριό για εμένα έχουν την δικής τους ξεχωριστή βαρύνουσα σημασία. Κάθε πολίτης αξίζει ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, αξίζει ασφάλεια, ίσες ευκαιρίες, ίση πρόσβαση σε κρατικές δομές και υπηρεσίες, αξίζει ένα καλύτερο μέλλον για τον εαυτό του, τα παιδιά του, τους γονείς του, τους συγγενείς και τους φίλους του. Δίνοντάς μου την ψήφο σας και την έμπρακτη στήριξη σας στις περιφερειακές εκλογές στις 8 Οκτωβρίου του 2023 δεσμεύομαι προσωπικά να συμβάλλω τα μέγιστα μέσω της παράταξης μου «Ιόνιο Δυνατά Κάθε Νησί Ψηλά» να προσπαθήσω να αφαιρέσω όσα περισσότερα προβλήματα ταλανίζουν την καθημερινότητα μας. Ούτως ώστε όχι μονο να διατηρήσουμε τα κεκτημένα αλλά να βάλλουμε μαζί τις βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον διότι όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε το μέλλον μας προς το καλύτερο , βαδίζοντας σταθερά , τολμηρά , μπροστά αισιόδοξα!

 

Μετά τιμής σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Ιονίων Νήσων στην Π.Ε. Κεφαλληνίας & Ιθάκης με επικεφαλής την κα Ρόδη Κράτσα Τσαγκαροπούλου νυν Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων και την παράταξη « Ιόνιο Δυνατά Κάθε Νησί Ψηλά ».

Η Ευρώπη εισέρχεται σε περίοδο ύφεσης

Βαδίζουμε σε μια παρατεταμένη περίοδο ύφεσης μέσα σε ένα αβέβαιο  οικονομικό περιβάλλον στο οποίο οι κυβερνήσεις αρέσκονται σε πεπατημένες κινήσεις όπως είναι αυτές της αύξησης των επιτοκίων όσες φορές κρίνεται απαραίτητο, ώστε να συγκρατηθούν οι πληθωριστικές τάσεις. Ωστόσο αυτό δημιουργεί ασφυξία στην αγορά διότι αναστέλλει ενδεχόμενα επενδυτικά σχέδια, δυσχαιρένει την πρόσβαση σε αναγκαία κεφάλαια, δημιουργεί φαινόμενα στασιμοπληθωρισμού ιδίως από την στιγμή που οι όποιες αυξήσεις γίνονται σε μισθούς και συντάξεις είναι χαμηλότερες του τρέχοντος πληθωρισμού ενώ τα κεφάλαια που θα διοχετεύονταν στην αγορά δεν υπάρχουν. Ως εκ τούτου καμία εκ των ανωτέρω κινήσεων δεν δύναται να τονόσουν την αγορά πόσο μάλλον να αναπληρώσουν το απωλεσθέν εισόδημα. Υποβαθμίζοντας τοιουτοτρόπως το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του κοινωνικού συνόλου το οποίο βρίσκεται αντιμέτωπο με σοβαρές και δύσκολες οικονομικές και κατ'επέκταση συναισθηματικές προκλήσεις. Επιπροσθέτως το μεγαλύτερο τμήμα της γηραιάς Ηπείρου βιώνει όμοιες καταστάσεις με χιλιάδες διαδηλωτές στους δρόμους να ζητούν ένα καλύτερο μέλλον ιδίως από την στιγμή που το εισόδημα του μέσου Ευρωπαίου έχει μειωθεί σημαντικά λόγω της ενεργειακής κρίσης του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου αλλά και της απελθούσης πανδημίας ή έχει επιλεχθεί η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης για την ανάσχεση της οικονομικής κατρακύλας. 

Στην γενική εικόνα θα πρέπει σταδιακά να συνυπολογιστεί η ραγδαία άνοδος και εισχώρηση της τεχνητής νοημοσύνης σε πλειάδα επαγγελμάτων η οποία με τη σειρά της συμβάλει καταλυτικά στη συνεχόμενη μείωση των θέσεων εργασίας άρα και απώλεια εισοδήματος και επομένως την ενδεχόμενη αύξηση των κοινωνικών αναταραχών. 

Κλείνοντας στο όλο σκηνικό προστίθεται η πτώχευση της Silicon Valley Bank (SVB - Η. Π. Α) η οποία δυναμιτίζει το γενικό κακό χρηματοπιστωτικό κλίμα σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον εύπλαστο και μεταβαλλόμενο με την ανακατανομή των κέντρων εξουσίας, εμπορίου και επιρροών να είναι εν'εξελίξει. 

Η Επιλογή

 Στη ζωή μας συνήθως μας δίνεται η δυνατότητα να επιλέξουμε το πως, με ποιο τρόπο και το τι! τελικά ανά περίπτωση θα κάνουμε. Ανάλογα λοιπόν με την επιλογή μας που είναι απόρροια του κώδικα αξιών, αρχών και δεοντολογίας μας σκιαγραφούμε το χαρακτήρα μας, σμιλεύουμε την προσωπικότητα μας και τοποθετούμαστε ως ξεχωριστά υποκείμενα στο κοινωνικό σύνολο. Αρκετές φορές ωστόσο η επιλογή μας δεν είναι εύκολη και μας κάνει να αμφιταλαντευόμαστε σε αυτό που λέει με χάρη ο λαός μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Εστιάζοντας σε αυτή λοιπόν την εκδοχή θεωρώ ό,τι : αναντίρρητα η οποία επιλογή είναι δύσκολη και έχει τις δικές της συνέπειες που άλλοτε μας χαροποιούν και άλλοτε μας θλίβουν. Ανεξαρτήτως όμως αποτελέσματος πάντα κάτι διαφορετικό διδασκόμαστε. Γι'αυτό και Ουδείς αλάνθαστος ή απαίδευτος ! Ακόμη και αυτός που θεωρητικά δεν κάνει τίποτα πάλι λάθος κάνει γιατί χάνει την ίδια τη ζωή, χρόνο που φεύγει και δεν επιστρέφει και κάνεις δεν γνωρίζει πόσο διαρκεί για το καθένα, οπότε έστω και αργά κατανοεί το δίδαγμα του. Για αυτό λοιπόν, αυτό που έχει σημασία είναι να μπορείς να ζεις με γνώμονα την αλληλεγγύη, τον αλληλοσεβασμό, την αλληλοεκτίμηση, την υπομονή, τις αμοιβαίες υποχωρήσεις, την πίστη, την αγάπη, την ελπίδα,την προσφορά τον εθελοντισμό, την Ειρήνη, την ενότητα και το κοινό καλό. Αποφεύγοντας κρίσεις (διότι 1)δεν γνωρίζουμε την συνολική εικόνα που επικρατεί στη ζωή του άλλου 2)ούτε τα βιώματα του, ενώ είναι πιθανό να βρεθούμε στη θέση του) καθώς και άστοχες συγκρουσιακές συνθήκες οι οποίες οδηγούν σε βέβαιη ρήξη και προστριβές, παρά μόνο όταν διαβάλλουν τον κοινά αποδεκτό κώδικα αξιών, αρχών, ηθικής και δεοντολογίας μας .

Συνειρμικά λοιπόν το τμήμα των τραγικών γεγονότων που βιώνουμε ως κοινωνία είναι κοινά αποδεκτό ότι αναδύεται μέσω από τέτοιου είδους συνθήκες που μας οδηγούν ενδεχομένως σε εσφαλμένες αποφάσεις. Σίγουρα δεν είμαστε Θεοί για να τα κάνουμε όλα τέλεια ώστε να μην εισχωρούμε σε διλημματικές καταστάσεις αλλά μπορούμε μετά βεβαιότητας να διδάξουμε και να διδαχθούμε τόσο από την ιστορία όσο και από την καθημερινότητα μας ένα καλύτερο, αρμονικότερο και πιο ασφαλή τρόπο κοινόβιας (με την ευρύτερη έννοια ότι είμαστε κοινωνοί σε μια κοινωνία) συμπόρευσης και συνύπαρξης ως ενιαίο κοινωνικό σύνολο. Ωστόσο για να γίνει αυτό πρέπει να έχεις μέσα σου Θεό, να αφουγκραστείς τη σημασία του κατ'εικόνα και καθ' ομοίωση, να είσαι ταπεινός και να μετανοείς για τα λάθη σου. Δεν είναι ανάγκη να γίνεις ιερέας, ούτε να φτάσεις στα όρια της θρησκοληψίας για να αντιληφθείς ότι η υπέρμετρη ελευθερία άνευ φραγμών οδηγεί στην ασυδοσία, στην πτώση, στα προβλήματα και την παρακμή. Φόνοι, βιασμοί, ξυλοδαρμοί, εγκληματικές δραστηριότητες και ενέργειες κάθε λογής, ασυδοσία και διαστροφή έχει αναπτυχθεί στη κοινωνία μας και σε όσο μεγαλύτερη πόλη διαβιείς τόσο πιο έντονο είναι το φαινόμενο αυτό . Όλα αυτά όμως μπορούν να αλλάξουν αρκεί να το θέλουμε ως κοινωνία-πολιτεία βάζοντας τους δικούς μας κοινά αποδεκτούς φραγμούς, αρχές και αξίες. Ξεκινώντας από την ορθή γαλούχηση των παιδιών μέσω της εκπαίδευσης αλλά και της ορθής οικογενειακής ζωής. Με έναν κώδικα αξιών που να τροποποιεί και να εφαρμόζει στο ακέραιο ( χωρίς ωστόσο να πέφτει στην παγίδα της τυπολατρίας, αλλά βάσει του πνεύματος του νομού) τους κανόνες και αρχές Δικαίου που πρέπει να διέπουν κανονιστικά, ρυθμιστικά και διαπλαστικά τη ζωή μας με γνώμονα πάντα την νουθεσία, την αποτροπή και την ευημερία. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να καταλάβουμε ότι το αξιακό επίπεδο του εκάστου που πλάθεται μέσω των βιωμάτων, της παιδείας και του κοινωνικού του περίγυρου είναι τόσο δηλωτικό που διαμορφώνει όχι μόνο χαρακτήρες αλλά αρχές και αξίες στο κοινωνικό γίγνεσθαι και δυστυχώς ο υπερκαταναλωτικος Δυτικός τρόπος ζωής που εστιάζει στην ατομική ευμάρεια είναι αυτός που συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να οδηγηθούμε από τα συλλογικά ιδεώδη στα ατομικά συμφέροντα, αφού τα άτομα σκέφτονται και λειτουργούν με γνώμονα περισσότερο το ατομικό συμφέρον πάρα το συλλογικό και αυτό είναι που εισχωρεί σε όλες τις βαθμίδες της κοινωνίας ανεξάρτητα από την θέση, την ιδιότητα ή το επάγγελμα του κάθε υποκειμένου. Ως εκ τούτου επειδή μερίδα πολιτών ανήκουν στη δημόσια διοίκηση ή είναι ενεργά πολιτικά όντα κυοφορείται η πεποίθηση και εν γένει η εσφαλμένη αντίληψη ότι όσοι ασχολούνται ή αποτελούν μέλη - όργανα της δημόσιας διοίκησης λειτουργούν μέσω συντεχνιών και ατομικών συμφερόντων. Κοντολογίς καλλιεργεί εσφαλμένα την αντίληψη της νομιμοποίησης της παραβατικότητας στη συνείδηση των πολιτών. Δημιουργώντας μια κοινωνία που λειτουργεί στην αναρχία και εμποδίζει καταλυτικά το κράτος δικαίου να λειτουργήσει με ορθό τρόπο. Επαναπροσδιορίζοντας εν όλω τοιουτοτρόπως την συνολική στάση ζωής, συνύπαρξης και ευημερίας του κοινωνικού συνόλου. 

Η Υπόσχεση

Αδιαμφισβήτητα όλοι στη ζωή μας έχουμε δώσει και έχουμε λάβει υποσχέσεις , άλλοτε μικρές και άλλοτε μεγάλες, κάποιες από αυτές σημαντικές και άλλες λιγότερο , όμως η κάθε μία από αυτές έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία για τον άνθρωπο που αφορά. Αυτό όμως που κάνει τη ειδοποιό διαφορά σε μια υπόσχεση είναι η συνέπεια του υποσχόμενου έναντι του υποκειμένου. Από παιδί θυμάμαι τους γονείς μου να μου λένε «μην δίνεις υποσχέσεις που δεν μπορείς να κρατήσεις». Και είχαν δίκαιο! Όλοι οι άνθρωποι δίνουμε μεγάλη σημασία στις υποσχέσεις που μας δίνουν οι άλλοι, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια υπόσχεση που αφορά την ποιότητα της καθημερινότητας μας ! Ειδικότερα όταν αυτή επηρεάζει το βιοτικό μας επίπεδο , την κοινωνική ,οικονομική και πολιτιστική μας κατάσταση ή αφορά την πρόσβαση μας σε δομές υγείας, δομές εκπαίδευσης και δημόσιες υπηρεσίες . Δηλαδή επιδρά καταλυτικά στην δυνατότητα ανάπτυξης και ευημερίας μας ενώ η ενδεχόμενη αθέτηση της μας οδηγεί κατ’ ελάχιστον σε στασιμότητα και ένδεια, η οποία επέρχεται μέσο αλλά κυρίως μακροπρόθεσμα αποτελώντας εν προκειμένω μια αυταπόδεικτη οπισθοδρόμηση. Η υπόσχεση λοιπόν όπως την αντιλαμβανόμαστε ως υποκείμενα είναι η βάση της συλλογικής μας ζωής και θεωρείται σημαντική πτυχή της ανθρώπινης συνύπαρξης. Κάθε υπόσχεση που δίνουμε συνδέεται άμεσα με τη διαβεβαίωση για την εκπλήρωσή της, και τα πρόσωπα που συμμετέχουν σε αυτήν αναμένουν πως οι όροι θα τηρηθούν «pacta sunt servanda». Αυτό σημαίνει ότι η αθέτηση της δημιουργεί συναισθήματα αβεβαιότητας & ανασφάλειας κλονίζοντας την εμπιστοσύνη ανάμεσα στο υποκείμενο που έδωσε την υπόσχεση και τα υποκείμενα που την έλαβαν ως εγγύηση- συμφωνία θεωρώντας την αθέτηση της ως έλλειψη σεβασμού ως προς το πρόσωπο τους, καθιστώντας έτσι το άτομο που δεν την τήρησε ως αφερέγγυο και αναξιόπιστο. Γι’ αυτό, αν επιζητούμε μια σχέση εμπιστοσύνης αδιαπραγμάτευτη και ακλόνητη, οφείλουμε αυτό που λέμε να το εννοούμε και να τα υλοποιούμε. Ακόμη και στην περίπτωση που τα σχέδια πρέπει να αλλάξουν και να ανατραπεί το αρχικό πλάνο που θα οδηγούσε στην τήρηση της υπόσχεσης, ο υποσχεθείς πρέπει να ενημερώσει και να εξηγήσει στον δέκτη της υπόσχεσης τι συνέβη, και όχι να περιμένει να φέρει ο δέκτης το θέμα στην επιφάνεια ή να ελπίζει (ο υποσχεθείς) ότι ο δέκτης θα το ξεχάσει, γιατί σε αυτή την περίπτωση ο υποσχεθείς καθίσταται αυτοδικαίως λογοκόπος.

Προσπάθεια προσέγγισης και εξεύρεσης λύσεων για τις περιφερειακές ανισότητες στην ΠΕ Αχαΐας

 Διαβαίνοντας το κατώφλι της νέας χρονιάς βρισκόμαστε για μια ακόμη φορά αντιμέτωποι με τις απόρροιες της οικονομικής και ενεργειακής κρίσης , της πανδημίας , του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου αλλά και των ευρύτερων συνθηκών που επικρατούν στο Νοτιοανατολικό τόξο της Μεσογείου και τα οποία έχουν άμεσο αντίκτυπο τόσο στην αγορά (που έχει στερέψει λόγω των ανατιμήσεων ) όσο και στο βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του πληθυσμού.

 Είναι ευρέως αντιληπτό ότι τα οικονομικά δεδομένα που υφίστανται στην ευρύτερη περιοχή του νομού Αχαΐας δεν είναι καλά. Μια βόλτα στην Πάτρα , τα Καλάβρυτα (όχι τώρα που είναι τουριστική περίοδος) , το Αίγιο , την Ακράτα, την Κ.Αχαϊα και όλες τις όμορες περιοχές είναι αρκετή για να σχηματίσεις άποψη· Πόσο μάλλον αν καθίσεις και πραγματοποιήσεις μια έστω ολιγόλεπτη συζήτηση με τους επιχειρηματίες για να κατανοήσεις ότι το διακύβευμα πλέον είναι η επιβίωση και όχι η κερδοφορία. Συνθήκη αρκετά οξύμωρη για το επιχειρείν. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει κάποιος κανόνας που να υποδεικνύει ποια είναι τα καταλληλότερα μέσα άσκησης και εφαρμογής περιφερειακής πολιτικής ώστε να τα θέσουμε επί χάρτου και να δούμε άμεσα και απτά αποτελέσματα. Για να υπάρξει όμως μια ορθή άποψη επί του θέματος θα πρέπει να εστιάσουμε στη καταγραφή όλων των στοιχείων και των παραμέτρων που συνθέτουν το πρόβλημα στέρησης της Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας ώστε από την αξιολόγηση των δεδομένων που θα προκύψουν να αναδυθούν τα πραγματικά αίτια που την οδήγησαν. Αναντίρρητα στο ν. Αχαΐας η Πάτρα διαδραμάτισε (στο ζήτημα του εμπορίου) κομβικό ρόλο λόγω του λιμανιού της που αποτελούσε την Πύλη της Ελλάδας στην Ευρώπη και την Αδριατική αλλά κυρίως για τις βιομηχανίες και την παραγωγή της . Πόσοι από εμάς θυμούνται την Misco στην Αγυία ,την Πειραϊκή Πατραϊκή , την Pirelli, την Αχαϊα Clauss στην πάλαι ποτέ αίγλη της αλλά και τόσες ακόμα εταιρείες που υπήρχαν και συνέβαλαν σημαντικά στην αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ του νομού (κατ' επέκταση στο τοπικό και εθνικό ΑΕΠ ) όσο και στο βιοτικό επίπεδο , στην τεχνογνωσία και προσέφεραν χιλιάδες θέσεις εργασίας που πλέον δεν υπάρχουν αλλά ούτε διαφαίνεται στο άμεσο μέλλον δυνατό να δημιουργηθούν. 

    Οι αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν είναι καίριες και θα καθορίσουν την ανάπτυξη ή την συρρίκνωση του νομού. Δυστυχώς ως ώρας έχουμε μόνο συσσώρευση πληθυσμού και δραστηριότητων χαμηλού κεφαλαίου και αντίστοιχες αμοιβές εργαζομένων (οι συνηθισμένες δραστηριότητες που υφίστανται αφορούν την  παροχή υπηρεσιών με κλίση μεγαλύτερη στην εστίαση) ,μεγάλα ποσοστά ανεργίας αλλά και τεράστια εκροή ανθρώπινου δυναμικού σε τουριστικές περιοχές. Τα ανωτέρω έχουν ως φυσικό επακόλουθο τη δημογραφική γήρανση, την στατιστική πιθανότητα απώλεια τεχνογνωσίας και των εξειδικεύσεων, την οικονομική συρρίκνωση των επιχειρήσεων λόγω έλλειψης καταναλωτικού κοινού με ικανοποιητική αγοραστική δύναμη το οποίο με τις υφιστάμενες συνθήκες και τις διαδοχικές ανατιμήσεις της ενέργειας, των αγαθών, των ζωοτροφών και των φαρμάκων χωρίς την όμοια αύξηση του εισοδήματός του έχει απωλέσει σημαντικό μέρος της αγοραστικής του δύναμης με σημαντική υποβαθμίσει του βιοτικού του επίπεδο και τους δείκτες ποιότητας ζωής και ευημερίας του.

 Η υφιστάμενη κατάσταση για να αλλάξει απαιτεί συγκεκριμένες βασικές κινήσεις : 1) Δημιουργία αεροδρομίου μεταξύ Πάτρας και Αιγίου (εκτός αν το αεροδρόμιο του Αράξου γίνει αμιγώς πολιτικό αεροδρόμιο ούτως ώστε :α) να μην υπάρχει πρόβλημα τόσο με τον χώρο εναέριας κυκλοφορίας όσο και με τα Ραντάρ από τα αεροδρόμια Αράξου και Ανδραβίδας β)να βρίσκεται σε απόσταση κάτω των 60λεπτών από ξενοδοχεία, σημεία ενδιαφέροντος , πολιτιστικά μνημεία κ.ο.κ ). Σε διαφορετική περίπτωση για να υλοποιηθεί το ανωτέρω παραγωγικό έργο απαιτείται ι) έκταση διαστάσεων 3 χλμ επί 7χλμ , ιι) το ύψος της επένδυσης για ένα σύγχρονο αεροδρόμιο ξεπερνά τα 600 εκατομμύρια € ενώ η κατασκευή του θα διαρκέσει περίπου 60μήνες. Το όφελος όμως που θα αποκομίσουμε λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος για την τοπική οικονομία, το βιοτικό επίπεδο, την εκπαίδευση, την τεχνογνωσία, την υγεία και τους δείκτες ποιότητας ζωής. Επίσης ένα αεροδρόμιο αυτού του βεληνεκούς μπορεί να δεχθεί χωρίς κανένα πρόβλημα πάνω 60.000.000 επισκέπτες το χρόνο, δημιουργεί : α) χιλιάδες θέσεις εργασίας τόσο κατά την διάρκεια κατασκευής του έργου όσο και μετά την υλοποίηση του ( πάνω από 5000 άμεσες θέσεις εργασίας), β)  οικονομική μεγέθυνση των επιχειρήσεων (αύξηση του διακλαδικού και ενδοκλαδικού εμπορίου) δημιουργία οικονομιών κλίμακας ,γ) Μας κατατάσσει στο διεθνές Τουριστικό προσκήνιο δ) αυξάνει τις διεπιστημονικές συνεργασίες μεταξύ των διεθνών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και αυτών των Πατρών και αποτελεί βασικό πνευματικό αποθετήριο για την δημιουργία ουσιαστικού ερευνητικού κέντρου ανά επιστημονικό κλάδο , ε) νέα επαγγέλματα & εξειδικεύσεις ,ζ) παράγει τεχνογνωσία και λειτουργεί ως ωοτόκος συμπληρωματικών έργων ανάπλασης όπως συγκοινωνιακά η) αποτελεί βασική υποδομή και κίνητρο για να δημιουργηθεί το αυτοκινητοδρόμιο που τόσο επιθυμούμε στην Πάτρα και το οποίο θα δημιουργήσει συμπληρωματικές επενδύσεις – έργα και επαγγέλματα το οποίο σε συνδυασμό με ένα γήπεδο γκόλφ το οποίο θα μπορούσε να υλοποιηθεί μετά την κάτω Αχαΐα κοντά στο δάσος της Στροφιλιάς ώστε να αναδειχθεί και να προστατευθεί το εξαίρετο φυσικό κάλος της περιοχής θα απογείωνε καθολικά τον νομό Αχαΐας και Ηλείας θ) Επίσης μειώνει το κόστος και το χρόνο μετάβασης στο εξωτερικό και στην ελληνική επικράτεια ι) Τέλος γίνονται αναγκαστικά – συμπληρωματικά έργα αναβάθμισης των παραγωγικών , κοινωνικών και αστικών υποδομών αφού βελτιώνεται το οδικό δίκτυο από και προς το αεροδρόμιο, γίνεται μια ολιστική ανάπλαση της περιοχής και εκσυγχρονίζονται οι δομές υγείας . 

  2) Δημιουργία σιδηροδρομικού δικτύου τόσο για φορτάμαξες όσο και για επιβατάμαξες το οποίο θα ενώνει τον Πύργο και την Πάτρα με την Ναύπακτο , το Μεσολόγγι το Αγρίνιο, την Άρτα, την Πρέβεζα, τα Ιωάννινα (παράλληλα με την Ιονία οδό ) και θα καταλήγει στα σύνορα. Στόχος είναι : ι) η μείωση του κόστους και του χρόνου μεταφοράς των αγαθών μεταξύ των περιοχών της ΠΔΕ αλλά και διαπεριφερειακά και υπερεθνικά ,ιι) η διεύρυνση του αγοραστικού κοινού και του οικονομικού κύκλου των επιχειρήσεων – εισροών μέσω του ενδοκλαδικού και διακλαδικού εμπορίου και ανάπτυξη οικονομίων κλίμακας ,ιιι) η απόκτηση τεχνογνωσίας και το κυριότερο η δημιουργία άμεσα άνω των 2000 θέσεων εργασίας με δυνατότητα μελλοντικής αύξησης λόγω αυξανόμενης επιχειρηματικής δραστηριότητας iv) Μείωση του κόστους και του χρόνου μετάβασης από και προς κοντινές περιοχές αλλά και περιοχές με ή χωρίς αεροδρόμιο v)θα ενώσει περιοχές της ΠΔΕ με την Αθήνα μέσω σιδηροδρομικού δικτύου με χαμηλό κόστος μετάβασης και λιγότερο απαιτούμενο χρόνο. Επιπλέον το σιδηροδρομικό οδικό δίκτυο πρέπει να συνδεθεί με την εκάστοτε ΒΙΠΕ για να μπορέσουμε να μειώσουμε το κόστος μεταφοράς και το χρόνο μετάβασης του προσωπικού που εργάζεται ή επιθυμεί να εργαστεί σε αυτές . Ειδικότερα για την Πάτρα η απόσταση της ΒΙΠΕ από το κέντρο της πόλης ξεπερνά τα 25χλμ και αποτελεί βασικό ανάχωμα τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τις επιχειρήσεις, αφού η μεν θα μεταβαίνουν (αν έχουν) με τα ΙΧ τους (λόγω έλλειψη αστικής - υπεραστικής συγκοινωνίας ) οι δε θα τους ζητηθεί να βάλουν κάποιο λεωφορείο έστω και με Leasing για να εξυπηρετούν το προσωπικό τους. Επομένως με το τραίνο δίνουμε κίνητρο για κάποιον να εργαστεί εκτός πόλης με σύγχρονα εγκεκριμένα περιβαλλοντικά πρότυπα  σε ελεγχόμενη για περιοχή για τον κίνδυνο ατυχήματος. Τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους να μην σκέφτονται πλέον το κόστος και το χρόνο μετάβασης . Σημαντική μείωση του κόστους και χρόνου διανομής αγαθών αλλά και προμήθειας υλικών για την παραγωγή των προϊόντων. Καταλυτική αύξηση των θέσεων εργασίας και της πιθανότητας νέων επενδύσεων.

 3) Η Τρίτη πρόταση εμπεριέχει συμπληρωματικά έργα τα οποία αναφέραμε και για τα οποία αργά ή γρήγορα θα υπάρξει ουσιαστικό ιδιωτικό ενδιαφέρον να γίνουν λόγω : α) των υποδομών που θα δημιουργηθούν β) της γεωγραφικής θέσης γ) της γεωμορφολογίας του εδάφους δ)της δυνατότητας που έχει η περιοχή για περαιτέρω ανάπτυξη . Τα έργα αυτά είναι : Αυτοκινητοδρόμιο  ,το Γήπεδο Γκόλφ, το υδατοδρόμιο και Μαρίνα με προδιαγραφές για πολυτελή Yacht και Κρουαζιερόπλοια.

Συνοπτικά η δημιουργία του Αεροδρομίου και του σιδηροδρομικοσ δικτύου, τα οποία θα αποφέρουν μελλοντικά πάνω από 1,5 δις € ετησίως στο ελληνικό δημόσιο, χωρίς να υπολογίζονται οι φόροι από όλες τις επιχειρήσεις που θα δημιουργηθούν ή αυτών που θα αυξήσουν σημαντικά των κύκλο των εργασιών τους.

Κλείνοντας θα ήθελα να εστιάσω στο γεγονός ότι η ΠΕ Αχαΐα έχει το 3^ο μεγαλύτερο πληθυσμό στην Ελληνική Επικράτεια αλλά λόγω της έντονης αποβιομηχάνισης της το 1980 που οφειλόταν στα ισχνά οικονομικά δεδομένα και την ανεπαρκή πρόσβαση σε απαιτούμενα κεφάλαια για τις βιοτεχνίες και τις  βιομηχανίες της επήλθε η κατάρρευση τους μέσω του διεθνοποιημένου ανταγωνισμού. Το 90+ % πλέον των υφιστάμενων επιχειρήσεων της απασχολεί λιγότερο από 10 εργαζόμενους, ενώ συχνά πυκνά είναι τόσο μικρές (οι επιχειρήσεις της) που δεν δύναται να γίνει καταμερισμός εργασίας (δηλαδή αναφερόμαστε σε αυτοαπασχολούμενους). Επομένως χρειάζεται πολιτική η οποία να δίνει τη δυνατότητα στήριξης & ανάπτυξης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω των παραγωγικών έργων υποδομής που αναφέραμε αλλά και μέσω επιδοτούμενων προγραμμάτων κεφαλαίου κίνησης με ευνοϊκούς όρους τα οποία να παρέχουν την απαραίτητη ρευστότητα και να διευκολύνουν την εν γένει λειτουργία των επιχειρήσεων τα οποία κάλλιστα θα μπορούσαν να συνδυαστούν με κοινοτικά προγράμματα. Επίσης στο νομός Αχαΐας θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξουν «επιλεκτικές πολιτικές αντιμετώπισης της βιομηχανικής της παρακμής» όπως είναι η θεσμοθέτηση για σύντομο χρονικό διάστημα (2-3 ετών) ισχυρών επενδυτικών κινήτρων, επιπλέον παρέμβαση του κράτους στον τραπεζικό τομέα (πάντα εντός του πλαισίου της νομιμότητας και της διαφάνειας) για την διασφάλιση παροχής χαμηλότοκων δανείων για τις επιχειρήσεις στη συγκεκριμένη περιοχή με προτεραιότητα σε αυτές που απασχολούν ή θα απασχολήσουν περισσότερο προσωπικό ώστε :α)να μην χαθούν θέσεις εργασίας & β) να υπάρξει ενεργό ενδιαφέρον για νέες επενδύσεις .Μέσω αυτής της πολιτικής δίνεται η δυνατότητα στις ήδη υπάρχουσες είτε να προβούν σε αναδιάρθρωση ανθρώπινου δυναμικού και κεφαλαίου και πιθανόν χρεών είτε να κάνουν κινήσεις τεχνολογικής αναβάθμισης με στόχο: α) να μειώσουν τα λειτουργικά έξοδα, β)να επεκταθούν στο ηλεκτρονικό εμπόριο, γ) να αυξήσουν την παραγωγή σε μικρότερο χρονικό διάστημα δ)να αυξήσουν την ποιότητα των προϊόντος τους. Ως κατακλείδα ας μην ξεχνάμε μία από τις βασικές απόρροιες της πανδημίας η οποία ήταν, είναι και θα εξακολουθήσει να είναι το ηλεκτρονικό εμπόριο το οποίο σαφώς από την μία επέφερε δυσαναπλήρωτο κόστος στις θέσεις εργασίας από την άλλη όμως έδωσε την δυνατότητα για την δημιουργία επιχειρήσεων σε μέρη οπού το επιχειρείν μπορεί να μην είναι τόσο επικερδές ή το υφιστάμενο κεφάλαιο να μην επέτρεπε το άνοιγμα με φυσικό κατάστημα και συγκεκριμένο ωράριο εργασίας. Συνεπώς ως επόμενο βήμα θα πρότεινα την εφαρμογή πολιτικών αύλων υποδομών για την βελτίωση του ηλεκτρονικού εμπορίου αλλά και για την δημιουργία ενός εμπορικού-επαγγελματικού-βιομηχανικού πάρκου ώστε όλες οι επιχειρήσεις που εδράζονται στη συγκεκριμένη περιφέρεια αλλά ιδίως οι μικρές και πολύ μικρές να έχουν την δυνατότητα πρόσβασης σε : α) πληροφορίες, β) καινοτομίες, γ) μεταφορά τεχνολογίας δ)εμπορικών συμφωνιών ώστε να μπορούν να αντλήσουν πληροφορίες που δεν είχαν στη διάθεση τους πριν για τη λήψη ορθών αποφάσεων , δυνατότητα εξειδίκευσης της παραγωγής τους , ανάπτυξη πυκνών δικτύων συνεργασίας μεταξύ των επιχειρήσεων που εξειδικεύονται σε διαφορετικά στάδια συνεργασίας επιτυγχάνοντας μια «συλλογική αποτελεσματικότητα» και ευημερία.

Οι ανωτέρω προτάσεις μου λειτουργούν συνδυαστικά και παράλληλα τόσο μεταξύ τους όσο και με τις υπάρχουσες υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό, γεωγραφική θέση και συνθήκες στη συγκεκριμένη ΠΕ αλλά και με την συνολική εικόνα του νομού αφού τα Έργα Υποδομής και ειδικότερα τα παραγωγικά έργα της Αχαΐας όχι μόνο δεν καλύπτουν τις υπάρχουσες πληθυσμιακές και εμπορικές ανάγκες αλλά αποτελούν αντικίνητρο για την εγκατάσταση των επιχειρήσεων. Ενώ θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην αντιστροφή της δημογραφικής γήρανσης του νομού.

Μετά τιμής σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος πρόεδρος ΕΕΤΒΑ-Άτρος

Πολιτικός Μηχανικός με ειδίκευση στα Έργα Υποδομής

Ξενοδόχος - Κτηματομεσίτης - Διαχειριστής Ακινήτων

Φοιτητής Δημόσιας Διοίκησης