Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία

 

Θέτοντας επί τάπητος το πολυσυζητημένο θέμα της χθεσινής ημέρας : Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία θα ήθελα να θέσω προς στοχασμό μια διαφορετική οπτική των πραγμάτων.

Όλοι χθες εκούσια ή τυχαία διαβάσαμε, κάποια άρθρα ή ενημερωθήκαμε από τα Μ.Μ.Ε. για την καθιέρωση ( από τον διεθνή οργανισμό - Ο. Η. Ε) την 3 Δεκεμβρίου ως ημέρας «μνήμης»  των ατόμων με ειδικές ανάγκες – ιδιαιτερότητες. Από μόνο του αυτό αποτελεί πρόβλημα διότι για να έχουμε ανάγκη ημέρα «μνήμης» μάλλον ξεχνάμε εύκολα και εφόσον ξεχνάμε εύκολα τότε ενδεχομένως κάποιον δεν υπολογίζουμε ή κάτι δεν κάνουμε καλά . Ωστόσο προσπερνόντας αυτή την εκδοχή και βαδίζοντας καλοπροαίρετα στην ανασκόπηση της καθημερινότητας μας αναμφισβήτητα θα παρατηρήσουμε «πταίσματα» τα οποία είτε λίγο είτε πολύ για την πλειοψηφία του κοινωνικού συνόλου θα παραγκωνιστούν χωρίς ιδιαίτερη σημασία και προσοχή , ενώ για μια μικρότερη μερίδα πιο ευαισθητοποιημένων θα δημιουργήσουν αγανάκτηση και πιθανή διαμαρτυρία. Ενδεχομένως ένα μικρό τμήμα των κοινωνικά πιο ευαισθητοποιημένων θα κάνουν και κάποιο παράπονο στους ΟΤΑ 1^ου & 2^ου βαθμού ή θα κοιτάξουν να λύσουν αν μπορούν με κάποιο τρόπο το πρόβλημα. Ωστόσο για ένα μικρό αλλά εξίσου σημαντικό τμήμα του πληθυσμού αυτά τα «πταίσματα» αποτελούν τον καθημερινό Γολγοθά τους. Αυτά λοιπόν τα «μικρά» για εμάς προβλήματα τα οποία υφίστανται καθιστούν το 15-17% του πληθυσμού μη λειτουργικό και ενδεχομένως αδύνατο να αυτό εξυπηρετηθεί αφού επιδρούν στη λειτουργικότητα τους ποικιλοτρόπως. Επομένως πόσο κοινωνικά ευαίσθητοι και συνειδητοποιημένοι μπορεί να είμαστε, όταν εμείς οι ίδιοι αποκλείουμε συνανθρώπους μας είτε από χώρους κοινής ωφελείας είτε από δομές υγείας, εκπαίδευσης, πολιτισμού, τουρισμού, άθλησης κ.ο.κ? 

Αρκεί να πούμε ότι χθες ήταν η παγκόσμια ημέρα αυτών των συνανθρώπων μας και ότι πρέπει κάνουμε καμιά καλή πράξη ή να αναφερθούμε σε μια συζήτηση για το τι πρέπει να γίνει ή ότι συμπαραστεκόμαστε ώστε να δείξουμε το "κοινωνικό" μας πρόσωπο. Αν όμως μας πουν έλα να συνεισφέρεις εθελοντικά σε τακτά χρονικά διαστήματα σε κάποια δομή που εξυπηρετεί αυτούς τους ανθρώπους ούτε συζήτηση ή καλύτερα να θυμηθούμε ότι το κράτος οφείλει να διαδραματίσει αυτό το ρόλο. άρα πρέπει κάνει αυτό, εκείνο και το άλλο χωρίς βέβαια να πρέπει να εστιάσουμε βαθύτερα στα αιτία δημιουργίας των προβλημάτων. Ειδάλλως (αν τα αναζητήσουμε τα αίτια) θα δούμε ότι το κράτος δεν είναι ο μοναδικός υπαίτιος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτοί οι συνάνθρωποι μας. Ωστόσο αυτό εμπεριέχει αυξημένο αίσθημα κοινωνικής ευθύνης ενσυναίσθησης και ηθικής αφού αντιτίθενται στην αποποίηση ευθυνών που αναντίρρητα είναι πολύ πιο εύκολο να πετάμε την μπάλα στην εξέδρα. Εν πάση περιπτώσει όμως ποιοι απαρτίζουν το κράτος? Τα προβλήματα της καθημερινότητας αποτελούν παρθενογένεση ή εγγενείς αδυναμίες προερχόμενες από εμάς τους πολίτες ? Αρκετά πιθανό λοιπόν είναι ότι αν αναμοχλεύσουμε τις σκέψεις μας να αναλογιστούμε πως σχηματίζεται η Πολιτεία και ίσως παρατηρήσουμε τον όρο Πολίτης! Όπου η λέξη πολίτης εμπεριέχει (και ας το ξεχνάνε αρκετοί) τον όρο καθήκον ήτοι δικαίωμα & υποχρέωση. Σε αυτό το σημείο σκοπίμως θέλω να μνημόνευσω τον αδερφό του Πατέρα μου ο οποίος λέει το εξής : το πρόβλημα το δικό μου και των άλλων είμαι εγώ! Όσο γρηγορότερα το αντιληφθούμε τόσο πιο γρήγορα θα βελτιώσουμε ως κοινωνία το βιοτικό και πολιτισμικό μας επίπεδο. Επ' ουδενί δεν νοείται βαδίζοντας στο 2023 να αποκαλούμαστε πολιτισμένοι και κοινωνικά ευσυνείδητοι όταν αποκόπτουμε 1,5 εκατομμύριο συνανθρώπων μας από το να γίνουν κοινωνοί, αντιμετωπίζοντας τους ως 2^ης την τάξη πολιτών και αυτό δεν αποτελεί ιδεολόγημα είναι απτό αποτέλεσμα των πράξεων του κοινωνικού συνόλου πχ κάνουμε ανακαίνιση στο μαγαζί ή στο σπίτι μας διατηρούμε τον δημόσιο, κοινόχρηστο χώρο (έξωθεν της ιδιοκτησίας μας) καθαρό ? Αφήνουμε το μηχανάκι στο δρόμο ή το βάζουμε πάνω στο πεζοδρόμιο αδιαφορώντας για τους συμπολίτες μας . Μαθαίνουμε στα παιδιά μας τρόπους καλής συμπεριφοράς δίνοντας τους να καταλάβουν ότι υπάρχουν άτομα με ιδιαιτερότητες και ότι «τυχαία « δεν είμαστε στη θέση τους?Άρα πρέπει να τα προστατεύουμε αυτά τα άτομα από κάθε είδους μορφή βίας. Προσπαθούμε στη καθημερινότητα μας να εφαρμόσουμε όχι μόνο το δίκαιο αλλά και το ηθικό ως προς τα άτομα αυτά ? Προσπαθούμε να εναρμονιστούμε στο εργασιακό μας περιβάλλον με τα άτομα με ιδιαιτερότητες  ή τα περιθωριοποιούμε ή ακόμα χειρότερα αν είμαστε εργοδότες τα αποκόπτουμε πλήρως από την παραγωγική διαδικασία? Αυτά είναι μόνο κάποια από τα ελάχιστα παραδείγματα, σίγουρα ο καθένας έχει από ένα δικό του ή κάποιο να προσθέσει. 

Ως κατακλείδα προφανώς και το κράτος είναι αυτό που μέριμνα για την διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και δικαιοσύνης, την οποία προασπίζει ως θεματοφύλακας- εγγυητής συνθέτοντας τοιουτοτρόπως το κράτος δικαίου Εφαρμόζοντας την αρχή της αναλογικότητας (δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση άνισων), την αρχή της ισότητας (όλοι οι πολίτες δικαιούνται να έχουν ίση πρόσβαση και ίσες ευκαιρίες), αρχή της νομιμότητας, αρχή της χρήστης διοίκησης και της εύλογης εμπιστοσύνης του διοικούμενου οι οποίες προάγουν καθ' ολοκληριάν το δημόσιο συμφέρον. Ως εκ τούτου συνειρμικά αλλά και επί της πράγμασι από το Σ και τους κανόνες-αρχές Δικαίου που το διέπουν το κράτος ιδίως μέσω της δημόσιας διοίκησης φέρει και το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Ειδικότερα όταν μιλάμε για χώρους κοινής ωφελείας πχ πόσες αθλητικές εγκαταστάσεις είναι προσβάσιμες σε ανθρώπους με αναπηρία? Πόσα πεζοδρόμια είναι προσβάσιμα για άτομα με προβλήματα όρασης ή κίνησης? Πόσα σχολεία έχουν κατάλληλο ειδικευμένο προσωπικό είτε για παράλληλη στήριξη είτε για παραπομπή σε μια πιο κατάλληλη και ειδικευμένη δομή εκπαίδευσης ?Ομοίως και η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οι χώροι πολιτισμού έχουν την υποδομή να στηρίξουν άτομα με προβλήματα όρασης ή κίνησης? Μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να εξυπηρετηθούν μόνοι τους ή τους αναγκαζουμε να έχουν συνοδούς καλλιεργώντας κάκιστα κοινωνικά στερεότυπα που θέτουν εσφαλμένα τις βάσεις για κοινωνικό ρατσισμό? Εδώ οφείλουμε να μην λησμονούμε ότι το κράτος και ειδικότερα η Δημόσια διοίκηση απαρτίζεται από πολίτες είτε από ανθρώπους της διπλανής πόρτας είτε και από εμάς τους ίδιους συνεπώς 1)δεν είναι Θεός για να είναι πανταχού παρών 2)ουτε εμείς είμαστε άμοιροι ευθυνών δηλαδή δεν έχουμε άμεση ή έμμεση εμπλοκή ως πολίτες. Ακόμη και στην έμμεση ο «σιωπών δοκεί συναινείν», Qualis rex, talis grex. 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΌΠΟ ΜΑΣ…

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί εργαζόμενοι, αγαπητοί συμπολίτες,        

Αναντίρρητα η χώρα μας διάγει μια δύσκολη περίοδο κατά την οποία ολόκληρη η κοινωνία αναζητεί βήμα και προσανατολισμό τόσο στη διαδικασία επαναφοράς της κοινωνικής ζωής του τόπου όσο και στο επιχειρηματικό γίγνεσθαι δύο παραμέτρους αλληλένδετες μεταξύ τους. Σε τέτοιες κρίσιμες φάσεις λοιπόν, τίθενται με επιτακτικό τρόπο ορισμένα θεμελιώδη ζητήματα, κυρίως εκείνα που αφορούν τις ηθικές αξίες και την επαγγελματική δεοντολογία. Η ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκαν αυτά τα ζητήματα επί πολλά χρόνια, αποτέλεσε τον βασικό πυλώνα από τον οποίο προήλθε η σημερινή εθνική κρίση. Πράγματι, την ώρα όπου η χώρα μας διέθετε περισσότερα μέσα και καλύτερα εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό απ’ ότι σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της νεότερης ιστορίας της μέχρι και το 2009, φθάσαμε σε ένα σημείο πρωτοφανούς αδυναμίας και απαξίωσης. Αυτή τη στιγμή κατάφωρα δίνεται τιτάνια μάχη για να ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας και να καλύψουμε το τεράστιο αυτό κενό που δημιουργήθηκε από την οικονομική κρίση, το brain drain και την Πανδημία. Για να αναπληρώσουμε όμως αυτά τα βασικά στοιχεία και την ορμή της δυναμικής μας οφείλουμε κατ’ ελάχιστον να κερδίσουμε δύο παράγοντες που δεν κοστίζουν τίποτε, αλλά αξίζουν πολλά και είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και της κοινωνίας. Αυτοί οι δύο παράγοντες είναι η ηθική και η δεοντολογία, που θα πρέπει να επανακαθορίσει και να εντρυφήσει η κοινωνία και κατ’ επέκταση οι επαγγελματίες του τόπου μας ώστε  να αποκομίσουμε όλοι τα μέγιστα δυνατά οφέλη.

Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς αν η ποικιλόμορφή και πολυεπίπεδη κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μας οφείλεται κατά κύριο λόγο στην ηθική και δεοντολογία που ακολουθούν οι επιχειρήσεις, η απάντηση είναι όχι, οφείλεται στο μεγαλύτερο ποσοστό στη Δημόσια Διοίκηση χωρίς όμως αυτό να μας καθιστά άμοιρους ευθυνών. Του εναντίον θα έλεγα, μας κρούει το κώδωνα του κινδύνου ότι η ανάληψη των βαρών που θα επωμιστούμε θα είναι δυσανάλογη του «χρέους» μας απέναντι στη πολιτεία.

Σε αυτό το σημείο έρχεται Ε.Ε.Τ.Β.Α σύλλογος Πόρου Κεφαλληνίας -Άτρος ως ένα βασικό συμβουλευτικό εργαλείο το οποίο ωστόσο δεν μένει μόνο στο συμβουλευτικό του χαρακτήρα αλλά ανοίγει διαύλους επικοινωνίας τέτοιους ώστε να βελτιστοποιήσει τη συνέργεια μεταξύ των μελών του, των συνεργατών αυτών, των φορέων ,των θεσμών και οργανισμών που έχουν έμμεση ή άμεση σχέση με αυτόν και τα μέλη του καθώς και στη μεταξύ τους δικτύωση. Για να προωθήσει τις επαγγελματικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες των μελών του το πράττει πάντα με βασικό γνώμονα την προάσπιση των εταιρικών τους συμφερόντων στα πλαίσια της βιώσιμης Ανάπτυξης. Αυτό επιτυγχάνεται με τη παροχή επιστημονικής και τεχνικής βοήθειας  προς τα μέλη , της ασφάλειας της εργασίας , διασφάλισης της ποιότητας, έρευνας και καινοτομίας, περιβάλλοντος , διαχείρισης ενέργειας, τεχνικής εκπαίδευσης , διεθνούς επιχειρηματικότητας, επιχειρηματικής νομοθεσίας κ.α.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό το κοινωνικό αποτύπωμα του Ε.Ε.Τ.Β.Α. Πόρου Κεφαλληνίας – Άτρος, είναι η διαρκής προώθηση της κοινωνικής συνοχής και στήριξης των ασθενέστερων κοινωνικών εταίρων, μέσω και της διεύρυνσης της απασχόλησης και την ανάπτυξη και εξέλιξη των επαγγελματικών εξειδικεύσεων για τους νέους . Βασική μας αρχή είναι η άμεση αξιοποίηση και απορρόφηση των νέων στην επιχειρηματική δραστηριότητα του τόπου αφού εμείς μπορεί να είμαστε το Παρόν αλλά αυτοί είναι το Μέλλον και έχουμε καθήκον προς τα παιδιά μας να παραδώσουμε ένα καλύτερο αύριο από αυτό που αποκομίσαμε εμείς. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να βελτιώσουμε το σήμερα και αυτό δεν μπορεί να καταστεί εφικτό χωρίς ήθος και επαγγελματική δεοντολογία με σεβασμό στον άνθρωπο-πολίτη.

Ως επίλογο θα ήθελα να αποσαφηνίσω ότι δεν είμαστε θεοί να κάνουμε θαύματα, παρόλα αυτά αν και είμαστε νεοσύστατος οργανισμός αρκετές από τις δεσμεύσεις μας τις έχουμε κάνει ήδη πράξη ενώ άλλες ήδη βρίσκονται σε διάφορα στάδια υλοποίησης, δίνοντας διαρκή αγώνα ενάντια στη διαστρέβλωση και στο σκοταδισμό που μας περιβάλει. Θεωρούμε δε ότι η ανασυγκρότηση και η αναμόρφωση του κώδικα αξίων καθώς και του συστήματος διοίκησης σε επιχειρήσεις και δημόσιο τομέα αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την υπέρβαση της ίδιας της κρίσης.

Ωστόσο είναι ευρέως γνωστό οτι η κοινωνία μας εθίστηκε στο να απαιτεί τα πάντα από το κράτος, το οποίο συγχρόνως αντιμετώπιζε ως ξένο σώμα. Γεγονός που παρήγαγε και ενέτεινε τα φαινόμενα παραβατικότητας και ανομίας. Για το λόγο αυτό, τα θέματα ηθικής και δεοντολογίας τόσο στην επιχειρηματική ζωή όσο και στη δημόσια διοίκηση αποτελούν ίσως τη σημαντικότερη οπτική γωνία μέσα από την οποία μπορούμε να προσεγγίσουμε, να μελετήσουμε και να αναδείξουμε τις χρόνιες παθογένειες του επιχειρηματικού και διοικητικού μας συστήματος. Θα ήθελα εμφατικά να υπογραμμίσω, ότι η κρίση που περνάμε δεν είναι αποκλειστικά κρίση οικονομική. Είναι μια πολυσύνθετη και πολύπλευρη κρίση, αξιών, κουλτούρας, αντιλήψεων και συμπεριφορών και επειδή είμαστε αναρμόδιοι όσον αφορά τη δημόσια διοίκηση , εστιάζουμε στο τομέα ευθύνης μας και στο κώδικα αξίων που επιθυμούμε να προωθήσουμε για το καλό των επιχειρήσεων και κατ’επέκταση της κοινωνίας μας με την όποια διάδραση και επίδραση μπορεί να έχει αυτός ο κώδικάς στη δημόσια διοίκηση.

Εν κατακλείδι καλούμε όσους επιχειρηματίες δεν έχουν ενταχθεί ακόμα στους κόλπους του συλλόγους μας , να υπερσκελίσουν τις όποιες φοβίες και ενδοιασμούς τους και να γιγαντώσουν μαζί μας το ανάστημα του τόπου μας κάνοντας τη φωνή τους ένα με τη δική μας δίνοντας της την δυνατότητα να ακουστεί, διευρύνοντας την απήχηση της, επανακαθορίζοντας τη θέση των επιχειρήσεων της περιοχή μας στο επιχειρηματικό γίγνεσθαι του τόπου και συνεπαγωγικά της διεκδίκησης των δίκαιων και ηθικών δικαιωμάτων μας.

Μετά τιμής σεβασμού και εκτίμησης πρόεδρος Ε.Ε.Τ.Β.Α. Στελλάτος Ελευθέριος

Email επικοινωνίας συλλόγου : eetba.atros@yahoo.com

Email επικοινωνίας Προέδρου : stellatoslef@yahoo.gr

Μετά την Απογείωση έρχεται μοιραία η Προσγείωση

 

               Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί εργαζόμενοι, αγαπητοί συνεργάτες,

Ευρισκόμενοι εις τον επίλογο της φετινής τουριστικής περιόδου για τη νήσο μας έχουμε διαμορφώσει πλέον μια αρκετά σαφή εικόνα για το τι άφησε αυτή ως παρακαταθήκη. Δεν πρόκειται να σας κουράσω εισχωρώντας σε διεξοδικές αναλύσεις, ωστόσο επιθυμώ να επισημάνω τα πιο ουσιώδη για εμένα γεγονότα, ούτως ώστε το συμπέρασμα που θα απορρέει από τον ανωτέρω συλλογισμό να είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα της υπάρχουσας κατάστασης.

Εν συντομία προχωρώ σε μια γρήγορη ανασκόπηση των δεδομένων που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της εξέλιξης της απελθούσης τουριστικής περιόδου.

Αρχικά η άτυπη αλλά ουσιαστική για την εξέλιξη του Τουρισμού λήξη του εγκλεισμού που συνεπαγωγικά έδειξε την ανάγκη του κόσμου να βγεί, να χαρεί, να διασκεδάσει, να γελάσει και να απολαύσει όλα αυτά που εν ολίγοις είχε στερηθεί βίαια και απότομα δεδομένων των συνθηκών τα τελευταία 2 ½ χρόνια. Σε αυτό συνέβαλε η σημαντική μείωση του βαθμού θνησιμότητας από τον Ιό covid-19 που επέφερε την άρση όλων των περιοριστικών μέτρων ανεξαρτήτως εμβολιασμού του υποκειμένου ή μη.

Δευτερεύοντος η έλλειψη εργαζομένων στα αεροδρόμια και στις αεροπορικές εταιρείες , οι οποίες αδυνατούσαν να καλύψουν (στην αρχή της τουριστικής περιόδου Μάϊο- Ιούνιο) τον όγκο του τουρισμού. Αυτό οδήγησε όπως ήταν φυσικό σε ακυρώσεις πτήσεων (άρα και απώλεια επισκεπτών και εσόδων αρχικά) αλλά και ευεργετικά αφού η επιθυμία των επισκεπτών για αλλαγή παραστάσεων και επαναφορά στην κανονικότητα μεταβίβασε την πλειοψηφία του Όγκου του Τουρισμού για τη Περίοδο Ιουλίου- Σεπτεμβρίου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη χρονική συρρίκνωση της τουριστικής περιόδου η οποία ωστόσο λόγω της υπερβάλλουσας ζήτησης έφερε την αλματώδη αύξηση των τιμών ( υπήρξε και ανάλογο βήμα που συσχετίζεται άμεσα με την ραγδαία αύξηση των τιμών η οποία οφείλεται στο ενεργειακό πλήγμα που βιώνουμε ) άρα και εσόδων.  

Τρίτο η στάση της χώρας μας στο διεθνές γίγνεσθαι, οι συμμαχίες και οι φιλίες που αναπτύσσονται μεταξύ των χωρών, η ανταλλαγή και συνδιαλλαγή πολιτισμών και κατ’επέκταση οι διαπροσωπικές σχέσεις των λαών. Οι αμφίδρομες αυτές σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί εδώ και δεκαετίες απέδωσαν καρπούς.

Αυτοί οι 3 βασικοί πυλώνες συντέλεσαν επί της πράγμασι στην τόσο καλή τουριστική περίοδο από θέμα εσόδων και μόνο .

Ωστόσο αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα περισσότερο από μια πρώτη ματιά αφού το τελικό ταμείο μεταβάλλεται ανά περίπτωση συναρτήσει όλων εκείνων των παραγόντων που το καθορίζουν . Παραδείγματος χάρη ανά κατάλυμα ή ανά επιχείρηση υφίσταται μια ποικιλία δεδομένων που οφείλουμε να σταθμίσουμε και να προσμετρήσουμε ώστε να βγει ασφαλές και ορθό συμπέρασμα. Για παράδειγμα πόσα voucher είχε δρομολογημένα από παρελθόντα έτη το κάθε κατάλυμα ? Πόσα χρέη «κουβάλαγε» η κάθε επιχείρηση λόγω του ότι τα έτη 2020 & 2021 ουσιαστικά δεν είχε την απαιτούμενη εισροή κεφαλαίων? Ποια είναι η αύξηση του λειτουργικού κόστους λόγω των ενεργειακών συνθηκών που βιώνει η εκάστοτε επιχείρηση? και η οποία ξεπέρασε στη πλειοψηφία των τμημάτων που την δομούν, (όπως είναι αυτά της τροφοδοσίας, ενέργειας, κίνησης, θέρμανσης κ.ο.κ. ) ,το 40% ιδίως όταν η βενζίνη άγγιξε τα 2,62€ και πλέον τώρα το πετρέλαιο άνω των 2 €! Επίσης η επιστροφή μικρού τμήματος των επιστρεπτέων προκαταβολών αποτελεί μια σημαντική εκροή. Η αύξηση της μισθολογικής κλίμακας των εργαζομένων στον Τουρισμό- Επισιτισμό λόγω των νέων διακλαδικών συμβάσεων που είχαν υπογραφεί από της 26-1-2021 αλλά επί της ουσίας τη βιώσαμε τη τρέχουσα τουριστική περίοδο αποτελεί μια σημαντική αύξηση στο λειτουργικό κόστος. Σε αυτό το σημείο θεωρώ αναγκαίο να αναφέρω ότι κατά τη γνώμη μου ήταν προς την ορθή κατεύθυνση και αν συνεχίσει στα ίδια επίπεδα η ενεργειακή επιβάρυνση των νοικοκυριών θα έπρεπε να αναθεωρηθεί υπό προϋποθέσεις η μισθολογική κλίμακα προς τα άνω, λαμβάνοντας οι επιχειρήσεις αντισταθμιστικά οφέλη και κίνητρα όπως ήδη δίδονται (με την μετάβαση των εργαζομένων από μερική απασχόληση στη πλήρη, κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης κτλ ). Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός οτι η πλειοψηφία των καταλυμάτων είχαν υπογράψει συμφωνίες με τους tour operator με τα περσινά δεδομένα με συνεπαγωγικά μειωμένες τιμές οι οποίες δημιούργησαν αν όχι ζημία (λόγω των όσων προαναφέρθηκαν),τουλάχιστον σημαντικότατη απώλεια εισροών η οποία δεν μπορεί να καλυφθεί και αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για το τελικό ταμείο, τη βιωσιμότητα της επιχείρησης και τη διατήρηση θέσεων εργασίας και αύξησης ή σμίκρυνσης του τοπικού και κατ' επέκταση του συνολικού ΑΕΠ.

Αναντίρρητα η πρώτη εικόνα όπως προαναφέραμε δείχνει θετικό πρόσημο αλλά με μια δεύτερη ματιά πιο εμπεριστατωμένη ανά περίπτωση το πρόσημο μπορεί να είναι και αρνητικό.

Το διακύβευμα όπως αντιλαμβανόμαστε δεν εστιάζει μόνο στην τωρινή χρονιά που θεωρείται έτος επανεκκίνησης αλλά κυρίως σε αυτή που έπεται. Ο λόγος της βαρύτητας που φέρει το έτος 2023 είναι οτι τα δεδομένα που προκύπτουν είναι εύπλαστα και διαρκώς μεταβαλλόμενα , εξαρτώμενα πάντα από τις διεθνείς συγκυρίες που κανένα κράτος μόνο του δεν μπορεί να αντισταθμίσει. Πραγματικά δύσκολα μπορούν να προκύψουν έστω και εικασίες οι οποίες μπορούν να προσεγγίσουν με ασφάλεια το τι θα βιώσουμε του χρόνου.

Προσωπικά θεωρώ ότι ο εκάστοτε επισκέπτης θα απωλέσει μέρος της ορμητικότητας (επιθυμίας) του για διακοπές λόγω των πολυπαραγοντικών και πολυεπίπεδων συσχετισμών που προκύπτουν από τη διεθνή πολιτική- ενεργειακή και γεωστρατηγική σκηνή αλλά έχουν άμεση και έμμεση επίδραση στη καθημερινότητα του μέσω του εισοδήματος του, εν ακολουθία στο βιοτικό του επίπεδο και τελικά στο ψυχικό του κόσμο.

Αναμφισβήτητα όμως η ενεργειακή αλματώδη αύξηση των τιμών με την σταθεροποίηση τους σε υψηλά επίπεδα καθώς και οι παρατεταμένοι πόλεμοι που βιώνουμε και δη ο Ρωσο-Ουκρανικός αποτελεί άγονο και επίφοβο πεδίο για τις διεθνείς αγορές κάτι το οποίο αντικατοπτρίζεται από τον διεθνή και εγχώριο πληθωρισμό που καταδεικνύει την διάθεση για έλλειψη μεγάλων επενδύσεων, αύξηση των αποταμιεύσεων και μείωση της παραγωγικής διαδικασίας σε ένα αρκετά μεγάλο φάσμα της οικονομίας με αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Ως κατακλείδα θα εστιάσω στο εξής το οποίο για εμένα αποτελεί στοιχείο βαρύνουσας σημασίας. Δεν χρειαζόμαστε προς το παρόν καινούργια καταλύματα και νέες κλίνες στο νησί μας, χρειαζόμαστε βελτίωση των υφιστάμενων, βελτίωση των υποδομών και των παρεχόμενων υπηρεσιών και εν γένει του τουριστικού προϊόντος. Ο λόγος ο οποίος πραγματοποιώ αυτή την αναφορά είναι ότι τα «απροσδόκητα» χρήματα που αποκομίσαμε ήταν λόγω της υπερβάλλουσας ζήτησης δηλαδή μετατόπιση προς τα άνω έξω από την καμπύλη προσφοράς και ζήτησης της ζητούμενης ποσότητας. Δημιουργώντας τώρα εμείς επιπλέον κλίνες συν τη μικρή περίοδο που έχουμε ως νησί συν τις νέες άδειες που έχουν αιτηθεί λόγω του χωροταξικού συν τη βραχυχρόνια μίσθωση θα δημιουργήσουμε ένα κακό για εμάς τους επιχειρηματίες πλεόνασμα προϊόντος το οποίο στη καλύτερη θα συγκρατήσει τις τιμές ή στην χειρότερη θα τις ρίξει . Σε αυτό προσμετράμε την  καμπύλη εισοδήματος βλέποντας την ανελαστικότητα της και αυτό συσχετίζοντας τα με τους παράγοντας που αναφέραμε ανωτέρω θα επιφέρουν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Κοντολογίς δεν είναι πάντα καλό και επιθυμητό να δημιουργείς νέες κλίνες στο τουρισμό ιδίως όταν οι αστάθμητοι παράγοντες είναι τόσοι πολλοί και τόσο επισφαλής που μία λάθος κίνηση μπορεί να γίνει ολέθρια πρωτίστως για τον επενδυτή και εν ακολουθία για το κοινωνικό σύνολο αφού τα πάντα στην τοπική οικονομία μας είναι αλληλεξαρτώμενα και τους μόνους που μπορούν να επωφελήσουν είναι τα μονοπώλια. 

                    μετά τιμής σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος Πρόεδρος Ε.Ε.Τ.Β.Α Πόρου Κεφαλληνίας- Άτρος

Οφείλουμε να δείξουμε υπομονή, κατανόηση και σύνεση.

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί εργαζόμενοι,

 βρισκόμαστε σε μια εποχή παρατεταμένης κρίσης, δυσοίωνη, πρωτόγνωρη, όπου τα πάντα μεταβάλλονται ταχύτατα συναρτήσει των νέων δεδομένων που προκύπτουν από την εξέλιξη της πανδημίας , στο ενεργειακό και γεωπολιτικό κομμάτι αλλά και από τις αποφάσεις των κυβερνώντων . Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμεθα αμέτοχοι και αίολοι στο ρου της ιστορίας, τουναντίον οι αποφάσεις του εκάστου είναι αυτές που διαμορφώνουν το ρυθμό μεταβολής της κοινωνικής ζωής, δραστηριότητας και εν γένει το κοινωνικοοικονομικό γίγνεσθαι που εκφράζεται μέσα από το βιοτικό επίπεδο, το επιχειρείν, την ανεργία, τους οικονομικούς κύκλους κ.ο.κ στο εκάστοτε κοινωνικό σύνολο. Το οποίο αναντίρρητα επηρεάζεται από τις πολιτικές αποφάσεις που δρούν ρυθμιστικά και κανονιστικά στη ζωή μας μέσω της δημόσιας διοίκησης του τόπου μας.

Ο πρόλογος αυτός έχει ως στόχο να τοποθετήσει και να αποσαφηνίσει επιγραμματικά τα δεδομένα για το τι συμβαίνει, ποιος είναι ο ρόλος μας στην αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης αλλά και να προτρέψει για συνοχή, ομόνοια και κατανόηση.

Δεκάδες εκ των συναδέλφων και εργαζομένων που επικοινωνώ καθημερνά μαζί τους που είναι από διάφορα μέρη της Ελλάδας θέτουν επί τάπητος ως κύριο θέμα συζήτησης τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ιδίως μετά την αλματώδη αύξηση του ενεργειακού κόστους και το οποίο έχει κυρίως και όχι μόνο αντίκτυπο στο λογαριασμό του ρεύματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του αντίκτυπου αποτελούν τα πολύ μικρά καταλύματα των 700-800 τμ. που διαθέτουν λιγότερες από 50 κλίνες και τα οποία είδαν τους λογαριασμούς ρεύματος να αυξάνονται εν καιρώ αδράνειας τους δραματικά. Αυτόματα λοιπόν κυοφορείται το ερώτημα τι λογαριασμούς θα λαμβάνουν κατά τη διάρκεια λειτουργίας τους?! Απόρροια της υπέρογκης αύξησης στο κόστος ενέργειας το οποίο προφανώς και προκαλεί κυλιόμενες ανατιμήσεις σε προϊόντα, αγαθά, παροχή υπηρεσιών συνεργαζόμενες επιχειρήσεις με τουριστικά καταλύματα πχ (πλυντήρια ξενοδοχειακού ιματισμού κ.α.) αλλά και ευρύτερα στο τομέα παροχής υπηρεσιών δημιουργείται μια σημαντικότατη αύξηση των λειτουργικών εξόδων με συνέπεια τις εμφανείς ανατιμήσεις τόσο στην ημερήσια διανυκτέρευση όσο και στο τομέα του επισιτισμού. Η αναφορά γίνεται επί σκοπού στα μικρά καταλύματα διότι λόγω του μικρού πλήθους δωματίων-διαμερισμάτων άρα και κλινών οι ανατιμήσεις που θα κληθούν να κάνουν θα είναι μεγαλύτερες άρα και εμφανέστερες ανά δωμάτιο εν συγκρίσει με αυτών των μεγάλων ξενοδοχείων που το κόστος επιμερίζεται καλύτερα λόγω του πλήθους δωματίων και παροχής υπηρεσιών αφού η νέα τιμή προσεγγιστικά στις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες ως ώρας δεν υπερβαίνει μια αύξηση της τάξεως του 10%.

 Ωστόσο βρισκόμαστε δυστυχώς σε ένα παρατεταμένο κρίσιμο σημείο όπου όλοι ανεξαιρέτως καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε με νηφαλιότητα και σύνεση τη μειωμένη έως ανύπαρκτη ζήτηση Απριλίου-Μαΐου και τις επιπτώσεις των ζημιογόνων ετών 2020-1, ενώ συγχρόνως ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις αυξανόμενες απαιτήσεις μερίδας εργαζομένων. Όπως γίνεται κατανοητό τα πράγματα δεν είναι εύκολα και το να θέτουμε παραπάνω δυσκολίες που αφορούν τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων άρα και τις προσφερόμενες θέσεις εργασίας από τις οποίες όλοι αποκομίζουμε οφέλη δεν διευκολύνει την επίλυση των ήδη διογκωμένων προβλημάτων.

Αφουγκραζόμενος λοιπόν τη καθημερινή ανησυχία τόσο των συναδέλφων όσο και των εργαζομένων θα ήθελα να πω ότι όλοι έχουν από τη δική τους οπτική δίκιο και οι εργαζόμενοι που δεν δούλεψαν σχεδόν 2 έτη και προσπαθούν να βρούν κάτι καλύτερο για να ζήσουν αλλά και οι εργοδότες που έχουν να αντιμετωπίσουν τα 2 άνυδρα έτη πληρώνοντας τα πάγια έξοδα, τυχόν δάνεια ανεξαρτήτως εσόδων, προσπαθώντας συγχρόνως να επιβιώσουν οι επιχειρήσεις και οι οικογένειες τους. Δεδομένου λοιπόν ότι είμαστε όλοι πέραν από επαγγελματίες και συντοπίτες ή χρόνια συνεργάτες οφείλουμε να αντιληφθούμε τη κρισιμότητα της κατάστασης. Δυστυχώς δεν είναι ρόδινα τα πράγματα και μπορεί να είχε ειπωθεί ότι εξελίσσονται όλα καλά ΑΛΛΑ όπως είχα αναφέρει το Δεκέμβριο οτι στο ενδεχόμενο μιας Ρωσο-Ουκρανικής σύρραξης θα  ψάχνουμε τους πελάτες με  τηλεσκόπιο με πολλαπλές απόρροιες όπως αυτές στις ανατιμήσεις των καυσίμων λόγω ενδεχόμενης έλλειψης τους επειδή η Ρωσία είναι ο κύριος τροφοδότης της Ε.Ε. σε ενέργεια ενώ μαζί με την Ουκρανία είναι οι κύριοι παραγωγοί επισιτιστικών προϊόντων και τροφοδότες της Ε.Ε. Συνεπαγωγικά θα δημιουργούσαν πρόβλημα στις μεταφορές ,στο τουρισμό ,στην οικονομία, στα τρόφιμα κτλ και οι οποίες θα ήταν βαρυσήμαντες, δυστυχώς επαληθεύτηκαν.

Αξιοσημείωτες ήταν οι δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου και του Βρετανού Πρωθυπουργού που αναφέρονται ανοικτά για το μεγαλύτερο πόλεμο με το Β.Π.Π. αυτό από μόνο του θα έπρεπε να μας προϊδεάζει για το τι έπεται! Ιδίως αν επαληθευτεί ένα σενάριο οπού η Η.Π.Α. καλούν την Ε.Ε. οτι σε περίπτωση που η Κίνα συνδράμει τη Ρωσία θα πρέπει να υποστεί τις ανάλογες εμπορικές και οικονομικές κυρώσεις κάτι το οποίο θα αποτελεί και το τελειωτικό χτύπημα στην Ε.Ε. αφού τα σημαντικότερα εργοστάσια μαζικής παραγωγής και τροφοδοσίας των Ευρωπαϊκών Κρατών είναι η Κίνα (22,4%) ,η Η.Π.Α.(11,8%), η Ρωσία (5,6% στην ενέργεια είναι πολύ μεγαλύτερο), η Ουκρανία, η Ελβετία (6,3%) και η Τουρκία (3,6%) ενώ ακολουθούν η Ταιβάν , η Ιαπωνία (3,2%), η Σιγκαπούρη , η Ν. Κορέα (2,6%) κτλ

Ας συμπεριφερθούμε λοιπόν με σωφροσύνη πορευόμενοι με τις κλαδικές συμβάσεις του εκάστοτε επαγγέλματος και με ότι ο νόμος ορίζει. Εξάλλου δεν νομίζω ότι κάποιος εκ των συμβαλλομένων μερών επιθυμεί το κακό του άλλου. Όλοι θέλουμε να εργαστούμε με αξιοπρέπεια, να έχουμε χρήματα για να περάσουμε το χειμώνα και να τακτοποιήσουμε τις υποχρεώσεις μας. Για αυτό σημασία έχει να οικοδομήσουμε στον αμοιβαίο σεβασμό, αλληλοκατανόηση και στις σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί με τη πάροδο των ετών και όχι να τις αποδημήσουμε σε τυχόν ευκαιριακές συνθήκες. Να είστε σίγουροι ότι όσοι επιλέξουν τον εύκολο δρόμο μέσο και μακροπρόθεσμα δεν θα τους ωφελήσει.

Πριν ολοκληρώσω τη τοποθέτηση μου θα ήθελα να εξηγήσω ότι το φλέγον ζήτημα της ενέργειας (ρευματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων κ.ο.κ) που αποτελεί ένα μη αμιγώς δημόσιο αγαθό το οποίο ωστόσο τείνει στο καθαρά δημόσιο αγαθό θα πρέπει να επανακαθοριστεί σε εθνικό επίπεδο αφού η ανάγκη για κοινωνική πολιτική είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Οι λόγοι είναι κοινωνικοί, ηθικοί και οικονομικοί. Ιδίως τώρα που ο Γολγοθάς εξόφλησης των λογαριασμών οφείλεται συγκυριακά στις αποφάσεις της Ε.Ε για στροφή στη πράσινη ενέργεια καθώς και στην επιβαλλόμενη συνέχιση των αποκρατικοποιήσεων των Δ.Ε. και των στόχων που έχει θέσει η Ε.Ε. και οφείλει κάθε κράτος να επιτύχει και οι οποίοι συνέπεσαν με το τραγικό γεγονός του Ρώσο-Ουκρανικού πολέμου. 

Το πρόβλημα επιδερμικά μεν ουσιαστικά δε αντικατοπτρίζεται τόσο στις ελλείψεις που διαφαίνονται στον επισιτιστικό τομέα (ήδη Ισπανία και Ιταλία έβαλαν πλαφόν στην αγορά προϊόντων όπως το Ηλιέλαιο και τα παράγωγα των σιτηρών)  όσο και στον ενεργειακό. Βασικό παράδειγμα στο ενεργειακό τομέα είναι το γεγονός ότι το Μάρτιο του 2021 η τιμή της ΜWh κυμαινόταν πέριξ των 42€ ενώ τον αντίστοιχο μήνα του 2022 προσεγγίζει τα 424€/ ΜWh. Ο δεκαπλασιασμός λοιπόν της ΜWh σε συνδυασμό με τη ρήτρα αναπροσαρμογής, τα 3 πανδημικά χρόνια που επέφεραν λουκέτα , μείωση στο τζίρο (στη πλειοψηφία των επιχειρήσεων ) άνω του 50% και σε ορισμένες περιπτώσεις του 90-100% εν συγκρίσει με αυτό του 2019 συντάραξε συθέμελα την οικονομία της χώρας και τα νοικοκυριά. Συνεπαγωγικά επήλθε μείωση των εσόδων των επιχειρήσεων και του εισοδήματος των νοικοκυριών που σε συνδυασμό με το τρέχον ρυθμό πληθωρισμού που κυμαίνεται στο 7,7% αποτελούν καθοριστικό παράγοντα μη ηθελημένης αδυναμίας πληρωμής των λογαριασμών και αυτό δεν αφορά μόνο τους λογαριασμούς ρεύματος αλλά το σύνολο των λογαριασμών που αγγίζει την αδυναμία πληρωμής ακόμη και της παροχής των καθαρά δημοσίων αγαθών όπως αυτό της ασφάλισης υγείας (ΕΦΚΑ, ΟΓΑ κ.ο.κ).

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να συνυπολογιστεί οτι ο βασικός πυλώνας ανάπτυξης και εισροών στην Ελλάδα που είναι ο Τουρισμός θα πληγεί από τη μη έλευση σίγουρα των Ρώσων και Ουκρανών τουριστών και ενδεχομένως των πολιτών όμορων κρατών .Επίσης οι ανατιμήσεις στις τιμές των ναύλων των αεροπορικών εισιτηρίων, των εισιτηρίων των πλοίων καθώς και ο αποκλεισμός των εναέριων ζωνών των 2 αυτών χωρών καθώς και το πρόβλημα που δημιουργείται σε όσους τουρίστες τις χρησιμοποιούσαν ως μεταβατικούς σταθμούς για να έρθουν στη χώρα μας θεωρείται πλέον δεδομένο. Επιπρόσθετα το γεγονός ότι η Τουρκία έμεινε αμέτοχη και όχι αποκομμένη δείχνει προς το παρόν να κερδίζει πόντους αφού καμία από τις χώρες της Ε.Ε. ή από τις συμπλεκόμενες χώρες δεν επιθυμεί έστω και στο ελάχιστο να δώσει οδηγία για ανακατεύθυνση των πολιτών της σε άλλους τουριστικούς προορισμούς . Αυτομάτως λοιπόν η Τουρκία καθίσταται (προς το παρόν) ένας άκρως δελεαστικός φθηνός πολυτελής μαζικός τουριστικός προορισμός με πλήθος διασυνδέσεων των αεροδρομίων και των λιμένων της.

Τέλος για το νησί μας είναι επιτακτικό το άνοιγμα νέων προορισμών , η ανασυγκρότηση και επικαιροποίηση του στρατηγικού τουριστικού σχεδιασμού της νήσου μας, νέος στρατηγικός σχεδιασμός των επιχειρήσεων του τόπου μας προς τη βιώσιμη ανάπτυξη, ενώ κατά την ταπεινή μου άποψη στον εθνικό τομέα θα πρέπει να υπάρξει: 1)μείωση και επιμήκυνση των επιστρεφόμενων ποσών των επιστρεπτέων προκαταβολών που έχουν δοθεί 2) επιδότηση της εποχικής εργασίας 3)Μείωση του ΕΝΦΙΑ 4) Ισοσκελισμός του ΦΠΑ μεταξύ του Αιγαίου και του Ιονίου είναι αδιανόητο εν έτη 2022 να υπάρχει αθέμιτος ανταγωνισμός 5)Αύξηση της επιδότησης ρεύματος 6) Μείωση της ρήτρας αναπροσαρμογής 7) επιδότηση δανείων και τέλος 8) επιδότηση των ναύλων (αεροπορικά εισιτήρια και εισιτήρια πλοίων ) με πλαφόν στις τιμές των εισιτήριων .

ΥΓ.1. Οι βίλες και τα παραδοσιακά τουριστικά μέρη όπως το Αργοστόλι η Λάσση και ο Λουρδάς δείχνουν όχι μονο να διασώζονται αλλά να ευημερούν!

Ευχές και ελπίδα για το νέο έτος και την ερχόμενη τουριστική περίοδο του 2022!

 

Ευρισκόμενοι στην αρχή του νέου έτους 2022 θα ήθελα πρωτίστως να σας ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου υγεία, αγάπη, ευημερία, αισιοδοξία και δευτερευόντος να προσπαθήσω να ξετυλίξω το κουβάρι που υφαίνει το μονοπάτι της ερχόμενης τουριστικής περιόδου.

Ξεκινώντας λοιπόν από την πανδημία ως την "αρχή του κακού "και με τα έως τώρα δεδομένα που απορρέουν από τη καινούργια τροπή εξέλιξη του Ίου συνάγεται ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων μετά τα μέσα Απρίλη θα βρεθούμε σε ένα στάδιο όπου θα έχει επιτευχθεί η φυσική ανοσία μεγάλου τμήματος του πληθυσμού λόγω της υπερμεταδοτικότητας του Ίου και θα διαβένουμε πολύ πιθανόν προς τις τελευταίες εκφάνσεις της (πανδημίας) σύμφωνα πάντα με τα ιατρικά στοιχεία που μας παραθέτουν οι επιστήμονες. Από εκεί και πέρα θα είναι έτοιμα 2 νέα εμβόλια καθώς και αντιικά φάρμακα τα οποία σύμφωνα με τις παρασκευάστριες εταιρείες θα είναι σε θέση να "δαμάσουν" τον ιό και να μας θέτουν πλέον σε θέση ισχύος έναντι του Ίου αλλά συγχρόνως και σε ένα στάδιο ελεγχόμενης αποκλιμάκωσης των μέτρων προστασίας με αυξημένη πιθανότητα την επιστροφή στη κανονικότητα όποτε αυτό κριθεί ασφαλές. Από εκεί και πέρα το πλέον μείζον και βαρυσήμαντο πρόβλημα είναι οι απόρροιες της πανδημίας στη παγκόσμια οικονομία. Πληθωρισμός, επιβράδυνση, αύξηση της ανεργίας,αύξηση κόστους ενέργειας και γεωπολιτικές διαφοροποιήσεις και ανακατατάξεις τείνουν να δημιουργήσουν ένα εκρηκτικό μείγμα φυγόκεντρων τάσεων αρκετά δυσκολοκατάβλητων και διαχειρίσιμων. Για να μην πλατειάζω δεν θα προβώ σε επιμέρους ανάλυση των όρων και της σκέψης μου. Ωστόσο θα επισημάνω ότι το κόστος ενέργειας είναι ικανό να εκτροχιάσει τα πάντα, ήδη οι λογαριασμοί ρεύματος που ήρθαν είναι μη διαχειρίσιμοι για αρκετούς συμπολίτες μας και επιχειρηματίες ενώ τα κόστη που επαγωγικά προκύπτουν είναι πολυσχιδή και έχουν αντίκτυπο σε όλα τα στάδια παραγωγής, στους παραγωγικούς συντελεστές, στα τελικά προϊόντα και επομένως στο Δείκτη τιμών καταναλωτή που αντικατοπτρίζει το πληθωρισμό. Θεωρώ αν μη τι άλλο ότι χρειάζονται άμεσα μέτρα ανάσχεσης τόσο του πληθωρισμού όσο και μείωση του κόστους ενέργειας ώστε να μπορούν οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αμιγώς τουριστικές περιοχές να μπορούν να συγκρατήσουν τις τιμές και εν γένει τα κόστη σε ανταγωνιστικά επίπεδα.

Ως κατακλείδα προσωπική μου επιφύλαξη και ενδοιασμός είναι η αναβάθμιση του τουρκικού τουριστικού προϊόντος με slogan "turk Aegean" , η υποτίμηση της λίρας σε απύθμενα βάθη που μπορεί να είναι χείριστο για τους κατοίκους και τους επιχειρηματίες στη γείτονα ωστόσο αποτελεί πόλο έλξης για φθηνό και πολυτελή Τουρισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι το συνολικό κόστος διανυκτέρευσης στη Κωνσταντινούπολη 10-17/07/2022 ξεκινάει από 80€!

Ως επιστέγασμα των ανωτέρω θα πρέπει να συνυπολογίσουμε τα FCDOs, τις δομές υγείας της Νήσου μας που υστερούν, καθώς και την ανύπαρκτη ανάπτυξη μεγάλων περιφερειακών έργων πνοής εντός του νησιού.

Συνεκτιμώντας τα λοιπόν αντιλαμβανόμαστε ότι η χρονιά θα είναι δύσκολη λόγω των εγγενών αδυναμιών ωστόσο εμμένω στην αρχική μου εκτίμηση (του Σεπτεμβρίου του 2021) ότι θα έχουμε μια μέση ανάπτυξη τουλάχιστον της τάξεως του 9-13% με τυπική απόκλιση 3,5% και ενδεχομένως σε συγκεκριμένες περιοχές υπό προϋποθέσεις να αγγίξουμε αύξηση του 20-25% σε αυτό συνηγορεί και το αυξημένο ενδιαφέρον που υπάρχει για διακοπές το τρίμηνο 20/06-20/09/2022.

Εύχομαι σε όλους για μια ακόμη φορά καλή χρονιά με υγεία να περάσουμε όσο πιο ανώδυνα γίνεται το σκόπελο αυτό με κουράγιο, υπομονή και αισιοδοξία να παλέψουμε για ένα καλύτερο μέλλον. 

Μετά τιμής Σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος. 

Υγ:Τα ποσοστά εξάγονται μέσω ποσοτικών μεθόδων παραμετρικής στατιστικής ύστερα από καταγραφή παρατηρήσεων και δεδομένων από ΟΤΑ's, Top, συναδέλφους και προσωπικά δεδομένα. 

Παιδεία - Κοινωνία

 Τα πάντα είναι θέμα παιδείας - γαλούχησης. Όσο οι άνθρωποι διαπαιδαγωγούνται και διαμορφώνονται με ανορθόδοξο τρόπο από την οικογένειά, το σχολείο και το κοινωνικό τους περίγυρο : να μην εμπιστεύονται, να είναι καχύποπτοι, να τρέφουν ενδόμυχα ζήλια ή οργή για ότι δεν έχουν ή πιθανόν να μην δύναται να αποκτήσουν, καθώς και το ότι μοναδικό δίκαιο που επικρατεί είναι το δίκαιο του ισχυρού° καλλιεργώντας οπωσούν μια γενική απαξία του συστήματος και επαγωγικά της κοινωνίας-πολιτείας λόγω της μη επιβολής κυρώσεων. Ως εκ τούτου ότι και να κάνεις θα είναι μάταιο για να αλλάξεις αυτό το κόσμο, θα παραμένουμε στο ίδιο έργο θεατές.

Εάν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι σε αυτή τη παραπαίουσα, ξεθωριασμένη και σάπια κοινωνία ας ξεκινήσουμε πρώτα από τον εαυτό μας και τα παιδιά, χωρίς αυτά δεν υπάρχει ούτε μέλλον ούτε ελπίδα! 

Πρόταση λύσης για την έλλειψη στέγασης

 Παρατηρώντας ως πολίτης της Νήσου το μείζον πρόβλημα που δημιουργείται με την έλλειψη στέγασης για το κάθε Ιατρό, νοσηλευτή, εκπαιδευτικό, φοιτητή να έρθει να εργαστεί ή να φοιτήσει στο νησί μας, (ιδίως στο Αργοστόλι), το οποίο αποτελεί άμεσο εμπόδιο και ανασταλτικό παράγοντα έλευσης τους θα ήθελα να παραθέσω μια άποψη - πρόταση, που την έχω ξανά θέσει πολύ παλιότερα .

 Επικροτώ τη κίνηση του Δημάρχου να δώσει κίνητρο μέσω χρημάτων για τροφή και στέγαση (για τους ιατρούς) το οποίο αποτελεί μια άμεση λύση αφού επί της ουσίας δίνει μια ανάσα αλλά θεωρώ ότι δεν δύναται να διαιωνίζεται στο διηνεκές επομένως δεν αποτελεί μόνιμη λύση. Συνεπώς ήθελα να κάνω την εξής πρόταση για τους υγειονομικούς : Διαβούλευση με τη Διοίκηση του Νοσοκομείου, την 6 ΥΠΕ και το Υπουργείο Υγείας για τη κατεδάφιση των μη λειτουργικών και ασύμφορων προς επισκευή ακινήτων που βρίσκονται εντός του νοσοκομείου και στη θέση τους κατασκευή διαμερίσματων εύλογου εμβαδού, λειτουργικότητας και κόστους ώστε να εξυπηρετηθούν άμεσα και μόνιμα οι ανάγκες τους. 

 Για τους εκπαιδευτικούς ή φοιτητές : τα δημόσια ακίνητα που δεν αξιοποιούνται από δημόσιες υπηρεσίες να δοθούν με την ανάλογη τροποποίηση, επισκευή ως φοιτητικές εστίες και διαμερίσματα εκπαιδευτικών, σε περίπτωση που δεν δύναται η τροποποίηση ή ανακατασκευή τους ή εύρεση δημοτικών ακινήτων η χώρου εντός του ΤΕΙ αποτελεί μονόδρομος. Τα κονδύλια μπορούν να δοθούν είτε μέσω περιφέρειας είτε μέσω αποκεντρωμένης διοίκησης. Σε περίπτωση που δεν καταστή δυνατό η εύρεση τους, θεωρώ ότι μια κρούση στη κεντρική διοίκηση με ανάδειξη των χρόνιων αυτών προβλημάτων ίσως να δώσει ουσιαστική λύση σε όλους.

Με σεβασμό και εκτίμηση Στελλάτος Ελευθέριος.

Κώδωνας αφύπνισης!

 

Βαδίζοντας σταδιακά προς την ολοκλήρωση της τρέχουσας σύντομης τουριστικής περιόδου και διαβάζοντας τα άρθρα που δημοσιεύονται περί επιτυχίας, έμφυτα μου αναδύονται απορίες για το τι σημαίνει επιτυχία.

Υπάρχουν αρκετοί, δόκιμοι και κοινά αποδεκτοί ορισμοί ανά περίπτωση για το τι είναι επιτυχία, προσωπικά θεωρώ ότι επιτυχία είναι η προσωπική δέσμευση της επίτευξης και υλοποίησης ενός στόχου. Έχοντας λοιπόν ως βάση αυτό τον ορισμό διερωτώμαι ποιο είναι το ελάχιστο κοινά αποδεκτό επίπεδο οικονομικών εισροών που επιδιώκουμε να αποκομίσουμε από το τουρισμό όσοι ασχολούμαστε επαγγελαμτικά με αυτόν. Με την νύξη αυτή δεν στοχεύω τόσο στον εσωτερικό στοχασμό όσο στη τοποθέτηση και αποσαφήνιση των επιδιώξεων που επιθυμούμε να θέσουμε συλλογικά στο Ελληνικό και Διεθνές Τουριστικό γίγνεσθαι ως νησί.

Κοντολογίς, πόσο ευχαριστημένοι μπορούμε να είμαστε από την σεζόν που παρέρχεται? Ιδίως όταν η πλειοψηφία των Τουριστικών Καταλυμάτων της νήσου μας δεν ξεπέρασε το 35-50% του Τζίρου του 2019. 

Ακόμη όμως και αν υπήρξαν αρκετοί συνάδελφοι που αναρριχήθηκαν σε αυτό το στόχο, κυοφορείται η απορία αν συμπεριέλαβαν στα τρέχοντα έσοδα τις προκαταβολές από τις κρατήσεις του 2020 ή ακόμη και του 2019...ή ήταν καθαρά έσοδα που προέρχονται από φετινές κρατήσεις?Είναι τελείως διαφορετικό η εισροή να είναι φετινή και διαφορετικό να είναι απόρροια προηγούμενων ετών διότι μπορεί να έχει δαπανηθεί για βιοπορισμό , συντήρηση ή για αποπληρωμή πάγιων εξόδων. Επίσης πόσο ευχαριστημένοι μπορούμε να είμαστε όταν είχαμε πτώση της μέση τιμής της ημερήσιας διανυκτέρευσης από 18-22% τη τρέχουσα τουριστική περίοδο σε σύγκριση με το 2019 στη πλειοψηφία των καταλυμάτων? Ενώ ακόμη και η πληρότητα τον Αύγουστο δεν κινήθηκε στα συνηθισμένα πολύ υψηλά επίπεδα σε όλες τις περιοχές και προφανώς σε όλα τα καταλύματα αλλά ακόμη και σε αυτές που υπερέβη το 90% δεν ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επομένως πως είμαστε ευχαριστημένοι? Κατανοώ βέβαια ότι οι συγκυρίες και οι περίοδοι που διανύουμε είναι δυσμενείς, εύπλαστες, μεταβαλλόμενες και απρόβλεπτες. Ως εκ τούτου αρκετοί συνάδελφοι δεδομένου των γεγονότων που βιώνουμε και τηρουμένων των αναλογιών, αξιολογούν την περίοδο ως ευδόκιμη. Ωστόσο πραγματικά αυτό είναι που επιζητεί ο καθείς από εμάς στη ζωή του? Από το χώρο εργασίας & βιοπορισμού του? που έχει καταθέσει ψυχή τε και σώματι!  Πιστέψτε με οι διαπιστώσεις και οι απόψεις μου σε καμία περίπτωση δεν εμφορούνται από αισθήματα εγωισμού ή προσβολής και καταλογισμού ευθυνών προς τους αξιωματούχους και διοικούντες αλλά έχουν ως αποκλειστικό στόχο και μόνο την παρακίνηση όλων όσων ασχολούνται με το τουρισμό, μέσω συλλογικοτήτων, θεσμών και φορέων. Ώστε να ενωθούμε για να μπορέσουμε να ανακάμψουμε. 

Μειονέκτημα και συγχρόνως προτέρημα είναι ότι δεν έχουμε τις μονάδες της Κέρκυρας ή της Ζακύνθου αρκεί όμως να αξιοποιηθεί σωστά. Αυτό επιτάσσει συγκεκριμένη στρατηγική, σχεδίαση και ευελιξία. Για να καταστεί αποδοτικό δεν μπορεί να επιτευχθεί ατομικά και αν πούμε ότι κάποιος το έχει καταφέρει το ταβάνι θα είναι χαμηλό εν συγκρίσει με την ομαδική δυναμική που είναι δύσκολο μεν να υπάρξει αλλά όπου υπάρχει ο τόπος ακμάζει. 

Εν συνεχεία μόλις φέτος βιώσαμε ένα μέρος από τις απόρροιες του Brexit το οποίο σύνθλιψε τη Τουριστική βιομηχανία και οικονομία της νήσου μας, χωρίς ωστόσο να δούμε όλο το βάθος και προεκτάσεις του. Ενώ ένας επιπρόσθετος λόγος που δεν πρέπει να εφησυχάσουμε για την αναζήτηση άλλων συμφωνιών και συμμαχιών που θα αποφέρουν ένα νέο τουριστικό επισκέπτη είναι το σύμφωνο AUKUS, το οποίο θεωρώ ότι αν δεν προετοιμαστούμε σε συλλογικό επίπεδο καθώς και σε επίπεδο ΟΤΑ θα μας φέρουν προ δυσάρεστων εκπλήξεων τα οποία με τα έως τώρα δεδομένα πιστεύω ότι  θα δυσχεράνουν ακόμη περισσότερο την ήδη βεβαρυμμένη τουριστική μας προσέλευση . Μια μικρή έρευνα αν κάνουμε και συγκρίνουμε αναλογικά και στο μέτρο του εφικτού την τουριστική κίνηση στο νησί μας με άλλα όμορα και παρεμφερή νησιά η εικόνα μας θεωρώ ότι είναι αποκαρδιωτική. Γι’ αυτό και είναι επιτακτική ανάγκη ενός ενιαίου πλάνου στρατηγικού σχεδιασμού με συγκεκριμένο χρονικό ορίζονται και επιμέρους αξιολογήσεις που θα συμπεριλαμβάνει τόσο τη προβολή και προώθηση του νησιού μας όσο και τα έργα υποδομής που θα συμβάλλουν στην βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και της κοινωνικοοικονομικής ευημερίας των πολιτών όσο και στη προβολή, ανάπτυξη και διεύρυνση του τουριστικού προϊόντος και κατ’επέκταση του φάσματος των επισκεπτών. Οι προτάσεις μου είναι οι ίδιες που είχα προτείνει και το 2020 :

1)     Διεύρυνση των ζεύξεων της Νήσου με νέα αεροδρόμια και νέες χώρες. (Προσωπικά είχα προτείνει ως παράδειγμα τη Γαλλία για πλείονες λόγους ιδίως τώρα που οι σχέσεις Ελλάδας- Γαλλίας είναι πιο στενές από ποτέ μιας και τα συμφέροντα μας συγκλίνουν. Επίσης η Γαλλία αναλαμβάνει τη Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το Γενάρη - Ιούνη του 2022  και ως λαός θεωρούνται φιλέλληνες).

2)     Ανάπτυξη του Θρησκευτικού και Αθλητικού Τουρισμού:

a.      Δρόμος Άτρου- Δεν νοείται το αρχαιότερο μοναστήρι του Νησιού με την μοναδική αρχιτεκτονική, τη θρησκευτική , πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά να μην είναι προσβάσιμο! Και δεν αναφερόμαστε σε μερικές δεκάδες αλλά σε εκατοντάδες ανθρώπους που προσπαθούν μετα κόπων και βασάνων να ανέβουν με τα πόδια από τον Πόρο για να πάνε να προσκυνήσουν ή να θαυμάσουν το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας !!!

b.       Η Κέρκυρα προχωράει στη δημιουργία Ομοσπονδίας Κρίκετ στην Ελλάδα με έδρα την Πόλη της Κέρκυρας και φυσικά την ένταξη της τοπικής ομάδας στο αντίστοιχο πρωτάθλημα!!!

3)     Αστικό ΚΤΕΛ,  το υπάρχον ΚΤΕΛ από οτι φαίνεται δεν μπορεί να στηρίξει τα τοπικά δρομολόγια λόγω χαμηλού τζίρου ή άλλων δικών του αναγκών κάτι το οποίο είναι κατανοητό και σεβαστό. Το να μην έχουμε όμως δρομολόγια και να μην μπορούμε να εξυπηρετήσουμε όχι μόνο τους επισκέπτες αλλά και βαρύνουσας σημασίας καθημερινές ανάγκες ιδίως από τη στιγμή που ο γενικός πληθυσμός είναι γερασμένος είναι κάτι το οποίο οφείλει επαναξιολόγησης και άμεσης διευθέτησης!

4)     Info kiosk στις πύλες εισόδου και σε κατάλληλα σημεία των τουριστικών περιοχών που είναι εύκολη η πρόσβαση των επισκεπτών.

5)     Περιφερειακά Έργα Ανάπτυξης: Αναντίρρητα τον επισκέπτη τον κερδίζεις με την ευγένεια, την καλοσύνη , την σωστή φιλοξενία , την σχέση ποιότητα- τιμής, την παροχή υπηρεσιών  αλλά πλέον αυτό δεν είναι αρκετό χρειάζεται η δυνατότητα επιλογών, ανάδειξης της διαφορετικότητας και μοναδικότητας του τόπου μας.

6)     Έργα Υποδομής : Οδικό Δίκτυο ( Απαράδεκτο) , Λιμενικά έργα υποτυπώδη, προσβασιμότητα σε σημεία ενδιαφέροντος καθώς και στις παραλίες κάτω του μετρίου και ανά περιπτώσεις ανύπαρκτα, πεζοδρόμια εκτός Αργοστολίου και συγκεκριμένων περιοχών ανύπαρκτα, φωτισμός επίσης, αξιοποίηση ποταμών καμία κ.α. Όλα αυτά δεν δημιουργήθηκαν τώρα είναι δεκαετίες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχόμαστε τη μοίρα μας και να μοιρολατρούμε ίσα ίσα που δείχνει ότι έχουμε περιθώρια βελτίωσης, εξέλιξης και ανέλιξης αν υπάρξει θέληση.

Ομολογουμένως έχουμε σημειώσει βήματα πρόοδού σε σημαντικά έργα βελτίωσης, ανάπτυξης και προόδου τα τελευταία 10 έτη χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Κεντρική πλατεία του Αργοστολίου κόσμημα για το νησί, το Μουσείο Σκλάβου, το Γεωπάρκο του Αίνου , οι Περιπατητικές διαδρομές , οι προσπάθειες διαπλάτυνσης του κεντρικού οδικού δικτύου (που πραγματικά είναι σε μαύρα χάλια, γεμάτο λακκούβες, σαμαράκια , κλειστές στροφές, χωρίς φωτισμό, χωρίς προστατευτικές μπάρες στους γκρεμούς, σβησμένη διαγράμμιση στα περισσότερα σημεία του οδικού δικτύου, χωρίς τοιχία αντιστήριξης και συγκράτησης των γαιών και κατολίσθησης των βράχων, που γενικά κάνουμε τάμα να φτάσουμε κάθε φορά από τον Πόρο – Αργοστόλι ή από Πόρο - Σκάλα και το ανάποδο ιδίως το βράδυ και όταν έρχεται καράβι).

Τέλος θεωρώ ότι αν μείνει η κατάσταση ως έχει με την πανδημία να εξαλείφεται σταδιακά μετά την άνοιξη και έχοντας ως δεδομένο ότι η ηγεσία των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής ένωσης είναι αποφασισμένοι :

1)     Να ρυθμίσουν το πανδημικό χρέος που προέκυψε ή διόγκωσε το ήδη υπάρχον ανά χώρα

2)     Να ρυθμίσουν την εξωτερική πολιτική προς τρίτες χώρες , προστατεύοντας τα συμφέροντα των κρατών μελών και συνεπαγωγικά του Τουρισμού

3)     Να αφήσουν ανοικτά τα σύνορα για τους πολίτες τουλάχιστον εντός των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς νέα ιδιότυπα μέτρα

4)     Να δώσουν λύσεις στο ενεργειακό που επέφερε και θα επιφέρει τεράστιες οικονομικές επιβαρύνσεις σε όλο το οικονομικό στερέωμα

Τότε πιστεύω ότι θα δούμε μια βελτίωση στη μέση τιμή της ημερήσιας διανυκτέρευσης του 9-13% καθώς και αύξηση των διανυκτερεύσεων ιδίως τον Ιούλιο αλλά επί της ουσίας δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι θα είναι αρκετή για να απορροφήσουμε το κύμα των ανατιμήσεων στα προϊόντα και συνεπακόλουθα των αυξήσεων στα πάγια έξοδα.

Υγ. Δεν ανέφερα την ιδιωτική πρωτοβουλία και επιχειρηματικότητα 1) γιατί θεωρώ ότι τα έργα υποδομής οφείλουν να προηγούνται και όχι να έπονται των επενδύσεων ως γίνεται και 2) αν δεν υπήρχαν οι επιχειρηματίες που ασχολούνται με το νησί και επενδύουν σε αυτό δεν θα είχαμε τουρισμό. 

                                                            Μετά τιμής Σεβασμού και Εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος

Κατάρρευση του θεμελίου της Υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού με τα εμβόλια covid

 

Ένεκα των ημερών και των συνεχόμενων εξελίξεων που λειτουργούν με τρόπο υποχρεωτικό και ρυθμιστικό για τα προς το ζείν πολλών συμπολιτών μας που δεν επιθυμούν από φόβο θεωρώ κυρίως τον εμβολιασμό τους θα ήθελα να εναποθέσω κάποιες σκέψεις μου οι οποίες αρύονται από τα έως τώρα δεδομένα. Αντιλαμβάνομαι στο μέτρο του εφικτού για το επίπεδο νόησης μου την «ανάγκη» προς εμβολιασμό όλων μας. Έχοντας ακούσει λοιπόν πλείονες ιατρικές απόψεις κατανοώ την παρότρυνση μεγάλης μερίδας των ιατρών για εμβολιασμό του πληθυσμού αλλά εν προκειμένω δεν κατανοώ την υποχρεωτικότητα του. Ο σκοπός του εμβολιασμού αναντίρρητα είναι η δημιουργία τεχνητής ανοσίας στον άνθρωπο ώστε να αποφύγει τις πολύ δυσμενείς καταστάσεις και κυρίως το θάνατο. Όταν αυτός ο στόχος καταρρέει, διότι παρατηρούμε πλήρως εμβολιασμένους συνανθρώπους μας οι οποίοι χωρίς να έχουν υποκείμενα νοσήματα όχι μόνο νοσηλεύονται αλλά μόλις σήμερα γίναμε μάρτυρες και του πρώτου θανάτου πλήρως εμβολιασμένου συμπολίτη μας χωρίς υποκείμενα νοσήματα  τότε εξορισμού θεωρώ αν μη τι άλλο ότι απορρίπτεται εκ θεμελίου ο ορισμός της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού με τα συγκεκριμένα εμβόλια, ως μη αποτελεσματικά, διότι όπως μαρτυρούν τα γεγονότα ο στόχος δεν επιτευχθεί αφού είχαμε την πρώτη δυστυχώς απώλεια. Σε αυτό το σημείο δεν θα αναλύσω λεπτομερώς το κεφαλαιώδες και εριζόμενο ζήτημα της αποτελεσματικότητας των συγκεκριμένων εμβολίων  καθώς και τις όψιμες παρενέργειες τους γιατί αποτελεί αντικείμενο μελέτης διαφορετικής επιστήμης και ενδέχεται να υποπέσω σε ατόπημα. Ωστόσο ως νοήμων άνθρωπος όπως όλοι μας γίναμε μάρτυρες της αναποτελεσματικότητας τους.

Κάτι το οποίο δημιουργεί αν μη τι άλλο διαφορετική τροπή και οπτική των έως τώρα δεδομένων αφού ακόμα και από την οπτική του νομικού-κρατικού θετικισμού  να το δούμε πως μπορεί να υπάρξει κύρωση για κάτι το οποίο δεν εκπληρώνει το στόχο-προορισμό του?!

Επίσης θεωρώ ότι εγείρονται σοβαρές νομικές αξιώσεις και ενστάσεις περί υποχρεωτικότητας αφού οι πολιτειακά θεσπισμένοι κανόνες δικαίου ήτοι η έννομη τάξη συγκρούεται μεταξύ των κανόνων της αφού καταλύεται το θεμέλιο της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού με τα συγκεκριμένα εμβόλια ως αναποτελεσματικά όπως αναφέραμε.

Όσον αφορά τη νομική οπτική θεωρώ ότι οι πολιτειακά θεσπισμένοι κανόνες δικαίου δεν οφείλουν την ισχύ τους στο γυμνό γεγονός της θέσπισής τους από τους κατέχοντες εξουσία αλλά αρύονται- απορρέουν τη δεσμευτικότητα τους από το ότι οι ρυθμίσεις που εμπεριέχουν μπορούν να δικαιολογηθούν και ηθικά!

Θεωρώ και πιστεύω ότι σε αυτό συμφωνεί η πλειοψηφία των συναδέλφων ότι εκείνο που αποτελεί κύρια αποστολή της νομικής και την νομιμοποιεί ως επιστήμη είναι η αναζήτηση των όρων που οφείλει και υποχρεούται να πληροί κάθε κανόνας δικαίου για να αξίζει τον χαρακτηρισμό δίκαιο και να δικαιολογεί τον καθήκον υπακοής του πολίτη σε αυτόν.

Κοντολογίς αντιλαμβανόμενος ότι εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες συμπολίτες μας θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα βιοπορισμού ως ανεμβολίαστοι ανακαλώ στη μνήμη μου την Αντιγόνη του Σοφοκλή που διδαχθήκαμε στο λύκειο στίχοι :

(453)οὐδὲ σθένειν τοσοῦτον ᾠόμην τὰ σὰ
κηρύγμαθ’ ὥστ’ ἄγραπτα κἀσφαλῆ θεῶν
(455) νόμιμα δύνασθαι θνητὸν ὄνθ’ ὑπερδραμεῖν.
Οὐ γάρ τι νῦν γε κἀχθές, ἀλλ’ ἀεί ποτε
(457)ζῇ ταῦτα, κοὐδεὶς οἶδεν ἐξ ὅτου ’φάνη.

Που σημαίνει : « ούτε νόμιζα ποτέ πως έχουν τόση δύναμη οι προκηρύξεις σου , ώστε να μπορείς θνητός εσύ , να παραβαίνεις τους άγραφους κι’ ασάλευτους νόμους των θεών. Γιατί δεν έγιναν αυτοί σήμερα ή χθές αλλά ζουν αιώνια και κανένας άνθρωπος δεν ξέρει πότε πρωτοφάνηκαν».

Εύχομαι η Παναγία μας να σκέπει πάντας ημάς και να δώσει να πρυτανεύσει η λογική, η ομόνοια και η ανθρωπιά που τόσο μεγάλη ανάγκη έχει η χώρα μας. Καλή αυριανή ο άγιος βοήθεια μας.

Μηδένα προ του τέλους Μακάριζε!

Αγαπητοί συνάδελφοι αφουγκραζόμενος την ανησυχία σας για τον επικείμενο διαχωρισμό των χώρων επιχειρηματικού δικαιώματος σας θα ήθελα να παραθέσω κάποιες προσωπικές σκέψεις μου,

Κύριοι πραγματικά ανησυχώ για το τρόπο με τον οποίο τίθεται και εμμέσως επιβάλλεται το ζήτημα της υποχρεωτικότητας  του εμβολιασμού. Οι λόγοι είναι πλείονες και πηγάζουν τόσο από το Σ όσο και από τους κανόνες δικαίου που το διέπουν καθώς και από τις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Κοινοτικές οδηγίες που το περικλείουν διαπλαστικά και ρυθμιστικά αφού η χώρα μας αποτελεί μέλος τόσο της Ευρωπαϊκής και όσο και της Διεθνούς κοινότητας.

Αναλύοντας λοιπόν τα "προνόμια" των εμβολιασμένων και τα "μειονεκτήματα" των ανεμβολίαστων αναδύεται επί της πράγμασι η ευνοϊκότερη αντιμετώπιση που θα έχουν οι μεν από τους δε με φυσικό επακόλουθο της αντιμετώπισης αυτής να δημιουργείτε ένα βασικό ερώτημα κατά πόσο αυτή συμβαδίζει με την αρχή της ισότητας όπως και η παροχή του δικαιώματος στους ιδιοκτήτες χώρων εστίασης ή θεάματος να χαρακτηρίζουν με την ανάρτηση επιγραφής που θα ενημερώνει τους καταναλωτές και θεατές ότι οι χώροι είναι αμιγείς ή μικτοί.

H καθιερούμενη με το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της ισότητας αποτελεί νομικό κανόνα, ο οποίος επιβάλλει την ομοιόμορφη μεταχείριση προσώπων που τελούν υπό τις αυτές ή παρόμοιες συνθήκες και αποκλείει τόσο την έκδηλα άνιση μεταχείριση, είτε με τη μορφή της εισαγωγής καθαρά χαριστικού μέτρου ή προνομίου μη συνδεομένου προς αξιολογικά κριτήρια είτε με την μορφή της επιβολής αδικαιολόγητης επιβάρυνσης, όσο και την αυθαίρετη εξομοίωση διαφορετικών καταστάσεων ή την ενιαία μεταχείριση προσώπων που βρίσκονται κάτω από διαφορετικές συνθήκες με βάση όλως τυπικά ή συμπωματικά ή άσχετα μεταξύ τους κριτήρια (3396/2014 ΣΤΕ).

Συμπληρωματικά στην εθνική νομοθεσία λειτουργεί και η ευρωπαϊκή και ειδικότερα το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ που καθιερώνει την αρχή της ισότητας και απαγορεύει τις διακρίσεις ορίζοντας ότι «η χρήσις των αναγνωριζομένων εν τη παρούση Συμβάσει δικαιωμάτων και ελευθεριών δέον να εξασφαλισθή ασχέτως διακρίσεως φύλου, φυλής, χρώματος, γλώσσης, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής προελεύσεως, συμμετοχής εις εθνικήν μειονότητα, περιουσίας,  γεννήσεως ή άλλης καταστάσεως».

Ειδικότερα, στόχος της ευρωπαϊκής νομοθεσίας κατά των διακρίσεων είναι να εξασφαλίσει σε όλα τα άτομα ισότιμες και δίκαιες προοπτικές πρόσβασης στις ευκαιρίες που παρουσι­άζονται στην κοινωνία και ειδικότερα στον εργασιακό χώρο. Μάλιστα, αυτή η νομοθεσία δεν παρουσιάζει μόνο μια μονόπλευρη διάσταση αξιώνοντας την απαγόρευση των διακρίσεων στις σχέσεις κράτους πολίτη, αλλά ταυτόχρονα τριτενεργεί και στις σχέσεις μεταξύ των ιδιωτών. Εξειδικεύοντας παρατηρούμε ότι η απαγόρευση των διακρίσεων αναλύεται με δυο τρόπους:

Πρώτον, προβλέπει ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται σε όμοιες καταστάσεις πρέπει να τυγχάνουν όμοιας μεταχείρισης και να μην υφίστανται δυσμενέστερη μετα­χείριση λόγω κάποιου ιδιαίτερου «προστατευόμενου» χαρακτηριστικού το οποίο διαθέτουν. Αυτές είναι οι «άμεσες» διακρίσεις που υπόκεινται σε ένα γενικό κριτήριο αντικειμενικής αιτι­ολόγησης. Ειδικότερα το ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι «[…] διαφορετική μεταχείριση ατόμων που βρίσκονται σε σχετικά όμοιες κα­ταστάσεις […] μπορεί να θεωρηθεί διάκριση εάν στερείται αντικειμενικής και εύλογης αιτιολογίας, με άλλα λόγια εάν δεν επιδιώκει την επίτευξη ενός θε­μιτού σκοπού ή εάν δεν υπάρχει εύλογη σχέση αναλογικότητας μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων και του σκοπού που επιδιώκεται να επιτευχθεί».

Δεύτερον, η νομοθεσία κατά των διακρίσεων προβλέ­πει ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται σε διαφορετικές καταστάσεις πρέπει να τυγχάνουν διαφορετικής με­ταχείρισης στον βαθμό που αυτό απαιτείται προκει­μένου να τους επιτρέπεται η αξιοποίηση συγκεκριμέ­νων ευκαιριών σε ισότιμη βάση με άλλα πρόσωπα. Ως εκ τούτου, κατά την εφαρμογή συγκεκριμένων πρα­κτικών πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ίδια ακριβώς προστατευ­μένα χαρακτηριστικά. Αυτές είναι οι «έμμεσες» διακρίσεις, που υπόκειται και αυτές σε ένα κριτήριο αντικειμενικής αιτιολόγησης. Με αφορμή τις φυλετικές διακρίσεις αλλά με ratio που προσιδιάζει σε κάθε αθέμιτη διάκριση το ΔΕΕ έχει κρίνει ότι «[…] συντρέχει έμμεση διάκριση όταν μια εκ πρώτης όψεως ουδέτερη διάταξη, κριτήριο ή πρακτική μπορεί να θέσει πρόσωπα συγκεκριμένης φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής σε μειονεκτική θέση συγκριτικά με άλλα πρόσωπα, εκτός εάν η διάταξη, το κριτήριο ή η πρακτική αυτή δικαιολογείται αντικει­μενικά από ένα θεμιτό σκοπό και τα μέσα επίτευξης αυτού του σκοπού είναι πρόσφορα και αναγκαία»

Οι διακρίσεις αυτές κρίνονται μοιάζουν σύμφωνες με το Σύνταγμα και ιδίως με τη γενική αρχή της ισότητας του άρθρου 4 παρ. 1 Σ, η οποία κατά την κλασική νομική της φύση κατοχυρώνει την ίση μεταχείριση ουσιωδώς ομοίων και την άνιση μεταχείριση ουσιωδώς ανομοίων χωρίς αυτό να αφαιρεί το ουσιαστικό δικαίωμα στον οιονδήποτε να μην υλοποιήσει τον εμβολιασμό στο πλαίσιο του σωματικού του αυτοκαθορισμού (άρθρο 5 παρ. 5 Σ).

Ωστόσο αυτός ο διαχωρισμός και η έμμεση υποχρεωτικότητα δημιουργεί ζητήματα για την αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας  (άρθρο 2 παρ 1 Σ) όπως επίσης και για την διασφάλιση της προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αξιοπρέπειας του ανθρώπου σε σχέση με την εφαρμογή της βιολογίας και της ιατρικής: Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιοϊατρική (ETS αρ. 164, σύμβαση του Οβιέδο) .

Επίσης σε σχετική της απόφαση η Ε.Ε. με τίτλο Resolution 2361 (2021)¹, Covid-19 vaccines: ethical, legal and practical considerations - Parliamentary Assembly αναφέρει στα άρθρα 7.3.1. & 7.3.2 :

7.3.1. ensure that citizens are informed that the vaccination is not mandatory and that no one is under political, social or other pressure to be vaccinated if they do not wish to do so; μετάφραση: (διασφαλίζει ότι οι πολίτες ενημερώνονται ότι ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός και ότι κανείς δεν και θα υποστεί πολιτική, κοινωνική ή άλλη πίεση να εμβολιαστεί αν δεν το επιθυμεί!)

7.3.2. ensure that no one is discriminated against for not having been vaccinated, due to possible health risks or not wanting to be vaccinated; μετάφραση: (βεβαιωθείτε ότι κανείς δεν υφίσταται διακρίσεις λόγω μη εμβολιασμού εξαιτίας πιθανών κινδύνων που μπορούν να συντρέχουν για την υγεία του ή που δεν επιθυμεί τον εμβολιασμό του).

Επιπροσθέτως η αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν είναι μόνο θεμελιώδες δικαίωμα αυτή καθεαυτή, αλλά αποτελεί την ίδια τη βάση των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου του 1948 κατοχυρώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια στο προοίμιό της: `... επειδή η αναγνώριση της αξιοπρέπειας, που είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας, καθώς και των ίσων και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων τους, αποτελεί το θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο`. Στην απόφασή του της 9ης Οκτωβρίου 2001 στην υπόθεση C-377/98 Κάτω Χώρες κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, Συλλ. 2001, σ. Ι-7079, στις παραγράφους 70 έως 77 του σκεπτικού, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι το θεμελιώδες δικαίωμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αποτελεί στοιχείο του δικαίου της Ένωσης.
Από τα ανωτέρω συνάγεται, ιδίως, ότι κανένα από τα δικαιώματα που ορίζει ο παρών Χάρτης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσβολή της αξιοπρέπειας άλλου προσώπου και ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ανήκει καθ’ υπόσταση στα δικαιώματα που ορίζει ο παρών Χάρτης. Δεν μπορεί ως εκ τούτου να θιγεί ούτε κατά τον περιορισμό δικαιώματος.

Εν συνεχεία παρατηρούμε ότι θα υπάρξουν ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις οι οποίες θα πηγάζουν από τις διακρίσεις που θα δημιουργηθούν στην κοινωνία και θα απορρέουν:

1)     Από την ανεργία -έλλειψη εύρεσης εργασίας για τους ανεμβολίαστους που καταπατά το άρθρο 22 του Σ γιατί είναι απόρια της άρνησης του εμβολιασμού τους καθώς και το άρθρο 25 του Σ που προέρχεται από την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού από πλευράς κυβέρνησης ή Από την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού « ανάλογα την περίπτωση , τον κλάδο και την ειδίκευση που απαιτείται» ιδίως οι «πολυπληθείς επιχειρήσεις που απασχολούν εργαζόμενους που δεν θέλουν να εμβολιαστούν θα δυσκολευτούν έως θα είναι αδύνατο αν ακολουθήσουν 2 μέτρα και 2 σταθμά! Όπερ αν επιλέξουν μία εκ των 2 κατευθύνσεων θα καθορίσει στη καλύτερη τη συρρίκνωση της επιχείρησης και στη χειρότερη την ύπαρξη τους.

2)    Αστάθεια και ανεξέλεγκτες διακυμάνσεις στις καταναλωτικές συνήθειες των πολιτών που θα έχουν ως αποτέλεσμα σημαντικού και ιδιάζοντος προβλήματος στην εύρυθμη και ομαλή λειτουργία της αγοράς ενώ ιδιαίτερη προσοχή και ανησυχία θα προκαλέσει στη γραμμή μαζικής παραγωγής των βιοτεχνιών , βιομηχανιών κτλ καθώς και στις εισαγωγές τροφίμων, φαρμάκων , πρώτων υλών, μετάλλων  και ότι άλλο προορίζεται για μαζική κατανάλωση ή εφαρμογή που αφορά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και των συναλλαγών.

3)     Μείωση του κατακεφαλήν ΑΕΠ λόγω της συρρίκνωσης της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών που συνεπάγεται μείωση των θέσεων εργασίας, συρρίκνωση του οικονομικού κύκλου και συνεπαγωγικά του ΑΕΠ της χώρας , ενώ ενδέχεται να υπάρξει πιθανή αύξηση φόρων , περικοπή μισθών και συντάξεων, μείωση των κρατικών δαπανών και επενδύσεων που θα προκύψουν από τα ανωτέρω καθώς και υποβάθμιση των υφιστάμενων κρατικών δομών και υπηρεσιών λόγω έλλειψης χρημάτων.

4)     Ενδεχομένως Ρατσιστικού τύπου διακρίσεις με απρόβλεπτες αντιδράσεις από την διακριτή διαφοροποίηση των πολιτών σε όλο το φάσμα της κοινωνίας από το εκπαιδευτικό σύστημα έως τις κρατικές ή ιδιωτικές δομές και υπηρεσίες, το εργασιακό και από εκεί από τη ψυχαγωγία έως και το στράτευμα κάτι το οποίο θα ήταν η απόλυτη καταστροφή του Έθνους!

5)     Υποβάθμιση βιοτικού επιπέδου των ανεμβολίαστων

 

Το χειρότερο όλων είναι ότι δεν υπάρχει χρονικός ορίζοντας λήξης των μέτρων ! Κάτι που με κάνει και απορώ διότι δεν μπορούν να περιορίζονται θα αναφαίρετα θεμελιώδη δικαιώματα των ανθρώπων ανεξαρτήτως αν είναι εμβολιασμένοι ή μη  επειδή:1) Όλα τα άρθρα είναι ισάξια μεταξύ τους και ακόμα αν δύναται να περιοριστούν για λόγους ανωτέρας βίας δεν μπορεί να γίνεται εσαεί! Και πλεόν συμπληρώνουμε 2 χρόνια μέτρων και περιορισμών!!! 2)Απορρέουν τόσο από το Σ όσο και από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία που αποτελούν θεμέλιο του ΔΙΚΑΙΟΥ της.

Πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω πως μπορεί ένας υγιής άνθρωπος (που δεν είναι εμβολιασμένος) να θέσει σε κίνδυνο έναν εμβολιασμένο συνάνθρωπο του αφού ο δεύτερος προστατεύεται από την τεχνητή ανοσία που έχει λάβει από το εμβόλιο!! Και να ζητείται ο καθολικός εμβολιασμός των υγιών μη εμβολιασμένων ανθρώπων ενώ:

1)ουδείς αναλαμβάνει την ευθύνη από τους δημιουργούς των εμβολίων – τις παρασκευάστριες εταιρείες – το κυβερνητικό μηχανισμό- ιατρούς -νοσηλευτές κτλ

2) Δεν παρέχονται δωρεάν οι απαραίτητες εξετάσεις για να δούν αν ο πληθυσμός που είναι προς εμβολιασμό έχει αντισώματα ή αν είναι συμβατός με το αντίστοιχο εμβόλιο που πρόκειται να του χορηγηθεί!!

3) Όσοι έχουν εκ γενετής εγγενή προβλήματα θρομβώσεων και αντενδείκνυται ο εμβολιασμός τους αυτοί οι άνθρωποι αναφέρθηκε προφορικά ότι θα εξαιρούνται από τα μέτρα αλλά επί της ουσίας δεν άκουσα κανέναν να αναφέρει ότι αυτοί είναι που κινδυνεύουν και ότι στα πλαίσια της κοινωνικής αλληλεγγύης του άρθρου 25 παρ 4 του Σ θα πρέπει όλοι να φοράνε μάσκα και να τηρούν τα μέτρα πρόληψης και προστασίας αφού επί της πράγμασι το ότι αποκτά κάποιος ανοσία δεν συνεπάγεται ότι δεν θα αποτελεί φορέα και εστία διάδοσης του  ίου covid19!!

Προσωπικά αντιλαμβάνομαι οτι όλα σταθμίζονται στα πλαίσια της Δημόσιας υγείας και της κοινωνικής αλληλεγγύης αλλά από την στιγμή που δεν διασφαλίζεται και ουδείς εγγυάται τη ομαλή και ανευ προβλημάτων συνέχιση της ζωής και καθημερινότητας του ατόμου ενώ έχουμε εκατοντάδες παραδείγματα αν όχι χιλιάδες στην ευρωπαϊκή ένωση ανθρώπων που εμφάνισαν θρόμβους ή άλλα προβλήματα με αποτέλεσμα να αποβιώσουν ή να έχουν μόνιμα προβλήματα υγείας , πως ζητάτε να σταθμιστούν τα ανωτέρω ενώ  δεν υφίσταται καν η αρχή της αναλογικότητας μεταξύ της ζωής των ανθρώπων που είναι υγιών και μικρής ηλικίας και εμβολιάζονται μόνο και μόνο για να προστατεύσουν τη ζωή ευπαθών ομάδων ενώ διακινδυνεύουν τη δική τους όπως αναφέρει ο κος Δημήτριος Κουβελάς από το ΑΠΘ

Τέλος είναι απορίας άξιο το γιατί το 1/3 των ανθρώπων είναι ασυμπτωματικοί? Αφού είναι ασυμπτωματικοί γιατι να εμβολιαστούν? Και προφανώς για να είναι ασυμπτωματικοί φέρουν χαμηλό εώς μηδαμινό ιικό φορτίο άρα πως μπορεί να νοσήσει κάποιος βαριά από αυτούς? Τα ερωτήματα είναι πολλά και πραγματικά άκρη δεν βγάζεις , στην αρχή νόμιζα ότι προστατεύαμε τις ευπαθείς ομάδες δλδ υπερήλικες, ανθρώπους με υποκείμενα νοσήματα και τώρα φτάσαμε στο άλλο άκρο να κατακρίνουμε τους υγιείς που δεν θέλουν να εμβολιαστούν.. μια δεύτερη Σπιναλόγκα γεννιέται σιγά σιγά και η κοινωνία χωρίζεται σε Σκύλα και Χάρυβδη και οι λιγοστοί που επιζητούν κατανόηση , αλληλεγγύη, ειρήνη και σεβασμό θα παίξουν δυστυχώς το ρόλο του πληρώματος του Οδυσσέα.

Τέλος θα ήθελα να σας ενημερώσω για κάτι που η πλειοψηφία αγνοεί : τα πιστοποιητικά εμβολιασμού πήραν έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να μπορεί η Ένωση να παρακολουθεί τις ενδεχόμενες παρενέργειες του εμβολίου, την αποτελεσματικότητα και τις ανεπιθύμητες ενέργειες ακολουθεί το κείμενο στα αγγλικά

7.5.2. use vaccination certifica

tes only for their designated purpose of monitoring vaccineefficacy, potential side effects and adverse events;

Resolution 2361 (2021)

Συγγνώμη αν σας κούρασα ελπίζω να ακούσουμε τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολομό όσα αναφέρει στο εθνικό μας ύμνο για τη διχόνοια και εύχομαι να μην ενδώσουμε στον δικαιωματισμό και στο μίσος!

πηγές: 1)https://fra.europa.eu/el/eu-charter/article/1-anthropini-axioprepeia

            2) https://pace.coe.int/pdf/74f621f624d2bf8b0c7ff4c269f1a8d493c90dcce035b1fc030b116275eab9a2/resolution%202361.pdf 

3)https://efotopoulou.gr/archi-tis-isotitas/

4)https://pace.coe.int/en/files/28925#trace-2