Ευχές και ελπίδα για το νέο έτος και την ερχόμενη τουριστική περίοδο του 2022!

 

Ευρισκόμενοι στην αρχή του νέου έτους 2022 θα ήθελα πρωτίστως να σας ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου υγεία, αγάπη, ευημερία, αισιοδοξία και δευτερευόντος να προσπαθήσω να ξετυλίξω το κουβάρι που υφαίνει το μονοπάτι της ερχόμενης τουριστικής περιόδου.

Ξεκινώντας λοιπόν από την πανδημία ως την "αρχή του κακού "και με τα έως τώρα δεδομένα που απορρέουν από τη καινούργια τροπή εξέλιξη του Ίου συνάγεται ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων μετά τα μέσα Απρίλη θα βρεθούμε σε ένα στάδιο όπου θα έχει επιτευχθεί η φυσική ανοσία μεγάλου τμήματος του πληθυσμού λόγω της υπερμεταδοτικότητας του Ίου και θα διαβένουμε πολύ πιθανόν προς τις τελευταίες εκφάνσεις της (πανδημίας) σύμφωνα πάντα με τα ιατρικά στοιχεία που μας παραθέτουν οι επιστήμονες. Από εκεί και πέρα θα είναι έτοιμα 2 νέα εμβόλια καθώς και αντιικά φάρμακα τα οποία σύμφωνα με τις παρασκευάστριες εταιρείες θα είναι σε θέση να "δαμάσουν" τον ιό και να μας θέτουν πλέον σε θέση ισχύος έναντι του Ίου αλλά συγχρόνως και σε ένα στάδιο ελεγχόμενης αποκλιμάκωσης των μέτρων προστασίας με αυξημένη πιθανότητα την επιστροφή στη κανονικότητα όποτε αυτό κριθεί ασφαλές. Από εκεί και πέρα το πλέον μείζον και βαρυσήμαντο πρόβλημα είναι οι απόρροιες της πανδημίας στη παγκόσμια οικονομία. Πληθωρισμός, επιβράδυνση, αύξηση της ανεργίας,αύξηση κόστους ενέργειας και γεωπολιτικές διαφοροποιήσεις και ανακατατάξεις τείνουν να δημιουργήσουν ένα εκρηκτικό μείγμα φυγόκεντρων τάσεων αρκετά δυσκολοκατάβλητων και διαχειρίσιμων. Για να μην πλατειάζω δεν θα προβώ σε επιμέρους ανάλυση των όρων και της σκέψης μου. Ωστόσο θα επισημάνω ότι το κόστος ενέργειας είναι ικανό να εκτροχιάσει τα πάντα, ήδη οι λογαριασμοί ρεύματος που ήρθαν είναι μη διαχειρίσιμοι για αρκετούς συμπολίτες μας και επιχειρηματίες ενώ τα κόστη που επαγωγικά προκύπτουν είναι πολυσχιδή και έχουν αντίκτυπο σε όλα τα στάδια παραγωγής, στους παραγωγικούς συντελεστές, στα τελικά προϊόντα και επομένως στο Δείκτη τιμών καταναλωτή που αντικατοπτρίζει το πληθωρισμό. Θεωρώ αν μη τι άλλο ότι χρειάζονται άμεσα μέτρα ανάσχεσης τόσο του πληθωρισμού όσο και μείωση του κόστους ενέργειας ώστε να μπορούν οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αμιγώς τουριστικές περιοχές να μπορούν να συγκρατήσουν τις τιμές και εν γένει τα κόστη σε ανταγωνιστικά επίπεδα.

Ως κατακλείδα προσωπική μου επιφύλαξη και ενδοιασμός είναι η αναβάθμιση του τουρκικού τουριστικού προϊόντος με slogan "turk Aegean" , η υποτίμηση της λίρας σε απύθμενα βάθη που μπορεί να είναι χείριστο για τους κατοίκους και τους επιχειρηματίες στη γείτονα ωστόσο αποτελεί πόλο έλξης για φθηνό και πολυτελή Τουρισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι το συνολικό κόστος διανυκτέρευσης στη Κωνσταντινούπολη 10-17/07/2022 ξεκινάει από 80€!

Ως επιστέγασμα των ανωτέρω θα πρέπει να συνυπολογίσουμε τα FCDOs, τις δομές υγείας της Νήσου μας που υστερούν, καθώς και την ανύπαρκτη ανάπτυξη μεγάλων περιφερειακών έργων πνοής εντός του νησιού.

Συνεκτιμώντας τα λοιπόν αντιλαμβανόμαστε ότι η χρονιά θα είναι δύσκολη λόγω των εγγενών αδυναμιών ωστόσο εμμένω στην αρχική μου εκτίμηση (του Σεπτεμβρίου του 2021) ότι θα έχουμε μια μέση ανάπτυξη τουλάχιστον της τάξεως του 9-13% με τυπική απόκλιση 3,5% και ενδεχομένως σε συγκεκριμένες περιοχές υπό προϋποθέσεις να αγγίξουμε αύξηση του 20-25% σε αυτό συνηγορεί και το αυξημένο ενδιαφέρον που υπάρχει για διακοπές το τρίμηνο 20/06-20/09/2022.

Εύχομαι σε όλους για μια ακόμη φορά καλή χρονιά με υγεία να περάσουμε όσο πιο ανώδυνα γίνεται το σκόπελο αυτό με κουράγιο, υπομονή και αισιοδοξία να παλέψουμε για ένα καλύτερο μέλλον. 

Μετά τιμής Σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος. 

Υγ:Τα ποσοστά εξάγονται μέσω ποσοτικών μεθόδων παραμετρικής στατιστικής ύστερα από καταγραφή παρατηρήσεων και δεδομένων από ΟΤΑ's, Top, συναδέλφους και προσωπικά δεδομένα. 

Παιδεία - Κοινωνία

 Τα πάντα είναι θέμα παιδείας - γαλούχησης. Όσο οι άνθρωποι διαπαιδαγωγούνται και διαμορφώνονται με ανορθόδοξο τρόπο από την οικογένειά, το σχολείο και το κοινωνικό τους περίγυρο : να μην εμπιστεύονται, να είναι καχύποπτοι, να τρέφουν ενδόμυχα ζήλια ή οργή για ότι δεν έχουν ή πιθανόν να μην δύναται να αποκτήσουν, καθώς και το ότι μοναδικό δίκαιο που επικρατεί είναι το δίκαιο του ισχυρού° καλλιεργώντας οπωσούν μια γενική απαξία του συστήματος και επαγωγικά της κοινωνίας-πολιτείας λόγω της μη επιβολής κυρώσεων. Ως εκ τούτου ότι και να κάνεις θα είναι μάταιο για να αλλάξεις αυτό το κόσμο, θα παραμένουμε στο ίδιο έργο θεατές.

Εάν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι σε αυτή τη παραπαίουσα, ξεθωριασμένη και σάπια κοινωνία ας ξεκινήσουμε πρώτα από τον εαυτό μας και τα παιδιά, χωρίς αυτά δεν υπάρχει ούτε μέλλον ούτε ελπίδα! 

Πρόταση λύσης για την έλλειψη στέγασης

 Παρατηρώντας ως πολίτης της Νήσου το μείζον πρόβλημα που δημιουργείται με την έλλειψη στέγασης για το κάθε Ιατρό, νοσηλευτή, εκπαιδευτικό, φοιτητή να έρθει να εργαστεί ή να φοιτήσει στο νησί μας, (ιδίως στο Αργοστόλι), το οποίο αποτελεί άμεσο εμπόδιο και ανασταλτικό παράγοντα έλευσης τους θα ήθελα να παραθέσω μια άποψη - πρόταση, που την έχω ξανά θέσει πολύ παλιότερα .

 Επικροτώ τη κίνηση του Δημάρχου να δώσει κίνητρο μέσω χρημάτων για τροφή και στέγαση (για τους ιατρούς) το οποίο αποτελεί μια άμεση λύση αφού επί της ουσίας δίνει μια ανάσα αλλά θεωρώ ότι δεν δύναται να διαιωνίζεται στο διηνεκές επομένως δεν αποτελεί μόνιμη λύση. Συνεπώς ήθελα να κάνω την εξής πρόταση για τους υγειονομικούς : Διαβούλευση με τη Διοίκηση του Νοσοκομείου, την 6 ΥΠΕ και το Υπουργείο Υγείας για τη κατεδάφιση των μη λειτουργικών και ασύμφορων προς επισκευή ακινήτων που βρίσκονται εντός του νοσοκομείου και στη θέση τους κατασκευή διαμερίσματων εύλογου εμβαδού, λειτουργικότητας και κόστους ώστε να εξυπηρετηθούν άμεσα και μόνιμα οι ανάγκες τους. 

 Για τους εκπαιδευτικούς ή φοιτητές : τα δημόσια ακίνητα που δεν αξιοποιούνται από δημόσιες υπηρεσίες να δοθούν με την ανάλογη τροποποίηση, επισκευή ως φοιτητικές εστίες και διαμερίσματα εκπαιδευτικών, σε περίπτωση που δεν δύναται η τροποποίηση ή ανακατασκευή τους ή εύρεση δημοτικών ακινήτων η χώρου εντός του ΤΕΙ αποτελεί μονόδρομος. Τα κονδύλια μπορούν να δοθούν είτε μέσω περιφέρειας είτε μέσω αποκεντρωμένης διοίκησης. Σε περίπτωση που δεν καταστή δυνατό η εύρεση τους, θεωρώ ότι μια κρούση στη κεντρική διοίκηση με ανάδειξη των χρόνιων αυτών προβλημάτων ίσως να δώσει ουσιαστική λύση σε όλους.

Με σεβασμό και εκτίμηση Στελλάτος Ελευθέριος.

Κώδωνας αφύπνισης!

 

Βαδίζοντας σταδιακά προς την ολοκλήρωση της τρέχουσας σύντομης τουριστικής περιόδου και διαβάζοντας τα άρθρα που δημοσιεύονται περί επιτυχίας, έμφυτα μου αναδύονται απορίες για το τι σημαίνει επιτυχία.

Υπάρχουν αρκετοί, δόκιμοι και κοινά αποδεκτοί ορισμοί ανά περίπτωση για το τι είναι επιτυχία, προσωπικά θεωρώ ότι επιτυχία είναι η προσωπική δέσμευση της επίτευξης και υλοποίησης ενός στόχου. Έχοντας λοιπόν ως βάση αυτό τον ορισμό διερωτώμαι ποιο είναι το ελάχιστο κοινά αποδεκτό επίπεδο οικονομικών εισροών που επιδιώκουμε να αποκομίσουμε από το τουρισμό όσοι ασχολούμαστε επαγγελαμτικά με αυτόν. Με την νύξη αυτή δεν στοχεύω τόσο στον εσωτερικό στοχασμό όσο στη τοποθέτηση και αποσαφήνιση των επιδιώξεων που επιθυμούμε να θέσουμε συλλογικά στο Ελληνικό και Διεθνές Τουριστικό γίγνεσθαι ως νησί.

Κοντολογίς, πόσο ευχαριστημένοι μπορούμε να είμαστε από την σεζόν που παρέρχεται? Ιδίως όταν η πλειοψηφία των Τουριστικών Καταλυμάτων της νήσου μας δεν ξεπέρασε το 35-50% του Τζίρου του 2019. 

Ακόμη όμως και αν υπήρξαν αρκετοί συνάδελφοι που αναρριχήθηκαν σε αυτό το στόχο, κυοφορείται η απορία αν συμπεριέλαβαν στα τρέχοντα έσοδα τις προκαταβολές από τις κρατήσεις του 2020 ή ακόμη και του 2019...ή ήταν καθαρά έσοδα που προέρχονται από φετινές κρατήσεις?Είναι τελείως διαφορετικό η εισροή να είναι φετινή και διαφορετικό να είναι απόρροια προηγούμενων ετών διότι μπορεί να έχει δαπανηθεί για βιοπορισμό , συντήρηση ή για αποπληρωμή πάγιων εξόδων. Επίσης πόσο ευχαριστημένοι μπορούμε να είμαστε όταν είχαμε πτώση της μέση τιμής της ημερήσιας διανυκτέρευσης από 18-22% τη τρέχουσα τουριστική περίοδο σε σύγκριση με το 2019 στη πλειοψηφία των καταλυμάτων? Ενώ ακόμη και η πληρότητα τον Αύγουστο δεν κινήθηκε στα συνηθισμένα πολύ υψηλά επίπεδα σε όλες τις περιοχές και προφανώς σε όλα τα καταλύματα αλλά ακόμη και σε αυτές που υπερέβη το 90% δεν ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επομένως πως είμαστε ευχαριστημένοι? Κατανοώ βέβαια ότι οι συγκυρίες και οι περίοδοι που διανύουμε είναι δυσμενείς, εύπλαστες, μεταβαλλόμενες και απρόβλεπτες. Ως εκ τούτου αρκετοί συνάδελφοι δεδομένου των γεγονότων που βιώνουμε και τηρουμένων των αναλογιών, αξιολογούν την περίοδο ως ευδόκιμη. Ωστόσο πραγματικά αυτό είναι που επιζητεί ο καθείς από εμάς στη ζωή του? Από το χώρο εργασίας & βιοπορισμού του? που έχει καταθέσει ψυχή τε και σώματι!  Πιστέψτε με οι διαπιστώσεις και οι απόψεις μου σε καμία περίπτωση δεν εμφορούνται από αισθήματα εγωισμού ή προσβολής και καταλογισμού ευθυνών προς τους αξιωματούχους και διοικούντες αλλά έχουν ως αποκλειστικό στόχο και μόνο την παρακίνηση όλων όσων ασχολούνται με το τουρισμό, μέσω συλλογικοτήτων, θεσμών και φορέων. Ώστε να ενωθούμε για να μπορέσουμε να ανακάμψουμε. 

Μειονέκτημα και συγχρόνως προτέρημα είναι ότι δεν έχουμε τις μονάδες της Κέρκυρας ή της Ζακύνθου αρκεί όμως να αξιοποιηθεί σωστά. Αυτό επιτάσσει συγκεκριμένη στρατηγική, σχεδίαση και ευελιξία. Για να καταστεί αποδοτικό δεν μπορεί να επιτευχθεί ατομικά και αν πούμε ότι κάποιος το έχει καταφέρει το ταβάνι θα είναι χαμηλό εν συγκρίσει με την ομαδική δυναμική που είναι δύσκολο μεν να υπάρξει αλλά όπου υπάρχει ο τόπος ακμάζει. 

Εν συνεχεία μόλις φέτος βιώσαμε ένα μέρος από τις απόρροιες του Brexit το οποίο σύνθλιψε τη Τουριστική βιομηχανία και οικονομία της νήσου μας, χωρίς ωστόσο να δούμε όλο το βάθος και προεκτάσεις του. Ενώ ένας επιπρόσθετος λόγος που δεν πρέπει να εφησυχάσουμε για την αναζήτηση άλλων συμφωνιών και συμμαχιών που θα αποφέρουν ένα νέο τουριστικό επισκέπτη είναι το σύμφωνο AUKUS, το οποίο θεωρώ ότι αν δεν προετοιμαστούμε σε συλλογικό επίπεδο καθώς και σε επίπεδο ΟΤΑ θα μας φέρουν προ δυσάρεστων εκπλήξεων τα οποία με τα έως τώρα δεδομένα πιστεύω ότι  θα δυσχεράνουν ακόμη περισσότερο την ήδη βεβαρυμμένη τουριστική μας προσέλευση . Μια μικρή έρευνα αν κάνουμε και συγκρίνουμε αναλογικά και στο μέτρο του εφικτού την τουριστική κίνηση στο νησί μας με άλλα όμορα και παρεμφερή νησιά η εικόνα μας θεωρώ ότι είναι αποκαρδιωτική. Γι’ αυτό και είναι επιτακτική ανάγκη ενός ενιαίου πλάνου στρατηγικού σχεδιασμού με συγκεκριμένο χρονικό ορίζονται και επιμέρους αξιολογήσεις που θα συμπεριλαμβάνει τόσο τη προβολή και προώθηση του νησιού μας όσο και τα έργα υποδομής που θα συμβάλλουν στην βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και της κοινωνικοοικονομικής ευημερίας των πολιτών όσο και στη προβολή, ανάπτυξη και διεύρυνση του τουριστικού προϊόντος και κατ’επέκταση του φάσματος των επισκεπτών. Οι προτάσεις μου είναι οι ίδιες που είχα προτείνει και το 2020 :

1)     Διεύρυνση των ζεύξεων της Νήσου με νέα αεροδρόμια και νέες χώρες. (Προσωπικά είχα προτείνει ως παράδειγμα τη Γαλλία για πλείονες λόγους ιδίως τώρα που οι σχέσεις Ελλάδας- Γαλλίας είναι πιο στενές από ποτέ μιας και τα συμφέροντα μας συγκλίνουν. Επίσης η Γαλλία αναλαμβάνει τη Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το Γενάρη - Ιούνη του 2022  και ως λαός θεωρούνται φιλέλληνες).

2)     Ανάπτυξη του Θρησκευτικού και Αθλητικού Τουρισμού:

a.      Δρόμος Άτρου- Δεν νοείται το αρχαιότερο μοναστήρι του Νησιού με την μοναδική αρχιτεκτονική, τη θρησκευτική , πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά να μην είναι προσβάσιμο! Και δεν αναφερόμαστε σε μερικές δεκάδες αλλά σε εκατοντάδες ανθρώπους που προσπαθούν μετα κόπων και βασάνων να ανέβουν με τα πόδια από τον Πόρο για να πάνε να προσκυνήσουν ή να θαυμάσουν το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας !!!

b.       Η Κέρκυρα προχωράει στη δημιουργία Ομοσπονδίας Κρίκετ στην Ελλάδα με έδρα την Πόλη της Κέρκυρας και φυσικά την ένταξη της τοπικής ομάδας στο αντίστοιχο πρωτάθλημα!!!

3)     Αστικό ΚΤΕΛ,  το υπάρχον ΚΤΕΛ από οτι φαίνεται δεν μπορεί να στηρίξει τα τοπικά δρομολόγια λόγω χαμηλού τζίρου ή άλλων δικών του αναγκών κάτι το οποίο είναι κατανοητό και σεβαστό. Το να μην έχουμε όμως δρομολόγια και να μην μπορούμε να εξυπηρετήσουμε όχι μόνο τους επισκέπτες αλλά και βαρύνουσας σημασίας καθημερινές ανάγκες ιδίως από τη στιγμή που ο γενικός πληθυσμός είναι γερασμένος είναι κάτι το οποίο οφείλει επαναξιολόγησης και άμεσης διευθέτησης!

4)     Info kiosk στις πύλες εισόδου και σε κατάλληλα σημεία των τουριστικών περιοχών που είναι εύκολη η πρόσβαση των επισκεπτών.

5)     Περιφερειακά Έργα Ανάπτυξης: Αναντίρρητα τον επισκέπτη τον κερδίζεις με την ευγένεια, την καλοσύνη , την σωστή φιλοξενία , την σχέση ποιότητα- τιμής, την παροχή υπηρεσιών  αλλά πλέον αυτό δεν είναι αρκετό χρειάζεται η δυνατότητα επιλογών, ανάδειξης της διαφορετικότητας και μοναδικότητας του τόπου μας.

6)     Έργα Υποδομής : Οδικό Δίκτυο ( Απαράδεκτο) , Λιμενικά έργα υποτυπώδη, προσβασιμότητα σε σημεία ενδιαφέροντος καθώς και στις παραλίες κάτω του μετρίου και ανά περιπτώσεις ανύπαρκτα, πεζοδρόμια εκτός Αργοστολίου και συγκεκριμένων περιοχών ανύπαρκτα, φωτισμός επίσης, αξιοποίηση ποταμών καμία κ.α. Όλα αυτά δεν δημιουργήθηκαν τώρα είναι δεκαετίες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχόμαστε τη μοίρα μας και να μοιρολατρούμε ίσα ίσα που δείχνει ότι έχουμε περιθώρια βελτίωσης, εξέλιξης και ανέλιξης αν υπάρξει θέληση.

Ομολογουμένως έχουμε σημειώσει βήματα πρόοδού σε σημαντικά έργα βελτίωσης, ανάπτυξης και προόδου τα τελευταία 10 έτη χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Κεντρική πλατεία του Αργοστολίου κόσμημα για το νησί, το Μουσείο Σκλάβου, το Γεωπάρκο του Αίνου , οι Περιπατητικές διαδρομές , οι προσπάθειες διαπλάτυνσης του κεντρικού οδικού δικτύου (που πραγματικά είναι σε μαύρα χάλια, γεμάτο λακκούβες, σαμαράκια , κλειστές στροφές, χωρίς φωτισμό, χωρίς προστατευτικές μπάρες στους γκρεμούς, σβησμένη διαγράμμιση στα περισσότερα σημεία του οδικού δικτύου, χωρίς τοιχία αντιστήριξης και συγκράτησης των γαιών και κατολίσθησης των βράχων, που γενικά κάνουμε τάμα να φτάσουμε κάθε φορά από τον Πόρο – Αργοστόλι ή από Πόρο - Σκάλα και το ανάποδο ιδίως το βράδυ και όταν έρχεται καράβι).

Τέλος θεωρώ ότι αν μείνει η κατάσταση ως έχει με την πανδημία να εξαλείφεται σταδιακά μετά την άνοιξη και έχοντας ως δεδομένο ότι η ηγεσία των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής ένωσης είναι αποφασισμένοι :

1)     Να ρυθμίσουν το πανδημικό χρέος που προέκυψε ή διόγκωσε το ήδη υπάρχον ανά χώρα

2)     Να ρυθμίσουν την εξωτερική πολιτική προς τρίτες χώρες , προστατεύοντας τα συμφέροντα των κρατών μελών και συνεπαγωγικά του Τουρισμού

3)     Να αφήσουν ανοικτά τα σύνορα για τους πολίτες τουλάχιστον εντός των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς νέα ιδιότυπα μέτρα

4)     Να δώσουν λύσεις στο ενεργειακό που επέφερε και θα επιφέρει τεράστιες οικονομικές επιβαρύνσεις σε όλο το οικονομικό στερέωμα

Τότε πιστεύω ότι θα δούμε μια βελτίωση στη μέση τιμή της ημερήσιας διανυκτέρευσης του 9-13% καθώς και αύξηση των διανυκτερεύσεων ιδίως τον Ιούλιο αλλά επί της ουσίας δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι θα είναι αρκετή για να απορροφήσουμε το κύμα των ανατιμήσεων στα προϊόντα και συνεπακόλουθα των αυξήσεων στα πάγια έξοδα.

Υγ. Δεν ανέφερα την ιδιωτική πρωτοβουλία και επιχειρηματικότητα 1) γιατί θεωρώ ότι τα έργα υποδομής οφείλουν να προηγούνται και όχι να έπονται των επενδύσεων ως γίνεται και 2) αν δεν υπήρχαν οι επιχειρηματίες που ασχολούνται με το νησί και επενδύουν σε αυτό δεν θα είχαμε τουρισμό. 

                                                            Μετά τιμής Σεβασμού και Εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος

Κατάρρευση του θεμελίου της Υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού με τα εμβόλια covid

 

Ένεκα των ημερών και των συνεχόμενων εξελίξεων που λειτουργούν με τρόπο υποχρεωτικό και ρυθμιστικό για τα προς το ζείν πολλών συμπολιτών μας που δεν επιθυμούν από φόβο θεωρώ κυρίως τον εμβολιασμό τους θα ήθελα να εναποθέσω κάποιες σκέψεις μου οι οποίες αρύονται από τα έως τώρα δεδομένα. Αντιλαμβάνομαι στο μέτρο του εφικτού για το επίπεδο νόησης μου την «ανάγκη» προς εμβολιασμό όλων μας. Έχοντας ακούσει λοιπόν πλείονες ιατρικές απόψεις κατανοώ την παρότρυνση μεγάλης μερίδας των ιατρών για εμβολιασμό του πληθυσμού αλλά εν προκειμένω δεν κατανοώ την υποχρεωτικότητα του. Ο σκοπός του εμβολιασμού αναντίρρητα είναι η δημιουργία τεχνητής ανοσίας στον άνθρωπο ώστε να αποφύγει τις πολύ δυσμενείς καταστάσεις και κυρίως το θάνατο. Όταν αυτός ο στόχος καταρρέει, διότι παρατηρούμε πλήρως εμβολιασμένους συνανθρώπους μας οι οποίοι χωρίς να έχουν υποκείμενα νοσήματα όχι μόνο νοσηλεύονται αλλά μόλις σήμερα γίναμε μάρτυρες και του πρώτου θανάτου πλήρως εμβολιασμένου συμπολίτη μας χωρίς υποκείμενα νοσήματα  τότε εξορισμού θεωρώ αν μη τι άλλο ότι απορρίπτεται εκ θεμελίου ο ορισμός της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού με τα συγκεκριμένα εμβόλια, ως μη αποτελεσματικά, διότι όπως μαρτυρούν τα γεγονότα ο στόχος δεν επιτευχθεί αφού είχαμε την πρώτη δυστυχώς απώλεια. Σε αυτό το σημείο δεν θα αναλύσω λεπτομερώς το κεφαλαιώδες και εριζόμενο ζήτημα της αποτελεσματικότητας των συγκεκριμένων εμβολίων  καθώς και τις όψιμες παρενέργειες τους γιατί αποτελεί αντικείμενο μελέτης διαφορετικής επιστήμης και ενδέχεται να υποπέσω σε ατόπημα. Ωστόσο ως νοήμων άνθρωπος όπως όλοι μας γίναμε μάρτυρες της αναποτελεσματικότητας τους.

Κάτι το οποίο δημιουργεί αν μη τι άλλο διαφορετική τροπή και οπτική των έως τώρα δεδομένων αφού ακόμα και από την οπτική του νομικού-κρατικού θετικισμού  να το δούμε πως μπορεί να υπάρξει κύρωση για κάτι το οποίο δεν εκπληρώνει το στόχο-προορισμό του?!

Επίσης θεωρώ ότι εγείρονται σοβαρές νομικές αξιώσεις και ενστάσεις περί υποχρεωτικότητας αφού οι πολιτειακά θεσπισμένοι κανόνες δικαίου ήτοι η έννομη τάξη συγκρούεται μεταξύ των κανόνων της αφού καταλύεται το θεμέλιο της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού με τα συγκεκριμένα εμβόλια ως αναποτελεσματικά όπως αναφέραμε.

Όσον αφορά τη νομική οπτική θεωρώ ότι οι πολιτειακά θεσπισμένοι κανόνες δικαίου δεν οφείλουν την ισχύ τους στο γυμνό γεγονός της θέσπισής τους από τους κατέχοντες εξουσία αλλά αρύονται- απορρέουν τη δεσμευτικότητα τους από το ότι οι ρυθμίσεις που εμπεριέχουν μπορούν να δικαιολογηθούν και ηθικά!

Θεωρώ και πιστεύω ότι σε αυτό συμφωνεί η πλειοψηφία των συναδέλφων ότι εκείνο που αποτελεί κύρια αποστολή της νομικής και την νομιμοποιεί ως επιστήμη είναι η αναζήτηση των όρων που οφείλει και υποχρεούται να πληροί κάθε κανόνας δικαίου για να αξίζει τον χαρακτηρισμό δίκαιο και να δικαιολογεί τον καθήκον υπακοής του πολίτη σε αυτόν.

Κοντολογίς αντιλαμβανόμενος ότι εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες συμπολίτες μας θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα βιοπορισμού ως ανεμβολίαστοι ανακαλώ στη μνήμη μου την Αντιγόνη του Σοφοκλή που διδαχθήκαμε στο λύκειο στίχοι :

(453)οὐδὲ σθένειν τοσοῦτον ᾠόμην τὰ σὰ
κηρύγμαθ’ ὥστ’ ἄγραπτα κἀσφαλῆ θεῶν
(455) νόμιμα δύνασθαι θνητὸν ὄνθ’ ὑπερδραμεῖν.
Οὐ γάρ τι νῦν γε κἀχθές, ἀλλ’ ἀεί ποτε
(457)ζῇ ταῦτα, κοὐδεὶς οἶδεν ἐξ ὅτου ’φάνη.

Που σημαίνει : « ούτε νόμιζα ποτέ πως έχουν τόση δύναμη οι προκηρύξεις σου , ώστε να μπορείς θνητός εσύ , να παραβαίνεις τους άγραφους κι’ ασάλευτους νόμους των θεών. Γιατί δεν έγιναν αυτοί σήμερα ή χθές αλλά ζουν αιώνια και κανένας άνθρωπος δεν ξέρει πότε πρωτοφάνηκαν».

Εύχομαι η Παναγία μας να σκέπει πάντας ημάς και να δώσει να πρυτανεύσει η λογική, η ομόνοια και η ανθρωπιά που τόσο μεγάλη ανάγκη έχει η χώρα μας. Καλή αυριανή ο άγιος βοήθεια μας.

Μηδένα προ του τέλους Μακάριζε!

Αγαπητοί συνάδελφοι αφουγκραζόμενος την ανησυχία σας για τον επικείμενο διαχωρισμό των χώρων επιχειρηματικού δικαιώματος σας θα ήθελα να παραθέσω κάποιες προσωπικές σκέψεις μου,

Κύριοι πραγματικά ανησυχώ για το τρόπο με τον οποίο τίθεται και εμμέσως επιβάλλεται το ζήτημα της υποχρεωτικότητας  του εμβολιασμού. Οι λόγοι είναι πλείονες και πηγάζουν τόσο από το Σ όσο και από τους κανόνες δικαίου που το διέπουν καθώς και από τις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Κοινοτικές οδηγίες που το περικλείουν διαπλαστικά και ρυθμιστικά αφού η χώρα μας αποτελεί μέλος τόσο της Ευρωπαϊκής και όσο και της Διεθνούς κοινότητας.

Αναλύοντας λοιπόν τα "προνόμια" των εμβολιασμένων και τα "μειονεκτήματα" των ανεμβολίαστων αναδύεται επί της πράγμασι η ευνοϊκότερη αντιμετώπιση που θα έχουν οι μεν από τους δε με φυσικό επακόλουθο της αντιμετώπισης αυτής να δημιουργείτε ένα βασικό ερώτημα κατά πόσο αυτή συμβαδίζει με την αρχή της ισότητας όπως και η παροχή του δικαιώματος στους ιδιοκτήτες χώρων εστίασης ή θεάματος να χαρακτηρίζουν με την ανάρτηση επιγραφής που θα ενημερώνει τους καταναλωτές και θεατές ότι οι χώροι είναι αμιγείς ή μικτοί.

H καθιερούμενη με το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της ισότητας αποτελεί νομικό κανόνα, ο οποίος επιβάλλει την ομοιόμορφη μεταχείριση προσώπων που τελούν υπό τις αυτές ή παρόμοιες συνθήκες και αποκλείει τόσο την έκδηλα άνιση μεταχείριση, είτε με τη μορφή της εισαγωγής καθαρά χαριστικού μέτρου ή προνομίου μη συνδεομένου προς αξιολογικά κριτήρια είτε με την μορφή της επιβολής αδικαιολόγητης επιβάρυνσης, όσο και την αυθαίρετη εξομοίωση διαφορετικών καταστάσεων ή την ενιαία μεταχείριση προσώπων που βρίσκονται κάτω από διαφορετικές συνθήκες με βάση όλως τυπικά ή συμπωματικά ή άσχετα μεταξύ τους κριτήρια (3396/2014 ΣΤΕ).

Συμπληρωματικά στην εθνική νομοθεσία λειτουργεί και η ευρωπαϊκή και ειδικότερα το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ που καθιερώνει την αρχή της ισότητας και απαγορεύει τις διακρίσεις ορίζοντας ότι «η χρήσις των αναγνωριζομένων εν τη παρούση Συμβάσει δικαιωμάτων και ελευθεριών δέον να εξασφαλισθή ασχέτως διακρίσεως φύλου, φυλής, χρώματος, γλώσσης, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής προελεύσεως, συμμετοχής εις εθνικήν μειονότητα, περιουσίας,  γεννήσεως ή άλλης καταστάσεως».

Ειδικότερα, στόχος της ευρωπαϊκής νομοθεσίας κατά των διακρίσεων είναι να εξασφαλίσει σε όλα τα άτομα ισότιμες και δίκαιες προοπτικές πρόσβασης στις ευκαιρίες που παρουσι­άζονται στην κοινωνία και ειδικότερα στον εργασιακό χώρο. Μάλιστα, αυτή η νομοθεσία δεν παρουσιάζει μόνο μια μονόπλευρη διάσταση αξιώνοντας την απαγόρευση των διακρίσεων στις σχέσεις κράτους πολίτη, αλλά ταυτόχρονα τριτενεργεί και στις σχέσεις μεταξύ των ιδιωτών. Εξειδικεύοντας παρατηρούμε ότι η απαγόρευση των διακρίσεων αναλύεται με δυο τρόπους:

Πρώτον, προβλέπει ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται σε όμοιες καταστάσεις πρέπει να τυγχάνουν όμοιας μεταχείρισης και να μην υφίστανται δυσμενέστερη μετα­χείριση λόγω κάποιου ιδιαίτερου «προστατευόμενου» χαρακτηριστικού το οποίο διαθέτουν. Αυτές είναι οι «άμεσες» διακρίσεις που υπόκεινται σε ένα γενικό κριτήριο αντικειμενικής αιτι­ολόγησης. Ειδικότερα το ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι «[…] διαφορετική μεταχείριση ατόμων που βρίσκονται σε σχετικά όμοιες κα­ταστάσεις […] μπορεί να θεωρηθεί διάκριση εάν στερείται αντικειμενικής και εύλογης αιτιολογίας, με άλλα λόγια εάν δεν επιδιώκει την επίτευξη ενός θε­μιτού σκοπού ή εάν δεν υπάρχει εύλογη σχέση αναλογικότητας μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων και του σκοπού που επιδιώκεται να επιτευχθεί».

Δεύτερον, η νομοθεσία κατά των διακρίσεων προβλέ­πει ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται σε διαφορετικές καταστάσεις πρέπει να τυγχάνουν διαφορετικής με­ταχείρισης στον βαθμό που αυτό απαιτείται προκει­μένου να τους επιτρέπεται η αξιοποίηση συγκεκριμέ­νων ευκαιριών σε ισότιμη βάση με άλλα πρόσωπα. Ως εκ τούτου, κατά την εφαρμογή συγκεκριμένων πρα­κτικών πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ίδια ακριβώς προστατευ­μένα χαρακτηριστικά. Αυτές είναι οι «έμμεσες» διακρίσεις, που υπόκειται και αυτές σε ένα κριτήριο αντικειμενικής αιτιολόγησης. Με αφορμή τις φυλετικές διακρίσεις αλλά με ratio που προσιδιάζει σε κάθε αθέμιτη διάκριση το ΔΕΕ έχει κρίνει ότι «[…] συντρέχει έμμεση διάκριση όταν μια εκ πρώτης όψεως ουδέτερη διάταξη, κριτήριο ή πρακτική μπορεί να θέσει πρόσωπα συγκεκριμένης φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής σε μειονεκτική θέση συγκριτικά με άλλα πρόσωπα, εκτός εάν η διάταξη, το κριτήριο ή η πρακτική αυτή δικαιολογείται αντικει­μενικά από ένα θεμιτό σκοπό και τα μέσα επίτευξης αυτού του σκοπού είναι πρόσφορα και αναγκαία»

Οι διακρίσεις αυτές κρίνονται μοιάζουν σύμφωνες με το Σύνταγμα και ιδίως με τη γενική αρχή της ισότητας του άρθρου 4 παρ. 1 Σ, η οποία κατά την κλασική νομική της φύση κατοχυρώνει την ίση μεταχείριση ουσιωδώς ομοίων και την άνιση μεταχείριση ουσιωδώς ανομοίων χωρίς αυτό να αφαιρεί το ουσιαστικό δικαίωμα στον οιονδήποτε να μην υλοποιήσει τον εμβολιασμό στο πλαίσιο του σωματικού του αυτοκαθορισμού (άρθρο 5 παρ. 5 Σ).

Ωστόσο αυτός ο διαχωρισμός και η έμμεση υποχρεωτικότητα δημιουργεί ζητήματα για την αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας  (άρθρο 2 παρ 1 Σ) όπως επίσης και για την διασφάλιση της προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αξιοπρέπειας του ανθρώπου σε σχέση με την εφαρμογή της βιολογίας και της ιατρικής: Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιοϊατρική (ETS αρ. 164, σύμβαση του Οβιέδο) .

Επίσης σε σχετική της απόφαση η Ε.Ε. με τίτλο Resolution 2361 (2021)¹, Covid-19 vaccines: ethical, legal and practical considerations - Parliamentary Assembly αναφέρει στα άρθρα 7.3.1. & 7.3.2 :

7.3.1. ensure that citizens are informed that the vaccination is not mandatory and that no one is under political, social or other pressure to be vaccinated if they do not wish to do so; μετάφραση: (διασφαλίζει ότι οι πολίτες ενημερώνονται ότι ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός και ότι κανείς δεν και θα υποστεί πολιτική, κοινωνική ή άλλη πίεση να εμβολιαστεί αν δεν το επιθυμεί!)

7.3.2. ensure that no one is discriminated against for not having been vaccinated, due to possible health risks or not wanting to be vaccinated; μετάφραση: (βεβαιωθείτε ότι κανείς δεν υφίσταται διακρίσεις λόγω μη εμβολιασμού εξαιτίας πιθανών κινδύνων που μπορούν να συντρέχουν για την υγεία του ή που δεν επιθυμεί τον εμβολιασμό του).

Επιπροσθέτως η αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν είναι μόνο θεμελιώδες δικαίωμα αυτή καθεαυτή, αλλά αποτελεί την ίδια τη βάση των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου του 1948 κατοχυρώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια στο προοίμιό της: `... επειδή η αναγνώριση της αξιοπρέπειας, που είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας, καθώς και των ίσων και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων τους, αποτελεί το θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο`. Στην απόφασή του της 9ης Οκτωβρίου 2001 στην υπόθεση C-377/98 Κάτω Χώρες κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, Συλλ. 2001, σ. Ι-7079, στις παραγράφους 70 έως 77 του σκεπτικού, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι το θεμελιώδες δικαίωμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αποτελεί στοιχείο του δικαίου της Ένωσης.
Από τα ανωτέρω συνάγεται, ιδίως, ότι κανένα από τα δικαιώματα που ορίζει ο παρών Χάρτης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσβολή της αξιοπρέπειας άλλου προσώπου και ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ανήκει καθ’ υπόσταση στα δικαιώματα που ορίζει ο παρών Χάρτης. Δεν μπορεί ως εκ τούτου να θιγεί ούτε κατά τον περιορισμό δικαιώματος.

Εν συνεχεία παρατηρούμε ότι θα υπάρξουν ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις οι οποίες θα πηγάζουν από τις διακρίσεις που θα δημιουργηθούν στην κοινωνία και θα απορρέουν:

1)     Από την ανεργία -έλλειψη εύρεσης εργασίας για τους ανεμβολίαστους που καταπατά το άρθρο 22 του Σ γιατί είναι απόρια της άρνησης του εμβολιασμού τους καθώς και το άρθρο 25 του Σ που προέρχεται από την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού από πλευράς κυβέρνησης ή Από την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού « ανάλογα την περίπτωση , τον κλάδο και την ειδίκευση που απαιτείται» ιδίως οι «πολυπληθείς επιχειρήσεις που απασχολούν εργαζόμενους που δεν θέλουν να εμβολιαστούν θα δυσκολευτούν έως θα είναι αδύνατο αν ακολουθήσουν 2 μέτρα και 2 σταθμά! Όπερ αν επιλέξουν μία εκ των 2 κατευθύνσεων θα καθορίσει στη καλύτερη τη συρρίκνωση της επιχείρησης και στη χειρότερη την ύπαρξη τους.

2)    Αστάθεια και ανεξέλεγκτες διακυμάνσεις στις καταναλωτικές συνήθειες των πολιτών που θα έχουν ως αποτέλεσμα σημαντικού και ιδιάζοντος προβλήματος στην εύρυθμη και ομαλή λειτουργία της αγοράς ενώ ιδιαίτερη προσοχή και ανησυχία θα προκαλέσει στη γραμμή μαζικής παραγωγής των βιοτεχνιών , βιομηχανιών κτλ καθώς και στις εισαγωγές τροφίμων, φαρμάκων , πρώτων υλών, μετάλλων  και ότι άλλο προορίζεται για μαζική κατανάλωση ή εφαρμογή που αφορά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και των συναλλαγών.

3)     Μείωση του κατακεφαλήν ΑΕΠ λόγω της συρρίκνωσης της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών που συνεπάγεται μείωση των θέσεων εργασίας, συρρίκνωση του οικονομικού κύκλου και συνεπαγωγικά του ΑΕΠ της χώρας , ενώ ενδέχεται να υπάρξει πιθανή αύξηση φόρων , περικοπή μισθών και συντάξεων, μείωση των κρατικών δαπανών και επενδύσεων που θα προκύψουν από τα ανωτέρω καθώς και υποβάθμιση των υφιστάμενων κρατικών δομών και υπηρεσιών λόγω έλλειψης χρημάτων.

4)     Ενδεχομένως Ρατσιστικού τύπου διακρίσεις με απρόβλεπτες αντιδράσεις από την διακριτή διαφοροποίηση των πολιτών σε όλο το φάσμα της κοινωνίας από το εκπαιδευτικό σύστημα έως τις κρατικές ή ιδιωτικές δομές και υπηρεσίες, το εργασιακό και από εκεί από τη ψυχαγωγία έως και το στράτευμα κάτι το οποίο θα ήταν η απόλυτη καταστροφή του Έθνους!

5)     Υποβάθμιση βιοτικού επιπέδου των ανεμβολίαστων

 

Το χειρότερο όλων είναι ότι δεν υπάρχει χρονικός ορίζοντας λήξης των μέτρων ! Κάτι που με κάνει και απορώ διότι δεν μπορούν να περιορίζονται θα αναφαίρετα θεμελιώδη δικαιώματα των ανθρώπων ανεξαρτήτως αν είναι εμβολιασμένοι ή μη  επειδή:1) Όλα τα άρθρα είναι ισάξια μεταξύ τους και ακόμα αν δύναται να περιοριστούν για λόγους ανωτέρας βίας δεν μπορεί να γίνεται εσαεί! Και πλεόν συμπληρώνουμε 2 χρόνια μέτρων και περιορισμών!!! 2)Απορρέουν τόσο από το Σ όσο και από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία που αποτελούν θεμέλιο του ΔΙΚΑΙΟΥ της.

Πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω πως μπορεί ένας υγιής άνθρωπος (που δεν είναι εμβολιασμένος) να θέσει σε κίνδυνο έναν εμβολιασμένο συνάνθρωπο του αφού ο δεύτερος προστατεύεται από την τεχνητή ανοσία που έχει λάβει από το εμβόλιο!! Και να ζητείται ο καθολικός εμβολιασμός των υγιών μη εμβολιασμένων ανθρώπων ενώ:

1)ουδείς αναλαμβάνει την ευθύνη από τους δημιουργούς των εμβολίων – τις παρασκευάστριες εταιρείες – το κυβερνητικό μηχανισμό- ιατρούς -νοσηλευτές κτλ

2) Δεν παρέχονται δωρεάν οι απαραίτητες εξετάσεις για να δούν αν ο πληθυσμός που είναι προς εμβολιασμό έχει αντισώματα ή αν είναι συμβατός με το αντίστοιχο εμβόλιο που πρόκειται να του χορηγηθεί!!

3) Όσοι έχουν εκ γενετής εγγενή προβλήματα θρομβώσεων και αντενδείκνυται ο εμβολιασμός τους αυτοί οι άνθρωποι αναφέρθηκε προφορικά ότι θα εξαιρούνται από τα μέτρα αλλά επί της ουσίας δεν άκουσα κανέναν να αναφέρει ότι αυτοί είναι που κινδυνεύουν και ότι στα πλαίσια της κοινωνικής αλληλεγγύης του άρθρου 25 παρ 4 του Σ θα πρέπει όλοι να φοράνε μάσκα και να τηρούν τα μέτρα πρόληψης και προστασίας αφού επί της πράγμασι το ότι αποκτά κάποιος ανοσία δεν συνεπάγεται ότι δεν θα αποτελεί φορέα και εστία διάδοσης του  ίου covid19!!

Προσωπικά αντιλαμβάνομαι οτι όλα σταθμίζονται στα πλαίσια της Δημόσιας υγείας και της κοινωνικής αλληλεγγύης αλλά από την στιγμή που δεν διασφαλίζεται και ουδείς εγγυάται τη ομαλή και ανευ προβλημάτων συνέχιση της ζωής και καθημερινότητας του ατόμου ενώ έχουμε εκατοντάδες παραδείγματα αν όχι χιλιάδες στην ευρωπαϊκή ένωση ανθρώπων που εμφάνισαν θρόμβους ή άλλα προβλήματα με αποτέλεσμα να αποβιώσουν ή να έχουν μόνιμα προβλήματα υγείας , πως ζητάτε να σταθμιστούν τα ανωτέρω ενώ  δεν υφίσταται καν η αρχή της αναλογικότητας μεταξύ της ζωής των ανθρώπων που είναι υγιών και μικρής ηλικίας και εμβολιάζονται μόνο και μόνο για να προστατεύσουν τη ζωή ευπαθών ομάδων ενώ διακινδυνεύουν τη δική τους όπως αναφέρει ο κος Δημήτριος Κουβελάς από το ΑΠΘ

Τέλος είναι απορίας άξιο το γιατί το 1/3 των ανθρώπων είναι ασυμπτωματικοί? Αφού είναι ασυμπτωματικοί γιατι να εμβολιαστούν? Και προφανώς για να είναι ασυμπτωματικοί φέρουν χαμηλό εώς μηδαμινό ιικό φορτίο άρα πως μπορεί να νοσήσει κάποιος βαριά από αυτούς? Τα ερωτήματα είναι πολλά και πραγματικά άκρη δεν βγάζεις , στην αρχή νόμιζα ότι προστατεύαμε τις ευπαθείς ομάδες δλδ υπερήλικες, ανθρώπους με υποκείμενα νοσήματα και τώρα φτάσαμε στο άλλο άκρο να κατακρίνουμε τους υγιείς που δεν θέλουν να εμβολιαστούν.. μια δεύτερη Σπιναλόγκα γεννιέται σιγά σιγά και η κοινωνία χωρίζεται σε Σκύλα και Χάρυβδη και οι λιγοστοί που επιζητούν κατανόηση , αλληλεγγύη, ειρήνη και σεβασμό θα παίξουν δυστυχώς το ρόλο του πληρώματος του Οδυσσέα.

Τέλος θα ήθελα να σας ενημερώσω για κάτι που η πλειοψηφία αγνοεί : τα πιστοποιητικά εμβολιασμού πήραν έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να μπορεί η Ένωση να παρακολουθεί τις ενδεχόμενες παρενέργειες του εμβολίου, την αποτελεσματικότητα και τις ανεπιθύμητες ενέργειες ακολουθεί το κείμενο στα αγγλικά

7.5.2. use vaccination certifica

tes only for their designated purpose of monitoring vaccineefficacy, potential side effects and adverse events;

Resolution 2361 (2021)

Συγγνώμη αν σας κούρασα ελπίζω να ακούσουμε τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολομό όσα αναφέρει στο εθνικό μας ύμνο για τη διχόνοια και εύχομαι να μην ενδώσουμε στον δικαιωματισμό και στο μίσος!

πηγές: 1)https://fra.europa.eu/el/eu-charter/article/1-anthropini-axioprepeia

            2) https://pace.coe.int/pdf/74f621f624d2bf8b0c7ff4c269f1a8d493c90dcce035b1fc030b116275eab9a2/resolution%202361.pdf 

3)https://efotopoulou.gr/archi-tis-isotitas/

4)https://pace.coe.int/en/files/28925#trace-2

Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα

 Παρατηρώντας τα δρώμενα και τον άνευ προηγουμένου φανατισμό σε σημείο ζηλωτών, για τη δημιουργία επιβολής υποχρεωτικού εμβολιασμού, που συνιστά ιατρική πράξη με αναρίθμητες εκδοχές, χωρίς να υφίστανται τα στοιχειώδη, όπως : 1) η καθολική ενημέρωση και συγκατάθεση πάνω από όλα του προς εμβολιασμό ατόμου και 2)την ανάληψη ευθύνης που εν προκειμένω είναι όλοι ανεύθυνοι ενώ συγχρόνως είναι σε  ισχύ το ακαταδίωκτο για όλους τους εμπλεκόμενους της διαδικασίας του εμβολιασμού. Όπως καταλαβαίνετε αρχίζω να απορώ και να ανησυχώ!!! Δεν μπορώ πραγματικά να κατανοήσω το αυτοπόδεικτο γεγονός ότι ενώ οι νέοι έχουν κατά πολύ μειωμένες πιθανότητες νόσησης και μεταφοράς ιικου φορτίου και ενδεχόμενο θανάτου παρόλα αυτά επιζητείται όχι απλώς κάποια μέτρα προστασίας αλλά ο καθολικός εμβολιασμός τους ή αλλιώς η περιθωριοποίηση τους όπως και κάθε ανεμβολιαστου!!! Εδώ αυτομάτως ανακαλείται στη μνήμη μου η Σπιναλόγκα μόνο που αντί για την καταδικαστέα πράξη την περιθωριοποίησης των λεπρών τώρα ζητείται το όμοιο και αντίθετο τρόπο τινά για τους Υ Γ Ι Ε Ι Σ Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Υ Σ!!!!Αλήθεια ποιους προστατεύουμε??? Γιατί νόμιζα ότι προστατευαμε τους υπερήλικες και τις ευπαθείς ομάδες.. Πλέον άλλαξε?? Δηλαδή ο εγκλεισμός δεν ήταν για αυτό το λόγο και αν όντως ήταν για αυτόν, που εμπλέκονται τα παιδιά?? Που σύμφωνα με τον κο Δημήτρη Κούβελα καθηγητή κλινικής φαρμακολογιάς στο ΑΠΘ ανέφερε ότι είναι περισσότερες οι πιθανότητες να έχουμε ανεπιθύμητες παρενέργειες από ένα εμβόλιο σε μικρή ηλικία φέρνοντας χαρακτηριστικό παράδειγμα των γυναικών κάτω των 30-35 ετών που έχουν αυξημένα οιστρογόνα ως αποτέλεσμα να αυξάνεται η πιθανότητα θρομβώσεων ή δεν έχουμε προσωπικά παραδειγματα γνωστών ή αποτελούν απλά παράπλευρες απώλειες?  Επιπλέον και οι άλλοι λοιμωξιολογοι-ιατροί της επιτροπής του ΕΟΔΥ συμφώνησαν ότι οι νέοι δεν κινδυνεύουν πάρα ελάχιστα εκτός αν έχουν υποκείμενα νοσήματα ή τουλάχιστον αυτό μας έλεγαν εδώ και 1 1/2 χρόνο. Τώρα τι άλλαξε λοιπόν? Γιατί δεν δίνουν δημόσια στοιχειά για όλους τους συμπολίτες που νόσησαν ανεξαιρέτως έκβασης αφού πλέον τα προσωπικά δεδομένα τα έχουμε πάει περίπατο(ζητείται από τους εστιατορες να κάνουν έλεγχο εμβολιασμού άκουσον άκουσον) . Δεδομένου αυτού ζητώ τις πληροφορίες βάσει του  άρθρου 5Α του Σ το δικαίωμα στη πληροφόρηση των όσων νόσησαν αφού τα προσωπικά δεδομένα δεν ισχύουν λόγω covid όπως φαίνεται. Και αφού πλέον δεν προστατεύουμε τους υπερήλικες και τις ευπαθείς ομάδες γιατί ζητάμε άχρι θανάτου όπως διατυμπανίζεται από τα ΜΜΕ τον εμβολιασμό ΥΓΙΩΝ ανθρώπων που δεν ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες αλλά ούτε είναι άνω της μέσης ηλικίας ή δεν έχουν υποκείμενα νοσήματα ? Για ποιον το κάνουμε το εμβόλιο αν το περάσουμε ως ίωση? Και αν κάποιος πει ότι δεν έχουμε κτίσει το επιθυμητό τοίχος ανοησίας ερωτώ όσοι εμβολιάστηκαν Δεκέμβρη Ιανουάριο που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες τώρα τι είναι? Ειδικά όταν μας λένε οι κατασκευαστές του εμβολίου ότι η ανοσία κυμαίνεται το πολύ από 6-8 μήνες? Όλα αυτά και άλλα τόσα τριγυρνάνε στο μυαλό μου και ουσιαστική απάντηση δεν βρίσκω. Πως γίνεται η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία να προσπαθεί να αφαιρέσει αναφαίρετα θεμελιώδη δικαιώματα σε όσους αρνούνται την τέλεση ιατρικής πράξης?? Επίσης γεννιόνται ερωτήματα βασικά πχ οι βουλευτές που απαρτίζουν τη βουλή και είναι εντολοδόχοι του λαού και βρίσκονται στη θέση τους το μέγιστο για 4 έτη μέχρι τις επόμενες εκλογές, πως αυτοί δεν συμμερίζονται το λαό τους αφού οι ανεμβολιαστοι είναι σύμφωνα με το gov.gr πάνω από 6.000.000?πως δεν αντιλαμβάνονται ότι τπτ δεν υφίσταται εσαεί? Πως γίνεται να αγνοούν το θεμέλιο του πολιτεύματος άρθρο 1§§2&3 του Σ ότι το θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία, όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού (και από ότι φαίνεται όσοι ήθελαν να εμβολιαστούν το έπραξαν) και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα. Πως γίνεται σε ισάξια άρθρα μεταξύ τους να δεχόμαστε την αλλοίωση τους? Άρθρα μην αναθεωρητέων διατάξεων πχ των αναφαίρετων συνταγματικών θεμελιωδών κατοχυρωμενων δικαιωμάτων τόσο στην ελληνική επικράτεια όσο και στην ευρωπαϊκή, στηριζομενοι στην

**Eρμηνευτική δήλωση του άρθρου 5 §4 του Σ: Στην απαγόρευση της παραγράφου 4 του άρθρου 5 του Σ, δεν περιλαμβάνεται η απαγόρευση της εξόδου με πράξη του εισαγγελέα, εξαιτίας ποινικής δίωξης, ούτε η λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως νόμος ορίζει. 

Πως γίνεται μια ερμηνευτική να αλλοιώνει τον πυρήνα του κυρίου άρθρου από όπου προέρχεται και να αποτελεί αφορμή για επιβολή μονίμων μέτρων και κυρώσεων που επί της ουσίας αντιτίθενται εμφανώς στο πνεύμα του νόμου? 

Στα Άρθρα 5 §5 και 21 §3 του Σ καθώς  και η αξίωση του κράτους κοινωνικής αλληλεγγύης από τους πολίτες άρθρο 25 του Σ μας γίνονται κατανοητές οι υποχρεώσεις μας αλλά πόσο δύναται να υπερτερούν οι συλλογικές ανάγκες έναντι των ατομικών? Και κατά πόσο αυτές είναι ατομικές ανάγκες και όχι συλλογικές αφού μέσω της ατομικότητας και της δημιουργίας ελεύθερης έκφρασης και προσωπικότητας του ατόμου το οποίο επί της πράγμασι είναι μέλος του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου συνεπώς οι ανάγκες τοιουτοτρόπως αποτελούν ανάγκες της κοινωνίας και όχι μόνο προσωπικές αφού η κοινωνία συνθετεται από πολλά μέλη με αρκετά κοινά θέλω και ανάγκες με κοινά αποδεχτούς κανόνες συμπεριφοράς και συνύπαρξης. Και τώρα εν προκειμένω όχι μόνο δεν συμβάλλει στην αρμονική συνύπαρξη αφού συμβάλλει καταλυτικά μέσω του διαχωρισμού αποκόπτοντας -δυσχεραίνοντας στον υπέρτατο βαθμό άμεσα ή έμμεσα με ενέργειες της εκάστοτε μέλος της (μέσω του οποίου δημιουργείται το κοινωνικό σύνολο άρα και κεφάλαιο) από το ελάχιστα αποδεκτό βιοτικό επίπεδο! Άρθρο 21 και άρθρο 22 του Σ. 

Πως γίνεται να διατυμπανίζεται ο διαχωρισμός πολιτών άρθρο 4 §§1&2του Σ (όλοι οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιόν του νόμου, έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις)?!!!Μήπως ξέχασα να διαβάζω Ελληνικά? μήπως ο Συνταγματικός νομοθέτης δεν ήταν σαφής? Εν τω μεταξύ προσωπικά δεν καταλαβαίνω γιατί δεν ακούμε και άλλους ιατρούς όπως αυτούς που διαφωνούν?πάντα ένα νόμισμα έχει δύο όψεις.. Ως δημοκράτες πρέπει να ακούμε όλες τις εκδοχές! Εξάλλου δεν σπούδασαν αυτοί? Μπήκαν από την πίσω πόρτα? Τους χάρισαν το πτυχίο ή δεν έδωσαν τον όρκο του Ιπποκράτη? Γιατί αν ισχύει κάτι από όλα αυτά να ελέγξουμε καθολικά όλους τους ιατρούς καθώς και τις γνώσεις τους και τις αποφάσεις τους ιδίως σε ζητήματα βίοηθικης! Γιατί ο κος Πολακης πρώην Υπουργός υγείας διαχώρισε τη θέση του σε σχέση με τον εμβολιασμό?Δεν έχει ως πρώην αξιωματούχος και ιατρός τη γνώση, τη πληροφόρηση και τη ελάχιστη κοινωνική ευθύνη & ευαισθησία? Γιατί το 1/3 των πολιτών είναι ασυμπτωματικοί, ένα ακόμα εξίσου μεγάλο και σημαντικό ποσοστό νοσούν ελαφριά και μόλις ένα μικρό ποσοστό αποθνήσκει? Πανδημία δεν έχουμε? ή είμαστε σε τόσο καλό Ιατρό φαρμακευτικό επίπεδο που δεν πρέπει να ανησυχούμε? Και αν δεν πρέπει να ανησυχούμε γιατί όλος αυτός ο ντόρος και τα μέτρα?? 

Προσωπικά πλέον Α Ν Η Σ Υ Χ Ω!! 

Ελπίζω και εσείς! 

Η ώρα της απόφασης

Αγαπητοί φίλοι θα ήθελα να θέσω μια επίκαιρη και πολύ σοβαρή ερώτηση ή όποια προσωπικά θεωρώ ότι δεν μπορεί να δοθεί ατομικά αλλά συλλογικά, δυστυχώς όμως οφείλει να απαντηθεί το συντομότερο δυνατό. Αναφέρομαι στο κλάδο της εστίασης-ψυχαγωγίας ,τι θα πράξετε με τις επιχειρήσεις σας? Θα τις κρατήσετε αμιγώς? μικτές? ή δεν θα προβείτε σε διακρίσεις? Η απόφαση σας δεν επηρεάζει μόνο εμάς ως πολίτες αλλά και ως επιχειρηματίες αφού οι λιγοστοί επισκέπτες που θέλουν να έρθουν θα αποφασίσουν συναρτήσει και της δικής σας απόφασης (πέραν των νέων μέτρων) η οποία θα βαρύνει ιδιαιτέρως την τελική τους απόφαση. Κοντολογίς αν δεν μπορούν να διασκεδάσουν, να γευτούν, να χαρούν πιθανότατα θα προτιμήσουν να καθίσουν σπίτι τους.Και μαζί με αυτούς και εμείς. 

Μετά τιμής Σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Ελευθέριος.

Η ζωή μας είναι ένας μεγάλος κανόνας!

Η ζωή μας είναι ένας μεγάλος κανόνας, εμφορούμαστε από κανόνες , αγαπάμε με κανόνες, συναναστρεφόμαστε με κανόνες, λειτουργούμε ως κοινωνία με κανόνες και αυτό διότι χωρίς κανόνες δεν μπορούμε να συνυπάρξουμε και να επιβιώσουμε. Τι γίνεται στη περίπτωση που τίθεται-ονται κανόνας-ες που ανατρέπει-ουν έστω παροδικά και εξ ‘ ανάγκης την ομαλή συνύπαρξη των υποκειμένων και δημιουργεί-ουν φυγόκεντρες δυνάμεις οι οποίες τείνουν να διασπάσουν έστω και πρόσκαιρα τη συνοχή της κοινωνίας μας?

Όπως γνωρίζουμε από τα μαθητικά μας χρόνια έχουμε το 1ο νόμο του Νεύτωνα περί αδράνειας, που αποτελεί έναν από τους βασικούς κανόνες της κλασικής φυσικής και ο οποίος αποδεικνύεται επί του πρακτέος και ταυτοποίειται σε ένα ευρύτατο φάσμα τόσο στο φυσικό όσο και στο ανθρωπογενές περιβάλλον.

Αν εφαρμόσουμε λοιπόν το 1^ο νόμο του Νεύτωνα στη κοινωνία μας παίρνοντας πρωτίστως ως παραδοχή ότι η κοινωνία μας βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα όπου τα υποκείμενα της είτε αδρανούν είτε η συνισταμένη των δυνάμεων που δέχονται σε αυτή είναι ίση με το μηδέν , αντιλαμβανόμαστε άμεσα ότι θέτοντας σε εφαρμογή ένα κανόνα που καταργεί τη θεμελιώδη αρχή ισορροπίας της κοινωνίας μας θα επιφέρει τριγμούς στη συνοχή της ίσως και κοινωνική διάσπαση η οποία εν ευθέτω χρόνο θα επιφέρει ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις.

Θέλοντας λοιπόν ο συνταγματικός νομοθέτης να κρατήσει την κοινωνική συνοχή, κοινωνική ευημερία κ.α, βασίστηκε σε θεμελιώδης αρχές της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και έθεσε αυτές ως μη αναθεωρητέα άρθρα του Σ όπως είναι τα (αρθ.2 §1, αρθ.4 §1 & άρθρο 5 §§ 1 & 3)  για να προστατεύσει τα υποκείμενα από αρχολίπαρους με επικίνδυνους συλλογισμούς που ίσως προσπαθήσουν να υφαρπάξουν αναφαίρετα θεμελιώδη δικαιώματα. Ενώ ως απώτερος στόχος του είναι η διαφύλαξη των αξιών και των στάσεων που επισύρουν οι καταβολές μας από την Αρχαία Ελλάδα ως το Βυζάντιο , από εκεί στη Σμύρνη και το σήμερα λειτουργώντας ως θεματοφύλακας της παρακαταθήκης του Έθνους.

Ωστόσο και αυτός καταλήγει στην ακροτελευταία διάταξη του Σ στο άρθρο 120 αφήνοντας τελικώς το καθήκον (που συνιστά δικαίωμα και υποχρέωση ) της διαφύλαξης και τήρησης του σε όλους εμάς τους Έλληνες πολίτες. Αφού πρωτίστως «τα πάντα εν σοφία εποίησε» και έκανε « σοφόν το σαφές » ότι όλα τα άρθρα του Σ είναι ισάξια και για αυτό δύναται κάποια να  περιοριστούν κατ’ οικονομία υπέρ του δημοσίου συμφέροντος χωρίς όμως να επέρχεται αλλοίωση του πυρήνα τους ή να περιορίζονται εσαεί!

Κοντολογίς εύχομαι να αποφευχθούν οι κοπετοί  και μην ορρωδείτε προ ουδενός !Στις φουρτούνες εμφανίζονται οι καπετάνιοι οι γεραροί!

υγ.πριν λίγες ημέρες 27/06 τιμήσαμε τον Άγιο Σαμψών τον ξενοδόχο και διαρκώς τιμούμε τη καταγωγή μας από την αρχαία Ελλάδα όπου τιμούσαν την Εστία και τον Ξένιο Δία ας μην τα λησμονήσουμε και υποπέσουμε σε σφάλματα ολκής που δύναται να οδηγήσουν στη καταστροφή μας. Καλό Υπόλοιπο Καλοκαιριού , με υπομονή και κουράγιο !

                                                                                                     Στελλάτος Ελευθέριος

1)Γεράσιμος Θεοδόσης "παραφρασμένο - απόσπασμα, μια συντομότερη ιστορία του Δίκαιου" 

Απάντηση στη στοχοποίηση προσώπων της Τουριστικής Επιτροπής

 

Αγαπητοί συμπολίτες,

    παρατηρώντας τη τελευταία συλλογιστική συμπεριφορά μερίδας των συμπολιτών μας που «χρήζει» την Τουριστική Επιτροπή υπεύθυνη για την εν εξελίξει τουριστική περίοδο καθώς και τον τρόπο κωδικοποίησης και χρησιμοποίησης αυτής της συλλογιστικής από ανθρώπους του πολιτικού και συλλογικού γίγνεσθαι σε άρθρα το λιγότερο προσβλητικά θεώρησα πρέπον ως μέλος της Τουριστικής επιτροπής να παραθέσω την προσωπική μου άποψη ώστε να αποσαφηνίσω ορισμένες αμφισημίες που δημιουργούνται από κάποιες τοποθετήσεις και οι οποίες δύναται να οδηγήσουν σε εκ παραδρομής λάθος σκεπτικό και εντυπώσεις.

 Ξεκινώντας από τα στοιχειώδη: Η Τουριστική Επιτροπή αποτελεί γνωμοδοτικό όργανο και όχι εκτελεστικό όπερ απλά εισάγει προτάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο και αυτό αποφασίζει για την ενέργεια εκείνη που πιστεύει οτι θα αποφέρει τα βέλτιστα δυνατά αποτελέσματα. Άρα ΝΑΙ μεν ΑΛΛΑ…

Από εκεί και έπειτα η Τουριστική επιτροπή έχει αποφασίσει και προτείνει αρκετές ενέργειες διευρυμένου πεδίου. Κάποιες εξ’αυτών έχουν υλοποιηθεί όπως για πχ οι περιπατητικές διαδρομές (με την pathofgreece αναμένεται η ολοκλήρωση τους), γραφείο Δημοσίων σχέσεων στη Γερμανία που αφορά την προώθηση, προβολή  κτλ του νησιού και όχι μόνο του ΔΉΜΟΥ ΜΑΣ και άλλες οι οποίες είναι εν εξελίξει και υπό διερεύνηση.. όπως για πχ η πρόταση μου για θεματικό-θρησκευτικό και αθλητικό τουρισμό. Επίσης γίνονται ενέργειες εδώ και καιρό για προσέγγιση νέων αγορών είτε από εκπροσώπους εταιρειών-tour operators κους Καραπέτσα- Κατσούρη κτλ είτε από ανθρώπους των καταλυμάτων κους Σ.Γαλιατσάτο- Γ.Τιμοθεάτο,  είτε από αντιπροσώπους Πρεσβειών πχ της Γαλλίας που είναι η κα  Ε.Σινάγκρα εξίσου μέλος της επιτροπής και για την «αγορά» που πρεσβεύει έχω τοποθετηθεί δημόσια υπέρ. Γενικά αρκεί κάποιος να ανατρέξει στα πρακτικά της επιτροπής για να δεί το έργο που έχει παραχθεί από Influencers έως θεματικές εβδομάδες κτλ.

Συμπερασματικά προκύπτει ότι δεν καθόμαστε άπραγοι , ούτε αδιαφορούμε για το μέλλον αυτού του τόπου. Πως θα μπορούσε άλλωστε αφού δεν έχουμε μόνο την ιδιότητα του πολίτη αλλά και του επιχειρηματία, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό κανείς δεν θέλει να δεί τους κόπους μιας ζωής να καταστρέφονται αντί να ανθίζουν.

Συνεχίζοντας την ανάλυση μου στο πλαίσιο της δημόσιας σφαίρας είναι σημαντικό να αντιληφθούμε τη βαρύτητα της εμπρόθετης δράσης και των δομών στη διαμόρφωση της αντικειμενικότητας των υποκειμένων της κοινωνίας μας, καθώς και το πώς αντιλαμβάνονται βιωματικά- εμπειρικά την υφιστάμενη ιδιαίτερη συνθήκη. Με λίγα λόγια θεωρώ ότι κανείς εκ των συμπολιτών μας δεν επιθυμεί να εισέλθει σε μια ατελέσφορη διαδικασία του «να εφευρίσκουμε τον τροχό στο διηνεκές» ούτε να δημιουργούμε μια κατάσταση όπου ο τροχός χρήζει « επανεφευρέσεως»  σύμφωνα με τη διατύπωση του I.Craib(2009:3), οπότε αυτό που έχει σημασία είναι οτι πορευόμαστε με γνώμονα την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος, με όρους διαφάνειας και εντός των πλαισίων της νομιμότητας που οφείλει να διασφαλίζει το κράτους δικαίου και όχι να αναλωνόμαστε σε άτοπες τοποθετήσεις- ιδεολογήματα που το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να επιβαρύνουν την ήδη βεβαρημένη ψυχοσύνθεση των συμπολιτών μας και να δημιουργήσουν διχόνοιες και αναίτιες συγκρούσεις, στις ήδη πολλές επιταγές που έχουν προστεθεί ως απόρροια της πανδημίας. 

Αν τοποθετήσουμε ωστόσο χωροχρονικά τις περιόδους πριν και κατά τη διάρκεια της πανδημίας θα παρατηρήσουμε τα κάτωθι:

1)     Ο μεγαλύτερος όγκος τουριστών προέρχεται από το Ην. Βασίλειο και ανέρχεται σε ποσοστό πέριξ του 67% και ήταν ευχαριστημένοι όλοι οι επιχειρηματίες της νήσου.

a)     Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων πχ (Καταλύματα Πόρου) κανείς επιχειρηματίας δεν επιθυμούσε τη σύναψη συμφωνίας με βαλκάνιους και εν γένει λαούς με χαμηλότερα εισοδηματικά δεδομένα

2)     Κατά τη διάρκεια της Πανδημίας απωλέσαμε τους 7 στους 10 πελάτες μας λόγω του covid19 αλλά και πολιτικών σκοπιμοτήτων που είναι αποτελέσματα του BREXIT ως συνέπεια να μας μείνουν οι υπόλοιποι 3 που και αυτοί δεν είναι 3 διότι αρκετοί εξ αυτών χρησιμοποιούσαν το Ην. Βασίλειο ως μεταβατικό σταθμό για τον ερχομό τους στο νησί μας ή αντιμετωπίζοντας τις υπόλοιπες επιπτώσεις της πανδημίας αδυνατούν να έρθουν διακοπές λόγω της ύφεσης, υποβάθμισης βιοτικού επιπέδου, συρρίκνωση εισοδήματος, ανεργία, κλείσιμο καταστημάτων κτλ με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο σήμερα.

Ακολουθώντας λοιπόν συλλογιστικά τα ανωτέρω κάλλιστα θα μπορούσε να θέσει κάποιος ζήτημα κινήτρων πχ να δώσουμε χρήματα σε αεροπορικές εταιρείες για να αυξήσουμε τις πτήσεις ή στη Fraport για να μειώσει το κόστος των ναύλων κ.α. και ερωτώ: ποιος είπε ότι επιτρέπεται το δημόσιο να δίνει χρήματα σε ιδιώτες κατά το δοκούν? Και αν επιτρεπόταν ποιος μας εγγυάται ότι ο κόσμος θα ερχόταν? Πολύ απλά κανείς!

Αυτές οι κινήσεις ,δεν είναι πρόσφορες για τίποτα, αποτελούν κινήσεις πανικού και τίποτα παραπάνω, όπως και το να εξευτελίζουμε τις τιμές διαμονής με δυνατότητες ακύρωσής ανά πάσα ώρα στιγμή είναι όμοια κίνηση και θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα , ωστόσο το τελευταίο επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε επιχειρηματία.

Ας ξανά μελετήσουμε λοιπόν πιο εμπεριστατωμένα το παράπονο και τη δυσαρέσκεια που εκφράζεται για το μη άνοιγμα νέας αγοράς. Ας υποθέσουμε λοιπόν το άτοπο ότι δεν έχουμε προβεί σε καμία κίνηση και θέλουμε να προβούμε στη διερεύνηση & διεύρυνση του τουριστικού μας κοινού με μια χώρα εντός Ε.Ε. για παράδειγμα που δεν υπάρχουν τόσα προβλήματα δικαίου και όχι μόνο να αντιμετωπίσουμε. Θεωρείται ότι αρκεί μια επιτροπή ή ένας tour operator να πάει να προσεγγίσει αντίστοιχα μέλη η ανθρώπους του επιχειρείν στον αντίστοιχο τομέα από την εν λόγω χώρα και να δώσουν τα χέρια? Η να συνάψουν μια συμφωνία? Προφανώς και όχι , υπάρχει μια σειρά ενεργειών και μια κανονιστική διαδικασία που ακολουθείτε και η οποία ρυθμίζει καταλυτικά σε συνδυασμό με τις «συγκυρίες» το αν θα ευδοκιμήσει ή όχι η ενέργεια αυτή, δηλαδή:

1)     Τουριστικό προϊόν- τους ενδιαφέρει ή όχι? Και ποιες περιοχές?

2)     Τι καταλύματα υπάρχουν ? Πόσα είναι Πρόθυμα να συνεργαστούν και σε τι τιμές?

3)     Τι καταστήματα υφίστανται πλησίον των καταλυμάτων και των περιοχών που μας ενδιαφέρουν?

4)     Ποιο είναι το Υγειονομικό επίπεδο της Περιοχής και τι περιστατικά μπορεί να καλύψει?(Μ.Ε.Θ?)

5)      Ποια είναι τα σημεία ενδιαφέροντος και ο τρόπος διασύνδεσης τους με τα καταλύματα?

6)     Ποια είναι υποδομή της αστικής και υπεραστικής συγκοινωνίας στο νησί και του οδικού δικτύου?

7)     Αν δεν έχει δικά της αεροπλάνα η εταιρεία που επιθυμούμε να συνεργαστούμε, υπάρχουν πτήσεις από αλλότριες εταιρίες που να μπορούν να μας καλύψουν? Αν όχι μπορούμε να συμφωνήσουμε με κάποια εταιρία να μας παρέχει κάλυψη, σε τι βαθμό και με ποιο κόστος?

8)     Αφού υπερκεραστούν αυτά που είναι τα βασικά και εν συνεχεία όλα τα ειδικά, θα συμφωνήσουν οι εμπλεκόμενοι στο τρόπο αποπληρωμής? Αξίζει το ρίσκο? Θα έχουμε αρκετούς ενδιαφερόμενους για να μεταβούν στο νησί? Κ.Ο.Κ

Αυτά είναι ένα τμήμα των θεμελίων για να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα και πιστέψτε με θέλει πολύ χρόνο, χρήμα, αμοιβαίες υποχωρήσεις κατανόηση, ευνοϊκούς συσχετισμούς, ανθρώπους με γνώση και όρεξη.  Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι αν αναλύσουμε τα ανωτέρω προσωπικά θεωρώ και μαζί με εμένα η πλειοψηφία ότι υστερούμε όχι σε όλους αλλά σε αρκετούς τομείς!! Από τους πλέον σημαντικούς ο τομέας της υγείας, του οδικού δικτύου, ανάδειξη πολιτιστικών μνημείων, αστικής συγκοινωνίας που φέτος επί της πράγμασι δεν υφίσταται. Μια ματιά στα τοπικά δρομολόγια του κτελ και καταλαβαίνει ο καθένας τι γίνεται.

Βεβαίως τα ανωτέρω κωδικοποιούνται μέσω των κοινωνικά διαμορφωμένων σταθερών, αξιών , επιλογών και δράσεων των υποκειμένων της κοινωνίας μας και εδώ τίθεται το κατεμέ ρητορικό ερώτημα κατά πόσο αυτές οι δράσεις και επιλογές είναι απόρροια πραγματικά ελεύθερης και ανεξάρτητης βούλησης των υποκειμένων της κοινωνίας μας ή εναπόκεινται στις καταβολές και επιταγές της πανδημίας ? Ως εκ τούτου τα εγγενή προβλήματα που υπάρχουν από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου δεν λύνονται από την μία μέρα στην άλλη ούτε δημιουργήθηκαν χθές αλλά ούτε μπορούν να λυθούν χωρίς τη συγκατάθεση και συμβολή της κοινωνίας μας. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι χρειάζεται υπομονή, μεθοδικές κινήσεις βασισμένες στο στρατηγικό σχεδιασμό και όχι ορμέμφυτες ενέργειες στηριγμένες στο πανικό.

Αντιλαμβάνομαι βεβαίως ότι μερίδα των πολιτών εμφορείται από αισθήματα αγανάκτησης , θυμού , απογοήτευσης για αυτό και σε προηγούμενη τοποθέτηση μου θεώρησα απαραίτητο εχέγγυο (για την κοινωνική ευημερία του τόπου μας) να είμαστε αλληλέγγυοι ως προς το συνάνθρωπο μας όσο δυνάμεθα. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να κατανοήσουμε ότι το σύστημα αξίων και στάσεων που χτίζουμε σήμερα αποτελεί τους καρπούς του αύριο και δυστυχώς αν δεν εμφυσήσουμε σε αυτό το σκεπτικό ώστε να αποτελέσει κατά τρόπο τινά τρόπο ζωής δύσκολα θα αποκομίσουμε αυτά που προσδοκούμε. Στέκομαι ιδιαίτερα στο αξιακό επίπεδο διότι είναι ιδιαίτερα δηλωτικό , «αφού οι αξίες συναρθρώνονται με τις βαθύτερες πεποιθήσεις [..], τα στερεότυπα και τις νόρμες, υποστηρίζουν τις αντιλήψεις μας […] συμβάλλουν στο τρόπο πρόληψης και κατασκευής της «πραγματικότητας», επιδρούν στη συμπεριφορά μας (Γ.Βούλγαρης,2007:43) ενώ σε μέσα σε όλα αυτά πρέπει να συνυπολογίσουμε και τις αξιακές μεταβολές που επιφέρουν οι νέες γενεές.

Ως κατακλείδα, μέχρι και εχθές ουδείς παραπονέθηκε γιατί το περίπου 70% των πελατών μας είναι Βρετανοί και όχι Ρώσοι ή Βραζιλιάνοι ή Αμερικανοί, πολύ απλά γιατί σχεδόν όλοι είχαν βολευτεί τοιουτοτρόπως σε αυτή τη κατάσταση και αποκόμιζαν αυτά που επιθυμούσαν. Ειδάλλως θα είχαν προβεί έτη νωρίτερα σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να μειώσουν την εξάρτηση μας (ως νησί) από την βρετανική αγορά και να διευρύνουμε το φάσμα των επισκεπτών μας, (όπως γίνεται χρόνια στον Πόρο αφού τον εγκατέλειψαν οι εταιρίες και πλην ελαχίστων εξαιρέσεων κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να συμβάλει στην παλινόρθωση του).Επίσης δεν χωρά αμφισβήτηση ότι αν δεν υπήρχε η απαγόρευση της μετακίνησης των Βρετανών επισκεπτών δεν θα αναζητούσε κανείς επαναπροσέγγιση της προέλευσης των Τουριστών όπως και αν του χρόνου ο covid19 αποτελεί μία κακή ανάμνηση πάλι θα επιζητούν τους Βρετανούς τουρίστες αυτοί που τώρα τους επικρίνουν γιατί δεν τους έχουν ή δεν έχουν κάποιον άλλο να τους αναπληρώσει…Κοντολογίς αυτά που πρέπει να γίνουν στα πλαίσια των δυνατοτήτων γίνονται..ας μην ξεχνάμε ότι ούτε λεφτόδεντρα υπάρχουν, ούτε ανέξοδη προβολή! Που σημαίνει ότι όσο καλές και αν είναι οι προδιαθέσεις για να προβληθείς ουσιαστικά και να φέρεις κόσμο χρειάζονται κονδύλια πολύ μεγαλύτερα από το προϋπολογισμό ενός δήμου μικρού όπως ο δικός μας καθώς και η συμβολή και συναπόφαση της πλειοψηφίας των Δημοτικών συμβούλων για να εγκριθεί η οποιαδήποτε ενέργεια του δήμου μας. Εύχομαι η κατάσταση να βελτιωθεί και να δουλέψουμε όσο καλύτερα και περισσότερο γίνεται. Καλή υπομονή και κουράγιο σε όλους μας γιατί τα πράγματα δεν είναι στο χέρι μας να τα αλλάξουμε από την μία στιγμή στην άλλη ούτε ανήκουν στην σφαίρα επιρροής ή βούλησης μας, επηρεάζονται και αλληλοεπιδρούν διαδραστικά και συνεχώς μεταβαλλόμενα τόσο με ομάδες συμφερόντων όσο με εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες των εκάστοτε κρατών.

 

                                                                μετά τιμής σεβασμού και εκτίμησης Στελλάτος Α. Ελευθέριος