Μηδένα προ του τέλους Μακάριζε!

Αγαπητοί συνάδελφοι αφουγκραζόμενος την ανησυχία σας για τον επικείμενο διαχωρισμό των χώρων επιχειρηματικού δικαιώματος σας θα ήθελα να παραθέσω κάποιες προσωπικές σκέψεις μου,

Κύριοι πραγματικά ανησυχώ για το τρόπο με τον οποίο τίθεται και εμμέσως επιβάλλεται το ζήτημα της υποχρεωτικότητας  του εμβολιασμού. Οι λόγοι είναι πλείονες και πηγάζουν τόσο από το Σ όσο και από τους κανόνες δικαίου που το διέπουν καθώς και από τις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Κοινοτικές οδηγίες που το περικλείουν διαπλαστικά και ρυθμιστικά αφού η χώρα μας αποτελεί μέλος τόσο της Ευρωπαϊκής και όσο και της Διεθνούς κοινότητας.

Αναλύοντας λοιπόν τα "προνόμια" των εμβολιασμένων και τα "μειονεκτήματα" των ανεμβολίαστων αναδύεται επί της πράγμασι η ευνοϊκότερη αντιμετώπιση που θα έχουν οι μεν από τους δε με φυσικό επακόλουθο της αντιμετώπισης αυτής να δημιουργείτε ένα βασικό ερώτημα κατά πόσο αυτή συμβαδίζει με την αρχή της ισότητας όπως και η παροχή του δικαιώματος στους ιδιοκτήτες χώρων εστίασης ή θεάματος να χαρακτηρίζουν με την ανάρτηση επιγραφής που θα ενημερώνει τους καταναλωτές και θεατές ότι οι χώροι είναι αμιγείς ή μικτοί.

H καθιερούμενη με το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της ισότητας αποτελεί νομικό κανόνα, ο οποίος επιβάλλει την ομοιόμορφη μεταχείριση προσώπων που τελούν υπό τις αυτές ή παρόμοιες συνθήκες και αποκλείει τόσο την έκδηλα άνιση μεταχείριση, είτε με τη μορφή της εισαγωγής καθαρά χαριστικού μέτρου ή προνομίου μη συνδεομένου προς αξιολογικά κριτήρια είτε με την μορφή της επιβολής αδικαιολόγητης επιβάρυνσης, όσο και την αυθαίρετη εξομοίωση διαφορετικών καταστάσεων ή την ενιαία μεταχείριση προσώπων που βρίσκονται κάτω από διαφορετικές συνθήκες με βάση όλως τυπικά ή συμπωματικά ή άσχετα μεταξύ τους κριτήρια (3396/2014 ΣΤΕ).

Συμπληρωματικά στην εθνική νομοθεσία λειτουργεί και η ευρωπαϊκή και ειδικότερα το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ που καθιερώνει την αρχή της ισότητας και απαγορεύει τις διακρίσεις ορίζοντας ότι «η χρήσις των αναγνωριζομένων εν τη παρούση Συμβάσει δικαιωμάτων και ελευθεριών δέον να εξασφαλισθή ασχέτως διακρίσεως φύλου, φυλής, χρώματος, γλώσσης, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής προελεύσεως, συμμετοχής εις εθνικήν μειονότητα, περιουσίας,  γεννήσεως ή άλλης καταστάσεως».

Ειδικότερα, στόχος της ευρωπαϊκής νομοθεσίας κατά των διακρίσεων είναι να εξασφαλίσει σε όλα τα άτομα ισότιμες και δίκαιες προοπτικές πρόσβασης στις ευκαιρίες που παρουσι­άζονται στην κοινωνία και ειδικότερα στον εργασιακό χώρο. Μάλιστα, αυτή η νομοθεσία δεν παρουσιάζει μόνο μια μονόπλευρη διάσταση αξιώνοντας την απαγόρευση των διακρίσεων στις σχέσεις κράτους πολίτη, αλλά ταυτόχρονα τριτενεργεί και στις σχέσεις μεταξύ των ιδιωτών. Εξειδικεύοντας παρατηρούμε ότι η απαγόρευση των διακρίσεων αναλύεται με δυο τρόπους:

Πρώτον, προβλέπει ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται σε όμοιες καταστάσεις πρέπει να τυγχάνουν όμοιας μεταχείρισης και να μην υφίστανται δυσμενέστερη μετα­χείριση λόγω κάποιου ιδιαίτερου «προστατευόμενου» χαρακτηριστικού το οποίο διαθέτουν. Αυτές είναι οι «άμεσες» διακρίσεις που υπόκεινται σε ένα γενικό κριτήριο αντικειμενικής αιτι­ολόγησης. Ειδικότερα το ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι «[…] διαφορετική μεταχείριση ατόμων που βρίσκονται σε σχετικά όμοιες κα­ταστάσεις […] μπορεί να θεωρηθεί διάκριση εάν στερείται αντικειμενικής και εύλογης αιτιολογίας, με άλλα λόγια εάν δεν επιδιώκει την επίτευξη ενός θε­μιτού σκοπού ή εάν δεν υπάρχει εύλογη σχέση αναλογικότητας μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων και του σκοπού που επιδιώκεται να επιτευχθεί».

Δεύτερον, η νομοθεσία κατά των διακρίσεων προβλέ­πει ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται σε διαφορετικές καταστάσεις πρέπει να τυγχάνουν διαφορετικής με­ταχείρισης στον βαθμό που αυτό απαιτείται προκει­μένου να τους επιτρέπεται η αξιοποίηση συγκεκριμέ­νων ευκαιριών σε ισότιμη βάση με άλλα πρόσωπα. Ως εκ τούτου, κατά την εφαρμογή συγκεκριμένων πρα­κτικών πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ίδια ακριβώς προστατευ­μένα χαρακτηριστικά. Αυτές είναι οι «έμμεσες» διακρίσεις, που υπόκειται και αυτές σε ένα κριτήριο αντικειμενικής αιτιολόγησης. Με αφορμή τις φυλετικές διακρίσεις αλλά με ratio που προσιδιάζει σε κάθε αθέμιτη διάκριση το ΔΕΕ έχει κρίνει ότι «[…] συντρέχει έμμεση διάκριση όταν μια εκ πρώτης όψεως ουδέτερη διάταξη, κριτήριο ή πρακτική μπορεί να θέσει πρόσωπα συγκεκριμένης φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής σε μειονεκτική θέση συγκριτικά με άλλα πρόσωπα, εκτός εάν η διάταξη, το κριτήριο ή η πρακτική αυτή δικαιολογείται αντικει­μενικά από ένα θεμιτό σκοπό και τα μέσα επίτευξης αυτού του σκοπού είναι πρόσφορα και αναγκαία»

Οι διακρίσεις αυτές κρίνονται μοιάζουν σύμφωνες με το Σύνταγμα και ιδίως με τη γενική αρχή της ισότητας του άρθρου 4 παρ. 1 Σ, η οποία κατά την κλασική νομική της φύση κατοχυρώνει την ίση μεταχείριση ουσιωδώς ομοίων και την άνιση μεταχείριση ουσιωδώς ανομοίων χωρίς αυτό να αφαιρεί το ουσιαστικό δικαίωμα στον οιονδήποτε να μην υλοποιήσει τον εμβολιασμό στο πλαίσιο του σωματικού του αυτοκαθορισμού (άρθρο 5 παρ. 5 Σ).

Ωστόσο αυτός ο διαχωρισμός και η έμμεση υποχρεωτικότητα δημιουργεί ζητήματα για την αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας  (άρθρο 2 παρ 1 Σ) όπως επίσης και για την διασφάλιση της προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αξιοπρέπειας του ανθρώπου σε σχέση με την εφαρμογή της βιολογίας και της ιατρικής: Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιοϊατρική (ETS αρ. 164, σύμβαση του Οβιέδο) .

Επίσης σε σχετική της απόφαση η Ε.Ε. με τίτλο Resolution 2361 (2021)¹, Covid-19 vaccines: ethical, legal and practical considerations - Parliamentary Assembly αναφέρει στα άρθρα 7.3.1. & 7.3.2 :

7.3.1. ensure that citizens are informed that the vaccination is not mandatory and that no one is under political, social or other pressure to be vaccinated if they do not wish to do so; μετάφραση: (διασφαλίζει ότι οι πολίτες ενημερώνονται ότι ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός και ότι κανείς δεν και θα υποστεί πολιτική, κοινωνική ή άλλη πίεση να εμβολιαστεί αν δεν το επιθυμεί!)

7.3.2. ensure that no one is discriminated against for not having been vaccinated, due to possible health risks or not wanting to be vaccinated; μετάφραση: (βεβαιωθείτε ότι κανείς δεν υφίσταται διακρίσεις λόγω μη εμβολιασμού εξαιτίας πιθανών κινδύνων που μπορούν να συντρέχουν για την υγεία του ή που δεν επιθυμεί τον εμβολιασμό του).

Επιπροσθέτως η αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν είναι μόνο θεμελιώδες δικαίωμα αυτή καθεαυτή, αλλά αποτελεί την ίδια τη βάση των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου του 1948 κατοχυρώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια στο προοίμιό της: `... επειδή η αναγνώριση της αξιοπρέπειας, που είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας, καθώς και των ίσων και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων τους, αποτελεί το θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο`. Στην απόφασή του της 9ης Οκτωβρίου 2001 στην υπόθεση C-377/98 Κάτω Χώρες κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, Συλλ. 2001, σ. Ι-7079, στις παραγράφους 70 έως 77 του σκεπτικού, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι το θεμελιώδες δικαίωμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αποτελεί στοιχείο του δικαίου της Ένωσης.
Από τα ανωτέρω συνάγεται, ιδίως, ότι κανένα από τα δικαιώματα που ορίζει ο παρών Χάρτης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσβολή της αξιοπρέπειας άλλου προσώπου και ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ανήκει καθ’ υπόσταση στα δικαιώματα που ορίζει ο παρών Χάρτης. Δεν μπορεί ως εκ τούτου να θιγεί ούτε κατά τον περιορισμό δικαιώματος.

Εν συνεχεία παρατηρούμε ότι θα υπάρξουν ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις οι οποίες θα πηγάζουν από τις διακρίσεις που θα δημιουργηθούν στην κοινωνία και θα απορρέουν:

1)     Από την ανεργία -έλλειψη εύρεσης εργασίας για τους ανεμβολίαστους που καταπατά το άρθρο 22 του Σ γιατί είναι απόρια της άρνησης του εμβολιασμού τους καθώς και το άρθρο 25 του Σ που προέρχεται από την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού από πλευράς κυβέρνησης ή Από την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού « ανάλογα την περίπτωση , τον κλάδο και την ειδίκευση που απαιτείται» ιδίως οι «πολυπληθείς επιχειρήσεις που απασχολούν εργαζόμενους που δεν θέλουν να εμβολιαστούν θα δυσκολευτούν έως θα είναι αδύνατο αν ακολουθήσουν 2 μέτρα και 2 σταθμά! Όπερ αν επιλέξουν μία εκ των 2 κατευθύνσεων θα καθορίσει στη καλύτερη τη συρρίκνωση της επιχείρησης και στη χειρότερη την ύπαρξη τους.

2)    Αστάθεια και ανεξέλεγκτες διακυμάνσεις στις καταναλωτικές συνήθειες των πολιτών που θα έχουν ως αποτέλεσμα σημαντικού και ιδιάζοντος προβλήματος στην εύρυθμη και ομαλή λειτουργία της αγοράς ενώ ιδιαίτερη προσοχή και ανησυχία θα προκαλέσει στη γραμμή μαζικής παραγωγής των βιοτεχνιών , βιομηχανιών κτλ καθώς και στις εισαγωγές τροφίμων, φαρμάκων , πρώτων υλών, μετάλλων  και ότι άλλο προορίζεται για μαζική κατανάλωση ή εφαρμογή που αφορά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και των συναλλαγών.

3)     Μείωση του κατακεφαλήν ΑΕΠ λόγω της συρρίκνωσης της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών που συνεπάγεται μείωση των θέσεων εργασίας, συρρίκνωση του οικονομικού κύκλου και συνεπαγωγικά του ΑΕΠ της χώρας , ενώ ενδέχεται να υπάρξει πιθανή αύξηση φόρων , περικοπή μισθών και συντάξεων, μείωση των κρατικών δαπανών και επενδύσεων που θα προκύψουν από τα ανωτέρω καθώς και υποβάθμιση των υφιστάμενων κρατικών δομών και υπηρεσιών λόγω έλλειψης χρημάτων.

4)     Ενδεχομένως Ρατσιστικού τύπου διακρίσεις με απρόβλεπτες αντιδράσεις από την διακριτή διαφοροποίηση των πολιτών σε όλο το φάσμα της κοινωνίας από το εκπαιδευτικό σύστημα έως τις κρατικές ή ιδιωτικές δομές και υπηρεσίες, το εργασιακό και από εκεί από τη ψυχαγωγία έως και το στράτευμα κάτι το οποίο θα ήταν η απόλυτη καταστροφή του Έθνους!

5)     Υποβάθμιση βιοτικού επιπέδου των ανεμβολίαστων

 

Το χειρότερο όλων είναι ότι δεν υπάρχει χρονικός ορίζοντας λήξης των μέτρων ! Κάτι που με κάνει και απορώ διότι δεν μπορούν να περιορίζονται θα αναφαίρετα θεμελιώδη δικαιώματα των ανθρώπων ανεξαρτήτως αν είναι εμβολιασμένοι ή μη  επειδή:1) Όλα τα άρθρα είναι ισάξια μεταξύ τους και ακόμα αν δύναται να περιοριστούν για λόγους ανωτέρας βίας δεν μπορεί να γίνεται εσαεί! Και πλεόν συμπληρώνουμε 2 χρόνια μέτρων και περιορισμών!!! 2)Απορρέουν τόσο από το Σ όσο και από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία που αποτελούν θεμέλιο του ΔΙΚΑΙΟΥ της.

Πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω πως μπορεί ένας υγιής άνθρωπος (που δεν είναι εμβολιασμένος) να θέσει σε κίνδυνο έναν εμβολιασμένο συνάνθρωπο του αφού ο δεύτερος προστατεύεται από την τεχνητή ανοσία που έχει λάβει από το εμβόλιο!! Και να ζητείται ο καθολικός εμβολιασμός των υγιών μη εμβολιασμένων ανθρώπων ενώ:

1)ουδείς αναλαμβάνει την ευθύνη από τους δημιουργούς των εμβολίων – τις παρασκευάστριες εταιρείες – το κυβερνητικό μηχανισμό- ιατρούς -νοσηλευτές κτλ

2) Δεν παρέχονται δωρεάν οι απαραίτητες εξετάσεις για να δούν αν ο πληθυσμός που είναι προς εμβολιασμό έχει αντισώματα ή αν είναι συμβατός με το αντίστοιχο εμβόλιο που πρόκειται να του χορηγηθεί!!

3) Όσοι έχουν εκ γενετής εγγενή προβλήματα θρομβώσεων και αντενδείκνυται ο εμβολιασμός τους αυτοί οι άνθρωποι αναφέρθηκε προφορικά ότι θα εξαιρούνται από τα μέτρα αλλά επί της ουσίας δεν άκουσα κανέναν να αναφέρει ότι αυτοί είναι που κινδυνεύουν και ότι στα πλαίσια της κοινωνικής αλληλεγγύης του άρθρου 25 παρ 4 του Σ θα πρέπει όλοι να φοράνε μάσκα και να τηρούν τα μέτρα πρόληψης και προστασίας αφού επί της πράγμασι το ότι αποκτά κάποιος ανοσία δεν συνεπάγεται ότι δεν θα αποτελεί φορέα και εστία διάδοσης του  ίου covid19!!

Προσωπικά αντιλαμβάνομαι οτι όλα σταθμίζονται στα πλαίσια της Δημόσιας υγείας και της κοινωνικής αλληλεγγύης αλλά από την στιγμή που δεν διασφαλίζεται και ουδείς εγγυάται τη ομαλή και ανευ προβλημάτων συνέχιση της ζωής και καθημερινότητας του ατόμου ενώ έχουμε εκατοντάδες παραδείγματα αν όχι χιλιάδες στην ευρωπαϊκή ένωση ανθρώπων που εμφάνισαν θρόμβους ή άλλα προβλήματα με αποτέλεσμα να αποβιώσουν ή να έχουν μόνιμα προβλήματα υγείας , πως ζητάτε να σταθμιστούν τα ανωτέρω ενώ  δεν υφίσταται καν η αρχή της αναλογικότητας μεταξύ της ζωής των ανθρώπων που είναι υγιών και μικρής ηλικίας και εμβολιάζονται μόνο και μόνο για να προστατεύσουν τη ζωή ευπαθών ομάδων ενώ διακινδυνεύουν τη δική τους όπως αναφέρει ο κος Δημήτριος Κουβελάς από το ΑΠΘ

Τέλος είναι απορίας άξιο το γιατί το 1/3 των ανθρώπων είναι ασυμπτωματικοί? Αφού είναι ασυμπτωματικοί γιατι να εμβολιαστούν? Και προφανώς για να είναι ασυμπτωματικοί φέρουν χαμηλό εώς μηδαμινό ιικό φορτίο άρα πως μπορεί να νοσήσει κάποιος βαριά από αυτούς? Τα ερωτήματα είναι πολλά και πραγματικά άκρη δεν βγάζεις , στην αρχή νόμιζα ότι προστατεύαμε τις ευπαθείς ομάδες δλδ υπερήλικες, ανθρώπους με υποκείμενα νοσήματα και τώρα φτάσαμε στο άλλο άκρο να κατακρίνουμε τους υγιείς που δεν θέλουν να εμβολιαστούν.. μια δεύτερη Σπιναλόγκα γεννιέται σιγά σιγά και η κοινωνία χωρίζεται σε Σκύλα και Χάρυβδη και οι λιγοστοί που επιζητούν κατανόηση , αλληλεγγύη, ειρήνη και σεβασμό θα παίξουν δυστυχώς το ρόλο του πληρώματος του Οδυσσέα.

Τέλος θα ήθελα να σας ενημερώσω για κάτι που η πλειοψηφία αγνοεί : τα πιστοποιητικά εμβολιασμού πήραν έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να μπορεί η Ένωση να παρακολουθεί τις ενδεχόμενες παρενέργειες του εμβολίου, την αποτελεσματικότητα και τις ανεπιθύμητες ενέργειες ακολουθεί το κείμενο στα αγγλικά

7.5.2. use vaccination certifica

tes only for their designated purpose of monitoring vaccineefficacy, potential side effects and adverse events;

Resolution 2361 (2021)

Συγγνώμη αν σας κούρασα ελπίζω να ακούσουμε τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολομό όσα αναφέρει στο εθνικό μας ύμνο για τη διχόνοια και εύχομαι να μην ενδώσουμε στον δικαιωματισμό και στο μίσος!

πηγές: 1)https://fra.europa.eu/el/eu-charter/article/1-anthropini-axioprepeia

            2) https://pace.coe.int/pdf/74f621f624d2bf8b0c7ff4c269f1a8d493c90dcce035b1fc030b116275eab9a2/resolution%202361.pdf 

3)https://efotopoulou.gr/archi-tis-isotitas/

4)https://pace.coe.int/en/files/28925#trace-2

Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα

 Παρατηρώντας τα δρώμενα και τον άνευ προηγουμένου φανατισμό σε σημείο ζηλωτών, για τη δημιουργία επιβολής υποχρεωτικού εμβολιασμού, που συνιστά ιατρική πράξη με αναρίθμητες εκδοχές, χωρίς να υφίστανται τα στοιχειώδη, όπως : 1) η καθολική ενημέρωση και συγκατάθεση πάνω από όλα του προς εμβολιασμό ατόμου και 2)την ανάληψη ευθύνης που εν προκειμένω είναι όλοι ανεύθυνοι ενώ συγχρόνως είναι σε  ισχύ το ακαταδίωκτο για όλους τους εμπλεκόμενους της διαδικασίας του εμβολιασμού. Όπως καταλαβαίνετε αρχίζω να απορώ και να ανησυχώ!!! Δεν μπορώ πραγματικά να κατανοήσω το αυτοπόδεικτο γεγονός ότι ενώ οι νέοι έχουν κατά πολύ μειωμένες πιθανότητες νόσησης και μεταφοράς ιικου φορτίου και ενδεχόμενο θανάτου παρόλα αυτά επιζητείται όχι απλώς κάποια μέτρα προστασίας αλλά ο καθολικός εμβολιασμός τους ή αλλιώς η περιθωριοποίηση τους όπως και κάθε ανεμβολιαστου!!! Εδώ αυτομάτως ανακαλείται στη μνήμη μου η Σπιναλόγκα μόνο που αντί για την καταδικαστέα πράξη την περιθωριοποίησης των λεπρών τώρα ζητείται το όμοιο και αντίθετο τρόπο τινά για τους Υ Γ Ι Ε Ι Σ Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Υ Σ!!!!Αλήθεια ποιους προστατεύουμε??? Γιατί νόμιζα ότι προστατευαμε τους υπερήλικες και τις ευπαθείς ομάδες.. Πλέον άλλαξε?? Δηλαδή ο εγκλεισμός δεν ήταν για αυτό το λόγο και αν όντως ήταν για αυτόν, που εμπλέκονται τα παιδιά?? Που σύμφωνα με τον κο Δημήτρη Κούβελα καθηγητή κλινικής φαρμακολογιάς στο ΑΠΘ ανέφερε ότι είναι περισσότερες οι πιθανότητες να έχουμε ανεπιθύμητες παρενέργειες από ένα εμβόλιο σε μικρή ηλικία φέρνοντας χαρακτηριστικό παράδειγμα των γυναικών κάτω των 30-35 ετών που έχουν αυξημένα οιστρογόνα ως αποτέλεσμα να αυξάνεται η πιθανότητα θρομβώσεων ή δεν έχουμε προσωπικά παραδειγματα γνωστών ή αποτελούν απλά παράπλευρες απώλειες?  Επιπλέον και οι άλλοι λοιμωξιολογοι-ιατροί της επιτροπής του ΕΟΔΥ συμφώνησαν ότι οι νέοι δεν κινδυνεύουν πάρα ελάχιστα εκτός αν έχουν υποκείμενα νοσήματα ή τουλάχιστον αυτό μας έλεγαν εδώ και 1 1/2 χρόνο. Τώρα τι άλλαξε λοιπόν? Γιατί δεν δίνουν δημόσια στοιχειά για όλους τους συμπολίτες που νόσησαν ανεξαιρέτως έκβασης αφού πλέον τα προσωπικά δεδομένα τα έχουμε πάει περίπατο(ζητείται από τους εστιατορες να κάνουν έλεγχο εμβολιασμού άκουσον άκουσον) . Δεδομένου αυτού ζητώ τις πληροφορίες βάσει του  άρθρου 5Α του Σ το δικαίωμα στη πληροφόρηση των όσων νόσησαν αφού τα προσωπικά δεδομένα δεν ισχύουν λόγω covid όπως φαίνεται. Και αφού πλέον δεν προστατεύουμε τους υπερήλικες και τις ευπαθείς ομάδες γιατί ζητάμε άχρι θανάτου όπως διατυμπανίζεται από τα ΜΜΕ τον εμβολιασμό ΥΓΙΩΝ ανθρώπων που δεν ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες αλλά ούτε είναι άνω της μέσης ηλικίας ή δεν έχουν υποκείμενα νοσήματα ? Για ποιον το κάνουμε το εμβόλιο αν το περάσουμε ως ίωση? Και αν κάποιος πει ότι δεν έχουμε κτίσει το επιθυμητό τοίχος ανοησίας ερωτώ όσοι εμβολιάστηκαν Δεκέμβρη Ιανουάριο που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες τώρα τι είναι? Ειδικά όταν μας λένε οι κατασκευαστές του εμβολίου ότι η ανοσία κυμαίνεται το πολύ από 6-8 μήνες? Όλα αυτά και άλλα τόσα τριγυρνάνε στο μυαλό μου και ουσιαστική απάντηση δεν βρίσκω. Πως γίνεται η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία να προσπαθεί να αφαιρέσει αναφαίρετα θεμελιώδη δικαιώματα σε όσους αρνούνται την τέλεση ιατρικής πράξης?? Επίσης γεννιόνται ερωτήματα βασικά πχ οι βουλευτές που απαρτίζουν τη βουλή και είναι εντολοδόχοι του λαού και βρίσκονται στη θέση τους το μέγιστο για 4 έτη μέχρι τις επόμενες εκλογές, πως αυτοί δεν συμμερίζονται το λαό τους αφού οι ανεμβολιαστοι είναι σύμφωνα με το gov.gr πάνω από 6.000.000?πως δεν αντιλαμβάνονται ότι τπτ δεν υφίσταται εσαεί? Πως γίνεται να αγνοούν το θεμέλιο του πολιτεύματος άρθρο 1§§2&3 του Σ ότι το θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία, όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού (και από ότι φαίνεται όσοι ήθελαν να εμβολιαστούν το έπραξαν) και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα. Πως γίνεται σε ισάξια άρθρα μεταξύ τους να δεχόμαστε την αλλοίωση τους? Άρθρα μην αναθεωρητέων διατάξεων πχ των αναφαίρετων συνταγματικών θεμελιωδών κατοχυρωμενων δικαιωμάτων τόσο στην ελληνική επικράτεια όσο και στην ευρωπαϊκή, στηριζομενοι στην

**Eρμηνευτική δήλωση του άρθρου 5 §4 του Σ: Στην απαγόρευση της παραγράφου 4 του άρθρου 5 του Σ, δεν περιλαμβάνεται η απαγόρευση της εξόδου με πράξη του εισαγγελέα, εξαιτίας ποινικής δίωξης, ούτε η λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως νόμος ορίζει. 

Πως γίνεται μια ερμηνευτική να αλλοιώνει τον πυρήνα του κυρίου άρθρου από όπου προέρχεται και να αποτελεί αφορμή για επιβολή μονίμων μέτρων και κυρώσεων που επί της ουσίας αντιτίθενται εμφανώς στο πνεύμα του νόμου? 

Στα Άρθρα 5 §5 και 21 §3 του Σ καθώς  και η αξίωση του κράτους κοινωνικής αλληλεγγύης από τους πολίτες άρθρο 25 του Σ μας γίνονται κατανοητές οι υποχρεώσεις μας αλλά πόσο δύναται να υπερτερούν οι συλλογικές ανάγκες έναντι των ατομικών? Και κατά πόσο αυτές είναι ατομικές ανάγκες και όχι συλλογικές αφού μέσω της ατομικότητας και της δημιουργίας ελεύθερης έκφρασης και προσωπικότητας του ατόμου το οποίο επί της πράγμασι είναι μέλος του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου συνεπώς οι ανάγκες τοιουτοτρόπως αποτελούν ανάγκες της κοινωνίας και όχι μόνο προσωπικές αφού η κοινωνία συνθετεται από πολλά μέλη με αρκετά κοινά θέλω και ανάγκες με κοινά αποδεχτούς κανόνες συμπεριφοράς και συνύπαρξης. Και τώρα εν προκειμένω όχι μόνο δεν συμβάλλει στην αρμονική συνύπαρξη αφού συμβάλλει καταλυτικά μέσω του διαχωρισμού αποκόπτοντας -δυσχεραίνοντας στον υπέρτατο βαθμό άμεσα ή έμμεσα με ενέργειες της εκάστοτε μέλος της (μέσω του οποίου δημιουργείται το κοινωνικό σύνολο άρα και κεφάλαιο) από το ελάχιστα αποδεκτό βιοτικό επίπεδο! Άρθρο 21 και άρθρο 22 του Σ. 

Πως γίνεται να διατυμπανίζεται ο διαχωρισμός πολιτών άρθρο 4 §§1&2του Σ (όλοι οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιόν του νόμου, έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις)?!!!Μήπως ξέχασα να διαβάζω Ελληνικά? μήπως ο Συνταγματικός νομοθέτης δεν ήταν σαφής? Εν τω μεταξύ προσωπικά δεν καταλαβαίνω γιατί δεν ακούμε και άλλους ιατρούς όπως αυτούς που διαφωνούν?πάντα ένα νόμισμα έχει δύο όψεις.. Ως δημοκράτες πρέπει να ακούμε όλες τις εκδοχές! Εξάλλου δεν σπούδασαν αυτοί? Μπήκαν από την πίσω πόρτα? Τους χάρισαν το πτυχίο ή δεν έδωσαν τον όρκο του Ιπποκράτη? Γιατί αν ισχύει κάτι από όλα αυτά να ελέγξουμε καθολικά όλους τους ιατρούς καθώς και τις γνώσεις τους και τις αποφάσεις τους ιδίως σε ζητήματα βίοηθικης! Γιατί ο κος Πολακης πρώην Υπουργός υγείας διαχώρισε τη θέση του σε σχέση με τον εμβολιασμό?Δεν έχει ως πρώην αξιωματούχος και ιατρός τη γνώση, τη πληροφόρηση και τη ελάχιστη κοινωνική ευθύνη & ευαισθησία? Γιατί το 1/3 των πολιτών είναι ασυμπτωματικοί, ένα ακόμα εξίσου μεγάλο και σημαντικό ποσοστό νοσούν ελαφριά και μόλις ένα μικρό ποσοστό αποθνήσκει? Πανδημία δεν έχουμε? ή είμαστε σε τόσο καλό Ιατρό φαρμακευτικό επίπεδο που δεν πρέπει να ανησυχούμε? Και αν δεν πρέπει να ανησυχούμε γιατί όλος αυτός ο ντόρος και τα μέτρα?? 

Προσωπικά πλέον Α Ν Η Σ Υ Χ Ω!! 

Ελπίζω και εσείς! 

Η ζωή μας είναι ένας μεγάλος κανόνας!

Η ζωή μας είναι ένας μεγάλος κανόνας, εμφορούμαστε από κανόνες , αγαπάμε με κανόνες, συναναστρεφόμαστε με κανόνες, λειτουργούμε ως κοινωνία με κανόνες και αυτό διότι χωρίς κανόνες δεν μπορούμε να συνυπάρξουμε και να επιβιώσουμε. Τι γίνεται στη περίπτωση που τίθεται-ονται κανόνας-ες που ανατρέπει-ουν έστω παροδικά και εξ ‘ ανάγκης την ομαλή συνύπαρξη των υποκειμένων και δημιουργεί-ουν φυγόκεντρες δυνάμεις οι οποίες τείνουν να διασπάσουν έστω και πρόσκαιρα τη συνοχή της κοινωνίας μας?

Όπως γνωρίζουμε από τα μαθητικά μας χρόνια έχουμε το 1ο νόμο του Νεύτωνα περί αδράνειας, που αποτελεί έναν από τους βασικούς κανόνες της κλασικής φυσικής και ο οποίος αποδεικνύεται επί του πρακτέος και ταυτοποίειται σε ένα ευρύτατο φάσμα τόσο στο φυσικό όσο και στο ανθρωπογενές περιβάλλον.

Αν εφαρμόσουμε λοιπόν το 1^ο νόμο του Νεύτωνα στη κοινωνία μας παίρνοντας πρωτίστως ως παραδοχή ότι η κοινωνία μας βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα όπου τα υποκείμενα της είτε αδρανούν είτε η συνισταμένη των δυνάμεων που δέχονται σε αυτή είναι ίση με το μηδέν , αντιλαμβανόμαστε άμεσα ότι θέτοντας σε εφαρμογή ένα κανόνα που καταργεί τη θεμελιώδη αρχή ισορροπίας της κοινωνίας μας θα επιφέρει τριγμούς στη συνοχή της ίσως και κοινωνική διάσπαση η οποία εν ευθέτω χρόνο θα επιφέρει ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις.

Θέλοντας λοιπόν ο συνταγματικός νομοθέτης να κρατήσει την κοινωνική συνοχή, κοινωνική ευημερία κ.α, βασίστηκε σε θεμελιώδης αρχές της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και έθεσε αυτές ως μη αναθεωρητέα άρθρα του Σ όπως είναι τα (αρθ.2 §1, αρθ.4 §1 & άρθρο 5 §§ 1 & 3)  για να προστατεύσει τα υποκείμενα από αρχολίπαρους με επικίνδυνους συλλογισμούς που ίσως προσπαθήσουν να υφαρπάξουν αναφαίρετα θεμελιώδη δικαιώματα. Ενώ ως απώτερος στόχος του είναι η διαφύλαξη των αξιών και των στάσεων που επισύρουν οι καταβολές μας από την Αρχαία Ελλάδα ως το Βυζάντιο , από εκεί στη Σμύρνη και το σήμερα λειτουργώντας ως θεματοφύλακας της παρακαταθήκης του Έθνους.

Ωστόσο και αυτός καταλήγει στην ακροτελευταία διάταξη του Σ στο άρθρο 120 αφήνοντας τελικώς το καθήκον (που συνιστά δικαίωμα και υποχρέωση ) της διαφύλαξης και τήρησης του σε όλους εμάς τους Έλληνες πολίτες. Αφού πρωτίστως «τα πάντα εν σοφία εποίησε» και έκανε « σοφόν το σαφές » ότι όλα τα άρθρα του Σ είναι ισάξια και για αυτό δύναται κάποια να  περιοριστούν κατ’ οικονομία υπέρ του δημοσίου συμφέροντος χωρίς όμως να επέρχεται αλλοίωση του πυρήνα τους ή να περιορίζονται εσαεί!

Κοντολογίς εύχομαι να αποφευχθούν οι κοπετοί  και μην ορρωδείτε προ ουδενός !Στις φουρτούνες εμφανίζονται οι καπετάνιοι οι γεραροί!

υγ.πριν λίγες ημέρες 27/06 τιμήσαμε τον Άγιο Σαμψών τον ξενοδόχο και διαρκώς τιμούμε τη καταγωγή μας από την αρχαία Ελλάδα όπου τιμούσαν την Εστία και τον Ξένιο Δία ας μην τα λησμονήσουμε και υποπέσουμε σε σφάλματα ολκής που δύναται να οδηγήσουν στη καταστροφή μας. Καλό Υπόλοιπο Καλοκαιριού , με υπομονή και κουράγιο !

                                                                                                     Στελλάτος Ελευθέριος

1)Γεράσιμος Θεοδόσης "παραφρασμένο - απόσπασμα, μια συντομότερη ιστορία του Δίκαιου" 

Υποχρεωτικός Εμβολιασμός - Πιστοποιητικό - Θεμελιώδη δικαιώματα

Ένα από τα επίκαιρα θέματα που ταλανίζουν τη κοινωνίας μας εν καιρώ πανδημίας είναι η πιθανή υποχρεωτικότητα του εμβολίου αντί - covid , Από το οποίο προκύπτουν θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων , συνταγματικότητας και προσωπικών δεδομένων. Ειδικότερα, το βασικό κρίσιμο ερώτημα έγκειται στην υποχρεωτικότητα ή μη του εμβολιασμού. Επί του θέματος έχουν διατυπωθεί πλείονες νομικές απόψεις με στερεά βάση που απορρέει από το Σ και ουσιαστικούς νόμους περιβαλλόμενους από κανόνες δικαίου.

Ωστόσο όμως παρατηρούμε αρκετές ενστάσεις για το ανωτέρω ερώτημα. Αναλύοντας λοιπόν περαιτέρω το Συνταγματικό δίκαιο και το πλαίσιο των κανόνων που το διέπουν καθώς και αυτό των Ευρωπαϊκών και Διεθνών Συμβάσεων, κανόνων και οδηγιών θα προσπαθήσουμε να τοποθετηθούμε για τη Συνταγματικότητα του Υποχρεωτικού Εμβολιασμού η μη.

 Αρχικά για να μπορέσει να υλοποιηθεί ο οποιασδήποτε εμβολιασμός ενέχει ως βασική προϋπόθεση την εξασφάλιση προηγούμενης ρητής και ελεύθερης συναίνεσης του ατόμου για την αποδοχή του εμβολιασμού, ενώ προηγουμένως του έχει γνωστοποιηθεί-αποσαφηνιστεί διεξοδικά στον υποψήφιο προς εμβολιασμό κάθε πτυχή της διαδικασίας καθώς τον σκοπό και τις πιθανές συνέπειες αυτής.

Σε περίπτωση που υπάρχει αυτή η συναίνεση και εμβολιασθεί το άτομο τίθεται υπό συζήτηση το 2^ο στάδιο που καταγράφει την αποδοχή ή την απόρριψη του εμβολιασμού με το αποκαλούμενο πιστοποιητικό εμβολιασμού για το οποίο ήδη υπάρχει ηλεκτρονική πλατφόρμα καταχώρησης εμβολιασμένων και μη. Γύρω από το οποίο εγείρονται ζητήματα περί προστασίας και διασφάλισης των προσωπικών τους δεδομένων άρθρο 9Α του Σ. Το δικαίωμα στην Προστασία Δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα 4^ης γενιάς δικαιωμάτων σταθμίζεται από :

1.     Αρχή της αναλογικότητας (σε περιπτώσεις ιδίως σύγκρουσης με το δικαίωμα στην υγεία άρθρο 5 §5 του Σ) <<Η τήρηση των κριτηρίων της αναλογικότητας ή της ορθής εύλογης σχέσης μεταξύ επιδιωκόμενων σκοπών και χρησιμοποιούμενων μέσων στη δράση της Διοίκησης. (βλ. σελ 38-39 Α.Μακρυδημήτρης- Μ.Η.Πραβίτα)

2.     Αρχή της διαφάνειας (ποίος? Για ποίο λόγο επεξεργάζεται τα δεδομένα των πολιτών?, για ποίο σκοπό? Για ποίο χρονικό διάστημα? και που στέλνει αυτές τις πληροφορίες? Ενώ πρέπει να υπάρχει και η απαραίτητη ενημέρωση-πληροφόρηση άρθρο 5Α του Σ και σε γλώσσα κατανοητή ιδίως αν αναφέρεται και σε ανήλικους! Σοφόν το σαφές,  ενώ πρέπει να ελαχιστοποιούνται τα δεδομένα που συλλέγονται στα απολύτως απαραίτητα και επειδή αποτελούν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα διότι αφορούν θέμα υγείας απαιτεί την ύπαρξη πρωτοκόλλου καταστροφής, της ακρίβειας, της ακεραιότητας που σημαίνει ότι πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα ασφαλείας και να καταστρέφονται μετά το πέρας του χρονικού περιορισμού)

3.     Αρχή της νομιμότητας η δημόσια διοίκηση <<δεν είναι legibus solutus >> (σελ 22 Μακρυδημήτρης- Πραβίτα) <<αλλά οφείλει να ενεργεί πάντοτε secundum legem >>(σελ 23 Μακρυδημήτρης- Πραβίτα )

 

Πέρα από τη Συνταγματική τους κατοχύρωση το δικαίωμα αυτό συνιστά κοινοτικής υποχρέωση αρχικά ενσωματώσεως της ευρωπαϊκής κοινοτικής οδηγίας ΕΚ/ 95/46 24-10-1995 για την προστασία φυσικών προσώπων από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και εν συνεχεία του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων 679/2016.

Το ανωτέρω δικαίωμα του άρθρου 9Α του Σ δεν μπορεί να καταργηθεί με νόμο γιατί προβλέπεται τόσο σε Συνταγματικό όσο και σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο.

 

Και όλα αυτά πρωταρχική απαίτηση για την διασφάλιση του νόμου είναι η προϋπόθεση μιας νόμιμης βάσης επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα η οποία πρέπει να έχει τη συγκατάθεση των εμβολιασμένων ή μη , δηλαδή προϋποθέτει την γραπτή συγκατάθεση, την ύπαρξη μιας σύμβασής ή ενός νόμου και να πληροί τις βασικές αρχές επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων, ήτοι την :

1.     Αρχή της νομιμότητας

2.     Αρχή της διαφάνειας

3.     Αρχή της αναλογικότητας

4.     Αρχή της Λογοδοσίας (που σημαίνει ότι ο υπεύθυνος επεξεργασίας «τα πάντα εν σοφία εποίησε» , δηλαδή ότι έχει συμμορφωθεί με τη νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων ενώ έχει λάβει τα κατάλληλα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα ασφαλείας )

Αναντίρρητα όμως επ’ ουδενί  τα ανωτέρω δεν συνιστούν αποτροπή για τον εμβολιασμό των πολιτών. Ο μόνος στόχος είναι η διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου όπου σύμφωνα με τη νομική θεωρία του Status από τον Georg Jellinek, τα δικαιώματα αυτά αποτελούν αξιώσεις έναντι του κράτους  για την αποχή του από παρεμβάσεις σε μια κατοχυρωμένη σφαίρα ελευθερίας του ατόμου. Και αφορούν την θεμελίωση του status negativus του , ενώ θεωρούνται αρνητικά και αμυντικά διότι διασφαλίζουν  ένα χώρο ελεύθερης ύπαρξης και δράσης για τα υποκείμενα τους , στα οποία κρατικές παρεμβάσεις δεν είναι ανεκτές.

Παρόλα αυτά είναι κοινά αποδεκτό η ύπαρξη της πανδημίας και η ανάγκη επιβολής περιοριστικών μέτρων τόσο για την διασφάλιση τη Δημόσιας Υγείας αφού σύμφωνα με το άρθρο 25 §1 εδάφια 1 και 4 του Σ «Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σ να επιβληθούν στα δικαώματα αυτά (ήτοι τα δικαιώματα του ανθρώπου, εδάφιο 1 της §1 του άρθ.25 του Σ )πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σ είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται  την αρχή της αναλογικότητας» ενώ κλείνοντας το ίδιο άρθρο στη §4 μας αναφέρει « Το κράτος δικαιούται να αξιώνει  από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης». Όσο και για τη\ν υγείας του ατόμου άρθρο 5 § 5 εδάφιο 1 του Σ «Καθένας έχει το δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας» και γένει της ζωής».Από τα ανωτέρω προκύπτει το καθήκον που έχουμε για τη διασφάλιση της Δημόσιας και ατομικής Υγείας ως του πλέον πολύτιμου αγαθού που μπορεί να επιτευχθεί μέσω του εμβολιασμού όπως και η ιστορία μας έχει διδάξει. Στο άρθρο 21 του Σ σε όλες τις παραγράφους είτε άμεσα είτε έμμεσα διαμηνύεται η διασφάλιση της σωματικής ακεραιότητας και φροντίδας των πολιτών από το κράτος όπως ο νόμος ορίζει ενώ το καθιστά ξεκάθαρο στο ίδιο άρθρο (21) του Σ στη §3 ότι : «Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των  πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων».

Παρόλα αυτα μια τέτοια υποχρέωση κοινωνικής αλληλεγγύης που να επιβάλλει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό δεν μπορεί να επιβληθεί στην περίπτωση που υπάρχει κίνδυνος σοβαρής βλάβης της υγείας ενός συγκεκριμένου ατόμου από το εμβόλιο. Η υποχρεωτικότητά του δεν μπορεί βέβαια να επιβληθεί μέσω φυσικού καταναγκασμού, διότι η χορήγησή του με τον τρόπο αυτόν θα ήταν αντίθετη προς την αρχή  της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2, παρ.1 Συντ.).

Εν κατακλείδι δεχόμενοι ότι Συνταγματική λύση δεν υπάρχει και η πολιτική βούληση φαίνεται αρκετά δύσκολή διότι ακόμα και αν προσπαθήσουν αν ασκήσουν έμμεσες πιέσεις για την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού μέσω περιορισμού των ατομικών ελευθεριών αυτό δεν θα μπορούσε να υφίσταται εσαεί γιατί θα αλλοιώνει ή θα αφανίζει τον πυρήνα των αναφαίρετων θεμελιωδών  ατομικών , πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων αφού έχουν παραπληρωματική λειτουργία και η άσκηση και η απόλαυση καθενός από αυτά προϋποθέτει την άσκηση των άλλων.

Επιπροσθέτως θα ήθελα να αποσαφηνίσω οτι όσον αφορά τις συμβάσεις εργασίας μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων  η επέμβαση του εργοδότη στην ιδιωτική ζωή του υπαλλήλου, ιδίως σε πληροφορίες υγείας, συνιστά επεξεργασία ευαίσθητης κατηγορίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα όποτε σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (άρθρο 9 Κανονισμού 679/2016), η επεξεργασία τους απαγορεύεται, εκτός αν συντρέχουν μια από τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις του άρθρου που σημαίνει ότι ο εργοδότης έχει δικαίωμα να επεξεργάζεται ευαίσθητα δεδομένα υγείας μόνο για σκοπούς προληπτικής ή επαγγελματικής ιατρικής, εκτίμησης της ικανότητας προς εργασία του εργαζομένου, ιατρικής διάγνωσης, παροχής υγειονομικής ή κοινωνικής περίθαλψης ή θεραπείας ή διαχείρισης υγειονομικών και κοινωνικών συστημάτων και υπηρεσιών. Αυτό όμως επ'ουδενί  δεν συνεπάγεται την δυνατότητα εξαναγκασμού του εργαζόμενου από τον εργοδότη πράγμα το οποίο θα συνιστούσε κατάφωρη παραβίαση του τέλειου κανόνα lex perfecta που εκφράζει το άρθρο 7 παρ 2 του Σ  «τα βασανιστήρια , οποιαδήποτε σωματική κάκωση βλάβη υγείας ή άσκηση ψυχολογικής βίας , καθώς και κάθε προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται , όπως ο νόμος ορίζει» το όποιο προσβάλει και τον πυρήνα του άρθρου 2 παρ 1 του Σ  «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας».

Τέλος είτε πρόκειται για εργοδότη είτε για εργαζόμενο σε περίπτωση που προαχθεί η πολιτική βούληση με κυρώσεις όπως διαρρέεται χωρίς να γνωρίζουμε αν είναι φήμη ή όχι ιδίως μέσω του πιστοποιητικού που προσωπικά δεν μπορώ να καταλάβω τη χρήση του αφού τα υφιστάμενα εμβόλια από όσο γνωρίζουμε δεν σταματάνε τη μετάδοση ιού επομένως η μεταδοτικότητα του ίου από άνθρωπο σε άνθρωπο θα συνεχίσει να υφίσταται ακόμα και αν εμβολιασθούμε όλοι (εκτός και αν έχουν προκύψει νέες εμπεριστατωμένες και ιατρικώς κοινά αποδεκτές κλινικές μελέτες που να πιστοποιούν ότι τα εμβόλια παύουν τη μεταδοτικότητα). Όπως και να έχει  το ενδεχόμενο να απαγορεύσουν τις μετακινήσεις εντός της Ελληνικής επικράτειας είναι αυξημένο, ωστόσο θα επηρεάσει το μεγαλύτερο κομμάτι των Εργαζομένων εν Ελλάδι διότι απασχολούνται είτε άμεσα είτε έμμεσα στο τομέα του Τουρισμού ως αποτέλεσμα να προκληθούν ανυπέρβλητα προβλήματα τα οποία όχι μόνο μπορούν αν αποβούν ζημιογόνα αλλά μπορούν να δώσουν και τη χαρακτηριστική βολή τόσο στη οικονομία μας όσο και στη κοινωνία μας. Εδώ θα ήθελα να τονίσω για μια ακόμη φόρα ότι σε περίπτωση που εφαρμοστούν τέτοιου είδους κυρώσεις πάλι επηρεάζονται Αναφαίρετα Θεμελιώδη Συνταγματικά Δικαιώματα πέραν όσων έχουμε αναφέρει όπως είναι το δικαίωμα στην Εργασία άρθρο 22 παραγρ.1  εδάφιο α' του Σ « Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το κράτος, που μεριμνά για την δημιουργία των συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού».

Ως κατακλείδα το ανωτέρω κείμενο έχει ως στόχο την αποσαφήνιση και μόνο κάποιον βασικών συνταγματικών απορροιών - ενδοιασμών αλλά και να θέσει κάποιους περαιτέρω προβληματισμούς. Σε καμία περίπτωση όμως δεν έχει ως στόχο την αποτροπή είτε άμεσα είτε έμμεσα του οποιοδήποτε από τον εμβολιασμό. Εξάλλου χωρίς τον εμβολιασμό η ανθρωπότητα θα είχε πιθανότατα μικρότερο προσδόκιμο ζωής , χαμηλότερο βιοτικό και ποιοτικό επίπεδο υγείας  ειδικά για όσους είχαν καταφέρει να επιβιώσουν από τις ασθένειες που μας προστατεύουν τα εμβόλια  ενώ θα κουβαλούσαν κατά μία έννοια και όλα τα κατάλοιπα των επιπτώσεων που φέρουν αυτές μαζί τους. Η επιστήμη έχει ως μόνο στόχο την καλυτέρευση της ποιότητας της ατομικής και Δημόσιας Υγείας και εν γένει της ποιότητας Ζώης και καθημερινότητας μας. 

Εύχομαι ολόψυχα η επιστήμη να έχει σύντομα σε πλήρη παραγωγή πέρα από τα εμβόλια και τα φάρμακα τα οποία συνδυαστικά αποτελούν την πλήρη προστασία μας έναντι της πανδημίας και την επιστροφή μας στην καθημερινότητα διότι δεν θεωρώ εφικτό με τις υπάρχουσες συνθήκες και διαδραματιζόμενα γεγονότα τον περαιτέρω και συνεχιζόμενο περιορισμό της κοινωνίας μας και της οικονομίας της χώρας μας όσο και αν υφίσταται η ερμηνευτική δήλωση της§4 του άρθρου 5 του Σ ήτοι «ότι δεν περιλαμβάνεται η λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας των ασθενών όπως ο νόμος ορίζει» ειδικά μετά  τη δήλωση του Υπ. Οικον.  ότι η εβδομαδιαία απώλεια της οικονομίας κυμαίνεται πέριξ των 750,000,000 € συν του ότι δεν μπορεί να συνεχίζονται εσαεί οι περιορισμοί γιατί τότε θα έχουμε καταρράκωση της ψυχικής υγείας των πολιτών , αγανάκτηση με απρόβλεπτες συνέπειες και σύγκρουση Συνταγματικότητας των νόμων αφού όλα τα άρθρα- νόμοι του Σ είναι ισάξια μεταξύ τους και δεν γίνεται να υπερτερεί κάποιο έναντι κάποιου άλλου .

                                μετά τιμής, σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος Φοιτητής ΔΗΔ ΕΑΠ,                                                          Πολιτικός μηχανικός ΤΕ, Μέλος της τουριστικής επιτροπής του Δήμου Αργοστολίου

 

Υποσημειώσεις:

 Είναι συνταγματικά ανεκτός ο υποχρεωτικός εμβολιασμός; | Syntagma Watch, Ξενοφών Κοντιάδης, 4/12/2020, Μπορεί να επιβληθεί με απόφαση του Υπουργού Υγείας, μετά από γνώμη της ΕΕΔΥ, υποχρεωτικότητα εμβολιασμού; | Syntagma Watch, Βιδάλης Τάκης, 6/5/2020, Είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός, ώστε να μην κινδυνεύει η δημόσια υγεία; | Syntagma Watch, 15/4/2019.

Βλ. αναλυτικά ως προς την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο το αντίστοιχο άρθρο του γράφοντος Η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο | Syntagma Watch, Κουρούπης Κωνσταντίνος, 22/4/2020.

Άρθρο 9παρ.2η Γενικού Κανονισμού.

Κουρούπης Κωνσταντίνος
Επίκουρος Καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου και Δικαίου Προσωπικών Δεδομένων, Τμήμα Νομικής Πανεπιστημίου Frederick, Κύπρος.

·        Παναγοπούλου-Κουτνατζή Φερενίκη GDPR, Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, Ευαίσθητα Προσωπικά Δεδομένα, Προσωπικά Δεδομένα, Σύνταγμα